De 7 Hoofdzonden van Tatyana Beloy: 'Beste lezers, ik heb standaardborsten met heel normale tepels!'

Met een stralende glimlach, een zwarte slip en twee handen op haar blote borsten. Zo kwam Tatyana Beloy – tegenwoordig gelijke delen actrice, presentatrice én CEO van haar eigen musicalschool Supastar – opgedoken uit de branding van de Middellandse Zee. ‘Onkuis!’ meenden ze bij Instagram. Hoe preuts, dacht ze, en ze deed er nog een schepje bovenop. Woede? Hoogmoed? Onkuisheid? Een behaloze biecht: ‘Ik heb standaardborsten, hoor.’

'De drang van vrouwen om hun borsten te delen is kennelijk groot. Doen, denk ik dan'

HUMO Ken je de zeven hoofdzonden eigenlijk?

Tatyana Beloy «Vooral dankzij jullie rubriek – katholiek ben ik niet. Dat is misschien vreemd, omdat mijn papa (voormalig voetballer Paul Beloy, red.) héél katholiek is opgevoed. Toen hij op zijn 4de naar België kwam, moest zijn vader meteen terug naar Congo. Mobutu was ziek en mijn grootvader was zijn chirurg. Mijn papa is hier opgevoed door twee nonnen. Mijn broer, zus en ik hebben de normen en waarden van zijn geloof wel meegekregen, maar we zijn nooit naar de kerk gegaan en op school volgden we zedenleer.

»Ik ben niet gelovig, maar ik zou mezelf ook geen atheïst noemen. Dan hoor je bij zo’n groep die rabiaat tégen is, en dat ben ik niet. Ik vind het meestal mooi dat mensen bij zo’n religieuze community willen horen. Onlangs zag ik tijdens opnames de cameraman, een gast van 25, zijn matje tevoorschijn halen om te bidden. Dat vond ik wel bijzonder.»

HUMO Heb jij nooit nood aan een schietgebedje?

Beloy «Ik geloof wel in een hogere kracht en daar communiceer ik graag mee. Als ik wat extra hulp kan gebruiken, kijk ik naar boven en zeg ik: ‘Komaan Rudy, effe hulp graag.’»

HUMO Rudy?

Beloy (lacht) «Zo ben ik die goddelijke kracht jaren geleden gaan noemen en de naam is blijven plakken. Ik babbel continu met Rudy.

»Ik geloof erg in de kracht van het visualiseren: als je iets wil, dan helpt het om je er een voorstelling van te maken. Alles wat ik heb bereikt in mijn leven heb ik eerst gevisualiseerd. Soms ga ik er zo ver in dat ik al tranen in mijn ogen krijg. Ik heb het dan zo hard in mijn hoofd zitten, dat het haast tastbaar wordt.»

'Ik geloof in een hogere kracht. Als ik hulp kan gebruiken, kijk ik naar boven en zeg ik: 'Komaan Rudy, effe hulp graag'

HUMO Zullen we een eerste hoofdzonde visualiseren?


Hoogmoed

Beloy «Hoogmoed is relatief. Als je in België je dromen uitspreekt, dan is de reactie vaak: ‘Doe maar normaal. Voetjes op de grond.’ Maar ik heb twee jaar in L.A. gewoond en daar dromen de mensen nog veel groter en lopen ze er ook nog eens over te toeteren.»

HUMO Als we ijdelheid zouden afmeten aan hoe mooi je Instagram-pagina eruitziet, dan behaal je een hoge score.

beloy «Natuurlijk ben ik ijdel. Ik zie er graag leuk uit, maar ik sta geen half uur voor de spiegel.

»Mijn smartphonegebruik begrens ik bewust op 20 minuten per dag. Ik vind het verschrikkelijk als ik met vriendinnen op café ga en iedereen op z’n gsm zit te tokkelen.»

HUMO De foto’s die je post op Instagram, zien eruit alsof er wat denkwerk aan is voorafgegaan.

Beloy «Niks is minder waar. Ik maak een foto, zwier ’m online en klaar. Daar is echt geen week over nagedacht.

»Collega’s van me weten hoe ze zichzelf moeten fotoshoppen, maar ik heb daar geen verstand van en hou me er niet mee bezig. In tegendeel: ik vind dat we onze kinderen maar beter al vroeg wat socialemediahygiëne kunnen bijbrengen. Op mijn musicalschool zie ik hoe hard die jonge generaties vergroeid zijn met hun gsm. De eerste vraag die ze stellen, is: ‘Wat is het wachtwoord van de wifi?’

»Toen onze zomerstages begonnen, kreeg ik telefoon van de mama van een meisje dat al jaren meedoet: ‘Mijn dochter zal er dit jaar niet bij zijn. Ze heeft anorexia en eet nog twee kersen per dag.’ Mijn hart brak. Daar zitten sociale media ook voor iets tussen. Wees vandaag maar eens een teenager. De druk is zo hoog. Ik weet hoe slecht je je als tiener kunt voelen. Vroeger was ik het enige bruine kind in de klas. Ik haatte mijn krulhaar en dat ik zo’n lange zwiep was. Maar ik ben nu 34 en op een punt in mijn leven dat ik denk: iedereen moet me maar nemen zoals ik ben.»

HUMO Zegt iemand met een perfect lijf.

Beloy «Vind je? Ik heb ook complexen, hoor. Ik ben net drie weken gaan kamperen. Mijn afrokrullen gaan er dan uitzien als een bos stro. Ik wil die complexen gerust delen op sociale media. Als een moeder me dan een bericht stuurt om me te bedanken, omdat haar dochter ook krulhaar heeft en ze nu tenminste weet welke producten ze moet gebruiken, dan denk ik: mission accomplished. Had ik dat vroeger ook maar gehad.»

HUMO Doet de stroom hartjes en complimenten op je foto’s wonderen voor je zelfbeeld?

Beloy «Nee. Dat ik me goed voel in mijn vel, heeft te maken met mijn fantastische lief (cameraman Konrad Widelski, red.). Als hij trots op me is, krijg ik een natural high. Daar heb ik geen likes voor nodig.»


Hebzucht

Beloy «Het materiële interesseert me niet zo. Ik heb deze ring gekregen van mijn lief en dit kettinkje van mijn schoonvader, een goudsmid. Die dingen koester ik. Ik omring me graag met boeken en ons huis hangt vol kunstwerken van mijn beste vriend, maar verder hoef ik niks te hebben.

»Ik leef heel hard in het nu, maar ik probeer wel te investeren en mijn toekomst veilig te stellen. Ik denk nooit: ‘Ik heb 100 euro en die moet nú op.’ Geld moet rollen, maar je moet er verstandig mee omgaan en iets opbouwen waarop je kunt terugvallen.»

HUMO Had je al vroeg een eigen huis?

Beloy «Ik was 27 toen ik terugkwam van L.A. en mijn eerste contract kreeg bij de VRT. Daarmee heb ik meteen een klein appartementje gekocht. Toen mijn contract werd verlengd, heb ik ook het appartement eronder gekocht. Met een onzeker bestaan als actrice kun je maar beter op de juiste momenten naar de bank stappen voor een lening. Mijn zus heeft een hoge functie bij L’Oréal. Hoe ouder ze wordt, des te meer ze zal verdienen. Als zelfstandige in de media heb ik dat vooruitzicht niet. Het kan net zo goed morgen voorbij zijn en dan moet ik zorgen dat mijn kaartenhuisje niet instort.»

HUMO Je had het geld van dat contract net zo goed kunnen spenderen aan een wereldreis.

Beloy «Dat doe ik ook, maar ik probeer die reizen zo te plannen dat ze geen bakken geld kosten. Mijn zus is net vertrokken naar het Comomeer. Lijkt me fantastisch, maar ga daar op restaurant en je bent een smak geld kwijt. Mijn lief en ik hebben gekozen voor een ander soort vakantie. Hij heeft in Duitsland een oude brandweerwagen op de kop getikt, die we vrij goedkoop in Marokko hebben laten ombouwen tot een soort mobilhome, met een daktent, een badkamertje en een barbecue. De voorbije drie weken zijn we ermee door Spanje en Sardinië getrokken. Als we dan aan één of ander meer geparkeerd staan en wat sardientjes op de rooster gooien, dan voelt dat voor mij als een vijfsterrenhotel.»

HUMO De lokale bevolking moet gedacht hebben dat er een bosbrand zat aan te komen.

Beloy «Nee, hoor. Overal waar we kwamen, begon iedereen te lachen en te wuiven: ‘Bomberos!’ Ze kwamen zelfs foto’s maken. Als we 5 euro voor elke foto hadden gevraagd, hadden we gerust nog een week aan het Comomeer kunnen boeken (lacht).

»Ik kan me soms wel afvragen: ‘Hoe dóén mensen het?’ Alles kost zoveel geld. Krijgen die anderen thuis een pot geld mee? Hebben ze investeerders? Ik snap het niet. Daar word ik weleens triest van, maar dan probeer ik het zelf op te lossen door hier of daar nog een presenteerjobje aan te nemen of een filmpje in te spreken.»

HUMO Jij hebt van thuis misschien geen pot geld meegekregen, maar je mocht wel naar Londen en Los Angeles.

Beloy «Voor Londen had ik een beurs en heeft mijn stiefpapa de rest bijgepast, maar L.A. heb ik helemaal zelf bekostigd. Mijn broer, die dj is, mijn zus en ik zijn alle drie van nul begonnen. Daar ben ik trots op: alles wat ik nu heb, heb ik aan mezelf te danken. Al zou ik er ook niet vies van zijn als iemand me morgen een blanco cheque komt overhandigen. Misschien moet ik die eens visualiseren. (Kijkt naar boven) Hallo Rudy, ben je daar?»


Gulzigheid

HUMO Na je terugkeer uit Los Angeles vertelde je over de mountains of coke die je er op feestjes had gezien, maar waar je nooit voor was gezwicht.

Beloy «Ik heb nog altijd geen lijn coke gesnoven. Drugs zeggen me niets, hoe nieuwsgierig van aard ik ook ben. Dat had ik al toen ik nog op de kunsthumaniora zat: toen liet ik de joints ook aan mij voorbijgaan. Dat soort escapisme heb ik nooit nodig gehad. Alcohol is mijn enige drug. Ik hou ervan om in café De Duifkens pinten te pakken, maar meestal heb ik de dag erna veel te doen en heb ik geen zin in een kater. Als het gepraat op café overgaat in gemompel en gelal, ben ik meestal al weg.»

HUMO Ben je dan nog nooit ladderzat geweest?

Beloy «Natuurlijk wel. Ik heb drie jaar in Engeland gestudeerd. Daar leer je drinken. Vóór the last order nog snel een paar pinten achterover kappen: ik deed het ook. Toen ik met kerst naar huis ging, waren er serieus wat bierkilo’s bijgekomen.

»Ik heb ook al weleens van zattigheid boven de pot gehangen, maar niet vaak: ik ben niet zo goed in overgeven.»


Luiheid

HUMO Van traagheid kan niemand je betichten. Terwijl er van Afrikaans bloed weleens wordt gezegd dat het gezapiger stroomt.

Beloy «Ik heb een hekel aan mensen die te laat komen. Stop wasting my time! Onlangs hadden we een voorstelling van Supastar. Zes mensen kwamen te laat en het waren allemaal Afrikanen, waarvan de vierde mijn eigen schoonbroer. Komaan, people! Als ik het kan, dan kunnen jullie het ook.

»Een paar jaar geleden ben ik voor het eerst naar Congo gereisd. Mijn lief was al in Afrika geweest en had me gewaarschuwd: ‘Jij gaat je kapot ergeren.’ Hij had gelijk. We waren geland in Rwanda, waar alles tot in de puntjes is geregeld. Maar zodra we de grens met Congo overstaken, kwamen we – wham! – in complete chaos terecht. De man die ons zou komen ophalen, was er uiteraard niet. Op straat was het een wirwar van toeterende auto’s, overstekende dieren, en een gast op een motor met een geweer. Waarop mijn lief lachend zei: ‘Welkom in jouw land.’»

HUMO Maar van thuiskomen was bij jou geen sprake?

Beloy «Absoluut niet. Na 5 minuten stond ik al te huilen. Nu, het land deed wel iets met me. Ik voelde dat ik er op de één of andere manier hoorde, met mijn bruine huid. Maar ik dacht zeker niet: ‘Hèhè, nu zijn we er.’ Het was eerder: ‘Kom, snel naar die berggorilla’s.’»

HUMO Dat was het doel van jullie reis: het Virungapark. Niet Kinshasa, waar je vader vandaan komt.

Beloy «Ooit ga ik daar ook naartoe, maar ik heb er zo weinig van meegekregen dat de drang om die familie te ontmoeten niet zo groot is.»

HUMO Het is opmerkelijk waar je op je 34ste al bent geweest en wat je al hebt gedaan.

Beloy «Toen ik vorige week in ‘De 7 Hoofdzonden’ van Kevin (Janssens, red.) las dat hij alle seizoenen van ‘Friends’ had gebingewatcht, moest ik luidop lachen. 236 afleveringen! Zalig dat hij dat kan, maar aan mij is het niet besteed. Ik kan niet stilzitten.

»Ik heb al vroeg in mijn carrière beslist dat ik niet zou zitten wachten tot ze me opbellen. Toen ik pas was afgestudeerd, heb ik dat even gedaan, maar ik mocht alleen maar de allochtoon spelen, met hier en daar een rol als hoertje. Dat maakte me zo triest dat ik besliste zélf achter de dingen aan te gaan. Ik ben naar L.A. gegaan, besefte daar dat het geen zin heeft weg te lopen, ben teruggekeerd en heb me aangeboden bij ‘Vlaanderen vakantieland’, waar ik meteen mocht beginnen. Bij mij moet het vooruitgaan.»

HUMO Ga jij weleens gebukt onder onzekerheden?

Beloy «Ik ben nooit bang om iemand te bellen of een mailtje te sturen. Zeker sinds ik in de VS heb gewoond. Ik had geen green card en kon daarom geen acteerjobs doen, dus moest ik wel bijklussen in de horeca. Ik heb veel deuren in mijn gezicht gekregen, maar het was een goeie leerschool. Iedereen werkt er zo hard met z’n ellebogen, dat je vanzelf ook een eeltlaag kweekt. Sindsdien durf ik alles. Wat is het ergste dat kan gebeuren? Dat ik een nee krijg?

»In de liefde heb ik die eeltlaag niet. Ik heb me lang onzeker gevoeld. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 7 was. Bij mijn zus heeft dat haar vertrouwen in relaties niet doen wankelen: ze heeft intussen een relatie van tien jaar en twee kinderen. Bij mij lag dat anders. Ik had wel leuke relaties, maar achteraf ben ik pas gaan beseffen dat ik me nooit echt durfde te smijten. Ik vond alles tof, tot hij wilde trouwen of aan kinderen beginnen. Dan dacht ik: wég, wég! Iemand anders kan je veel gelukkiger maken.

»Toen ik mijn huidige lief leerde kennen, voelde ik: ofwel loop ik nu weer heel hard weg, ofwel ga ik dit aan. Ik heb voor het tweede gekozen. Dat is spannend. Ook omdat hij een kind heeft en ik had gezworen nooit meer aan stiefouderschap te beginnen. Maar het lukt voorlopig wonderwel.»

HUMO Telkens wanneer je een nieuwe relatie hebt, wordt ze breed uitgesmeerd in de vakpers. Wanneer is het moment daar om je nieuwe lief aan de wereld te tonen?

Beloy «Ik ben nog nooit zelf naar buiten gekomen met een relatie. Altijd word ik gebeld door een journalist die zegt: ‘Wij gaan dit schrijven. Heb je daar nog iets aan toe te voegen?’ Die druk is zeer onaangenaam. Ik zorg wel dat ik dan een mooie foto van ons online gooi. Dan weet ik tenminste dat ze díé foto zullen gebruiken. Zo ijdel ben ik wel.»


Jaloezie

HUMO Op welk talent van anderen kun je jaloers zijn?

Beloy «Mooi kunnen zingen. Op school zat ik een paar studiejaren onder Nathalie Meskens. Dan schreef ik ’s avonds in mijn dagboek hoe mooi Nathalie kon zingen. Dat heb ik ook met mensen die een instrument bespelen.»

HUMO Heb je weleens last van professionele jaloezie?

Beloy «Natuurlijk denk ik soms: waarom krijgen zij die kans, en ik niet? Maar ik had al snel door dat ik maar beter geen tijd kan verliezen met te zitten huilen. Als ik iets écht wil, dan ga ik er gewoon zelf voor. Mijn lief rijdt met de motor. Ik vond dat cool, dus heb ik ook mijn motorrijbewijs gehaald. En wat echt buiten mijn bereik ligt – als ik iemand met een megalijf zie in de gym of zo – dat kan ik het snel loslaten. It’s not meant to be.

»Misschien denken anderen van mij ook wel dat ik het allemaal in mijn schoot geworpen krijg. Dat is niet zo. Ik werk me te pletter. Ik sta vroeg op, ga een hele dag door, en tegen ’s avonds zijn mijn prikkels op. Dan wil ik rustig in de zetel hangen met mijn lief en praten over onze dag.»

HUMO Wekt je parcours afgunst op bij anderen?

Beloy «Soms proberen mensen de projecten die ik wil opstarten te saboteren. Het klinkt misschien melig, maar ik probeer die negatieve energie dan om te zetten in iets positiefs: ‘Wacht maar!’ Maar het maakt me wel weemoedig. Ik kan niet tegen onrecht. Na de aanslag in Zaventem overheerste bij mij heel hard een gevoel van: het is niet eerlijk wat die slachtoffers is overkomen.»

HUMO Je bent zelf ternauwernood aan die aanslag ontsnapt. Heb je er lang over gedaan om het te verwerken?

Beloy «Ik heb er nog altijd last van. Als we er nu een uur over zouden doorbomen, dan zit ik hier weer te janken. Het was zo’n nare ervaring. In de nasleep liet ik mezelf bijna niet toe het moeilijk te hebben. Wat had ik te klagen? Ik had mijn armen en benen nog, terwijl ik lichaamsdelen om me heen had zien vliegen.»

'Als ik terugdenk aan 22 maart, moet ik janken. Maar ik klaag niet, ik heb mijn armen en benen nog ''

HUMO Stap je nu weer met een gerust hart het vliegtuig op?

Beloy «Ik heb er langer over gedaan dan mijn broer. Hij heeft de week erna weer het vliegtuig genomen. Ik kon dat niet. Nu lukt het wel, maar niet meer op dezelfde manier als vroeger. Ik zal bijvoorbeeld nooit nog op slippers een luchthaven binnenstappen. Op 22 maart had ik slippers aan en die zijn niet handig als je moet rennen voor je leven. Ik zal er ook altijd voor zorgen dat mijn gsm voldoende is opgeladen voor een vlucht, zodat ik kan bellen als het moet. En als ik naar het theater ga, check ik langs welke uitgang ik weg kan.»

HUMO Voordien had je ook al wat angsten. Claustrofobie, bijvoorbeeld. Kun je nu al naar het toilet gaan met de deur dicht?

Beloy «Nee, dat lukt niet. In een lift durf ik ook niet. Ik zie het echt als een zwakte, een handicap.»


Woede

Beloy «Er zit niet veel woede in mij. Ik kan wel kwaad worden als de dingen niet lopen zoals ik wil, als mensen hun verantwoordelijkheid niet nemen. Zeker in mijn bedrijf moet alles kloppen. Als dat niet zo is, ga ik in de aanval. Maar dat gaat nooit gepaard met roepen en tieren. Daar hou ik niet van.

»Ik ben heel direct en praat alles uit. Volgens mijn therapeut ben ik als een stoomketel die op gezette tijden druk moet aflaten. Dan tik ik mijn lief op de schouder: ‘Hey, ik moet nog iets zeggen.’ Wij babbelen veel, maar we maken nooit ruzie.»

HUMO Je had als kind al snel in de gaten dat je anders was door je bruine huid.

Beloy «Ik heb nog maar weinig te maken gekregen met echt racisme. Ik kan me hooguit één keer herinneren dat iemand me tijdens het parkeren toeriep: ‘Hé bruine, daar moogt ge niet staan!’ Daar schrok ik zo hard van dat ik niet eens heb gereageerd.»

HUMO Je papa heeft al vaak verteld hoe hij je als kind probeerde te behoeden voor afwijzing. Toen je naar de casting voor ‘The Sound of Music’-musical wilde, belde hij vooraf om te horen of je als mulattin überhaupt kans maakte. Het antwoord was nee. Hij zorgde ervoor dat je die dag niet naar de casting kon, omdat jullie naar het pretpark gingen.

Beloy (rolt met de ogen) «Dat vertelt hij elk interview opnieuw. Maar nu kan ik er zélf voor zorgen dat andere kinderen niet hetzelfde meemaken. Ben je dik, bruin of heb je sproeten, het maakt niet uit: bij Supastar staat iedereen vooraan.

»Eén keer was er een mollig meisje een prinsessenlied aan het zingen op het podium. Opeens stopte ze en begon ze te huilen: ‘Ik kan de prinses niet zijn, want ik ben dik.’ Toen kwam de Oprah in mij naar boven. Ik heb dat kind de peptalk van mijn leven gegeven: ‘Kan me niet schelen wie Disney of Pixar vooraan zet, maar jij hebt een klok van een stem en jij kan wél de prinses zijn.’»

HUMO Jij had geen enkele donkere Disney-prinses naar wie je kon opkijken.

Beloy «Ik had Alida van ‘De boomhut’ en daar stopte het. Maar dat maakte me niet boos. Ik was er als kind niet zo mee bezig. Ik voel me op en top Belg. Ooit was ik zelfs verbolgen, toen ik ergens las dat alle gekleurde kinderen zich gratis mochten inschrijven in één of ander koor. Hoe racistisch is dat! Wat moeten de blanke kindjes dan die het lidgeld niet kunnen betalen?»


Onkuisheid

HUMO Had Instagram het bij het rechte eind? Was jouw foto onkuis?

Beloy «Mijn lief had die foto op vakantie gemaakt. Ik vond ’m wel mooi, dus zette ik ’m online. Vervolgens ging mijn gsm uit – 20 minuten per dag, weet je wel. Toen ik ’m weer aanzette, was die foto verwijderd en was alles uitgegroeid tot een mediastorm.»

HUMO Hij was verwijderd wegens te bloot.

Beloy «Ja, maar niet door Instagram. Een gebruiker had me gerapporteerd. Die persoon heeft me een paar dagen later zelf een bericht gestuurd: ‘Sorry! Het is mijn schuld dat ze je foto eraf hebben gehaald.’ Ik heb er niet eens op gereageerd. Als die persoon die nood voelde, dan is dat maar zo. Maar intussen was mijn inbox wel ontploft met verbaasde reacties van mensen die niet begrepen waarom Instagram de foto eraf had gehaald.»

HUMO Jij postte prompt een nieuwe foto, met nog méér bloot.

Beloy «De kranten beweerden dat ik een punt wilde maken, door die tweede foto te posten, waarop je me in mijn blootje een douche ziet nemen in de vrije natuur, naast de brandweerwagen. Maar Instagram uitdagen is wel het láátste wat ik wil: het is een deel van mijn job. Ik wist dat ik met die tweede foto netjes binnen de Instagram-lijntjes kleurde – met die eerste trouwens ook – en dat ze ’m dus niet zouden verwijderen. Het had niks met wraak te maken. Saai verhaal, hè?»

HUMO Behoorlijk. We dachten dat je op een onkuise queeste was vertrokken tegen Instagram, zoals Marisa Papen.

Beloy «Helemaal niet. Zij gebruikt haar naakte lijf om politieke statements te maken. Ik heb echt niet de ambitie het boegbeeld te worden van meer bloot. Het enige statement dat ik wilde maken, was: ‘Ik voel me goed in mijn vel en dat mag iedereen zien.’ Je hoeft er echt niet het perfecte lijf voor te hebben.

»Van de weeromstuit begonnen vrouwen me wel foto’s van hun borsten te sturen. Sommigen krijgen dick pics; bij mij stond mijn telefoon opeens vol blote tetten. Dan zat ik daar samen met mijn lief te swipen: ‘Hmm, die zien er wel pront uit.’ Kennelijk is de drang van vrouwen om hun borsten te delen groot. Doen, denk ik dan.

»Op dat moment was ik in het zuiden van Spanje, waar hele families op het strand samenkomen voor een diner en alle vrouwen, zelfs de bomma, dat in hun blote borsten doen. Dat is zo heerlijk vrij en open. Het gekke was: we staken de Middellandse Zee over naar Italië en daar zag je geen enkele vrouw in monokini. Ik zie het me nog niet doen met mijn vriendinnen op het strand van Oostende. Eigenlijk is dat jammer.»

HUMO Ben jij zo open en bloot opgevoed?

Beloy «Helemaal niet. Onlangs vertelde een 20-jarige schminkster me hoe ze haar lief gewoon mee naar huis nam: ‘En dan vrijden we in de kamer naast mijn ouders.’ Wablief? Ik had vroeger niet moeten proberen een potje te neuken in het ouderlijke huis. Er werd wel gepraat over relaties en ik mocht een lief mee naar huis nemen, maar die moest zich wel eerst braaf presenteren aan de keukentafel.

»Waarin ik Marisa Papen wel volg, is dat we het taboe van bloot moeten doorbreken. Borsten zijn borsten, klaar. We moeten meer spreken over onze lijven, onze complexen, en over seks. Zeker als ik zie hoe de hormonen van de jongens en de meisjes op de musicalstages compleet loco gaan. Dan zal ik de eerste zijn om te zeggen: ‘Rustig aan. En gebruik vooral een condoom.’ Waarom zou je niet over seks praten? We worden er toch allemaal gelukkig van? Dat hoop ik toch.»

HUMO Heb je lang zitten tobben over je lesbische seksscène in ‘Gent West’?

Beloy «Ja. Ik presenteerde toen nog voor Ketnet. Plus: je weet dat die beelden online zullen verschijnen en dan worden die scènes compleet uit hun context gerukt.»

HUMO Frances Lefebure uitte in Humo dezelfde klacht: je kan nog zo goed nadenken over wat je wil als actrice, uiteindelijk worden je naaktscènes toch online rukmateriaal.

Beloy «Zo had ik het nog niet bekeken. Tja, dat is dan maar zo.

»Ik weet nog dat ik die dag naar de set reed en dacht: wat ben ik nu eigenlijk aan het doen? Gelukkig schiet ik goed op met Charlotte Anne (Bongaerts, red.). Ik zou geen seksscène willen filmen met een arrogant wijf. Het ging er behoorlijk ruw aan toe – we moesten kwaad in elkaars borsten knijpen – maar na elke opname waren Charlotte Anne en ik heel lief voor elkaar: ‘Sorry, deed ik je pijn?’ Bij opname één zaten we nog met onze badjassen aan, maar na een paar opnames was die schroom weg en zaten we onze borsten hard te maken met ijsblokjes, met een air van: whatever.»

HUMO Had je vooraf nog eens naar ‘La vie d’Adèle’ gekeken?

Beloy «Nee, maar wel naar lesbische porno. Lesbische vriendinnen hadden me van alles aangeraden. Handig. En ook mooier om te zien dan heteroporno.»

HUMO Om het allemaal wat minder confronterend te maken, had je wat valse tattoos op je borsten laten zetten.

Beloy «Onze opzet met die tattoos was niet helemaal geslaagd: omdat de reeks nogal donker gefilmd is, leek het met die tattoos alsof ik enorme tepels had. Daar zijn toen massaal veel reacties op gekomen. Dat vond ik zo jammer. Ik heb nog even getwijfeld of ik geen foto van mijn borsten zou posten, gewoon om alle misverstanden de wereld uit te helpen. Ik heb zelfs nog voorgesteld aan de regisseur om in seizoen twee een frontaal shot van mijn borsten te stoppen, maar daar is hij toch niet voor gegaan.»

HUMO Zullen we het dan nu meteen even rechtzetten?

Beloy «Graag! Beste lezers, ik heb standaardborsten met heel normale tepels. Klaar.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234