De 7 hoofdzonden van Imke Courtois: 'Ik heb niet de tijd om alle huwelijksaanzoeken te lezen'

Is de krop doorgeslikt? Is Wilmots uit zicht verdwenen? Is de bal nog rond? Dan mogen ze weer het veld op, onze schaamrode Duivels. Eerst vriendschappelijk tegen Spanje, daarna voor de knikkers en de WK-kwalificatie in Cyprus. Maar wij schakelen naar goede gewoonte pas in na het laatste fluitsignaal. Want wat er ook gebeurt, we vernemen het bij voorkeur van Imke Courtois (28). En wel netjes ingedeeld in zeven hoofdzonden, als het even kan.

'Dat is de beste manier om mij lelijk te maken: veel make-up, smokey eyes, pumps en een spannend kleedje'

De betrouwbare vastheid tijdens een kabbelend EK in een onvaste zomer, de zeldzame vrouwelijke baltoets in een analistenelftal waarvan testosteron de kapiteinsband droeg: Cristiano Ronaldo mag dan wel zijn beker hebben, maar het was Imke Courtois, om den brode nog altijd centrale verdediger bij Standard, die na elke match met onze aandacht weg was aan de hoge tafel van Karl Vannieuwkerke. Een vrouw die niet te beroerd is om de buitenspelregel aanschouwelijk te maken, en ook niet verlegen zit om een rake pronostiek. Schrijf op: België-Spanje 2-1, Cyprus-België 0-2.

En dan hadden we nog zeven hoofdzonden af te werken. Maar is Courtois, afgestudeerd in de kinesitherapie en de ergotherapie, niet eerder een vrouw van de wetenschap?

Imke Courtois «Klopt, ik ben momenteel aan het doctoreren. Ik probeer aan te tonen hoe pijnbeleving beïnvloed wordt door ademhaling. Voorlopig zijn we er al uit dat er wel degelijk iets verandert als je bij het voelen van pijn anders gaat ademen. Maar pijn is heel subjectief: als ik je vijf keer pijn doe, ga je elke keer anders beoordelen.»

HUMO Hoe onderzoek je zoiets?

Courtois «Door testpersonen op verschillende manieren te doen ademen, en hen dan pijnprikkels toe te dienen: druk uitoefenen op de vinger bijvoorbeeld. Of met een ijsbad, of gewoon via elektroden – er zijn genoeg manieren om pijn op te wekken. Maar je hebt vooral veel testpersonen nodig. Dat zijn voornamelijk studenten, dus nu die allemaal de stad uit zijn, loopt het onderzoek wat trager.»

HUMO Kwam je als kind al in aanraking met de zeven hoofdzonden? Ben je gelovig opgevoed?

Courtois «Dat niet. Maar mocht ik later kinderen hebben, zou ik wel graag hebben dat ze op school godsdienstles krijgen. De verhalen die ze daar leren zijn oud, maar ze bevatten wel belangrijke boodschappen, vind ik. Ze zijn in elk geval mooi om mee te geven.»

HUMO Worden die boodschappen tegenwoordig niet op andere manieren meegegeven?

Courtois «Misschien wel, maar kijk eens om je heen: godsdienst heeft nog altijd een enorme impact op onze samenleving. Kijk maar naar het nieuws.»


Gramschap

HUMO Voetbal is oorlog, weten we. Heb jij al vaak rood gepakt?

Courtois «Niet vaak, maar het is al gebeurd. Eén keer na een ongelukkige tackle op een doorgebroken speelster, en dan nog eens omdat ik twee keer dom geel pakte voor het wegtrappen van de bal na een fluitsignaal.»

HUMO Gebeurt zoiets vaak? Vind je jezelf opvliegend?

Courtois «Dat niet, maar soms verras ik mezelf wel met mijn eigen boosheid. Ik stapel heel lang dingen in mijn binnenste op zonder dat ik het zelf doorheb, tot één schijnbaar onbeduidend dingetje de boel doet ontploffen.»

HUMO Hoe zien zulke dingetjes er doorgaans uit?

Courtois «De laatste keer was op training. Ik kom net terug na een enkelblessure, een lang verhaal van verkeerde diagnoses, niet geslaagde operaties en foute adviezen – gelukkig ben ik uiteindelijk bij de juiste mensen terechtgekomen. En toch verwachtte ik van mezelf dat ik de eerste training meteen weer op niveau zou spelen. Natuurlijk ging dat niet: ik speelde een stuk of vijf lange ballen recht in de voeten van de tegenstander. Dat is niet abnormaal als je zo lang out geweest bent, maar ik was zo boos op mezelf dat ik na afloop alleen nog een hand heb gegeven aan de staf en meteen naar huis ben gegaan, zonder zelfs maar te douchen. Ergens besefte ik zelf ook wel dat het onzin was om boos te worden, maar er was toen ook net een sterfgeval in de familie, en dat zorgde voor de échte frustratie. Die slechte training zorgde er alleen voor dat die plots tot uiting kwam.

»Tja, ik heb nu eenmaal erg weinig frontale inhibitie.»

HUMO Pardon?

Courtois «De frontale cortex in je hersenen is verantwoordelijk voor de mate waarin je in je gedrag geremd bent, en bij mij is die, vrees ik, niet erg actief. Het is ondertussen zelfs een running joke geworden onder de collega’s op de universiteit: we werken met een heel diverse groep, en ik ben altijd de eerste om een grap te maken over andermans cultuur. Wist je trouwens dat je met een volle blaas méér frontale inhibitie begint te vertonen? Er wordt aan de unief vaak voorgesteld om dat eens uit te testen op mij. Maar het is er nog niet van gekomen, ik drink te weinig.»

HUMO Wat irriteert je in het dagelijkse leven nog meer?

Courtois «Liegen kan me heel boos maken. En enggeestige mensen, zoals degenen die op Facebook al die commentaren postten toen die jongen omkwam in Marokko. Soms voel ik daardoor een heel grote afstand met andere mensen: waarom kunnen anderen zoiets doen of zeggen en gewoon verdergaan met hun leven, en kan ik dat niet? Ik had tot voor kort ook Twitter staan op mijn smartphone, maar die heb ik verwijderd om me onrust te besparen. Je kunt wel zeggen dat je de commentaren aan je voorbij laat gaan, maar ergens raakt het je toch altijd. Nu lees ik het gewoon niet meer, makkelijk.»

HUMO Over sociale media gesproken: was jij één van de Belgen die boos werden van de beslissingen van Marc Wilmots op het EK?

Courtois «Kwaad niet, maar ik was wel teleurgesteld – in de Rode Duivels in het algemeen. Ik heb beslissingen gezien die ik niet begreep en die wellicht door de trainer werden genomen. In die gevallen probeer ik ook de andere kant te zien: Wilmots was bondscoach voor een reden, en je kan ook moeilijk beweren dat hij zijn taak niet volbracht heeft: we hébben op één gestaan in de wereldranking. Maar begrijp ik waarom er met Roberto Martínez een andere trainer is aangesteld? Ja. De situatie was om hoe dan ook onhoudbaar geworden.»

'De kritiek van Thibaut Courtois op Wilmots getuigde van ballen, vind ik. Hij had ook recht van spreken'

HUMO Velen ergerden zich na de laatste match dan weer aan Jan Mulder, die Thibaut Courtois de mantel uitveegde omdat hij kritiek op zijn trainer had geleverd. Je leek het toen niet echt eens met hem.

Courtois «Voor alle duidelijkheid: ik vind Jan een schitterende man. Hij is een taalvirtuoos, en tegelijk iemand die onbezonnen in het leven staat. Dat vind ik een verademing: hij is niet de eeuwige Zwitser die altijd weer de middenweg probeert op te zoeken. Maar in dat geval waren we het inderdaad oneens. Ik had wél respect voor hoe Thibaut in dat interview na de match zijn mening verkondigde: duidelijk, maar respectvol. Dat getuigt van ballen aan je lijf, vind ik. Hij was één van de mannen die het hele EK op niveau hadden gespeeld. Hij had dus recht van spreken.»

HUMO Jan vond dat Courtois dan maar tijdens het EK actie had moeten ondernemen.

Courtois «Dat doe je nu eenmaal niet: tijdens een tornooi schenk je je vertrouwen aan de trainer en draai je mee in een systeem – ook als je daar zelf bedenkingen bij hebt. Die bedenkingen kun je wat mij betreft ook uiten, wat naar verluidt gebeurd zou zijn na de match tegen Italië. En wat Jan betreft: het is zijn rol om te prikkelen en de discussie uit te lokken.

»Los daarvan blijf ik het interessant – en mooi – vinden hoe mensen zich zo collectief kunnen verliezen in iets als voetbal. Natuurlijk was ik ook teleurgesteld toen België uitgeschakeld werd, omdat ik wist dat er meer inzat. Maar dat was de volgende ochtend al voorbij. Ook in mijn eigen ploeg sta ik daar vaak alleen in: ik zie soms meisjes huilen als ze verliezen. Zoiets heb ik nog nooit gedaan. Het is en blijft een spel, en zolang je je best hebt gedaan, kun je jezelf niets verwijten.»


Jaloezie

Courtois «In relaties vertoon ik weleens een, euh, gezonde vorm van jaloezie (lacht). Ik ben heel trouw, en dat verwacht ik dan ook van de ander. Niet dat ik begin te briesen als mijn partner met vriendinnen op stap zou gaan, maar ik voel wel iets de kop opsteken wanneer een vrouw die ik niet ken met hem komt praten. En dat zal ik dan ook laten merken. Niet kwaad, niet venijnig, maar toch: ‘Wie is dat?’»

HUMO Hoe verslindend kan die jaloezie zijn?

Courtois «Ik ken wel mijn grenzen. Ik zal bijvoorbeeld nooit in zijn gsm op zoek gaan naar mogelijke tekenen van ontrouw, ook al heb ik vrij baan en ken ik de code. Omgekeerd zou ik ook niet graag hebben mocht iemand dat bij mij doen.»

HUMO Kun je als sporter afgunstig zijn op iemands talent?

Courtois «Nee, dat soort jaloezie is me vreemd. Ik ben iemand die erg snel aan het relativeren slaat en vooral blij is met wat ze zelf heeft. Als een speelster van mijn ploeg beter speelt of naar het buitenland vertrekt, dan heb ik bewondering voor haar talent. Zoals dansen: kan ik totaal niet, maar ik bewonder mensen die het wel kunnen.»

HUMO Gebeurt het weleens dat mensen jaloers zijn op jou?

Courtois «Ik krijg weleens een venijnige opmerking, ja. Maar of die dan uit jaloezie komt? (Denkt na) Het kan.»

HUMO Waar gebeurt dat dan? Op het veld?

Courtois «Als het gebeurt, dan is het toch vooral daar, ja. Misschien is het waar wat ze zeggen, en zijn vrouwen dan toch jaloerse wezens (lacht). De vorige keer dat ik in Humo stond, kon je op de bijbehorende foto’s mijn blote schouders zien. Toen kreeg ik van iemand de opmerking: ‘Wat is het volgende, de Playboy?’ Kijk, dat vind ik jammer. Ik kan erg teleurgesteld zijn in mensen die hun jaloezie niet kunnen verbergen.»

HUMO Krijg je soms ook jaloezie te verwerken van mannen?

Courtois «Nog niet vaak gezien, nee. Ik kan me eigenlijk geen enkel voorval herinneren.»

HUMO Het is niet zo dat je, als enige vrouwelijke analist in een uitgesproken mannenwereld, meer tegenwind ervaart?

Courtois «Natuurlijk wel, maar dat zie ik niet als jaloezie. Dat doen ze om me te testen, om te kijken hoever ze kunnen gaan. En mannen die zich willen meten, daar ben ik niet bang voor.»


Gulzigheid

HUMO Waarin kan je moeilijk maat houden?

Courtois «Eten! Ik heb een gigántische eetlust. Hoe dat komt, begrijp ik zelf niet: ik heb thuis altijd genoeg te eten gekregen. Maar als ik pasta voor mezelf kook, maak ik altijd meteen het hele pak klaar, zodat ik toch maar genoeg zou hebben.»

HUMO Moet je als sportvrouw niet letten op wat je binnenspeelt?

Courtois «Ik ben gezegend met een goed metabolisme. Ik eet bijna elke dag pasta, een dikmaker, en toch kom ik niet bij. Toen ik out was door mijn blessure, ben ik gewoon hetzelfde blijven eten, zonder een gram aan te komen. Ik ben een echte bourgondiër, ik eet alles graag. Maar als ik buitenshuis eet, is het net omgekeerd: dan ben ik bang dat iemand me gulzig zou vinden en durf ik amper te eten.»

HUMO Je gaat systematisch met honger naar huis?

Courtois «Vaak wel (lacht). Ik wil gewoon niet schrokken en dan respectloos overkomen. Dan liever honger lijden.

»Ik ben ook gulzig als het op input aankomt. Ik verslind graag nieuwigheden. Steek me in een kamer waar geen prikkels binnenkomen, en ik word gek. Een week op afzondering met Standard is voor mij een uitdaging, omdat alles me wordt opgelegd: mijn dagschema, mijn activiteiten... Veel routine, terwijl ik in mijn hoofd net heel chaotisch ben. En toch zou het ook een kwelling zijn om een uur op een markt rond te lopen. Of middenin een stad wonen: kan ik niet. Want net omdat mijn leven zo druk is, heb ik een rustplaats nodig.»

HUMO Hoe ambitieus ben je?

Courtois «Ik denk dat ik op dat vlak momenteel erg gulzig leef. Er zijn dingen die ik graag doe en waar ik goed in ben, en daar probeer ik alles uit te halen. Soms ten koste van mezelf en die rust waar ik van hou. Omdat ik zelf ook weet dat dit niet blijft duren: ik zal geen vijf jaar meer voetballen, mijn doctoraat zal ook ooit af zijn, en media-aandacht vervaagt. Dus ja, soms ben ik doodop omdat ik alweer heel veel in één dag gepropt heb. Maar over tien jaar zal ik die kans niet meer krijgen, dat weet ik nu al.»

HUMO Vorig jaar werd je gevraagd voor ‘De slimste mens’, maar dat heb je toen wel geweigerd.

Courtois «Ze hebben me ook gevraagd voor het nieuwe seizoen, maar ik heb opnieuw geweigerd.»

HUMO De quiz staat anders wel bekend als een goeie manier om je carrière een extra zetje te geven.

Courtois «Zo zie ik het niet. Ik zou het graag doen, maar ik faal niet graag. Mocht ik nu toezeggen voor ‘De slimste mens’, dan weet ik dat ik me niet goed genoeg zou kunnen voorbereiden, en dat ik mezelf zou teleurstellen. Plus: in de media moet je je vooral bewust blijven van je keuzes, anders doe je op den duur iets dat mijlenver van je af staat. Binnenkort geeft Dirk De Wachter een boekvoorstelling in Leuven, en ik ben uitgenodigd om aanwezig te zijn. Dat doe ik met plezier, want ik lees graag wat hij schrijft. Maar mocht je me morgen vragen om een kookprogramma met gezonde voeding te presenteren, dan zal ik weigeren. Ik zeg heus niet ja op alles.»

'Alles moet tegenwoordig vlot te consumeren zijn, ook relaties. Op dat vlak ben ik van de oude stempel'


Hebzucht

HUMO Zet die gulzigheid zich ook verder in je koopgedrag? Waar kan je veel geld aan uitgeven?

Courtois «Ik geef graag geld uit, ja. En ook daar: in de eerste plaats aan eten (lacht). Ik reis ook graag, en aan kleren kan ik ook gerust iets uitgeven, zolang het geen duizenden euro’s kost. Maar gek genoeg vind ik het dan weer moeilijk om 250 euro te geven aan voetbalschoenen. Hetzelfde met iPads en smartphones, en ook aan auto’s kan ik maar moeilijk veel geld geven.»

HUMO Heel atypische profvoetballer, jij.

Courtois (lacht) «En dan moet je weten dat ik uit een familie van garagehouders kom. Zolang een auto me op mijn bestemming brengt, is hij goed genoeg voor mij.»

HUMO Je hebt een eigen onderneming, ‘Niet de zus van’, waarin je de inkomsten uit je tv-optredens onderbrengt.

Courtois «Zo blijf ik zelf volledig onbezoldigd, wat een voorwaarde is om mijn studiebeurs te behouden.»

HUMO Een mooie bijverdienste, analist zijn?

Courtois «Ik heb een jaar als kinesiste gewerkt, en als je gewoon bent elke dag te gaan werken voor je geld, zijn dat inderdaad mooie bedragen. Maar in het wereldje sta ik wel ergens onderaan de ladder – en dat is oké voor mij. Ik vraag ook niet aan mijn mede-analisten wat zij verdienen. Dat doe ik ook niet met mijn ploeggenoten, ik hoef niet te weten wat mijn beste vriendin in dezelfde ploeg verdient. Stel dat ze het dubbele verdient, wat dan? En eigenlijk: grote bedragen verdien ik nergens, daarvoor ben ik een veel te slechte onderhandelaar.»

HUMO Ben je te snel tevreden?

Courtois «Ja. Onderhandelen over geld, ik voel me daar heel ongemakkelijk bij.»

HUMO Misschien moet je maar eens een manager inhuren?

Courtois «Dan zou ik mezelf ook weer zo pedant vinden – ‘wacht, ik bel even naar mijn manager om je voorstel te bespreken’. Maar ik ben ook niet naïef: als de verloning belachelijk laag is voor de moeite die ik erin steek, dan doe ik het ook niet. Ik moet voor mijn tv-optredens verlof nemen aan de universiteit, dan wil ik er ook niet minder aan verdienen dan als ik gewoon was gaan werken. Zelfs niet als ik het een leuk project vind.»

HUMO Het is geen geheim dat vrouwenvoetbal niet bepaald dezelfde vetpot is als het mannenvoetbal. Kun je je soms opwinden over dat verschil?

Courtois «Nee, dat is verloren moeite. De mannen kunnen er ook niets aan doen dat het zo in elkaar zit, en tegelijk kunnen de vrouwenploegen dat verschil ook niet verhelpen. Mannenvoetbal levert nu eenmaal veel meer op, denk aan de beeldrechten en zo. Wie het in het vrouwenvoetbal wil maken, moet weten dat het er in de eerste plaats nog altijd om het spelplezier draait. Dat neemt overigens niet weg dat ik de bedragen in de voetbalwereld sowieso buitensporig vind. Er zijn zoveel beroepen in de wereld die veel meer bijdragen aan de maatschappij, maar nog niet de helft betaald krijgen van wat een voetballer krijgt. Dat onevenwicht vind ik wél frustrerend.»


Traagheid

HUMO Laten we het voor de verandering eens over letterlijke traagheid hebben. Tijdens het EK werd je op Radio 1 verwacht als gaste bij ‘Touché’. Alleen kwam je niet opdagen.

Courtois «Terwijl ik het haat om te laat te komen. Maar ik was het gewoon vergeten. Het was een zondag, en die radio-uitzending was al héél lang op voorhand vastgelegd. Alleen had ik die dag ook een wedstrijd te analyseren, en daar was ik na het opstaan meteen aan begonnen. Tot ik gebeld werd, een kwartier voor uitzending: ‘Waar zit je?’ Ik moest me toen nog aankleden en naar Brussel rijden, en onderweg besefte ik op de koop toe dat ik niet genoeg benzine had om ter plekke te geraken. Ze zijn me uiteindelijk komen oppikken langs de snelweg, het eerste deel van de uitzending had ik toen al via de telefoon van commentaar voorzien. Na afloop heb ik tegen mijn kop gekregen van mijn moeder: ‘Hoe kan je dat nu vergeten!’»

HUMO Verlies je je vaak in dat soort nonchalance?

Courtois «Nee. Als ik iemand mijn woord geef, kom ik daar normaal ook niet op terug. Op andere vlakken laat ik het wat sneller hangen. De orde thuis, bijvoorbeeld. Als ik tijd te weinig heb, schakel ik probleemloos over op gezellige wanorde. Ook al tot afgrijzen van mijn moeder (lacht).»

HUMO Lui zijn, kun je dat als atlete?

Courtois «Nooit langer dan één dag. Als ik de dag ervoor hard gewerkt heb, kan ik gerust eens een dag voor tv hangen.»

'Ik leef op dit moment heel erg gulzig'


IJdelheid

HUMO Ik las ergens dat je als kind op balletles ging.

Courtois «Ballet was niets voor mij: véél te gecontroleerd. Bij het voetballen heb je meer vrijheid, zowel qua gedachten als bewegingen. Dat was meer op maat van het kind dat ik was: op school mocht ik nooit aan het raam zitten, want ik was veel te snel afgeleid. Voetbal heeft me rustiger gemaakt, alsof ik mijn energie eindelijk kwijt kon.»

HUMO Hoe uit ijdelheid zich bij jou?

Courtois «Ik ben bezig met mijn uiterlijk, als je dat bedoelt. Maar ik heb geen make-up of een mooi kleedje nodig om me mooi te voelen. In de badkamer ’s ochtends heb ik ongeveer evenveel tijd nodig als een man: douchen, een dagcrème, en af en toe eens een kam door mijn haar halen. Meer niet. Dít is mijn stijl: geen make-up en geen haardroger. Op de make-upafdeling van de VRT kennen ze mijn voorkeur intussen al: ‘Niet te veel, hè.’ In Nederland hebben ze me voor een fotoshoot ooit zo zwaar opgemaakt dat ik mezelf niet meer herkende toen ik de beelden zag. Zó lelijk. Dat is de beste manier om mij lelijk te maken: veel make-up, smokey eyes, pumps en een spannend kleedje. En dan hadden ze nog krullen in mijn haar gelegd. Echt, net Fiona van Shrek.»

HUMO Kom nu.

Courtois «Echt waar! Wacht, ik zoek het op. (Tokkelt op haar smartphone) Hier, gevonden. Een draak, hè?»

HUMO Je ziet er onherkenbaar uit, dat wel.

Courtois «Onherkenbaar? Lelijk! Ik voel me nochtans graag vrouwelijk, begrijp me niet verkeerd. Ik heb bijvoorbeeld lange tijd lang haar gehad. Ik ben blij met mijn korte coupe, maar op het veld mis ik mijn lange haar wel: dan voelde ik me vrouwelijker, wat helpt als je al zo’n veel te grote short en voetbalkousen aan moet.»

HUMO Heb je al opmerkingen over je uiterlijk gekregen, als enige vrouwelijke analiste op het scherm?

Courtois «Eigenlijk niet. Maar mocht dat wel het geval zijn, dan zou het vooral zijn omdat ik de éérste vrouw ben. Als je de eerste bent, word je sowieso aangevallen – op alle vlakken, en dus ook op je uiterlijk. Met seksisme heeft dat weinig te maken.»

HUMO Acht jaar geleden nam je deel aan de intussen lang vergeten realityreeks ‘Topmodel’ op 2BE. Heb je er dan ooit van gedroomd om model te worden?

Courtois «Intussen ben ik ouder en wijzer, dat kan ik je verzekeren (lacht). Mijn bedoelingen waren nobel: ik wou tonen dat voetballende vrouwen er ook goed konden uitzien. Tegen mijn verwachtingen in belandde ik bij de laatste tien, waardoor ik langer moest meedraaien dan ik gedacht had. Ik heb me toen geamuseerd, maar het was nooit mijn bedoeling om er ook een soort carrière aan over te houden. Die modellenwereld is niet aan mij besteed: je moet je gaan verkopen, wat niets voor mij is. En daar zou mijn gewicht pas écht onder de loep genomen worden.»

HUMO Nog een minder bekend feit over jou: je hebt een rolletje gespeeld in de originele ‘Loft’ van Erik Van Looy.

Courtois «Klopt ook, ja. Maar je herkent me amper: ik speelde de jongere zus van Matthias Schoenaerts. Erik Van Looy kende een vriendin van mij, en ze zochten nog figurantes. Zo ben ik op de set beland, meer als vriendendienst dan als iets anders. Maar fijn was het wel, wéér een wereld gezien.»

HUMO Word je tegenwoordig vaak herkend op straat?

Courtois «Als het al gebeurt, ben ik me er zelden van bewust. Tenzij ze me komen aanspreken natuurlijk. Zoals gisteren op café: ‘Mijn man heeft een foto van u!’ (lacht)»

HUMO Streelt dat je ijdelheid niet?

Courtois «Nee, want de dag dat ik erop begin te letten of iedereen me wel herkend heeft, weet ik dat ik niet meer goed bezig ben. Bovendien vind ik het te leuk om in de universiteit rond te lopen tussen mensen die geen enkele voeling hebben met voetbal en dus ook niet onder de indruk zijn van het feit dat ik voetbal, of dat ik matchen analyseer op tv. Ik kan mijn promotor bijvoorbeeld niet imponeren door hem een vrijkaart te geven voor de match, en dat vind ik fijn zo.»


Onkuisheid

HUMO We beginnen breed: wat is onkuisheid voor jou?

Courtois «Zoals ik daarnet al zei: ik ben erg loyaal, en dat verwacht ik ook terug. Ik zie mezelf helemaal niet in een open relatie belanden. Maar ik ben ook niet naïef, ik weet dat er altijd een moment zal komen waarop je voor de keuze komt te staan: ‘Ik voel me aangetrokken tot iemand, maar ga ik hierop in of niet?’ Dan kan ik alleen maar hopen dat mijn partner dezelfde keuze zou maken als ik. Ik ga ’m alleszins niet opsluiten uit angst.»

HUMO Onkuisheid is vooral ontrouw voor jou?

Courtois «Intimiteit is toch de basis van een relatie, niet? Dat maakt voor mij het verschil tussen een partner en iemand die gewoon je vriend is. We leven in een tijd waarin alles vooral makkelijk en toegankelijk moet zijn. Alles moet vlot te consumeren zijn, ook relaties. Op dat vlak voel ik me soms iemand van de oude stempel.»

HUMO Heb je veel aanzoeken te verwerken gekregen na het EK?

Courtois «Euh, enkele (lacht). Heel veel mensen spreken me aan op het internet, maar het is dan ook erg makkelijk geworden om iemand te bereiken. En voor je het vraagt: ik open die berichten bijna nooit. Geen tijd voor. Bij dezen, mocht er iemand me een aanzoek gestuurd hebben en ik heb niet gereageerd: ‘Sorry, geen tijd gehad.’ Maar de kans dat ik erop zou zijn ingegaan, was toch eerder klein.»

HUMO Een vraag die me allang bezighoudt: in de mannelijke kleedkamers wordt er naar verluidt vaak over vrouwen gepraat, maar waar praten vrouwen over?

Courtois «Ik moet je teleurstellen: bij ons wordt de kleedkamer voornamelijk gebruikt waarvoor ze dient: je omkleden (lacht). Het gaat er allemaal heel zedig aan toe hoor, ook qua onderwerpen die ter sprake komen. Al weet ik zelf natuurlijk niet wat mannen eigenlijk doen in kleedkamers. Laat me raden: tegen elkaars been plassen?»

HUMO Euh, over naar de studio.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234