null Beeld

De 7 hoofdzonden: Luk Wyns

Hebzucht, hoogmoed, traagheid, gulzigheid, onkuisheid, gramschap en jaloezie. De 7 Hoofdzonden, inderdaad, maar net zo goed de korte inhoud van ‘Crimi Clowns’, de muilpeer van een tv-reeks die maandag op 2BE aan haar tweede seizoen begint. Luk Wyns (54) speelt er niet alleen de hoofdrol in, hij is ook de schrijver, regisseur en producent. Dat hij hier maar eens uitlegt hoe hij – de man van de Gamma-spotjes en ‘De familie Backeljau’ – pas in de herfst van zijn leven kloten aan zijn lijf kreeg.

Sander Van den Broecke

HUMO Je bent in ‘Crimi Clowns’ veel gedurfder, zelfs eigentijdser dan je ooit bent geweest.

Luk Wyns «Dat is inderdaad redelijk abnormaal, hè? Het was één van de eerste reacties die ik kreeg toen ik de reeks toonde: ‘Dit is niet het werk van een vijftiger, maar van een dertiger.’ En zo voel ik me ook. Ik ben al mijn hele leven 29.»

HUMO Maar die eeuwige twintiger is jarenlang níét gedurfd en eigentijds geweest. Veel artiesten beginnen met de vinger aan de pols en eindigen in de mainstream, jij maakt de omgekeerde beweging.

Wyns «Ik heb een jaar of zeven geleden, zo rond mijn 48ste, beslist dat ik nog alleen nog maar dingen zou maken waar ik zelf van hield. ‘Want zoals ik nu bezig ben,’ dacht ik, ‘schiet het niet op.’

»Het was destijds al tien jaar geleden dat de laatste aflevering van ‘De familie Backeljau’ was uitgezonden, maar ik had daar nog altijd veel last van. Ook al was die reeks haar tijd vooruit, ook al veegde ze haar voeten aan bijna alle conventies en had ze lak aan zogezegd goeie smaak, toch moest mijn publiek er niks van weten. En met ‘mijn publiek’ bedoel ik: mensen die van dezelfde dingen houden als ik. Mensen uit het vak, ook. Ik werd met de nek aangekeken. En dat deed pijn. Voor een stuk begreep ik het wel – omdat de serie op VTM liep, heb ik niet helemaal mijn zin kunnen doen – maar ik vond ‘De familie Backeljau’ nog altijd verfrissend en gestoord. En toch was ik verbrand.

»Die miskenning was voor mij een grote motivatie. De Hongaarse psycholoog Mihaly Csikszentmihalyi, die veel over creativiteit heeft geschreven, beweert dat je nooit zomaar een geniale inval krijgt. Iets moet je voortstuwen: woede, eerzucht, frustratie... Innerlijke noodzaak, noemt hij het. Bij mij was dat die miskenning. Sommigen raken daar compleet door ontmoedigd, maar op mij had het een averechts effect, zoals bij een verliefde die afgewezen wordt. Die afwijzing is geen slag in het gezicht, maar een stimulans.

»Verliefdheid, dat is wetenschappelijk bewezen, is eigenlijk een soort ziekte. Je verheerlijkt het voorwerp van je liefde tot in het absurde, je maakt de vreemdste hormonen aan, je doet dingen die je normaal nooit doet... Bij mij was het net zo: ik stak mijn middenvinger niet op naar het publiek dat mij niet wilde, maar ging alleen nog harder mijn best doen om het binnen te doen. Zeven jaar lang heb ik daar keihard en obsessief naartoe gewerkt. En nu het me gelukt is, ben ik alleen maar gelukkig. Niks geen wrok of rancune.»

HUMO Ga je zover dat je zelfs zegt: ‘Ik begrijp dat mijn publiek jarenlang niks van me moest hebben’?

Wyns «Ja. Wat ik deed was lang niet zo slecht als zij dachten, maar het was ook niet goed genoeg. En dat besefte ik. In het theater had ik altijd mijn zin gedaan, en daar werd ik gewaardeerd, maar op televisie had ik me altijd aangepast. ‘Je moet een zo groot mogelijk publiek bereiken,’ werd er voortdurend gezegd, en daar deed ik aan mee. Een grote vergissing, want dan maak je middelmaat en de middelmaat ligt me niet. Je haalt misschien wel hoge kijkcijfers, maar wat je hebt gemaakt, betekent niks voor die kijkers. Ze consumeren alleen maar – chewing gum for the eye. Dat interesseert me niet meer: ik wil mensen aangrijpen, al is het maar voor even. En dat kan alleen als je buiten de lijntjes kleurt. Dán halen mensen de dvd in huis, dán slaan mensen aan het twitteren en het facebooken, dán worden ze fan in plaats van kijkvee.»

HUMO Je kreeg een jaar of zeven geleden – de periode waar je het nu over hebt – ook de rol van vrouwenhandelaar Eddy Stoefs in ‘Matroesjka’s’ aangeboden.

Wyns «Dat was absoluut een keerpunt. Marc Punt en Guy Goossens (de regisseurs, red.) hebben voor mij gedaan wat Quentin Tarantino voor John Travolta heeft gedaan. Die was ook compleet afgeschreven toen Tarantino hem opviste.

»In ‘Matroejska’s’ had ik het gevoel thuis te komen. Dát was het niveau waarop ik wilde werken. ‘Met minder mag ik geen vrede meer nemen,’ heb ik toen beslist. Ik ontdekte ook dat die hyperrealistische manier van acteren me ontzettend goed lag. Een smeerlap spelen was veel interessanter dan een onnozel typetje neerzetten. Meer nog: ik hield als acteur eigenlijk niet meer van het soort comedy dat ik tot dan toe had gemaakt. ‘Nooit meer,’ zei ik tegen mezelf.

»Ook als regisseur heb ik veel van ‘Matroesjka’s’ geleerd. Op de set hield ik voortdurend mijn ogen en mijn oren open.»

HUMO Je had in ‘Matroesjka’s’ plots ook een echte ‘kop’.

Wyns «Daar had ik natuurlijk geen enkele verdienste aan: ’t was gewoon de tijd die zijn werk had gedaan. Maar het maakte de job wel makkelijker: daarvoor was het keihard gas geven om wat expressie in die babyface van mij te leggen, plots zag ik er met nul mimiek toch gevaarlijk of interessant uit.»

Bekijk de trailer van 'Crimi Clowns'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234