null Beeld

De behandeling

Eindelijk eens een echte Vlaamse thriller. Spijtig van de bedroevende kwaliteit.

Erik Stockman

Feit 1: er worden in Vlaanderen zo weinig thrillers gemaakt dat je ze met een zaklamp moet gaan zoeken.

Feit 2: de thriller is (samen met de horrorfilm) bij uitstek het genre dat door een cineast kan worden aangegrepen om z’n visitekaartje af te leveren; herinner u hoe Jonathan Demme en David Fincher van achtereenvolgens ‘The Silence of the Lambs’ en ‘Se7en’ twee briljante stijloefeningen in opbouw van sfeer en suspense maakten. En dus waren wij razend benieuwd naar wat regisseur Hans Herbots (‘Bo’, ‘Het goddelijke monster’, ‘The Spiral’) zou bakken van ‘The Treatment’, een bestseller van de Britse misdaadschrijfster Mo Hayder waarin de belangrijkste rollen zijn weggelegd voor een gefolterd koppel, een verdwenen kind en een diep getraumatiseerde flik die zich om redenen die we hier niet gaan onthullen als een maniak op de zaak gooit. Genoeg ingrediënten voor een duistere trip, zou je denken, maar het heeft niet mogen zijn: ‘De behandeling’ blijft van de eerste tot de laatste minuut steken in de grauwe middelmatigheid van een dertien-in-een-dozijnthrillertje.

Al in de eerste vijf minuten trokken we een eerste pruillipje: sommigen onder u zullen de beelden van Geert Van Rampelberg die in eindeloos uitgerokken slow motion op de crime scene afstapt allicht ‘cool’ of ‘stijlvol’ vinden, wij zagen een ietwat leeggeknepen effectje. En Herbots valt wel vaker terug op dit soort tot op de draad versleten visuele aanwenseltjes. Handlampen die als lichtsabels door het donker priemen, figuren die hun sigaret met voorbedachten rade in het donkerste hoekje van de kamer gaan aansteken zodat we van een kunstig vlammetje kunnen genieten: het is allemaal keurig gedaan, hoor, maar er zit zo weinig frisheid in, zo weinig creatieve pit. En dan zie je in ‘De behandeling’ gebeuren wat in zo veel middelmatige thrillers gebeurt: doordat de visuele stijl punch mist, komen ook de gebreken van de plot genadeloos aan het licht.

Op het moment dat Van Rampelberg de nu al legendarische woorden ‘Sorry, ik ben in de bloedzak blijven hangen’ uitroept, konden we een lachsalvo niet langer onderdrukken, en verder bevat ‘De behandeling’ één van onze absolute lievelingsclichés: de flik die – in plaats van zo stil mogelijk dichterbij te sluipen – luidkeels ‘Hey!’ roept, zodat de opgeschrikte booswicht ruim de tijd heeft om het op een lopen te zetten (handig: zo kun je weer een achtervolging inbouwen). Dat die getraumatiseerde inspecteur een nogal opvliegend karakter heeft, zullen we overigens geweten hebben: er kan geen deur of koffieautomaat in beeld komen of Van Rampelberg trapt er wel een deuk in (we hadden bijna geroepen: ‘Jááá Geert, je speelt een prikkelbare man, we get it!’).

En zo komen we tot de enige scènes uit ‘De behandeling’ die ons écht met een onbehaaglijk gevoel opzadelden; de enige scènes ook die in de nationale media wellicht een stofje zullen doen opwaaien: de beelden van kindermisbruik. We willen hier niet de Spaanse inquisitie uithangen (dat laten we over aan Monty Python), maar toch: als je in een thriller je toevlucht moet nemen tot suggestieve, door treurige pianoklanken ondersteunde shocktaferelen van kinderen die worden verkracht; als dát je manier is om het publiek emotioneel te raken; en als je er voor de rest voor geen meter in slaagt om van de klopjacht op de dader een voelbare wedren tegen de tijd te maken: heb je dan als suspenseregisseur niet een héél klein beetje gefaald?

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234