null Beeld

De beste riffs aller tijden door de gitaargoden van morgen

Vraag het aan ons en keer op keer zullen 'Brown Sugar' en 'Highway to Hell' bovenaan staan, maar vandaag voeren wij niet het hoge woord. Ook de oude krijgers krijgen een week platte rust: heden willen wij de mening van de jeugd horen. De vraag: 'Wat is de beste riff aller tijden?' Het antwoord komt van de gitaargoden van morgen (of uiterlijk overmorgen).

Redactie

Kele Okereke (Bloc Party)

Kele Okereke «Dat moet 'Smells like Teen Spirit' zijn: zó eenvoudig, geen mens die het niet kent en iedereen kan het meezingen. Ik herinner me dat ik op Trash was (de grootste Londense indie night aller tijden, red.) en dat ze 'Smells like Teen Spirit' in de mix gooiden met 'Bootylicious' van Destiny's Child: iedereen werd zot. Als ik het woord riff hoor, denk ik aan Nirvana

''Ik vraag me altijd af: wat zou Jimmy Page doen?''

undefined

undefined

undefined

Stu Hartland (The Twang)

Stu Hartland «Ik heb een shortlist gemaakt. 'Banquet' van Bloc Party, met die alternerende gitaren, is een kanshebber; de intro bij 'Breathe' bij Pink Floyd live kan ook. Verder: 'My Star' van Ian Brown - Aziz is een geweldige gitarist, 'How Soon Is Now?' van The Smiths en 'Street Spirit (Fade Out)' van Radiohead. Maar mijn absolute nummer één is 'Kashmir' van Led Zeppelin: baanbrekend omdat Jimmy Page in een andere maat speelt dan drummer John Bonham. Bonham zit in 4/4, Page in 3/4. Erg vernuftig, onmiddellijk herkenbaar en dertig jaar na datum werkt het nog steeds. Wat je noemt: tijdloos.»

undefined

undefined

undefined

Laurent Barnard (Gallows)

Laurant Barnard «De riff van Eddie Van Halen in 'Beat It' is de meest groovy en catchy aller tijden. Wat ze ook over Michael Jackson zeggen, hij heeft een paar van de meest essentiële songs aller tijden geschreven.»

undefined

undefined

undefined

Liam Fray (The Courteeners)

Liam Fray «Ik ben behoorlijk zot van 'Another Number' van The Cribs. Heel simpel, zoals de meeste van hun gitaarpartijen, en ik ben een groot aanhanger van het less is more-principe. Neem 'Waterfall' van The Stone Roses: onnavolgbaar goed, maar je hoort dat ze er veel werk in hebben gestoken. En verder vind ik dat zowel Paul Weller als Noel Gallagher niet genoeg krediet krijgen voor hun gitaarspel.»

undefined

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234