De 7 Hoofdzonden volgens Charlotte Vandermeersch

Charlotte Vandermeersch is hot. De achtentwintigjarige Oost-Vlaamse was de voorbije jaren al een opvallende verschijning in ‘Loft’ van Erik Van Looy en ‘Dagen zonder lief’ van Felix Van Groeningen, ‘De Ronde’, ‘Het goddelijke monster’ en 'Wat als?' en 'Red Sonja'.


Hoogmoed

Charlotte Vandermeersch «Ik bewonder mensen die, bijvoorbeeld op televisie, met veel overtuiging hun mening durven te verkondigen – als ze kennis van zaken hebben, tenminste. Als ik hoor dat mensen kortzichtig en zonder de andere kant van het verhaal te kennen hun oordeel opdringen, dan gaat mijn haar recht overeind staan. Aan de andere kant sta ik ook wel te kijken van hun zelfverzekerdheid, want ik heb dat veel te weinig: ik heb zelden een mening waar ik echt van overtuigd ben.

'Ik vind mezelf mooier naakt dan met kleren aan'

»Ik houd niet van zwart-witdenken: mijn vader heeft mij geleerd een onderwerp in al zijn facetten te bekijken, daarin te zoeken naar wat waar is en dat dan zo juist mogelijk proberen te verwoorden. Gevolg is dat ik vaak vind dat ik niet genoeg over een onderwerp weet om er een uitgesproken mening over te kunnen hebben.

»Enkele weken geleden zat ik in ‘Reyers laat’, samen met ABVVvoorzitter Rudy De Leeuw. Er was die dag gestaakt, en men had mij op voorhand gevraagd wat ik daarvan vond. Veel mensen, vooral jongeren, vonden het schandalig dat de stakers het hele land platlegden, terwijl onze economie er al zo slecht voor staat. Maar ik durfde mij daar niet over uit te spreken, simpelweg omdat ik niet in de huid van die mensen kan kruipen: ik werk niet al dertig jaar voor de NMBS, en aan mijn pensioen wordt voorlopig niet geraakt.»

HUMO Is er ooit een tijd geweest dat je je arrogant gedroeg of naast je schoenen liep?

Vandermeersch «Ik denk niet dat ik ooit naast mijn schoenen heb gelopen, of me beter heb gevoeld dan anderen, maar als tiener en jongvolwassene probeerde ik wel heel hard een betere versie van mezelf te zijn: ik vond dat ik mij moest opofferen, dat ik andere mensen moest helpen, om van de wereld een betere plek te maken. Dat deed ik zowel op school – ik nam het op voor kinderen die werden gepest of uitgesloten – als thuis. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik vijftien was, en als oudste van vier kinderen heb ik jaren tevergeefs geprobeerd om ons gebroken gezin bij elkaar te houden. Ik had een enórm verantwoordelijkheidsgevoel. Dat was naïef, want het veranderde uiteraard niets aan de situatie. Maar ik was te jong om dat te beseffen.

»Toen ik zeventien was, ben ik met een Amerikaanse hulporganisatie een maand naar Costa Rica gegaan, om daar in een dorpje vrijwilligerswerk te gaan doen. De vrijwilligers kwamen er per twee terecht in een gastgezin. We mochten zelf kiezen met wie we de kamer wilden delen, en ik koos voor Laura, een rotverwend Amerikaans kind dat er alleen maar bij was omdat dat goed stond op haar cv. Het was vréselijk. Dat meisje klaagde echt over alles: ze was altijd ziek of ze voelde zich niet goed, ze lustte het eten niet, ze lag de hele tijd in bed te janken en te jammeren, en ze wou constant naar huis. Ik was heel geduldig met haar – ik heb haar altijd geholpen en getroost, ik ben altijd vriendelijk tegen haar gebleven – maar toen onze monitors mij op het einde vroegen hoe het was geweest, heb ik mijn gal gespuwd en dat kind volledig met de grond gelijk gemaakt.

»Terug thuis besefte ik dat ik schijnheilig was geweest. Ik had in Costa Rica de barmhartige Samaritaan gespeeld, tot de keuze van mijn roommate toe, terwijl dat eigenlijk niet in mij zat. Het was pure hoogmoed, die voortkwam uit mijn eigen kleine zelfbeeld en het verlangen grootser te zijn. Ik heb me toen voorgenomen om voortaan beter naar mezelf te luisteren, en eerlijker te zijn. Dat probeer ik nu al tien jaar, en het lukt me alsmaar beter.»

'Ik vind mezelf mooier naakt dan met kleren aan'

HUMO Het is duidelijk dat er voor jou een mooie toekomst als actrice is weggelegd. Wat wil je bereiken?

Vandermeersch «Ik wil graag veel grote rollen spelen, zowel in het theater als voor de televisie of de film. Ik heb vorige zomer meegespeeld in ‘Trojaanse vrouwen’, een Griekse tragedie, en dat is mij heel goed bevallen. Voor een actrice zijn zulke moeilijke, tragische rollen een geweldige uitdaging.

»Ik heb de voorbije jaren al een paar heel mooie rollen mogen spelen, en ik begin ook stilaan naam te maken, maar toch heb ik het gevoel dat het voor mij als actrice allemaal nog moet beginnen.»

HUMO Was het je droom als klein meisje om later actrice te worden? Vandermeersch «Ik zong, danste, speelde toneel en muziek, maar ik heb nooit heel duidelijk geweten wat ik precies wilde worden.

»Vooral zingen vond ik heel leuk. Wij woonden in Wannegem-Lede, bij Oudenaarde, op het platteland, en ik herinner me dat ik als meisje van tien ’s avonds vaak luidkeels zingend rondliep in de wei achter ons huis. Vooral liedjes uit bekende musicals, zoals ‘Midnight’ uit ‘Cats’ of ‘The Hills are Alive’ uit ‘The Sound of Music’, heb ik daar hónderden keren lopen zingen. De boeren uit de buurt moeten vaak gedacht hebben: ‘Daar is dat kind van Vandermeersch weer aan het kwelen!’ (lacht)

»Als tiener heb ik mij aangesloten bij Neon, een musicalgroep in Gent, en ik heb ook een paar keer stage gelopen bij het Koninklijk Ballet van Vlaanderen. Maar omdat ik stemproblemen had – na elke stage was ik mijn stem kwijt – dacht ik dat ik niet geschikt was om zangeres te worden, en dus heb ik die droom laten varen. Anders was ik waarschijnlijk aan een musicalopleiding in Londen begonnen.

»Sinds een paar jaar weet ik dat er met mijn stem niets mis is: ik moet gewoon wat oppassen hóé ik zing. Tegenwoordig volg ik professionele zangles: ik wil ooit op een podium staan en een klassieke aria zingen.»


Traagheid

Vandermeersch «Ik stort geregeld geld voor Unicef en het WWF, en occasioneel nog een paar andere hulporganisaties en goede doelen. Ik steun ook elk initiatief op avaaz.org, een campagnenetwerk met tien miljoen leden en vrijwilligers dat petities opstelt, mediacampagnes financiert, overheden bestookt met e-mails en protesten en manifestaties organiseert. Avaaz heeft aandacht voor álle problemen in de wereld, van de klimaatverandering tot de onderdrukking van dissidenten, en ik teken elke petitie die op de site komt. Alle kleine beetjes helpen.»

HUMO Valt het jou gemakkelijk om gelukkig te zijn?

Vandermeersch «Ik héb op dit moment alles om gelukkig te zijn: een lief dat ik ongelooflijk graag zie, goede vrienden, een goede familie en een fantastische job. En ik ben gezond: ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik denk dat ik volmaakt gelukkig ben.

»Het heeft wel even geduurd vooraleer ik me daar bewust van was. Ik heb de voorbije jaren behoorlijk geworsteld met het leven: ik vond het heel lastig om op te groeien en volwassen te worden. Je moet een aantal keuzes maken, en dan vallen er onvermijdelijk dingen weg: daar had ik het moeilijk mee. »Toen ik op Felix verliefd werd en steeds meer van hem ging houden, besefte ik dat dat misschien wel onomkeerbaar was, en dat vond ik een heel beangstigende gedachte. Ik was heel graag bij hem, maar de liefde die ik voor hem voelde maakte me ook bang: ik voelde me in mijn vrijheid beknot.

»Nadat we op een gegeven moment samen een appartement hadden gekocht, ben ik serieus in paniek geraakt: ik was bang dat ik mezelf in een gouden kooi had opgesloten. Felix verwachtte er veel van: hij stelde zich voor wat we daar allemaal zouden doen en hoe gezellig we het met z’n tweetjes gingen hebben. Maar hoe enthousiaster hij werd, hoe banger ik werd; hoe dichter hij bij mij kwam, hoe meer afstand ik nam. Elke stap die ik in zijn richting zette, voelde aan als een toegeving die mijn vrijheid verder afkalfde.

»Dat gevoel ging maar niet weg, en toen we acht maanden samenwoonden, heb ik tegen Felix gezegd: ‘Stop nu eens eindelijk met je verwachtingen en al je voorstellingen over ons leven samen. Ik kan daar voorlopig niet in meegaan. Laat het los, en ik zal wel komen als ik er klaar voor ben.’ Hij begreep dat, hij heeft zijn enthousiasme wat getemperd, en zo zijn we stilaan naar elkaar toe gegroeid.

»En nu ben ik dus volmaakt gelukkig (lacht).»

HUMO Maakt dat geluk je ook niet angstig? Geluk is broos: het kan van de ene dag op de andere kapotgaan.

Vandermeersch «Ik mag er niet aan denken, maar stel je voor dat Felix morgen sterft... Dat spookt geregeld door mijn hoofd. Ik kan me niet voorstellen hoe mijn leven er daarna zou uitzien.

»Ik ga af en toe een maand of langer op reis in mijn eentje. Voor ik vertrek neem ik van iedereen die ik graag zie afscheid, en dan zorg ik ervoor dat ik alles wat ik tegen die mensen wil zeggen ook echt gezégd heb. Pas dan kan ik met een gerust gemoed vertrekken. Ik zou het vreselijk vinden als iemand van mijn geliefden zou wegvallen en er zouden dingen tussen ons niet uitgesproken zijn. Ik wil niet achterblijven met spijt.»

'Als ik iemand voor het eerst kus, weet ik meteen hoe hij in bed zal zijn. Daarom heb ik met veel minder mannen seks gehad dan dat ik er gekust heb'

HUMO Veel mensen hebben niets van wat jij hebt – liefde, vriendschap, een leuke job – en leiden een miserabel leven. Ben jij een gelukzak?

Vandermeersch «Ongetwijfeld. Maar ik denk ook wel dat ik een zeker talent heb om gelukkig te zijn. Sommige mensen hebben aanleg om gelukkig te zijn, en anderen moeten hun leven lang knokken om niet ongelukkig te zijn – daar ben ik van overtuigd. Voor sommige mensen gáát het gewoon niet. Dat zie je soms al bij baby’s: die worden geboren met een angstige blik in hun ogen, waar ze nooit meer van af geraken.

»Ik heb geluk gehad: ik ben geboren met veel goesting. Ik heb ook weleens een dipje, en melancholie is mij niet vreemd, maar ik leef gráág. Dat heb ik met Felix gemeen: wij vinden het leven alle-bei de moeite waard, en we willen er absoluut iets van maken. Daarom zijn wij voor elkaar gevallen: ik zou nooit kunnen samenleven met een cynicus.»


Gulzigheid

Vandermeersch «Ik ben een ongelooflijke gulzigaard én ik verdik vrij gemakkelijk. Omdat ik niet om de zoveel maanden op dieet wil gaan, sta ik elke dag op de weegschaal. Mijn ideale gewicht is 61,5 kilo: als ik een halve kilo ben bijgekomen, let ik één dag goed op, en dan is die er de volgende dag weer af. Eentje erbij, eentje eraf: dat werkt het beste voor mij.»

HUMO In welke zin ben je een ongelooflijke gulzigaard?

Vandermeersch «Ofwel staat mijn knop op ‘aan’ ofwel op ‘uit’. Als hij op ‘uit’ staat, eet ik gezond en let ik op de calorieën. Maar als ik ’s morgens met vreselijk veel zin in chocola opsta, heb ik mezelf meestal niet onder controle: dan is er een grote kans dat ik ergens onderweg een Balisto of zo koop. Daarna is het hek van de dam. Dan denk ik: ‘Ach, het is nu toch foutu,’ en dan eet ik ’s middags een spaghetti bolognaise, en ’s avonds ga ik uitgebreid op restaurant.»

HUMO Heb je ook zo’n aan-uitknop als het op drinken aankomt?

Vandermeersch «Die knop staat meestal op ‘aan’, vrees ik (lacht). Ik drink graag, vooral goede rode wijn. Dat zit in mijn bloed: ik heb een paar Franse wijnboeren in de familie.

»Ik probeer sinds Nieuwjaar ook wat minder te drinken, omdat ik enkele weken geleden op een ochtend wakker werd met een pijnlijke lever en prikkende ogen. Dat is typisch voor iemand die te veel drinkt. Ik dronk elke dag wel een paar glazen wijn, soms zelfs een hele fles. Dat wil ik in de toekomst minder doen. Tijdens een proteïnedieet heb ik ooit eens drie of vier maanden geen druppel alcohol gedronken, en toen voelde ik me heel energiek en fris. En ik werd ’s morgens níét wakker met een pijnlijke lever (lacht).»

HUMO Hoe belangrijk is je uiterlijk voor je?

Vandermeersch «Heel belangrijk. Als ik een paar kilo te veel weeg, voel ik mij een opgeblazen patat. Ik wil als actrice een beetje presentabel zijn, maar ik wil mezelf ook gewoon aantrekkelijk vinden. Als ik te veel weeg, voel ik mij absoluut níét sexy.

»Vier jaar geleden speelde ik mee in ‘Kamp Jezus’, van Wunderbaum. In dat stuk ging ik volledig uit de kleren, en Jan Fabre kwam na een voorstelling naar me toe om me te complimenteren met mijn ‘rubensiaanse figuur’. Daar had ik toch wel een dubbel gevoel bij (lacht).

»Mijn lichaam is mooi in proportie als ik naakt ben. Het hangt natuurlijk ook van de outfit af, maar in het algemeen vind ik mezelf mooier zonder kleren aan dan mét. En zo loop ik ook het liefst thuis rond: bloot, blij en vrij.»


Gramschap

Vandermeersch «Toen ik aan mijn toneelopleiding begon, stelde ik vast dat ik niet meer in staat was om kwaad te worden. Ik had mijn kwaadheid blijkbaar onderdrukt in mijn tienerjaren: na de scheiding van mijn ouders had ik mezelf gedwongen om een goed, begripvol en vergevingsgezind persoon te zijn.

»Op aandringen van mijn docenten bleef ik tijdens de repetities proberen om me boos te maken. Toen het eindelijk lukte, kwam er, totaal onverwacht, een enórme razernij in mij naar boven: ik schreeuwde het uit tegen mijn tegenspeelsters, die zich te pletter schrokken.

»Zelf was ik ook geschrokken: kort daarna ben ik in therapie gegaan, omdat ik wou weten waar die boosheid vandaan kwam, en waarom ik niet op een normale manier kwaad kon worden. Tijdens die therapie, die anderhalf jaar heeft geduurd, ben ik te weten gekomen dat veel met de scheiding van mijn ouders te maken had: ik wou te veel mijn best doen en de problemen van anderen oplossen, en daardoor onderdrukte ik mijn eigen gevoelens. Mijn therapeute heeft me geleerd om meer voor mezelf op te komen – kwaad zijn als het nodig is, en kunnen toegeven dat je kwaad bent, hoort daarbij.»

HUMO Maak jij vaak ruzie met Felix?

Vandermeersch «Dat valt nogal mee. Onze ruzies gaan de laatste tijd vaak over mijn grote behoefte aan vrijheid. Ik heb om de zoveel tijd de neiging om los te breken en even van de wereld te verdwijnen. Ik kan bijvoorbeeld ’s avonds een klein donker café binnenstappen en daar de hele nacht blijven zitten: dan vergeet ik waar ik ben of hoe laat het is. Als ik dan om zes of zeven uur ’s morgens merk dat Felix mij de hele nacht op mijn gsm heeft proberen te bellen, omdat hij ongerust is, is dat natuurlijk niet leuk. Hij vindt dat hij het recht heeft om te weten waar ik ben en dat alles oké is met mij, maar ik vind dat ik het recht heb om af en toe eens volledig mijn eigen gang te gaan.

»Ik besef dat ik niet de gemakkelijkste mens ben om mee samen te leven: ik heb veel ruimte nodig, héél veel ruimte. En ik ben niet bereid om mij weg te cijferen of op te offeren voor iemand anders. Dat zou me alleen maar frustreren, en daar doe ik mezelf noch mijn geliefden een plezier mee.»

'Als tiener en jongvolwassene probeerde ik heel hard een betere versie van mezelf te zijn: ik vond dat ik mij moest opofferen om van de wereld een betere plek te maken'

HUMO Wanneer in je leven ben je het kwaadst geweest?

Vandermeersch «Dat weet ik nog heel goed. Ik word niet snel kwaad, ik zal eerder beginnen te huilen. Maar één keer heb ik, nadat ik jaren begrip had opgebracht voor de kwaadheid en het verdriet van mijn vader, tegen hem gezegd: ‘Nee. Stop. Nu is het genoeg.’ Enfin, dat was de bedoeling: ik herinner me dat ik wilde spreken, maar ik kón het niet – ik brúlde. Er kwamen alleen oerkreten uit: ik kreeg de woorden niet gearticuleerd en had mezelf totaal niet meer onder controle. Maar de boodschap was wel duidelijk, en het was belangrijk dat ik eindelijk durfde toe te geven dat ik het niet meer aankon.

»Ik kan dat voorval niet in detail vertellen, het is te intiem. Maar het was een belangrijk moment: mijn vader heeft toen eindelijk ingezien dat het zo niet verder kon. Achteraf gezien ben ik blij dat dat moment er is geweest, maar ik wil het niet nog eens meemaken. Dat gevoel, die vlaag van zinsverbijstering, zal me altijd bijblijven.»


JaloersheId

Vandermeersch «Ik vind het niet meer dan normaal dat Felix af en toe eens een vrouw ontmoet voor wie hij iets voelt, en met wie hij misschien het bed in zou duiken als hij vrij was. Dat begrijp ik, en dat gun ik hem ook. Maar dat is de theorie. Als ik het in de praktijk zie gebeuren – als ik zie dat het klikt tussen hem en een andere vrouw – dan heb ik het daar behoorlijk moeilijk mee. Welke vrouw vindt het prettig als haar man in andere vrouwen geïnteresseerd is? Van mij mag hij zich amuseren of flirten met andere vrouwen, maar ík hoef het niet te zien. En hij hoeft het mij ook niet te vertellen. Je voelt dat als vrouw heel snel, hè, als je man zich tot een ander aangetrokken voelt. Als hij heel onschuldig tegen je zegt: ‘Dat vind ik wel een toffe,’ dan weet je hoe laat het is (lacht).»

HUMO Hoe zou je reageren als hij een stap verder gaat?

Vandermeersch «Als ik ooit te weten zou komen dat Felix met een andere vrouw heeft gekust, of met haar naar bed is geweest? Dat weet ik niet. Ik denk niet dat het een reden zijn om onze relatie af te breken. Ik zou het verschrikkelijk vinden, dat wel, maar wat wij samen hebben is veel belangrijker dan eens met iemand anders poepen.

»Maar ook dat is theorie: wie weet kan ik er gewoon niet mee leven dat hij mij heeft bedrogen. Dat kan ik niet met zekerheid zeggen, omdat ik het nog niet heb meegemaakt.

»Ik vind dat een moeilijk onderwerp: wat moet of mag je als koppel van elkaar verwachten? Wij zijn allebei jonge mensen met een job waarbij we vaak interessante, aantrekkelijke mensen ontmoeten, met wie we soms heel intens en intiem omgaan. Soms verliezen we ons in iemand en komt daar verliefdheid bij kijken. Wij kunnen toch niet van elkaar verwachten dat dat níét gebeurt, en dat we alleen maar oog voor elkaar zouden hebben? Dat is gewoon onrealistisch.»

HUMO Is Felix de man van je leven?

Vandermeersch «Ja! Ik ben echt van plan de rest van mijn leven met hem door te brengen. Maar wat dat concreet betekent, weet ik niet goed (lacht). We zien wel. Felix en ik zijn graag bij elkaar, we amuseren ons samen, en we laten elkaar de nodige vrijheid om ook onze eigen levens te leiden.

»Wat ik vooral aantrekkelijk vind aan Felix, is dat hij op een heel intense manier in contact staat met zijn kern, met wie hij is en wat hij wil doen. Hij gaat zijn eigen weg en trekt zich niks aan van wat anderen zeggen. Hij leeft voor zijn passie: alles in zijn leven draait om zijn films. Hij ziet een paar mensen doodgraag, maar voor de rest gaat al zijn aandacht en energie daarnaartoe. Dat vind ik bewonderenswaardig.»

HUMO Denken jullie aan kinderen?

Vandermeersch «Jawel, maar de vraag is: wanneer gaan we eraan beginnen? (lacht) Ik wil heel graag moeder worden, maar ik ben ook bang dat ik dan veel van mijn vrijheid zal moeten opgeven. Ik leef op dit moment helemaal in mijn eigen ritme, en ik vrees dat kinderen dat ritme volledig zullen ontregelen, dat ik daardoor gefrustreerd zal raken, en dat ik mijn frustraties op hen zal afreageren. Daarom wacht ik liever, tot de dag dat ik voel dat ik lang genoeg naar mijn navel heb gestaard en voluit voor het moederschap wil gaan.»


Hebzucht

Vandermeersch «Ik kom uit een familie met geld. Mijn vader kwam uit een notarissengeslacht uit Oudenaarde, maar het is vooral mijn grootvader langs moederskant die voor onze financiële welstand heeft gezorgd. Mijn grootvader verloor zijn vader toen hij zestien was. Hij heeft dus niet kunnen studeren, maar toch heeft hij een groot bedrijf uit de grond gestampt.

»Als kind ben ik mij nooit bewust geweest van onze rijkdom: mijn ouders lieten het zeker niet breed hangen, en wij werden absoluut niet verwend. Het was pas toen sommige kinderen uit het dorp ‘Hé, rijke!’ naar mij riepen, dat ik besefte dat er over ons gepraat werd, en dat wij niet waren zoals de meeste andere gezinnen.

»Na mijn toneelopleiding heb ik in Antwerpen een huis gekocht. Mijn grootvader is een heel vrijgevige man die al heel vroeg een groot deel van zijn geld onder zijn familie heeft verdeeld. Ik heb dat geld in vastgoed geïnvesteerd. Ik bezit nu een huis en een half appartement en ik heb geen financiële zorgen. Daar schaam ik me niet voor: het is de situatie waarin ik geboren ben.

»Ik héb, net als de meeste andere studenten, in mijn studententijd een job gehad: ik heb een halfjaar in een café gewerkt. Dat was belachelijk, want ik verdiende daar niks mee, integendeel: ik deed zelfs geld óp, omdat ik elke keer van en naar dat café moest rijden. Ik voelde me een rich kid, die deed alsof ze moest werken om te kunnen overleven. »Ik prijs mezelf gelukkig dat ik vandaag zonder financiële zorgen kan leven. Ik ontvang elke maand huishuur: dat scheelt een hele slok op de borrel. Voor de rest probeer ik ervoor te zorgen dat ik een goed maandloon heb, zodat ik trots kan zijn dat ik mijn eigen boterham verdien – iets wat mijn grootvader me altijd op het hart heeft gedrukt. Ik werk vaak keihard, en dan zijn er ook periodes dat ik voor een maand of langer op reis ga.»

HUMO Je hebt je nooit zorgen hoeven te maken over geld. Ken je er dan wel de waarde van?

Vandermeersch «In Parijs werd mijn portefeuille eens gestolen, en toen heb ik een week moeten wachten tot mijn oma me wat geld kwam geven. Dat was heel raar: ik had nog nooit in mijn leven geen geld gehad. De paar euro’s die nog in mijn zak zaten, heb ik behoedzaam cent voor cent uitgegeven, en voor de rest stal ik fruit uit kraampjes en schooide ik stukken pizza van mensen die in hetzelfde huis logeerden als ik.

»Ik heb nooit zoveel stress gehad als toen. Ik besefte meteen hoe zwaar het is voor mensen die moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen.»

HUMO Verdien jij als actrice goed de kost?

Vandermeersch «Dat hangt ervan af: er zijn maanden dat ik maar 1.400 euro verdien – als ik aan een theaterproductie meewerk bijvoorbeeld – maar soms verdien ik ook 3.000 tot 4.000 euro, met name als ik voor de televisie werk. Toen ik in ‘Dag en nacht: hotel Eburon’ speelde, heb ik vijf maanden uitstekend verdiend: ik had een grote rol en werd per dag betaald, dus dat tikte goed aan.»

HUMO Aan wat geef jij graag veel geld uit?

Vandermeersch «Aan reizen. Ik wil minstens om de twee jaar een verre reis maken. Even in een heel andere wereld leven: dat heb ik nodig. »Vorig jaar zijn Felix en ik naar Vietnam gegaan, maar het eerste deel van die reis heb ik alleen afgelegd. Ik ben in een maand in mijn eentje van Sint-Petersburg naar Peking gereisd, door Siberië en Mongolië, en van daar verder naar Vietnam. Daar had ik afgesproken met Felix: samen zijn we dan nog anderhalve maand door Vietnam getrokken.»

HUMO Aan wat kun je geen geld uitgeven?

Vandermeersch «Aan dure lingerie. Ik stond een tijdje geleden in een winkel naar een prachtig setje te kijken, maar dat kostte bijna 400 euro, dus dat heb ik niet gekocht. Na drie keer wassen is die stof toch verbleekt en uitgerekt. En vooral: wie ziet dat? Mijn lief, ja, maar dat duurt meestal niet lang (lacht).»


Onkuisheid

Vandermeersch «Seks is superbelangrijk in mijn leven: zónder seks zou ik bijlange niet zo gelukkig zijn.

»Als ik de seks met mijn partner niet meer goed vind, is dat het begin van het einde. Dat heb ik in het verleden al een paar keer meegemaakt, zelfs met een jongen die ik voor de rest héél graag zag: ik vond hem heel lief, knap en inspirerend, maar de passie was weg. Toen ik dat eindelijk tegen hem durfde zeggen, was het te laat. Sindsdien heb ik mij voorgenomen om het veel sneller te zeggen als ik niet tevreden ben. Er gaat zoveel kapot door niet te praten.

»Iemand graag zien is voor mij niet voldoende om over een goede relatie te kunnen spreken. Ik denk dat ik langer bij iemand zou kunnen blijven als de seks goed is en we voor de rest niet goed met elkaar kunnen opschieten, dan omgekeerd.»

'Ik denk dat ik talent heb om gelukkig te zijn. Melancho- lie is mij niet vreemd, maar ik leef gráág'

HUMO Wat is goede seks voor jou?

Vandermeersch «Als mijn hoofd niet meer werkt en mijn zintuigen het overnemen. Dan voel ik mij volkomen vrij, los van tijd en ruimte, bevrijd van alles.

»Slechte seks is als ik tijdens het vrijen mijn gedachten niet kan loslaten. Dan wordt het een technische kwestie en begin ik me te fixeren op geuren en geluiden. In die omstandigheden vind ik al snel dat seks een smerige, stinkende bedoening is (lacht). Dat kan echt van een detail afhangen: ik heb het ooit eens met een ex-lief meegemaakt dat ik de geur van zijn voorvocht niet meer kon verdragen. Als hij opgewonden raakte, begon ik die geur te ruiken, en voelde ik alleen maar walging.

»Ik ben heel zintuiglijk ingesteld, en ik heb snel door wat voor vlees ik in de kuip heb. Als ik iemand voor het eerst kus, weet ik meteen hoe hij in bed zal zijn. Daarom heb ik met veel minder mannen seks gehad dan ik er gekust heb: ik wist na het kussen dat de seks toch niet goed zou. Een enkele keer – uit geilheid? – heb ik mijn intuïtie genegeerd en ben ik toch met een slechte kusser in bed beland: en daar lag ik dan, onder een man die er niets van bakte. Het enige waar ik aan kon denken was: ‘Afwerken die handel.’ Walgelijk, hoor.»

HUMO Hoeveel seksuele partners heb je gehad vóór Felix?

Vandermeersch «Dat weet ik heel precies, want ik heb ze onlangs nog eens geteld: tien. Felix is de elfde man met wie ik het bed deel. Elf is helemaal niet zo veel, zeker niet in vergelijking met sommige van mijn vriendinnen, maar het is wel genoeg om te weten wat er op de markt is (lacht).»

HUMO Heb je ook seksuele ervaringen met vrouwen?

Vandermeersch «Nee. Hoewel... Ik was twee jaar geleden op reis in Mexico, en daar heeft een vrouw mij proberen binnen te doen. De laatste avond in Mexico City ben ik gaan dansen met een jonge, getrouwde vrouw die ik ergens onderweg had leren kennen. De volgende ochtend vloog ik terug naar huis, en zij had me bij het afscheid gevraagd of ik nog iets bij haar in haar appartement wou komen drinken. Daar is ze, heel onschuldig, mijn voeten beginnen te masseren. Ik was dronken en ik vond alles best. Tot ze opeens mijn dikke teen in haar mond stak! Ik zat daar op de bank, perplex, en ik kon alleen maar denken: ‘O nee! Wat moet ik hier nu mee?’ En toen begon ze langzaam langs mijn been naar boven te strelen. Ik wist niet wat ik moest doen: moest ik haar tegenhouden, of haar gewoon verder laten doen en mij eraan overgeven? Het was tenslotte mijn eerste keer met een vrouw: wie weet vond ik het wel geweldig.

»Uiteindelijk heb ik haar nog even laten doen en heb ik zelfs met haar gekust. Maar toen begon ik me toch een beetje schuldig te voelen. Ik had het gevoel dat ik Felix aan het bedriegen was, ook al was hetdan met een vrouw. Maar wat mij vooral tegenhield, terwijl ze opgewonden geraakte, was dat ik haar begon te ruiken. Opeens beeldde ik me in dat ze haar slip uittrok, en ik dacht: ‘O nee, een natte foef, dat zie ik écht niet zitten.’ Ik heb toen tegen haar gezegd: ‘Lo siento. Het spijt me, maar hier stop ik.’

»Dat was mijn eerste en wellicht ook laatste lesbische ervaring (lacht).»

HUMO Van welk soort seks begrijp je niet dat mensen er plezier aan beleven?

Vandermeersch «Ik heb ooit eens een artikel gelezen over homo’s in Duitsland die kakfeestjes organiseren: mannen kakken in speciaal ingerichte ruimtes op glazen tafels, terwijl andere mannen onder de tafels alles van dichtbij volgen. Gevorderden hebben geen tafels nodig en laten rechtstreeks op zich kakken. Sorry, maar ik begrijp echt niet wat je daar geil aan kunt vinden. Op elkaar pissen, daar kan ik me dan nog eerder iets bij voorstellen – als het tenminste geen stinkende gele ochtendpis is (lacht).»

HUMO Kan porno je boeien?

Vandermeersch «Ik had nog maar heel weinig bewust naar porno gekeken, maar enkele maanden geleden was Felix zo hard aan het werken dat hij me een beetje aan mijn lot overliet, en toen ben ik wat beginnen te surfen. Ik had gevraagd of hij een goede pornosite kende, en hij had me pussy.com aangeraden (lacht). Het deed me wel iets: snel zoeken naar een filmpje dat je opwindt, en jezelf dan meteen bevredigen.»

HUMO Stel dat Felix er geen punt van zou maken, wie zou dan je favoriete onenightstand zijn?

Vandermeersch «Bill en Eric uit ‘True Blood’. Samen welteverstaan – zoals in een droom van Sookie in het laatste seizoen: een scène die subtiel werd aangezet, maar jammer genoeg onuitgewerkt bleef.

»Het gaat mij om de personages, niet om de acteurs zelf – die zijn te menselijk. Ik wil een vampierentrio: geen hartenklop, eindeloos libido, en ééuwen ervaring! Joehoe!»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234