De Columbus op Eén: 'Een beknopte handleiding voor een geslaagde reis'

Nu de zomerleegte zich almaar breder uitstrekt over de flatscreen, was het deze keer aan de ‘De Columbus’ om een einde te breien aan een verdienstelijk seizoen en, in een nederige buiging, de huiskamer uit te schuifelen.

Dat deed het met een laatste aflevering waarin het gedienstig nog een paar tips wilde meegeven: een beknopte handleiding voor een geslaagde reis zoals Wim Lybaert er het voorbije voorjaar een handjevol tot een goed einde gebracht had, maar die al bij al weinig meer was dan een schaamlapje om met een compilatieaflevering weg te komen.

Dat terugblikken gebeurde met beelden die de eigenlijke afleveringen niet gehaald hadden, vermengd met beelden die je al kende maar waarvan je het niet erg vond om die nog een keertje te zien. Zoiets pleitte voor ‘De Columbus’: in een tv-seizoen waarin je makkelijk programma’s kon vinden die je zelfs tijdens de eerste keer al moe gezien was, bleef je toch zitten toen Lybaert aan het recycleren ging. Zo gebeurde het dat door die herhaling het idee achter het programma nog eens mooi uit de verf kwam: reizen naar een plaats waarvan je deksels goed weet dat je die nooit zal bereiken. Je vertrekplaats inruilen voor het ongewisse volstond al. En als de BV naast Wim Lybaert tussen twee kilometerpalen zin had om een zielenroersel prijs te geven aan zijn gelegenheidsgezel, dan was dat mooi meegenomen. Het sierde de vaardige handen achter ‘De Columbus’ dat ze hun eigenwaarde niet lieten afhangen van die momenten die de ochtend nadien de krant haalden. Hoewel er dit seizoen meer dan eens nieuwswaardige ontboezemingen gedaan werden door de BV’s in de passagiersstoel, haalden zulke fragmenten opvallend zelden de compilatieaflevering.

Viel daarbij ook nog eens op: dat ‘De Columbus’ zelden mikte op laaghangend fruit. Naast gasten als Stefaan Degand en Philippe Geubels, lui die je door hun aantreden in soortgelijke programma’s stilaan beter dreigt te kennen dan hen die tijdens het kijken naast je in de zetel zitten, kreeg je zo ook de mens Jan Peumans te zien: het deeltje dat overbleef nadat de politicus Jan Peumans op rust gegaan was, en die nu, tot jolijt van Lybaert, driest gebruik maakte van de luidspreker in zijn bus om ‘waf’ te roepen naar een straathond. Had je nog niet eerder gezien, en je vroeg je op slag af waarom. Dat ‘De Columbus’ het als zeldzaam programma aandurfde om het eigen concept op de proef te stellen door een aflevering lang een uitdrukkelijk níét-bekende Vlaming naast Ly­baert neer te poten, en toch niet door de mand zakte, kan trouwens niet genoeg vermeld worden.

Afrondende gedachte, terwijl de zomerleegte de herinnering aan ‘De Columbus’ volledig opslokt: zouden er buiten ons medeweten om ook buitenlandse televisiemakers zijn – een bekende Spanjaard op weg naar China, een beroemde Rus op doortocht naar Brazilië – die na duizenden kilometers rijden uitgeput halt houden in een donker Vlaams veld, voor een camera hun tent opzetten onder een windmolen, en vervolgens oprecht onder de indruk zijn van de lichtjes van de E40?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234