null Beeld

De afspraak: Eddy Huughe

In de reeks miniportretten die documentairemaker Dimitri Van Zeebroeck voor ‘De afspraak’ maakt, is het vanavond de beurt aan Eddy Huughe, manager en mentor van bokser Sasha Yengoyan. Van Zeebroeck raakte gefascineerd door de uitgesproken Gentenaar via een reportage in Humo.

mke

'Toen de kanker ontdekt werd, gaven ze mij nog zes maanden. Nu spreken ze al van drie tot vijf jaar.'

Eddy Huughe (69) vecht al negen maanden tegen botkanker, ook al is er geen enkele kans dat hij dat gevecht wint. Toen Van Zeebroeck hem ging filmen, was hij er slecht aan toe. Het portret toont een grauwe Huughe, die onzeker beweegt en praat met een gebroken stem. Wát hij zegt, is strijdvaardig, maar ziekte en vermoeidheid zijn duidelijk de baas over hem. Vandaag, een paar maanden later, ziet de gewezen Belgisch kampioen powerliften er gezonder uit dan veel van zijn leeftijdsgenoten.

Eddy Huughe «In die periode waren er dagen dat ik niet meer kon stappen. De tumoren duwden op de zenuwen in mijn ruggenmerg. Soms was ik helemaal lam, soms deed het gewoon verschrikkelijk veel zeer. Maar ik weigerde te plooien. Ik reed zelfs met de auto. Als ik moest remmen, en ik zever niet, moest ik mijn been met mijn hand van het gas- naar het rempedaal heffen. Maar ik had geen andere keus. Toen ik het slechte nieuws had gekregen, heb ik een maand in mijn zetel voor tv gelegen. ‘Als ik hier nog twee maanden blijf liggen, mogen ze mij bij ’t oud ijzer smijten,’ dacht ik. Ik voelde hoe ik aan het sterven was. Dus ben ik weer van alles en nog wat beginnen te doen. Gelukkig hebben ze met bestraling toen ook de druk op mijn zenuwen weggekregen, waardoor ik minder last kreeg.

»Mijn dokter is een motorrijder, net als ik. ‘Eddy,’ had hij gezegd, ‘ge moogt niet meer met uw BMW rijden.’ Twee weken later kom ik weer op consultatie. ‘Wat heb ik gehoord, Eddy? De verpleegsters zeggen mij dat ge met de moto zijt gekomen.’ ‘Ja, zei ik, met een Harley Davidson. Ge had mij gezegd dat ik niet meer met mijn BMW mocht rijden.’ (lacht) Ik had die BMW verkocht. Ik was al dat plastiek op die Duitse machine toch beu en ik had mij weer een Harley genomen, een échte motor.

»Toen de kanker ontdekt werd, gaven ze mij nog zes maanden. Nu spreken ze al van drie tot vijf jaar. Ze verstaan het zelf niet goed. De kanker zit over heel mijn lijf, een normale mens zou niet meer functioneren van het zeer, maar ik heb naar het schijnt een hoge pijngrens. Maar zoiets moet je ook kweken.

»Ge moet gewoon hard zijn. In het begin was ik helemaal lamgeslagen door de gedachte dat ik Aaron, mijn zoon van zeventien, niet volwassen zou zien worden. Ik werd daar depressief van. Nu denk ik er niet meer aan, het helpt toch niet en die jongen doe ik er ook geen plezier mee.

»In de film van Dimitri zie je mij veel trainen met mijn Aaron. Hij speelt nu alleen nog basketbal. Hem zien spelen, dat doet mij plezier. Dat Sasha weer goed aan het boksen is, dat doet mij ook plezier. Op 9 oktober staat hij op het Gents Boksgala en ik ga voor het eerst in maanden nog eens in de hoek kruipen. Die trapkes naar de ring, dat gaat pijn doen, maar het kan mij niet schelen.

»Ik ben nu bijna 70. De meeste van mijn vrienden zijn al dood, en van degenen die nog leven is er niet één die met zekerheid kan zeggen dat hij nog drie jaar gaat leven, want dat kunt ge op onze leeftijd niet meer. Waarom zou ik dan nog klagen?»


Lees 'Sasha Yengoyan bokst de kamp van zijn leven' »

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234