null Beeld

De 7 decennia van Guy Mortier: 'Ik kan echt niks'

Gelukkig is er een heerlijke aanleiding voor wat één van de lastigst uit te werken interviews aller tijden moet zijn: op 24 maart wordt Guy Mortier gezond en wel zeventig jaar. als dàt niet om een feestje, drie klapzoenen én een zeven decennia omvattend diepte-interview vraagt.

Waarom ga je voor iemand door het vuur? Omdat hij en zijn A-Team je de weg gewezen hebben naar talloze boeken, platen en tv-programma's die je leven gekleurd hebben. Omdat hij getoond heeft hoe maatschappelijke ernst ook geestig aangekaart kan worden. Omdat hij je uitverkoren heeft om zijn A-Team te vervoegen. Omdat hij als chef van dat A-Team scherpte, smaak en inzicht schijnbaar moeiteloos combineerde. Omdat je niemand anders kent die even overtuigend een snor weet te dragen.

Vorige week ben ik naar aloude gewoonte nog een keertje voor Guy Mortier door vuur, vagevuur en hel gegaan. Ik zou 'm interviewen over leven en werk, over muziek, humor en taal. Het werd een gesprek van ruim vier uur, waarin hij olijk van de hak op de tak sprong, verhalen onafgerond liet wegens een dringend lijkende associatie, geregeld iets pittigs vertelde om er meteen aan toe te voegen dat ik dat zeker niet mocht schrijven, en voluit herinneringen ophaalde die even hartverwarmend als naast de kwestie waren. De dag nadien kreeg ik een mail met boetedoening: 'Mijn oprecht medeleven. Ik vrees dat je door een brij moet waden waar lieslaarzen nauwelijks helpen.' Ondertekend: 'De asse op zijn hoofd sorterend, Guy'.

Als hij ook uw leven veranderd heeft, als ook u voor hem door het vuur zou gaan, als ook u in de ban bent van zijn oppersnor, dan moet u 'm beslist verjaardagwensen mailen. Zijn adres is en blijft voor het leven: guy.mortier@humo.be.

***


De zestiger

HUMO Je nam een klein decennium lang gestaag afscheid van Humo: in 2003 wuifde een vol Sportpaleis je uit als hoofdredacteur, maar pas in 2011 verdween je bureau op de redactie.

Guy Mortier «Toen ik eind 2000 besliste te stoppen als hoofdredacteur, was dat eigenlijk een kwestie van overleven. Marleen sméékte me ook het wat rustiger aan te doen, ze was erg bezorgd om mijn gezondheid.

Ik gaf mijn job op, goed wetende dat ik daardoor heel veel uit handen gaf. Maar ik heb nooit veel op lange termijn gedacht, ook niet als het om mezelf ging. Ik heb toen mijn lot in de handen van anderen gelegd, zonder iets te vragen of te eisen. Ik had best zeggenschap over één en ander kunnen afdwingen, maar daar was ik kennelijk te soft – en vooral te trots - voor. Dankzij Jörgen (Oosterwaal) heb ik gelukkig nog heel wat jaren als creatief directeur kunnen meewerken, daarna is het door omstandigheden geleidelijk aan steeds minder geworden en nu bijna gestopt. Ik heb er vrede mee. Denk je dat Sir Alex Ferguson, 71, zo gelukkig is bij Man U?»

HUMO Alle hulp is nochtans welkom: de sector van het gedrukte papier floreert niet bepaald.

Mortier «Humo is nooit exemplarisch voor de sector geweest. Als er bijvoorbeeld minder reclame naar de bladen ging, kregen we weliswaar klappen, maar minder dan gemiddeld. Nu is de daling wel onevenredig hard in vergelijking met de status van het blad. Maar ik begrijp dat er hard aan gewerkt wordt.»

HUMO In 2006 deed je een tourneetje met Koot: in de voor de gelegenheid geschreven verhalen zet je jezelf als een onhandige schlemiel neer.

Mortier «Klopt absoluut. Ik had die verhalen over mijn gesukkel met auto's veel langer kunnen maken, met nog vreselijker gedoe. Maar het dreigde ongeloofwaardig te worden (lacht). Nee, ik heb vier linkerhanden, ik kan echt niks.»

HUMO Ik ken een ex-hoofdredacteur die daar een kop van gemaakt zou hebben: 'De 7 decennia van Guy Mortier: 'Ik kan echt niks'.'

Mortier (lacht) «Het is helaas waar. Kees van Kooten spéélt de schlemiel, want eigenlijk is die zo handig als wat. Ik ben echt een prutser (vertelt een verhaal van technische problemen met pick-ups en video- en dvd-recorders, dat dringend opgeschreven moet worden).»

HUMO Werk je aan je memoires?

Mortier (zucht) «Heel wat mensen, uitgevers incluis, vinden dat de geschiedenis van Humo absoluut geschreven moet worden. Dat zal wel, maar ik zie er geweldig tegenop om zo lang met mijn verleden bezig te zijn. Ik heb een gigantische kartonnen doos met alles wat er over Humo geschreven is en ik heb mijn agenda's van al die jaren bijgehouden. Maar als ik dat allemaal moet bekijken, schiften, checken en opschrijven, dan is mijn leven voorbij.

Veel liever dan een boek over mezelf zou ik iets humoristisch willen schrijven. Maar 't is niet dat ik zomaar moet gaan zitten en dat de goede teksten vanzelf uit mijn pen vloeien, zoals op Humo wel een tijdlang het geval geweest is. Ik zou die soepelheid van toen willen terugvinden. Misschien zou ik een beurs moeten krijgen, zoals Cees Nooteboom: die mag elk jaar zes weken in het Zwarte Woud gaan schrijven.»

HUMO Wat doe je dan heelder dagen?

Mortier «Ik haal nog altijd veel slaap in, en dat kan nog wel even duren. Héérlijk overigens, uitslapen! En daarnaast veel niksen, twijfelen, prullen. Ik heb nog maar net een iPod en ben nu bezig met het inladen van cd's en het samenstellen van afspeellijsten. Men zegt me dat ik via een speciaal kabeltje ook mijn paar duizend lp's zou kunnen digitaliseren, maar dat gaat mijn pet ver te boven. Grappig: als ik m'n iPod in de auto op shuffle zet, passeert er weleens een ouwe Humo-radiospot, omdat die ook allemaal in mijn iTunes zitten. Dan knik ik af en toe instemmend.

Verder beleef ik geweldig veel plezier aan mijn jongste kleinzoon, die nu twee jaar is. Als die hier een namiddag op bezoek is, zijn Marleen en ik na afloop even verrukt als afgepeigerd. Fantastisch leuk kind.»

HUMO Tot slot een citaat uit je laatste Humo-interview: 'Ik heb zo goed als nooit nagedacht over de dood of de zin van het leven. Ik besloot nogal bewust: 'Daar en daar moet ik me niet mee bezighouden, ik moet me op de Humo richten.''

Mortier «Dat was een doorzichtig excuus. Ik bén gewoon zo oppervlakkig (lacht). Nee, 't is nog altijd niet aan mij besteed. Ik weet ook wel dat het – hout vasthouden - allemaal makkelijk is zolang je gezond blijft en je geliefden evenzeer. Ik denk dat ik wel anders zou piepen als er iets zou mislopen, met ons of met onze kinderen of kleinkinderen.

't Zorgt altijd wel voor een schokje als één van de pijlers onder je leven verdwijnt, als iemand wegvalt die mee je leven kleur gegeven heeft. Hugo Claus, om maar iemand te noemen. Ook daarom vind ik het zo fantastisch dat die oude rockers zo lang leven: Fats Domino, Jerry Lee Lewis, Little Richard, Chuck Berry - die blijven maar optreden, die gaan maar door... Dan ik ook!»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234