De beste platen van 2013

1.605 platen werden ons dit jaar toegestuurd met het verzoek ze van een Mening te voorzien; 239 keer bleek de hoogdringendheid dan wel de bijgeleverde omslag groot genoeg om dat ook te doen; en 169 keer hebben we u aangeraden de plaat aan te schaffen. Drie getallen die, zo bleek toen we voor de lol de som maakten, samen exact 2.013 geven.

Talrijk zijn de motten die in onze opengevallen monden vlogen, en terwijl ook u nog even bekomt, volgt hierna: Humo’s 20 Essentieelste Platen van het Jaar. Aan al wie met zijn groepje de lijst dit jaar wéér niet gehaald heeft: we zijn diep teleurgesteld in u.


20. Fuck Buttons: ‘Slow Focus’

Derde plaat van Andrew Hung en Benjamin John Power, het Bristol-duo dat hun drones, postrock en zwartgeblakerde elektronica met hoorbare arbeidsvreugde samensmelt. Net zolang tot er songs uitkomen die veel chaos bieden, maar dan wél ongemeen catchy chaos. Zeer veel drukte, maar tegelijk voldoende leegte om jezelf er voortdurend in tegen te komen. ‘Slow Focus’ kwam er ongeveer een jaar nadat Fuck Buttons een groot deel van de openingsceremonie van de Olympische Spelen omkaderde, en toont dat de groep nog steeds geen compromissen toestaat. ‘Slow Focus’ pelt zeven songs en een klein uur lang de verf van de muur.

Beste song: ‘Brainfreeze’


19. Atoms for Peace: ‘Amok’

Flea, Thom Yorke en Nigel Godrich vormen een supergroep die voor één keer niet teleurstelt: ‘Amok’ is donker en lichtvoetig, blaast warm en koud tegelijk, het is de uit alle juiste openingen piepende en krakende debuutplaat van Atoms for Peace.

Beste song: ‘Judge Jury and Executioner’




18. Anna Calvi: ‘One Breath’

Eén plaat bleek onvoldoende voor Anna Calvi om haar duivels te temmen, en dus ging de strijd dit jaar gewoon verder op ‘One Breath’. Hijgen, huilen, krassen en spoken op zolder: dit is een plaat om niet meer uit het oog te verliezen – ze besluipt je namelijk wanneer je dat het minst verwacht.

Beste song: ‘Piece by Piece’




17. These New Puritans: ‘Field of Reeds’

Als het peloton naar links fietst, gaat These New Puritans koppig naar rechts. Zo ook met ‘Field of Reeds’, een veronachtzaamde bastaardkind van Steve Reich en Chet Baker waar ondanks honderden pogingen kop noch staart aan te krijgen is. Gewoon blijven draaien – luid en véél.

Beste song: ‘Organ Eternal’




16. Queens Of The Stone Age: ‘…Like Clockwork’

Met ‘Era Vulgaris’ leek een punt te zijn gezet achter de glorieperiode van Queens Of The Stone Age, maar soms kunnen een writer’s block en een knoert van een depressie wonderen doen: ‘…Like Clockwork’ maakt de zes jaar door berg en dal van Josh Homme meer dan de moeite waard.

Beste song: ‘If I Had a Tail’

De beste platen van 2013: 15-11

15. Bob Dylan: ‘Another Self Portrait’

Quizvraag: welke artiest kan twee platen vol songmateriaal drieënveertig jaar lang op het schap laten liggen om er dan plots mee aan te tonen dat the times weliswaar a-changed zijn, maar dat op grote klasse geen houdbaarheidsdatum staat? Helemaal juist.

Beste song: ‘Annie’s Going to Sing Her Song’




14. Boards of Canada: ‘Tomorrow’s Harvest’

De Schotse broers Marcus Eoin en Mike Sandison mogen dan al older, sadder and wiser zijn: ze kunnen nog steeds als geen ander overweg met geblutste drumcomputers en verweerde analoge synths. Resultaat: een pracht van een soundtrack bij een onbestaand postapocalyptisch sciencefictionverhaal in zeventien hoofdstukken.

Beste song: ‘Come to dust’


13. The Haxan Cloak: ‘Excavation’

Toen we destijds de geweigerde ‘Hellraiser’-soundtrack van het Britse Coil onder de laser schoven – de Hollywood-bonzen vonden ’m te creepy – hadden we iets verwacht dat ons veel méér van ons melk zou brengen. Iets als deze ‘Excavation’, bijvoorbeeld: een onderwereld van sissende mechanische beats en schrapende synths, waar de duisternis ademt en het zwart van een verstikkende, verontrustende schoonheid is. Niet in je eentje in het donker beluisteren.

Beste song: ‘The Mirror Reflecting (Part 2)


12. Darkside: ‘Psychic’

Laat Nicolas Jaar een onderlaag uit downtempo beats en housebaslijnen weven, laat zijn maat Dave Harrington er krautrock, psychedelica en progrock overheen draperen, en je krijgt ‘Psychic’: een eindeloos groovende en pulserende nachtelijke koortstrip vol traag exploderende supernova’s en desoriënterende time warps. Alsof de allerbeste Pink Floyd de scifi-remake van de film ‘Drive’ van een soundtrack mocht voorzien.

Beste song: ‘Paper Trails’


11. Julia Holter: ‘Loud City Song’

Holters derde cd – het relaas van een zoektocht naar liefde en waarachtigheid in de grote luide leegte L.A. – lonkt naar Joni Mitchell en Robert Wyatt, laat artpop romantisch zwijmelen en doet de tijd trager tikken tot paranoïde blazers je uit je roes schetteren. Uiteindelijk wint de schoonheid, elke song opnieuw.

Beste song: ‘Hello Stranger’

De beste platen van 2013: 10-6

10. Forest Swords: ‘Engravings’

Elektronica voor mistige maandagen meets dub voor druilerige donderdagen, meticuleus tot songs gedistilleerd in de huiskamerstudio van de Engelse producer Matthew Barnes. Die bekende onlangs dat de eerste plaat die hij ooit kocht ‘Hangin’ Tough’ van New Kids On The Block was; Lee Perry beloonde ’m prompt met een remix van ‘Thor’s Stone’. Blijven gaan, Ian Thomas!

Beste song: ‘Irby Tremor’


9. The Flaming Lips: 'The Terror'

De zotskap mocht even in de mottenballen voor deze vijftiende van The Flaming Lips, waarvan de titel redelijk veel verklapt: zelden heeft ijskoude muzikale terreur zo verslavend geklonken.

Beste song: ‘You Lust’.


8. Daft Punk ‘Random Access Memories’

Fans van het eerste uur rolden al vechtend over de internetvloer, spamfilters draaiden overuren, ‘Get Lucky’ ruled the nation van Parijs tot Los Angeles. Een heerlijke nostalgietrip, uitgevoerd met de verbetenheid van een pioniersexpeditie. Zoals krasse knar Giorgio Moroder het verwoordt in de naar hemzelf vernoemde biografische song: ‘You can do whatever you want.’

Beste song: ‘Contact’


7. The National: 'Trouble Will Find Me'

Na ‘Boxer’ en ‘High Violet’ knalt The National nu ook ‘Trouble Will Find Me’ in de kruising. Het keelgeluid van Matt Berninger is de dirigent van een orkest waarin de gitaren huilen als klarinetten, en omgekeerd. ‘We’ll all arrive in heaven alive.’ Ja!

Beste song: ‘Heavenfaced’


6. The Knife: 'Shaking the Habitual'

Broer en zus Karin Dreijer Andersson en Olof Dreijer leveren zeven jaar na ‘Silent Shout’ een ruwe diamant af die in één keer op band lijkt gezwierd: wie doet het hen na? Ja, Jelle en Clara Cleymans, maar verder? Punkplaat van het jaar, zonder gitaren.

Beste song: ‘Full of Fire’

De beste platen van 2013: de top vijf!

5. Nick Cave: ‘Push the Sky Away’

De weerbots van en het tegengif voor de rauwe, psychotische agressie van Nick Caves bestiale gelegenheidsgroepje Grinderman. Het rustige maar geladen ‘Push the Sky Away’ is het oog van de storm, de sigaret na een onenightstand, de eerste zonnestralen op de borst na een uitputtende winter.

Beste song: ‘We No Who U R’


4. Arctic Monkeys: 'AM'

De vetkuif van Elvis, de harmonie- en van Aaliyah, de beats van Biggie Smalls, de riffs van Black Sabbath en de drums van de Stones: je kunt blijven leuteren over de ingrediënten die van ‘AM’ zo’n explosieve cocktail maakten. Dat de plaat vol killers van songs – ‘Arabella’ en ‘Do I Wanna Know’ voorop – stond: dat is wat telt. Op de vraag ‘Wat is rock?’ is het antwoord al lang gege- ven, in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw al. Maar sinds 2006 blijven de Arctic Monkeys, nu al vijf platen na elkaar, maar redenen aanvoeren om dat oorspronkelijke antwoord in twijfel te trekken. ‘AM’ is een van de luidst nazinderende platen van 2013.

Beste song: ‘Arabella’


3. Arcade Fire ‘Reflektor’

Aambeien. Bad hair days. Vooroordelen: iedereen heeft ze. En in de afdeling Muziek kwamen die laatste dit jaar het vaakst op de rug van Arcade Fire terecht. Maar weet dat de groep uit Montreal zichzelf niét krampachtig opnieuw heeft willen uitvinden: ze hebben alleen hun eigen groeipijnen op muziek gezet en daarbij in James Murphy een geweldige partner in crime gevonden. ‘Reflektor’ – waarvan je bij elke beluistering een extra laag kunt afpellen en waarop twintig verschillende genres elkaar voortdurend vrolijk voor de voeten lopen – is de enige plaat die ons dit jaar afwisselend silly dances heeft doen dansen én ons diep heeft ontroerd.

Beste song: ‘Reflektor’


2. Parquet Courts: ‘Light Up Gold’

Ontdekking en verslaving van het jaar. U zult tijdens het beluisteren van ‘Light Up Gold’ nochtans geen nieuwe trucs leren, wél opnieuw te weten komen waarom de oude ook weer zo goed waren en horen dat ze, indien juist toegepast, ook in 2013 nog voor een meesterlijke oplawaai kunnen zorgen. Parquet Courts is met name de jeugdpuistenversie van Pavement en Shellac, en hun ‘Light Up Gold’ bestaat uit vijftien lappen voortreffelijke slack-’n-roll die hun voeten diep in de modder van de jaren tachtig en negentig hebben geplant, en niks gebruiksaanwijzing vragen. Goed voor tieners én voor tobbers, voor uw feesten én voor het opruimen achteraf.

Beste song: ‘Stoned and Starving’


1. Kurt Vile: 'Wakin On A pretty Daze'

Werd deze top tien vorig jaar rond dezelfde tijd nog bevolkt door goede hiphop- en dancevrienden als Frank Ocean, Kendrick Lamar, John Talabot, Chromatics en de cryptofolkers van Alt-J, dan zijn het nu in de eerste plaats uitstekende gitarenplukkers die boven blijken te drijven. Komt zich daarin als primus inter pares aanbieden: Kurt Vile, het vleesgeworden understatement, het zwabberharen roeshoofd, en onderhand een meubel in onze woonkamer. Nu al vijf platen lang en geheel rechtvaardig vindt hij steeds meer publiek voor zijn poprockverhalen, die een intense blik op de wereld combineren met een hoogst ontspannen gemoed. En twee jaar na het donkere prachtstuk ‘Smoke Ring for My Halo’ pakte hij dit jaar dus uit met het meesterwerkje ‘Wakin On a Pretty Daze’, een plaat uit e?e?n stuk die de wereld gedurende een vol uur een beetje minder snel doet draaien.

Beste song: ‘Wakin On a Pretty Day’


Beluister Humo's Top 20!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234