null Beeld

De andere kant: op zoek naar de vrouw in Herr Seele

'Je kan me eigenlijk onmogelijk in de rol van witte raaf duwen: ik doe álles graag. Waarschijnlijk vanwege mijn gebrek aan persoonlijkheid.' De andere kant: op zoek naar de vrouw in Herr Seele.

undefined

Herr Seele is niet altijd even goed te volgen. Eerst zegt hij naar aanleiding van zijn optreden als rallycoureur in 'Witte Raven': 'Hoe saaier een job is, hoe beter hij mij past: bankbediende of verzekeringsmakelaar, dat is iets voor mij.' En dan: 'Maar het liefst van al werd ik pornoacteur. Kijken of 't me lukt op commando, en of ik het kan volhouden. En dan met camera's erbij, ja, dat trekt me vreselijk aan.' Het vervolg werpt gelukkig enig licht op de zaak: 'Je kan me eigenlijk onmogelijk in de rol van witte raaf duwen: ik doe álles graag. Waarschijnlijk vanwege mijn gebrek aan persoonlijkheid.' Betekent dat dat hij de vrouwenrol ook makkelijk aanneemt, willen we hem vragen, maar op dat moment begint hij over de snit van zijn broek. Dat zegt genoeg.

HERR SEELE « Moet ik hem uitlengen of niet? Ik hou van de fifties, van broeken met smalle pijpen. Die horen wel te kort te zijn, maar deze is misschien té. Wat denk je? Hij is nieuw, ja. Mooie pakken uit een jong verleden, ik koop er zeker een paar per week. Ik winkel constant, bij Oxfam, de wereldwinkel, tweedehandswinkels, eBay. Alles wat me past koop ik.»

HUMO Wat dat betreft ben je dus alvast een vrouw in het kwadraat.

HERR SEELE « Ja. Is het seksuele frustratie om zoveel te kopen? Ik weet het niet. Een mens voelt zich goed in een nieuw pak, hè. Maar waarom?

Dit gaat wel een moeilijk gesprek worden, geloof ik. Vrouwen: ik ben ook nog maar een onderzoeker op dat vlak. Ik ben er wel veel mee bezig. Ik lees er veel boeken over, al weet ik niet of ik er wijzer van word. Kijk (pakt een boek) 'Androgyny' en dit (pakt er nog een:) 'The Importance of Wearing Clothes'. De grote conceptuele kunstenaar Joseph Beuys zag een kledingstuk als een tweede huid. Zo zie ik het ook wel. Met een pak hul je je letterlijk in de huid van iemand anders, die van een schaap: wol.»

HUMO Heeft het belang van kleren iets te maken met je verlegenheid?

HERR SEELE « Neen. Die verlegenheid heb ik altijd fantastisch gevonden. Je voelt je de mindere, daarom word je verlegen en begin je te blozen. Ik hou van dat soort miserabele toestanden.

Kleren dragen is voor mij ook spelen met kleur. Net zoals Vincent van Gogh dat deed. Hij had in zijn kamer altijd een mandje staan met bollen wol, waarmee hij naar de juiste combinaties zocht voor hij begon te schilderen. Ik doe dat met kleren. Want dat absolute talent voor kleuren heb ik eigenlijk niet. Ik ben te freaky voor goeie kleurencombinaties.

Maar ik ben ooit eens een piano gaan stemmen bij een kleurenpsychologe, en die zei: 'Jij kunt alles dragen, elke kleur, ook complete foute combinaties. Je hebt zodanig veel vurige energie in je, dat die altijd zal doorwegen op de kleuren die je draagt.' Ik sta dus goed met alles.

Dat ik zoveel kleren koop, is eigenlijk een kwestie van: leren normaal zijn. Zoeken naar mooie kleurencombinaties, die de buitenwereld kan aanvaarden. Vrouwen doen dat ook: ze zoeken met kleren en kleuren een bepaald profiel in de buitenwereld.

De Franse psychoanalist Lacan heeft daar een theorie over: hij zegt dat vrouwen zoveel shoppen en nieuwe kleedjes kopen omdat ze zichzelf voortdurend moeten heruitvinden. De vrouw bestaat niet, zei hij, zij bestaat bij de gratie van de buitenwereld. Ik geef een voorbeeld: een man en vrouw zien een aantrekkelijk koppel. De man zal dan denken: 'Wat een geile vrouw, die zou ik wel willen neuken.' Terwijl de vrouw denkt: 'Hoe is die vrouw erin geslaagd die man aan de haak te slaan?' Vrouwen definiëren zichzelf via hun relatie tot anderen. Ik heb dat ook. Ik heb ook geen persoonlijkheid. Ik ben door mijn omgeving, ik word steeds opnieuw gemaakt door de mensen rond mij.

Ook op het gebied van vrouwen kan ik me maar niet profileren: ik kan geen vrouw kiezen en haar tot de mijne maken. Dit boek is van de Zwitserse schrijver en professor in de filosofie Amiel: 'Déliberation sur les femmes'. Op zoek naar een vrouw heeft hij in Genève meer dan duizend vrouwen bezocht, en daar een verslag van opgesteld: rood haar, groene trui... Maar uit al die duizenden kon hij zijn keuze niet maken. Zo ben ik ook. Ik ben gek van... Ja, zeg maar: van alle vrouwen. Vrouwen. Vrijen. Met wie ik vrij maakt me eigenlijk niet zoveel uit. Jou wel? Toch? Ja? Nu mij niet. Kijk, daar rijdt een dame op een fiets voorbij. Die kan voor mij perfect.

Ik vind het echt moeilijk, hoor, dit gesprek. Ik kan niet zo open zijn als ik vroeger was. Interviews, heb ik nu begrepen, leveren soms moeilijke situaties op (verwijst naar de in de pers breed uitgemeten perikelen met zijn Kroatische vriendin). Vrouwen hebben ook een veel beter geheugen dan mannen. Je moet altijd oppassen wat je tegen ze zegt. (Pakt wéér een boek:) 'Hoe bedrieglijk vrouwen zijn. Vrouwenlisten'. Ik heb het nog niet gelezen, maar dat ik het koop, betekent veel, hè.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234