null Beeld

'De dag van de doden': Nicci French stopt vriend en vijand onder de zoden

Met ‘De dag van de doden’, dat nu in de winkel ligt, heeft het Britse schrijversechtpaar Nicci French een punt gezet achter hun achtdelige thrillerserie rond de psychotherapeute Frieda Klein.

'Iedereen is altijd amper twee stappen van zijn einde verwijderd'

Nicci Gerrard en Sean French zijn de meesters van de onderhuidse spanning, onheil dat in de lucht hangt terwijl het alledaagse leven voortkabbelt. Vandaag spreken ze aan hun Londense keukentafel voor het eerst over ‘De dag van de doden’, de climax van hun thrillerserie. Elders in huis is dochter Molly (24) bezig een grote tas in te pakken, wat gepaard gaat met gestommel en onrust. ‘Zo hebben wij altijd gewerkt,’ zegt Nicci Gerrard. ‘De uitdaging was niet alleen het samen schrijven, maar ook te midden van de drukte van een gezin met kinderen.’

- Jullie zijn bijna 28 jaar getrouwd en nog steeds zo geboeid door elkaar. Is dat echt?

Nicci Gerrard (59) «Ik hoop dat het echt is. Ik geloof van wel. Ik denk dat wij het goed doen omdat we voor ons schrijfwerk dieper ingaan op gevoelens. We onderzoeken samen angst, vreugde, ontgoocheling. Kijk hoe goed Sean nu luistert...»

Sean French (58) «Nu doe ik alsof, haha. Dat komt natuurlijk ook voor, zoals bij iedereen, dat je niet echt luistert. Vaak weet ik al wat Nicci gaat zeggen. Maar net zo vaak verrast ze mij. Dat komt omdat wij samen schrijven en steeds weer met iets nieuws moeten komen. Daar zoeken we naar, dat is het onderzoeken waar Nicci het over heeft. Dan verras je jezelf, en ook elkaar.»

Gerrard «Door onze gesprekken komen we tot de toon van Nicci French. Die is anders dan mijn eigen toon als schrijver. Maar als het over de boodschappen of de kinderen gaat, dan kunnen we het heel goed oneens zijn.»

- Als je jullie werk leest, lijkt het toch of de vrouwelijke invloed domineert, die van Nicci dus.

Gerrard «Dat lijkt zo doordat ons werk tot de lezer spreekt met de stem van een vrouw. Dat betekent nog niet dat ik domineer.»

French «Ik zie de observatie als een compliment. Het is al 21 jaar onze bedoeling boeken met een vrouwelijke toon te schrijven. Kennelijk lukt dat. We verschillen in temperament, maar alle, werkelijk álle creatieve ideeën komen van ons samen.»

- Op welke manier verschillen jullie?

Gerrard «Sean is meer verlegen, introvert. Hij gedraagt zich beter dan ik. Ik bedoel, hij is correcter in de omgang. En hij is minder... energiek dan ik.»

- In jullie boeken schuilt het kwaad in de man. Zwakkelingen zijn meestal mannen, misdadigers altijd.

Gerrard «Wij schrijven niet over goed en kwaad. Goed en kwaad lopen door elkaar heen.»

French «Onze boeken gaan over vrouwen, daarin zijn we consistent. Zij krijgen te maken met bedreigend gedrag, en dat dat dan van mannen komt, is waarschijnlijker. Ik denk ook dat je die indruk krijgt doordat wij volkomen wars zijn van het thema van zoveel boeken en films: sterke man redt behoeftige vrouw. In onze boeken, en in het leven, sta je er alleen voor. Er is niemand die jou redt, dat doe je zelf.»

- Eindelijk weten we hoe Frieda Klein eruitziet. Waarom pas in deel 8?

French «Dat is met opzet. Het intrigeerde lezers, we kregen er reacties over. Dat is boeiend aan zo’n serie: dat lezers discussies beginnen over gebeurtenissen en personages. Daar hebben we veel aan gehad.»

Gerrard «Al zouden we nooit meer aankondigen dat een reeks acht delen zal duren. Dat schema, van 2011 tot en met 2018, gijzelde ons.»

- Nu is het afgelopen met Frieda Klein, tien jaar na de eerste ideeën over die mysterieuze en ondoorgrondelijke persoonlijkheid. Voelt het verdrietig, of lucht het op?

French «We zijn bevrijd, maar niet opgelucht. Ik mis haar soms. Tien jaar heb ik door Londen gelopen terwijl ik aan haar dacht. Dat doe ik nog steeds, zelfs al zitten we halverwege een ander boek, waarvoor we weer van nul af aan moesten beginnen.»

Gerrard «Dat is het wonderlijke als je een persoonlijkheid creëert: die staat buiten jou, maar komt wel uit jou voort. Ze voelt voor ons als erg reëel aan. Als iemand die we nooit meer zullen zien.»

- Al jullie boeken zijn onderhoudend en spannend. Maar wat proberen jullie de lezers te vertellen?

French «Life is fragile. Het leven is zó kwetsbaar. Iedereen is altijd amper twee stappen van zijn einde verwijderd, hou daar rekening mee. De wereld is in veel opzichten een verschrikking, zorg ervoor dat je het goed hebt.»

Gerrard «En verder: denk aan de onzichtbaren, de mensen van wie het leven net zo kostbaar is, maar naar wie we niet omkijken. Het gaat veel te vaak over the rich and famous. De mensen met succes. Wij hebben het over degenen die niet gezien worden.»

French «Het gaat ook over de schijn die wij allemaal ophouden.»

Gerrard «Vanbinnen worstelen we met onze problemen, hoe we ons ook presenteren. We vechten met twijfels, angsten, foute gedachten, gevoelens die we willen verbergen – jaloezie, eenzaamheid, boosheid. Wij beschrijven misdaden omdat die de buiten- en de binnenkant verwisselen, zodat je alles ziet.»

© AD

undefined

null Beeld

undefined

undefined

undefined

undefined

undefined

undefined

undefined

Nicci French, ‘De dag van de doden’, Ambo|Anthos

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234