null Beeld

De 7 Hoofdzonden volgens Geert Hoste

Het najaar draagt Geert Hoste (49) in zich als wintertenen en gevulde kalkoen. Tickets voor zijn zaalshows waren op een voormiddag uitverkocht, alle zeventigduizend - 'sneller dan Madonna', beweerde Het Nieuwsblad. Een hoofdrol in de musical 'Chicago' wacht hem in het voorjaar. Hij begint zelfs steeds minder op Ignace Crombé te lijken. Geert Hoste staat aan de top van zijn carrière, en hij weet het: 'Vroeger wilde niemand van me hebben. Niemand heeft me ooit gehypet. Vandaag moet zelfs Humo met mij leren leven.' Wij krabbelen 'hoogmoed' op onze blocnote, en informeren hoe het voorts met zijn zondebesef is gesteld.

Raf Weverbergh

HUMO Zijn er hoofdzonden die je verfoeit? Of mensen?

Hoste «Nee. Iedereen moet maar aanmodderen met zijn eigen leven, vind ik. Ik heb dat ook gedaan. Er zullen wel mensen zijn die ik verfoei, maar eer iemand toorn of gramschap bij me kan opwekken, heb ik me al omgedraaid. Ik ga me toch niet zitten opwinden? Ik maak er wel een grap over, die ik op het einde van het jaar op het podium vertel.»

HUMO Humor is voor jou een vorm van agressie?

Hoste «Nee! Mijn humor dient om mensen aan het lachen te brengen, meer niet. Ik heb geen spatje agressie in me.»

HUMO Veel komieken vertrekken toch vanuit een persoonlijke rancune, zelfs heilige woede? Neem Freek de Jonge.

Hoste «Dat hoorde bij de tijdsgeest. De Jonge is een soixantehuitard. De hippies predikten vreugde en liefde en bloemetjes, maar ze waren wel boos en gefrustreerd. Als je een domineeszoon bent uit Zeeland, dan héb je wellicht iets waartegen je je wil afzetten. Zie ook Youp van 't Hek. Daar zit ook veel woede tegenover zichzelf en zijn biotoop in.»

HUMO Jij bent nooit gefrustreerd geweest?

Hoste «Jawel. Maar ik kom uit de punk. Daar zat ook wel wat schoppen en slaan in, maar met zelfspot. De hippies namen zichzelf ontzéttend ernstig. Wij niet. Wij zetten ons niet af tegen een geestelijke beknotting - wij wàren al bevrijd. Wij zetten ons af tegen het materialisme. En tegen de koninklijke familie! God save the queen! Wat denk je dat ìk doe?»

HUMO Eh, jij aait de koninklijke familie.

Hoste «Maar dat is mijn stijl! Ik knuffel ze dood! Ik prijs ze het graf in! Overigens: nu lijkt dat soft, maar toen ik twintig jaar geleden mijn eerste grappen over de koninklijke familie en over de politiek vertelde, mocht ik het jaar daarna niet meer binnen in theaters.»

HUMO Je jonge collega's geven graag aanstoot. Jij niet.

Hoste «Ik heb het niet nodig. Niks is makkelijker dan in een donkere zaal 'kak' roepen, dan komt er een lach. Kamagurka tekent al dertig jaar drollen. Maar wat moeilijk is, is zonder pis en kak te zeggen, de mensen toch te laten lachen.

» Mijn doel is nooit: ergernis opwekken. Mijn doel is: mensen laten lachen. Mijn publiek bestaat niet uit pubers.»

HUMO Je vindt de jonge lichting stand-up comedians puberaal?

Hoste «Vaak wel. Hun techniek is goed, maar als ze al voorbij hun eigen navel geraken, komen ze uit bij hun penis. Ze komen niet verder dan hun eigen seksleven, of het ontbreken ervan. Niet allemaal, hé. Wim Helsen is zeer goed bezig. Wouter Deprez heeft zijn eigen ding gevonden - ook niet evident.

»Het gaat zo: op een gegeven moment word je ontdekt, en dan is het aan jou om verder te gaan. Voor sommigen vrees ik dat er na hun ontdekking geen leven meer is. Omdat ze niet evolueren.»

HUMO Zijn er manieren waarop we je wel kwaad kunnen krijgen?

Hoste «Bitter weinig. Verzekeringsmaatschappijen, telefoonmaatschappijen, banken: dié kunnen me kwaad krijgen. Ik zal een dom voorbeeld geven. In het begin van het jaar krijg ik een brief van een verzekeringsmaatschappij: 'Stop voorlopig met betalen, want we gaan al uw polissen groeperen. We nemen nog contact op met u.' Oké, ik stop met betalen. Drie maanden later krijg ik een eerste aangetekende brief in de bus: u hebt uw polis niet betaald. Je belt daarover, ze zeggen: ah, ja, foutje, we gaan dat rechtzetten. Nog eens drie maanden later staat er een deurwaarder aan de deur: ge hebt nog altijd niet betaald! Dàt zijn dingen waarmee je mij kwaad mee kan krijgen. De waanzin van de moloch, waar je als mens geen controle over hebt. Wat mij daarin stoort, is: in die hele ketting zitten mensen die 'ja' kunnen zeggen, maar de structuur zegt uiteindelijk toch 'nee'. Dat is lafheid, en daar word ik kwaad van. Maar agressie vind ik een zwaktebod. Dat is voor dieren.»

HUMO Moet je in de showbizz niet af en toe eens zeggen: tot hier en niet verder?

Hoste «Ja, natuurlijk. Je leert op een gegeven moment dat je je naam - waarmee je geboren bent - moet deponeren als merk, omdat mensen ervan willen profiteren. Maar dat is meestal snel geregeld.

»Vroeger, toen ik pas begon, was het erger. Als ik op een braderie ging optreden, was er altijd wel iemand die op 't laatste moment met de recette ging lopen. Dan moest je daar even achteraan. Maar ik ben nooit zo ver gegaan als Jacques Vermeire: die heeft ooit de moéder van een organisator uit haar bed gebeld. Hij heeft haar meegenomen naar de cashautomaat om hem uit te betalen (lacht).»

Lees het volledige interview in Humo 3616

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234