null Beeld

De 7 Hoofdzonden van Jan Jaap van der Wal, cabaretier en tv-figuur: 'Jullie Vlamingen hebben van het zondigen een ware kunstvorm gemaakt!'

Vlaanderen houdt van Jan Jaap van der Wal en dat gevoel is wederzijds. Na een eerste tijdelijk verblijf in Antwerpen, ter voorbereiding van zijn theatertournee ‘De nieuwe Belg’, besliste de 37-jarige Nederlandse cabaretier enkele maanden geleden om zich, samen met zijn vrouw, actrice Eva Duijvestein, voor onbepaalde tijd in de koekenstad te vestigen.

'Ik heb altijd succes gehad bij meisjes. Ze zijn nieuwsgierig naar hoe het is om een jongen met een hazenlip te kussen'

Inmiddels is Jan Jaap van der Wal ook een bekend gezicht op de Vlaamse televisie: hij maakte zijn opwachting in ‘Café Corsari’, ‘Achter de rug’, ‘Advocaat van de duivel’ en ‘De slimste mens ter wereld’, sinds begin dit jaar is hij één van de sidekicks van Otto-Jan Ham in ‘De ideale wereld’ en op maandag 6 maart krijgt hij Cath Luyten over de vloer in ‘Buurman, wat doet u nu?’.

Een echte Antwerpenaar is hij voorlopig nog niet – daarvoor moet je eerst in foutloos Antwerps Twaalfmaandenstraat (een woord met drie a’s die elk anders worden uitgesproken) kunnen zeggen: Twelfmeungdestroat dus – wat niet evident is voor een jongen uit Leeuwarden, zeker niet als hij met een hazenlip is geboren.


HOOGMOED

Jan Jaap van der Wal «Vlamingen beweren graag dat Nederlanders een grote mond hebben en arrogant zijn. Sinds ik in Antwerpen woon, begrijp ik waar die perceptie vandaan komt. Er is namelijk een groot verschil tussen hoe Nederlanders en Vlamingen communiceren: Nederlanders praten vaak vóór ze denken, terwijl Vlamingen doorgaans wat meer tijd nodig hebben om hun gedachten te formuleren. Ik stel ook vast dat het hier letterlijk en figuurlijk wat stiller is. Als ik op de redactie van ‘De ideale wereld’ aan het werken ben, hangt daar altijd een rust die op Nederlandse redacties niet bestaat: daar is het altijd een drukte vanjewelste, met veel mensen die door elkaar heen kakelen.

»Vlamingen hebben ook de gewoonte om dingen niet concreet te benoemen. Ze zijn bang om zelfingenomen over te komen en anderen te schofferen, dus proberen ze hun mening verbloemd te verwoorden. Voor Nederlanders is dat heel verwarrend: wij begrijpen vaak niet wat jullie bedoelen. Dat gezegd zijnde is het wel sympathiek. Laat ik het zo zeggen: het contact met Vlamingen voelt voor mij soms een beetje alsof je twee dagen eerder met elkaar naar bed bent gegaan en elkaar voor het eerst terugziet – er heerst een raar soort ongemakkelijkheid (lacht).

»Gelukkig heb ik zowel hier als in Nederland een plek om te wonen, dus als ik een beetje gek word van de stilte en de onduidelijke communicatie ga ik gewoon een paar dagen terug. En dat is toch altijd wel even schrikken. Ik weet nog goed dat ik, tijdens de voorbereiding van mijn vorige tournee, al een paar maanden in Antwerpen woonde en even terug naar Nederland moest. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om bij mijn kapper in Amsterdam langs te gaan, en toen ik hem na de knipbeurt vroeg wanneer ik moest terugkomen, antwoordde hij: ‘Als je haar weer helemaal kut zit.’ Die directheid zul je in Vlaanderen nooit horen.»

HUMO Wanneer ben jij hoogmoedig?

Van der Wal «Laat me eerst zeggen dat ik hoogmoed helemaal niet zo’n negatieve eigenschap vind. Integendeel: ik heb vaak sympathie en bewondering voor mensen die hoogmoedig zijn, als we daaronder verstaan dat ze hoog mikken en daar moedig in zijn. In die zin ben ik zelf ook best hoogmoedig. Alles wat ik doe, komt voort uit een grote zelfverzekerdheid, uit een gevoel van: ‘Ik kan dit.’

»Als je geregeld op een podium gaat staan, spreekt het voor zich dat je een groot ego hebt. Maar dat ego heeft in mijn geval al flink wat opdoffers gekregen, met name door projecten die om één of andere reden mislukten, of nog erger: door het besef dat mensen het maar niks vonden.»

HUMO Hoe belangrijk vind je wat anderen over je denken?

Van der Wal «Ik heb in 2007 een oudejaarsconference gehouden in de schouwburg van Groningen, en dat is een keerpunt in mijn carrière geweest. Ik was 27 jaar, jong en brutaal, en dacht: ‘Dit varkentje zal ik wel even wassen.’ Maar het liep anders dan ik had gehoopt. Mijn materiaal was goed, maar ik besefte niet dat ik eigenlijk nog wat te jong was om een conference op dat niveau te houden. Er waren veel positieve reacties, maar ook ontzettend veel negatieve, en die waren heel heftig. Dat begreep ik niet, en ik was diep gekwetst.

»Het gevolg is dat ik sindsdien geen reacties op mijn voorstellingen meer lees. Ik ga niet kijken wat er op Twitter verschijnt. Artiesten die dat wél doen, zijn in wezen masochistisch ingesteld: ze zijn op zoek naar dat ene fantastische compliment, en nemen er ondertussen alle bagger en beledigingen bij.

»Die gebeurtenis uit 2007, noem het maar gerust een trauma, heeft me een stuk bescheidener gemaakt. Ik vond een paar weken geleden een doos met oude interviews terug, en boven één van die interviews, uit 2000 – ik was toen amper drie jaar comedian – stond de kop: ‘Ik ben gewoon heel goed.’ Dat zou ik vandaag niet meer durven te zeggen.»

HUMO Echt niet?

Van der Wal «Ik probeer nu om het door de interviewer te laten zeggen, en het dan te beamen (lacht). Nee, serieus: ik schopte vroeger heel erg wild om me heen, en dat doe ik vandaag veel minder.»

HUMO Hoe kijk jij over het algemeen tegen andere mensen aan? Ben je een mensenvriend, of eerder een einzelgänger?

Van der Wal «Ik heb al mijn hele leven het gevoel dat ik van een afstand naar andere mensen kijk. Je zou kunnen zeggen dat dat aan mijn hazenlip ligt. Vanaf mijn geboorte tot mijn 12de werd ik één of twee keer per jaar geopereerd: aan mijn neus, kaak, gehemelte… Meestal bleef ik dan twee weken in het ziekenhuis. Mijn ouders kwamen me vaak bezoeken, maar het grootste deel van de tijd lag ik daar toch alleen. Ik heb van jongs af aan geleerd mijn lot te ondergaan, pijn te verdragen, en in mijn genezing en een betere toekomst te geloven.

»Omdat ik als kind zo vaak op mezelf was aangewezen, wil ik me voortdurend bewijzen. Ik vermoed dat iedereen die op een podium staat iets heeft meegemaakt waardoor hij zichzelf buiten de kring zet, maar wel ook door diezelfde kring leuk gevonden wil worden. Als een alien mij aan het werk zou zien, en hij zou vragen: ‘Wat is die gozer daar aan het doen?’ zou het enige correcte antwoord luiden: ‘Hij zoekt bevestiging.’»

HUMO Hoe ijdel ben je?

Van der Wal «Ik besteed vrij veel aandacht aan hoe ik voor de dag kom. Ik vind het belangrijk om mooie kleren aan te hebben op het podium, of netjes geschoren te zijn als ik op televisie kom.»

undefined

'Ik ben tégen vibrators, dildo's en andere plastic rommel. Daar ben ik te trots voor: ik geloof graag dat vrouwen dat bij mij niet nodig hebben'

HUMO Vind je jezelf een mooie man?

Van der Wal «Als ik in de spiegel kijk, zie ik een mooie man. Ondanks, of misschien wel dankzij mijn hazenlip. Ik heb het geluk dat ik geen enkelzijdige, maar een dubbelzijdige hazenlip heb: er zitten twee littekens op mijn lip, die mooi symmetrisch ten opzichte van elkaar staan – en symmetrie in het gelaat is toch één van de voorwaarden van fysieke schoonheid, niet?

»Bij mijn geboorte had ik helemaal géén lip: dat was allemaal open. Als je ziet hoe ze alles vanaf niks hebben gereconstrueerd: dat vind ik een heel knappe prestatie. Als ik een goede huid had gehad, had het allemaal nog wat netter gekund. Ook mijn gebit had wat rechter kunnen staan, en mijn neus ook. Maar toch ben ik heel tevreden over het resultaat. Toen ik pas op de televisie kwam, kreeg ik geregeld brieven van tandartsen, kaakchirurgen en plastisch chirurgen, die me schreven: ‘Kom even langs, we kunnen dit of dat nog doen.’ Dat ging dan over huid transplanteren en littekens verleggen of zandstralen. Daar ben ik nooit op ingegaan. Ik ben tevreden met hoe ik er nu uitzie. Mijn littekens horen bij mij.

»Mijn grote geluk is natuurlijk dat ik mijn job graag doe en bovendien wat succes heb: daardoor heb ik veel zelfvertrouwen. Zelfverzekerde mensen zijn per definitie aantrekkelijker dan sukkelaars. Dat heb ik al vroeg ondervonden: ik heb altijd goed meisjes kunnen versieren. Dat had ik aan mijn zelfvertrouwen te danken, maar ook aan de nieuwsgierigheid van die meisjes: ze vroegen zich af hoe het zou zijn om een jongen met een hazenlip te kussen.

»Er zijn natuurlijk ook mensen die mijn hazenlip afstotelijk vinden, of zich in mijn bijzijn geen houding weten te geven. Ik was ooit in Amerika om Jon Stewart van ‘The Daily Show’ te interviewen. Vooraf moest ik in de make-up, en daar heeft een mevrouw met een potlood een nieuwe, mooie lip op mijn hazenlip getekend en die vervolgens netjes ingekleurd. Ik was op dat moment te flabbergasted om er gepast op te reageren, maar achteraf heb ik tegen mezelf gezegd: ‘Dit overkomt me nooit meer.’»


TRAAGHEID

Van der Wal «Ik vind traagheid geen zonde, maar een deugd. We zijn het verleerd om traag te leven. Kijk naar mij: ik verhuis binnenkort van Amsterdam naar Katwoude, op het platteland, en ik ben al wekenlang aan het denken: ‘Straks wordt alles veel rustiger, dan ga ik lekker koken, wandelen en boeken lezen.’ Maar dat is onzin: ik kan nu ook lekker koken, wandelen en boeken lezen. En toch doe ik het niet, of in ieder geval veel te weinig, omdat ik de illusie heb dat er eerst aan een aantal voorwaarden moet worden voldaan voor ik van al die leuke dingen kan genieten. We moeten leren om nú te leven, niet in de toekomst.

»Ik weet nog goed hoe problematisch mijn eerste dag in Antwerpen verliep. Mijn plan was simpel: ik ging hier een tijdje wonen, rondkijken, nadenken en schrijven. Maar toen ik die dag mijn appartement verliet, blokkeerde ik. Ik kon alle kanten op, ik kon doen wat ik wilde, maar die vrijheid vond ik op één of andere manier heel beklemmend. Ik zocht een structuur, zekerheden, een doel. Traagheid betekent voor mij dus: jezelf toestaan om te verdwalen, en niet op voorhand willen weten waar je naartoe gaat. Maar dat vind ik dus heel erg moeilijk: net zoals de meeste mensen ben ik altijd maar bezig met wat ik nog allemaal wil verwezenlijken.»

HUMO Hoe ambitieus ben jij?

Van der Wal «Ik wil constant nieuwe dingen doen: in die zin ben ik behoorlijk ambitieus. Ik stort me graag op iets wat nog niemand vóór mij heeft gedaan. De show die ik nu aan het schrijven ben: dat heeft nog geen enkele andere Nederlander gedaan. Ik vermoed dat Herman van Veen weleens geprobeerd heeft om een aantal liedjes in het Vlaams te zingen en dan te zeggen: ‘Dit is een Vlaamse show.’ Maar mijn insteek is anders, ik heb op voorhand duidelijk gemaakt: ‘Ik ga Vlaanderen en de Vlamingen leren kennen en daarover een voorstelling maken.’»

HUMO Zat de ambitie om te entertainen er al vroeg in?

Van der Wal «Ik heb mezelf altijd graag op de voorgrond geplaatst, ook als kind. Dat was ongetwijfeld een soort afweermechanisme. Ik dacht: ‘Ik zie er anders uit, dus laat ik maar wat opvallen.’»

undefined

null Beeld

undefined

'Met Otto-Jan Ham in 'De ideale wereld': 'In België is het altijd veel stiller.'

HUMO Ben je als kind ooit gepest?

Van der Wal «Nee, doordat ik me graag liet opmerken, nam ik potentiële pesters de wind uit de zeilen. Mijn ouders hadden ook al heel vroeg alles in het werk gesteld om ervoor te zorgen dat ik goed kon praten – wat niet vanzelfsprekend is voor een kind met een hazenlip. Ik ben naar een logopedist gegaan tot ik me verbaal goed uit de slag kon trekken. Het Friesland van de jaren 80 was wellicht ook de meest zachtaardige plek om op te groeien voor een kind dat er wat anders uitzag.»

HUMO Je bent 37. Waarop ben je trots, als je achteromkijkt?

Van der Wal «Ik ben heel trots op mijn relatie. Mijn vrouw en ik zijn zeven jaar getrouwd en ondertussen al tien jaar samen. We hebben het niet altijd gemakkelijk gehad, maar we houden veel van elkaar en hebben ons overal doorheen geslagen.

»Ik ben nagenoeg onvruchtbaar, dat weet ik al heel lang. Dat heb ik ook meteen aan Eva gezegd tijdens onze eerste date. Zij antwoordde: ‘Daar komen we wel uit.’ Sindsdien hebben we samen een hele weg afgelegd, zeg maar gerust een lijdensweg – maar het ziet ernaar uit dat daar een einde aan gekomen is, want Eva is op dit moment bijna zeven maanden zwanger. Over twee maanden krijgen we een zoon, met de hulp van de wetenschap, heel bekwame dokters en iui (intra-uteriene inseminatie, red.). Dat het ons gelukt is en dat we, door alle stress en zorgen, niet uit elkaar zijn gegaan: daar ben ik heel trots op.»

HUMO In Nederland en België wordt 1 op de 1.000 kinderen geboren met een hazenlip. Die kans stijgt tot 1 op de 15 als één van de ouders een hazenlip heeft. Maak je je daar zorgen over?

Van der Wal «Nee, want met een echografie hebben we al kunnen vaststellen dat ons kind geen hazenlip heeft. Maar ik had het helemaal niet erg gevonden als hij wél een hazenlip had gehad. Ik zou het op een of andere morbide manier zelfs grappig hebben gevonden: vader en zoon met een hazenlip (lacht). Het enige nadeel van een hazenlip is het gedoe met al die operaties: het is voor ouders niet leuk om je kind onder het mes te zien gaan en pijn te zien lijden.»


GULZIGHEID

Van der Wal «Ik hou van lekker eten en drinken, en zeker níét met mate. Wat dat betreft voel ik me helemaal thuis in Vlaanderen, waar je al bij de lunch een wijntje geserveerd krijgt. Van die gulzigheid, waar Vlamingen een ware kunstvorm van hebben gemaakt, kunnen Nederlanders nog veel leren.

»Dat bourgondische heb ik totaal niet van thuis meegekregen. Als ik lyrisch over mijn liefde voor goede wijn vertel, en aan mijn ouders probeer uit te leggen dat ik bereid ben om daar iets meer voor te betalen, vinden zij dat allemaal onzin.»

HUMO Ben je een grote drinker?

Van der Wal «Ik drink zeker niet elke dag, maar toch wel een paar keer per week. Vroeger kon ik met gemak drie glazen whisky na elkaar drinken, maar dat doe ik nu niet meer. Ik hou het bij goede wijn.»

HUMO Welke ervaringen heb je met drugs?

Van der Wal «Ik heb weleens geblowd, maar dat had een totaal verkeerd effect op mij: ik werd er agressief van. Ik had in die tijd een hondje, en ik heb dat beest echt staan uitschelden toen ik stoned was, hoorde ik achteraf van mijn vriendin. Met andere drugs heb ik geen enkele ervaring: ik was en ben te bang om de controle te verliezen. Of stel je voor dat ik een paar van die pillen slik en vervolgens de beste grap ooit verzin. Dat zou verschrikkelijk zijn: dan zou ik verplicht zijn om die pillen te blijven slikken om m’n job te kunnen blijven doen. En eindigen zoals Herman Brood, die ik ooit, totaal onder invloed, heb zien optreden in Amsterdam, met zijn rokende papegaai op zijn schouder. Nee, dank je, dan blijf ik liever nuchter.»

HUMO Ben je veel bezig met je gezondheid?

Van der Wal «Niet echt. Ik snap uiteraard dat een tomaat gezonder is dan een worst, maar een worst is wel lekkerder, dus eet ik liever een worst. Ik word een beetje moe van al die gezondheidstrends, en vooral van alle regels die erbij horen.»


GRAMSCHAP

Van der Wal «Weet je waar ik me steeds vaker aan erger? Dat mensen wantrouwiger worden, met name tegenover de politiek. Ik ben iemand die van nature een groot vertrouwen heeft in politici: voor mij zijn dat mensen die nadenken over dingen waar ik geen tijd of talent voor heb. Maar het gemak waarmee politici tegenwoordig worden weggezet als graaiers, oplichters en niksnutten vind ik tenenkrommend.»

HUMO Aan welke kant van het politieke spectrum sta jij?

Van der Wal «Ik zou zeggen: aan de linkerkant – maar eigenlijk is dat niet helemaal waar. Ik vind dat links in Nederland de bal vaak misslaat de laatste jaren. Maar dat geldt natuurlijk net zo goed voor rechts, dat bovendien heel agressief uit de hoek kan komen. We hebben in Nederland net dat hele zwartepietendebat achter de rug, en ik vind het onwaarschijnlijk wat voor vuiligheid in de nasleep daarvan naar boven is gekomen. Uitspraken als ‘Het zijn allemaal apen!’ en ‘Stuur ze terug naar hun eigen land!’ zijn uiteraard racistisch en totaal onaanvaardbaar. Maar er zijn ook veel extreem gevoelige donkere medemensen die in alles een complot tegen hen zien – je mag als Marokkaan de vreselijkste dingen hebben gedaan: als je daar als blanke Nederlander iets over zegt, ben je sowieso een racist.

»Ook wat dat betreft is er een groot verschil tussen Nederland en Vlaanderen. Ik vond het een beetje raar dat die brief van Mark Rutte, waarin hij allochtonen opriep om zich aan te passen, zo negatief is onthaald in Vlaanderen. Zijn ‘doe normaal of ga weg’ werd hier echt grof gevonden. Iedereen was het erover eens dat een premier van een beschaafd land zich niet op zo’n manier kon uitlaten, en dat verbaasde me. Wij zijn die taal gewend. Een politicus als Bart De Wever zou in Nederland ‘gematigd’ zijn, terwijl hij hier ‘rechts’ en ‘nationalistisch’ wordt genoemd.»

undefined

null Beeld

undefined

'Met echtgenote Eva Duijvestein: 'Ik voel geen jaloezie.'

HUMO Aan welke mensen heb jij een hekel?

Van der Wal «Aan mensen die zich altijd en overal als consument gedragen. Ook in het theater. Vroeger gingen mensen naar een voorstelling kijken vanuit een bewondering of interesse. Dat is aan het veranderen. De man of vrouw op het podium levert een dienst, de mensen in de zaal maken gebruik van die dienst en als ze niet tevreden zijn, vinden ze dat ze het recht hebben om te protesteren, wat ze dan ook voluit doen op sociale media. Dat vind ik een gevaarlijke evolutie. Het leuke aan kunst is net dat het verrassend kan zijn, dat het dus ook níét goed kan zijn, of raar, of bevreemdend.

»Ik heb ook een hekel aan radio-dj’s, meer nog in Vlaanderen dan in Nederland, omdat ze de vreselijke gewoonte hebben je als een kleuter aan te spreken.»

HUMO Welk leed heb jij anderen berokkend?

Van der Wal «Ik ben me er in het verleden niet altijd voldoende bewust van geweest dat ik soms grappen maakte over mensen die écht bestonden. Zo heb ik eens een grap gemaakt over jonge kinderen die waren gestorven omdat hun ouders hen in een veel te warme auto hadden achtergelaten. Toen heb ik een brief gekregen van een moeder van zo’n kindje, die me schreef dat ze heel erg gekwetst was. Ik moet zeggen: die brief is bij mij wel binnengekomen. Maar toch vind ik, en blijf ik vinden, dat je in principe over alles grappen moet kunnen maken. De enige graadmeter is of de mensen in de zaal lachen of niet. En in dit geval lachten ze.»


JALOEZIE

Van der Wal «Ik heb niet het gevoel dat ik ooit iets ben misgelopen. Daarom voel ik ook geen afgunst. Ik heb altijd hard gewerkt, ik ben blijven knokken, en de mislukkingen kan ik heel goed een plaats geven: die waren meestal een gevolg van het feit dat ik te jong of te snel was. Ik heb namelijk nogal eens de neiging om ervan uit te gaan dat iets een succes zal worden. Ik ben dan bij wijze van spreken al het pak aan het kiezen dat ik bij de uitreiking van de Emmy’s ga aandoen.

»De VPRO zendt op Nederland 3 al enige tijd het satirische programma ‘Zondag met Lubach’ uit, waarin Arjen Lubach de actualiteit van de voorbije week in dertig minuten samenvat. Dat programma krijgt heel goede kritieken, en terecht, maar ik merk dat de makers geleerd hebben van fouten die ik heb gemaakt, want ik heb in het verleden ook een paar keer geprobeerd om een satirisch programma te maken. Alleen ben ik daar toen met iets te veel branie aan begonnen. Ik zou dus jaloers kunnen zijn, maar dat ben ik niet: ik kan rustig naar ‘Zondag met Lubach’ kijken en denken: ‘Ja, dat heeft hij slimmer aangepakt dan ik.’»

undefined

'Als een alien me aan het werk zou zien en zou vragen: 'Wat is die gozer daar aan het doen?' zou het enige correcte antwoord luiden: 'Hij is bevestiging aan het zoeken'

HUMO Voor wie heb jij mateloos veel bewondering? Wie inspireert jou?

Van der Wal «Ik ben een grote fan van Keith Jarrett, de Amerikaanse jazzpianist. Ik zag ooit een documentaire waarin hij het verschil uitlegde tussen klassiek pianospelen en jazz, en dat was een echte openbaring. Als je klassiek speelt, zei Jarrett, ben je eigenlijk de hele dag bezig met: ‘Ik moet vanavond optreden, maar hoe ging dat stuk ook alweer? Waar moet ik versnellen, waar vertragen?’ Als je jazz gaat spelen, hoef je alleen maar de deur uit te stappen en te denken: ‘Ik heb er zin in vanavond.’ Toen ik dat hoorde, vielen de schellen me echt van de ogen. Sindsdien ben ik ook op die manier gaan optreden. Ik schrijf geen teksten uit, ik leer niets vanbuiten. Ik heb een paar kapstokken, en daarmee trek ik me uit de slag.»

HUMO Hoe jaloers ben je in je relatie?

Van der Wal «Ik ben helemaal niet bezitterig of zo. Als Eva op een feestje wat te lang met een andere man staat te praten, voel ik geen jaloezie. Ze straalt trouwens altijd uit dat ze bij mij hoort.

»Als Eva af en toe op zoek zou gaan naar een seksueel avontuurtje om haar leven completer te maken, zou ik dat begrijpen – maar ik zou niet willen dat ze het tegen me zei. Ik zou er niet gelukkiger van worden, dus hoef ik het ook niet te weten. Op voorwaarde natuurlijk dat het onze relatie niet ondermijnt. Ik zou het vreselijk vinden als ze iemand anders leuker zou vinden dan mij. Er zijn ongetwijfeld massa’s mannen die ze knapper vindt dan mij, of slimmer, of misschien zelfs beter in bed. Dat vind ik helemaal niet erg. Maar dat ze iemand anders echt leuker zou vinden om bij te zijn: dat zou een zware klap zijn.

»Eva heeft ooit eens in een interview gezegd dat ze mij een slippertje gúnt. Maar ik denk eerlijk gezegd dat dat een manier was om mij erin te luizen – waarschijnlijk was het een strategische boodschap voor andere vrouwen: ‘Hij mag van mij, maar het gaat nooit gebeuren.’ Het feit dat iets niet mag, maakt het spannend. Als je vrouw in het openbaar zegt dat je met andere vrouwen mag rotzooien, is er niets meer aan. Toch?»


HEBZUCHT

Van der Wal «Ik heb nog nooit iets puur voor het geld gedaan. Mijn vrouw, die actrice is, heeft wel al jobs moeten doen die ze liever niet deed, omdat ze anders geen werk had. Ik niet: ik heb altijd dingen kunnen doen die ik graag deed, en waarmee ik bovendien goed verdiende.»

HUMO In de Nederlandse pers werd je onlangs als ‘cabaretmiljonair’ omschreven, nadat bekend was geraakt dat je je huis in Amsterdam voor meer dan een miljoen had verkocht.

Van der Wal «Ik ben helemaal geen miljonair – tenzij ik mijn nieuwe huis in Katwoude verkoop en op straat ga leven: dan heb ik inderdaad een miljoen.»

HUMO Of je geld nu in je huis zit of op een rekening staat: je kunt niet ontkennen dat je zeer goed hebt geboerd.

Van der Wal «Dat is zo. Ik heb jarenlang vijf keer per week opgetreden, vaak acht maanden per jaar, en meestal in grote theaters die altijd uitverkocht waren. Soms trad ik zelfs twee keer per avond op, telkens voor een uitverkochte zaal met 500 of 600 mensen. Als je weet dat die mensen ongeveer 20 euro voor een kaartje betalen, kun je zelf berekenen hoeveel ik na twintig jaar heb verdiend.”

HUMO Hoeveel hou jij over van die 20 euro?

Van der Wal «Als ik het goed regel, krijg ik ongeveer 80 procent. Dat is veel, en daarom wil ik ook niet dat mensen meer dan 20 euro voor een kaartje betalen.»

HUMO 80 procent van 20 euro, maal 500 of 600: dat is ongeveer 9.000 euro per optreden. En dat vijf keer of meer per week – dat tikt lekker aan.

Van der Wal «Ik besef dat het dan gemakkelijk is om te zeggen dat geld niet mijn drijfveer is. Maar toch is het zo.»

undefined

null Beeld

undefined

'Ik heb van jongs af aan geleerd pijn te verdragen en in een betere toekomst te geloven.'

HUMO Voel je je nooit schuldig? De meeste mensen verdienen per maand een pak minder dan jij met één optreden.

Van der Wal «Daar kan ik alleen maar op zeggen: ik heb nooit iemand een pistool tegen het hoofd gezet. Mensen komen naar mijn show kijken omdat ze dat zelf willen, en ze betalen daar graag geld voor. Dat is de deal.»

HUMO Heeft je geld een gelukkiger mens van jou gemaakt?

Van der Wal «Ja, natuurlijk. Ik woon in Antwerpen én in Nederland: wie kan dat zeggen? En als ik iets echt wil, koop ik het gewoon. Maar het blijft al bij al vrij bescheiden, want ik ben niet zo materialistisch ingesteld.»


ONKUISHEID

Van der Wal «Ze zeggen weleens dat seks de drijfveer van alles is, en dat geloof ik wel. Succes, macht, vrijheid en arbeidsvreugde zijn allemaal begerenswaardig, maar niets kan tippen aan seks. Maar seks is ook tricky, in die zin dat het vaak een soort rijdende trein is die makkelijk kan ontsporen: er hoeft niet veel te gebeuren of je zin is voorbij.»

HUMO Waar knap jij op af in bed?

Van der Wal «Op accenten, hoe mensen praten. Er zijn een paar Nederlandse accenten die echt wel deërotiserend werken. Utrechts bijvoorbeeld. En met Limburgs heb ik het ook moeilijk. Een vrouw die Utrechts of Limburgs praat, moet al met heel wat kunstjes op de proppen komen om de zaak nog te redden (lacht).

»Stilte vind ik ook een afknapper. Ik hou van praten tijdens de daad: voor mij hoort dat erbij. Gewoon praten over wat je aan het doen bent, wat je van elkaar verwacht, of een grapje maken. Ik vind het heel raar als er niets gezegd wordt.

»Ik heb ooit een meisje mee naar huis genomen dat vóór de daad een zelfgeschreven liedje voor mij wou zingen. Het probleem was dat het helemaal geen mooi liedje was. En toen vond ik het wel héél moeilijk om haar nog aantrekkelijk te vinden.»

HUMO Je bent al tien jaar bij je vrouw. Hoe slaag je erin je seksleven spannend te houden?

Van der Wal «Dat is de grote kunst, natuurlijk. En daar heb je vooral geen hulpstukken, rollenspellen of andere flauwekul voor nodig, maar wel tijd en aandacht. Daarom zijn vakanties zo interessant: dan heb je als koppel alle tijd om je schade in te halen.

»Ik ben tégen vibrators, dildo’s, tepelklemmen en andere plastic rommel. Daar ben ik te trots voor: ik geloof graag dat vrouwen dat bij mij niet nodig hebben, dat ik het wel met mijn eigen lichaam klaarspeel. Wat dat betreft mag je me gerust ouderwets noemen.»

HUMO Was je er als jongen snel bij?

Van der Wal «Nee, ik ben pas ontmaagd toen ik 18 was en in Amsterdam woonde, door een vrouw die elf jaar ouder was dan ik. Dat was een heel fijne ervaring, net omdat ze een pak ouder was, en niet zo stuntelig en onzeker als ik.

»Voor ik Eva leerde kennen, heb ik een heel druk vrijgezellenleven geleid. Ik weet nog dat een vriend op een gegeven moment tegen me zei: ‘Ben je veel aan het neuken tegenwoordig?’ Waarop ik vroeg: ‘Hoezo?’ En hij antwoordde: ‘Ik zag je onlangs op de televisie en je zat er net iets te zelfverzekerd bij.’ Zo voelde ik me ook. Het was een opwindende, maar vrij lege periode in mijn leven.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234