De duistere diamant (2): speurders over fraude, belastingontduiking en handel in bloeddiamanten

In de diamanthandel, de trots van het Antwerpse ondernemingsleven, blijkt crimineel gedrag meer regel dan uitzondering te zijn: goedkope bloeddiamant uit Afrika levert karrenvrachten zwart geld op, en schatrijke klanten uit Azië en het Midden-Oosten willen alleen maar met zwart geld betalen.

Antwerpen is het wereldcentrum van de diamanthandel. Het gros van alle ruwe en geslepen diamant passeert via het diamantkwartier, in de buurt van het Antwerpse Centraal Station. Maar er zijn niet alleen veel diamantairs in Antwerpen actief: gespecialiseerde magistraten en politiemensen moeten er de uitwassen in de sector bestrijden. Die onderzoekers werken onder leiding van substituut-procureur Peter Van Calster. De Antwerpse procureur-generaal Yves Líégeois heeft Van Calster verboden om met journalisten te praten, maar onder supervisie van procureur des Konings Herman Dams mogen we wel met de twee diamantspecialisten van de federale gerechtelijke politie aan tafel. Agim De Bruycker en Johan Meulepas van de CDGEFID, de Centrale dienst voor de bestrijding van de georganiseerde economische en financiële delinquentie, hebben samen al heel wat diamantdossiers behandeld.

Agim De Bruycker «Na zoveel jaren van fraudeschandalen, belastingontduiking en het verhandelen van bloeddiamanten zou je verwachten dat er verbetering komt in de manier waarop de Antwerpse diamantairs zakendoen, maar dat is niet zo. Hun mentaliteit lijkt niet te veranderen.»

Johan Meulepas «Ze blijven zoeken naar manieren om hun diamant, die meestal goedkoop in de ontginningsgebieden is aangekocht, op frauduleuze wijze naar Antwerpen te krijgen. Ze proberen nog altijd zo weinig mogelijk taksen en belastingen te betalen, en zo veel mogelijk zwart geld naar hun geheime rekeningen in het buitenland te sluizen.»


De truc met de factuur

HUMO Hoe werkt die diamantfraude eigenlijk?

De Bruycker «Je hebt twee diamantstromen: de ruwe diamant die naar Antwerpen komt, en de geslepen diamant die hier wordt verkocht.

»De handel in ruwe diamant is sinds 2003 gereglementeerd via het Kimberley Process (KP), een internationaal systeem met door nationale overheden verstrekte certificaten, om te verhinderen dat er nog wordt gehandeld in bloeddiamanten. Die worden illegaal opgedolven, en met de verkoop ervan worden gewelddadige conflicten in voornamelijk Afrika gefinancierd. Maar vóór Kimberley ingevoerd werd, stuurden de Antwerpse diamantairs koeriers naar Afrika om er diamanten op te pikken en die rechtstreeks naar België te brengen. Wanneer de koeriers in Zaventem aankwamen, declareerden ze hun diamanten bij de douane, maar ze hadden nooit facturen bij zich. De facturen voor die zendingen stelden de diamantairs in Antwerpen op, en uiteraard zetten die erop wat ze wilden. Met dat systeem wist je nooit welke prijs er écht voor die diamanten was betaald in Afrika, en dus welke de te belasten winst was die op die goederen in Antwerpen werd gemaakt.»

Meulepas «Ze betaalden die goedkope diamanten niet alleen met geld, maar ook met voeding, voertuigen, elektronica, kleding, ingevroren kippen en zelfs met militaire onderdelen, wapens en munitie. Die leveringen verliepen vaak via tussenpersonen in diverse landen, zodat je geen zicht meer had op wat er oorspronkelijk in Afrika voor een partij diamanten was betaald, of wie waarvoor was betaald. Soms smokkelden ze de diamanten van het ene Afrikaanse land naar het andere omdat de exporttaksen daar lager waren, maar veel vaker ging het om bloeddiamanten en probeerden ze de origine van de diamanten te verbergen.»


Goochelen in Dubai

HUMO Wat gebeurde er na de invoering van het Kimberley Process in 2003?

De Bruycker «Toen begonnen de diamantairs hun goederen via Genève en Dubai te verhandelen. Ze konden de ruwe diamant niet langer rechtstreeks naar Antwerpen brengen, want elke zending moet nu voorzien zijn van een KP-certificaat dat de waarde van de zending opgeeft, de origin, dus het land waar de diamant uit de grond komt, en de provenance, het land vanwaaruit de goederen worden geïmporteerd. Het werd dus moeilijker om in Antwerpen met facturen te knoeien.»

Meulepas «Je kunt niet langer een valse factuur met een fictieve prijs naast dat certificaat leggen, want dat moet in normale omstandigheden tot vragen leiden in het Diamond Office in Antwerpen. Dat is het controleorgaan waar alle partijen diamant worden gecontroleerd die België binnenkomen en verlaten.»

De Bruycker «Terwijl het Antwerp World Diamond Centre (AWDC) van Ari Epstein de lof van de nieuwe transparantie zong, dachten veel diamantairs in hun Antwerpse kantoren na over hoe ze Kimberley konden omzeilen. Zij hebben lak aan bloeddiamanten, het KP-certificaat, het AWDC en de Belgische overheid. Ze willen blijven werken zoals ze altijd hebben gewerkt. En dus begonnen ze gebruik te maken van de vrijhandelszone in Genève, en prutsten ze daar aan de waarde van de zendingen.»

Meulepas «Maar in het midden van het vorige decennium begonnen Zwitserse parlementariërs vragen te stellen over die diamantactiviteit in Genève: de waarde van de Afrikaanse diamanten explodeerde daar gewoon. Wanneer ze naar Antwerpen werden verstuurd, bleken ze tot drieduizend keer méér waard te zijn. En dat terwijl er in de vrijhandelszone van Genève geen enkele verrichting werd uitgevoerd die een meerwaarde gaf aan die ruwe diamanten. De Zwitserse overheid besliste toen om meer controles uit te voeren en met de Antwerpse justitie te gaan samenwerken. Daarop begonnen de meeste diamantairs vennootschappen op te richten in Dubai. Daar doen ze nu wat ze eerder in Genève deden: de origine van de diamanten maskeren en de aankoopprijs opdrijven om in België taksen en belastingen te ontduiken. Ze kopen hun diamanten niet meer in eigen naam in Afrika, maar laten dat doen door een vennootschap in Dubai waarmee ze zogezegd niets te maken hebben, maar die achter de schermen worden gecontroleerd door hun zakenpartners of familieleden.

»De partij diamanten met het oorspronkelijke Afrikaanse KP-certificaat wordt naar Dubai verzonden, en pas daar laat de Antwerpse diamantair zijn gezicht zien en neemt hij zogezegd de diamanten van de firma in Dubai over. Door die doorverkoop moeten de stenen van een nieuw KP-certificaat worden voorzien en op dat nieuwe certificaat staat dan een veel hogere prijs, waarmee de diamantair zijn vervalste factuur kan verantwoorden.

»In het begin waren de diamantairs nonchalant. Vaak arriveerden de goederen in Antwerpen nog in de verpakking waarin ze oorspronkelijk uit Afrika waren verzonden. Daar konden we de handelaars dan op pakken. Nu herverpakken ze de zendingen in Dubai en gooien ze de inhoud zelfs door elkaar om de herkomst te maskeren. Aan een partij van duizend karaat uit Afrika voegen ze bijvoorbeeld vijf of honderd karaat diamant van een andere oorsprong toe. Want bij een lading waarvan je de herkomst niet meer kent, mag je op het KP-certificaat gewoon mixed origin zetten, of vijf kruisjes.

»Uiteraard blijven de diamantairs bloeden conflictdiamanten importeren uit bijvoorbeeld de diamantvelden van Marange in Zimbabwe. Maar omdat dat niet mag, smokkelen ze die diamanten naar andere Afrikaanse landen, zoals CongoBrazzaville. Dat land werd in 2004 geschorst door het Kimberley Process omdat experts hadden uitgerekend dat de jaarlijkse productie in Brazzaville niet meer dan vijftigduizend karaat per jaar kon zijn, terwijl het jaarlijks vijf miljoen karaat uitvoerde.»

HUMO Hoe rijden jullie de vals spelende diamantairs vast?

De Bruycker «Dat het hele Dubaisysteem door diamantairs in Antwerpen is opgezet, zien we aan kleine dingen, zoals mails uit Afrika die ze ontvangen over zendingen naar Dubai waar ze zogezegd niets mee te maken hebben. De Antwerpse diamantairs regelden ook vaak de verzekering van de transporten van Afrika naar Dubai, maar dat hebben ze afgeleerd: ze doen dat niet meer bij verzekeraars in Antwerpen, maar in het buitenland, waar wij het niet meer kunnen controleren. En om het plotse grote prijsverschil tussen Dubai en Antwerpen uit het zicht te houden, hebben ze de reisroute van de diamanten nog ingewikkelder gemaakt: die gaan niet meer van Dubai naar Antwerpen, maar ze passeren eerst nog een keer via Genève.

»We merken ook dat ruwe conflictdiamanten uit bijvoorbeeld Zimbabwe niet meer naar Antwerpen worden verstuurd, maar naar India, waar ze worden geslepen. Pas daarna gaan ze richting Antwerpen, of ze worden rechtstreeks naar klanten in het Verre Oosten en de Verenigde Staten verzonden, want de diamantairs hebben genoeg van al die juridische problemen en inbeslagnames in België. Zimbabwe heeft veel potentieel en zal een belangrijke diamantproducent worden. Maar de Antwerpse diamantairs klagen dat de diamant uit Zimbabwe aan hun neus voorbijgaat, omdat er in Antwerpen een strenger beleid is en er in India, Dubai en Tel Aviv gewoon géén gerechtelijke onderzoeken worden gevoerd.»


Vaginaal vervoer

HUMO Hoe gaat het eraan toe bij de geslepen diamant?

De Bruycker «Daar hebben we vooral te maken met zwarte diamant, veel meer dan bij ruwe diamant, want de diamantairs hebben die ruwe diamant nodig om hun voorraden in Antwerpen op peil te houden. Dan heb je het over honderdduizenden karaat. Die kun je moeilijk helemaal in het zwart organiseren.»

Meulepas «Voor geslepen diamant is zwart echter bijna de regel. Die stenen worden verkocht aan klanten in Azië en het Midden-Oosten, en die houden niet van facturen. Ze hebben allemaal geheime nummerrekeningen in Zwitserland en andere offshorecentra, en ze willen geen invoertaksen en btw betalen. Dus moeten de Antwerpse diamantairs hun witte diamant wel zwart maken.»

HUMO Hoe werkt dat zwartmaken?

Meulepas «Stel dat een diamantair een Thaise klant heeft die in Antwerpen witte diamanten heeft uitgekozen, maar die ze niet wit in Thailand wil zien arriveren omdat hij geen invoertaksen en btw wil betalen. Dan moet de diamantair zijn stenen zwart maken en ze naar Thailand smokkelen. Om de diamanten wit uit zijn boekhouding te laten vertrekken, maakt hij eerst een valse factuur op naam van zijn eigen offshore-vennootschap. Vervolgens laat hij een koerier de diamanten naar Thailand smokkelen en worden ze op één van zijn buitenlandse rekeningen betaald. De diamantair wordt daar uiteraard beter van, want de verkoopsom die hij op de valse factuur heeft vermeld, ligt een stuk lager dan de prijs die de Thai voor de diamanten heeft betaald.»

De Bruycker «Een variant op dat systeem is de volgende truc: de diamantair maskeert de zwarte verkoop met een vergelijkbaar pakket diamanten als het pakje dat naar Thailand is vertrokken, en dat verkoopt hij zogezegd in het buitenland. Dat maskeerpakket vertrekt met een koerier naar Genève, waar hij de nodige stempels krijgt voor de uitvoer van de goederen uit Europa. Maar die diamanten verlaten Europa niet: de koerier loopt naar het toilet waar hij het pakket openmaakt, de diamanten in zijn anus steekt en de documenten weggooit. Daarna stapt hij op een vlucht naar Antwerpen. Diezelfde partij diamanten wordt ’s anderendaags opnieuw gebruikt om de volgende zwarte verkoop te maskeren. De koeriers zijn vaak Belgen, meestal gepensioneerden die een centje willen bijverdienen. Vrouwen zijn heel populair, want die kunnen zowel vaginaal als anaal smokkelen. Vaak gaat eenzelfde hoeveelheid diamanten vele keren heen en weer tussen België en het buitenland. Al die witte uitvoer wordt uiteraard opgenomen in de Belgische exportcijfers: zo wordt diamant economisch veel belangrijker dan hij eigenlijk is in de Belgische export.»

HUMO Hoe zit het met de controle op de in– en uitvoer van diamant? Antwerpen beschikt met het Diamond Office toch over een controlesysteem dat elke internationale beweging van diamanten van nabij bekijkt?

Meulepas «Dat is het argument waar de sector altijd mee schermt: ‘Er kan niets mis zijn met de diamanthandel, want alles wordt gecontroleerd door het Diamond Office.’ In vergelijking met Dubai en Tel Aviv beschikt Antwerpen inderdaad over een vrij ernstig controlesysteem. Maar toch is de controle van het Diamond Office grotendeels een papieren controle. Er worden daar honderdduizenden karaat binnengebracht. De controleur krijgt de diamanten voor zijn neus, samen met een factuur en een KPcertificaat. Hij kijkt of het gewicht klopt en of de documenten authentiek zijn, en dat is het. Die controle duurt vijf minuten, maar hoe serieus is die? Men controleert niet echt de eigenlijke waarde en de oorsprong van de partij diamanten.

»De diamantcontroleurs van het Diamond Office zijn eigenlijk ambtenaren van de FOD Economie, maar ze worden betaald door het Antwerp World Diamond Centre. Dat is historisch zo gegroeid, maar ik vind dat vreemd. Vroeger kregen ze ook bonussen op het einde van het jaar. Nu niet meer, omdat ook het AWDC begreep dat zoiets absoluut niet kon. Hun salaris is wel het salaris van een overheidsambtenaar.»

HUMO Kunnen die controleurs worden beïnvloed met bijvoorbeeld cadeaus? Dat is in het verleden al gebeurd, zoals in het schandaal rond de broers Schamisso, die het Diamond Office manipuleerden.

DeBruycker «Staat een ambtenaar die 1.500 euro per maand verdient, meer open voor corruptie dan iemand die 5.000 euro verdient? Als hij het in zich heeft, dan doet hij het ook als hij 5.000 euro per maand krijgt. Het gros van die mensen in het Diamond Office werkt daar met de beste bedoelingen. De fraude gebeurt ook vaak vóór de diamantzendingen daar arriveren.»

HUMO Maar fraude en corruptie zoals gepleegd door de Schamisso’s kan opnieuw gebeuren?

De Bruycker «Dat kun je natuurlijk niet uitsluiten. Je kunt niets uitsluiten.»


De criminele cashmarkt

HUMO Wordt die zwarte diamant alleen gekocht door mensen met zwart geld, of maakt de misdaad ook gebruik van de diamantsector om misdaadgeld wit te wassen?

De Bruycker «Het zou me verbazen als deze handel gedragen wordt door witwassers.»

HUMO Het is gemakkelijker om met een zakje diamanten te reizen dan met een koffer vol drugsgeld in kleine coupures.

De Bruycker «Dat is een ander aspect. De systemen van de diamantairs om de oorsprong van hun diamant te veranderen of om hier minder belastingen te betalen, kunnen ook dienen om misdaadgeld wit te wassen. De sector is zeer kwetsbaar en staat open voor infiltratie van de georganiseerde misdaad en misdaadgeld, zoals uit universitaire studies is gebleken.»

HUMO Er zijn illegale wisselkantoren actief in en rond het Antwerpse diamantkwartier. In de affaire e rond de illegale wisselagenten Moshe Friedman en de in de Lange Kievitstraat vermoorde Moshe Noe is aangetoond dat die werden gebruikt door Colombiaanse en Nederlandse drugstrafikanten.

De Bruycker «De straatverkoop van drugs genereert veel kleine coupures van 5, 10, 20 en 50 euro. Die moeten de drugskartels omzetten in grote bankbiljetten, zodat ze per vliegtuig kunnen worden getransporteerd naar de drugsleveranciers in Zuid-Amerika of waar dan ook – via de bank kunnen ze die transacties immers niet meer doen. Dat omzetten in grote coupures gebeurt op plaatsen waar veel cash geld te vinden is, zoals het diamantkwartier in Antwerpen. Niet álle tweeduizend diamantairs in Antwerpen zijn stinkend rijk: sommigen zijn bereid om zonder vragen te stellen kleine coupures om te zetten in briefjes van 200 en 500 euro, tegen een commissie van 1 of 1,5 procent. We hebben trouwens al een aantal koeriers betrapt die drugsgeld moesten omzetten.»

HUMO Ierse drugstrafikanten lieten het om te zetten geld in sportzakken achter in lockers in het winkelcentrum in de Appelmansstraat.

De Bruycker «In het verleden hebben we inderdaad vacuüm getrokken pakken van kleine coupures – bakstenen noemen we die – in sportzakken gevonden in de buurt van de diamantwijk.»

HUMO We hebben gehoord dat omgezette pakken geld via de luchthaven van Deurne naar bijvoorbeeld het Britse Kanaaleiland Jersey worden gevlogen, een notoir offshorecentrum. Is de Antwerpse luchthaven belangrijk voor de smokkel van geld en diamanten?

De Bruycker «Ik weet niet of het makkelijk is om via de luchthaven van Deurne te smokkelen. Maar als je me vraagt of een luchthaven als Zaventem beter georganiseerd is en er striktere regels op na houdt dan die van Deurne, dan is mijn antwoord: ja. In Deurne is er iets meer nonchalance en vermoedelijk gaat het er allemaal iets sneller. Dat kun je zien als een extra service en het suggereert niet meteen misdadig opzet, maar het maakt een luchthaven als Deurne wel kwetsbaar.»

HUMO Het wemelt er van de ondernemingen die er privévluchten aanbieden. De kleine luchthaven heeft 56.000 vluchtbewegingen per jaar.

De Bruycker «Als ik geld en di-amant zou smokkelen met privévliegtuigen zou ik ook voor Deurne kiezen, en niet voor Zaventem.»

Meulepas «Er zitten twee douaniers per shift in Deurne. Die moeten alles doen, maar die privévliegtuigen komen en vertrekken continu. Dat kunnen die twee onmogelijk allemaal controleren.

»Je kunt in Deurne ook lijnvluchten nemen. Je vertrekt naar Londen en vliegt door naar het eiland Man, ook een berucht offshorecen-trum. Wekelijks vliegen tientallen mensen ’s morgens naar Man, en ’s avonds staan die weer in Deurne.»


HUMO Uit uw betoog kan men op z’n minst concluderen dat de Antwerpse diamanthandel in een sfeer van illegaliteit en criminaliteit baadt. Hebt u aanwijzingen dat de diamantairs daar zelf verandering in proberen te brengen?

De Bruycker «Het AWDC heeft het steeds over transparantie, eerlijkheid en verantwoord zakendoen, en wij kunnen ook perfecte afspraken maken met het AWDC. De CEO, meneer Ari Epstein, legt daar dan ron-kende verklaringen over af, maar de individuele diamantairs zijn niet gebonden aan die verklaringen. Veel leden van de AWDC blijven doen waar ze zin in hebben. Ze steken hun energie niet in transparantie, maar in pogingen om belasting te ontduiken.»

HUMO Meneer de procureur, de diamantairs doen er ook alles aan om te ontsnappen aan de Belgische wetgeving. Via bevriende politici proberen ze die wetgeving zelfs naar hun hand te zetten.

Herman Dams «De sector wil inderdaad dat wij het rustiger aan doen. Ze komen bij ons onderhandelen en ze willen zo snel mogelijk akkoorden en raamakkoorden voor alle dossiers, nog voor de gerechtelijke onderzoeken goed en wel op gang gekomen zijn. Dat kan natuurlijk niet. We hebben hen duidelijk gemaakt dat strafrecht een individueel gegeven is. De diamantairs willen vermijden dat de ene zwaar wordt gestraft en de andere niet, zeggen ze. Iedereen zou dus min of meer gelijk aangepakt moeten worden. Maar recidive bijvoorbeeld moet sowieso zwaarder bestraft worden, dat kan niet besproken worden.»

HUMO Vindt u dat niet vreemd, een commerciële sector die met justitie wil onderhandelen om raamakkoorden af te dwingen? Stel u voor dat de belangenorganisatie van alle Antwerpse coiffeurs bij u zou komen om een deal te regelen...

Dams «Ik heb nog nooit een andere sector over de vloer gehad. Geen kappers, geen bouwondernemers. Alleen de diamant. Dat is inderdaad ongewoon.»

De Bruycker «Wij beschikken in België over een zeer goede witwaswetgeving om zogenaamde inbeslagnames per equivalent te doen. Daarmee kunnen we een geschat crimineel vermogensvoordeel in bewaring nemen en houden. Het feit dat wij de kluizen van de diamantairs mogen openen, is een belangrijk wapen in de strijd tegen fraude en ontduiking. Wat voor zin heeft het anders om twee jaar lang op een tijden geldverslindend fraudedossier te werken, om aan het einde van de rit te moeten vaststellen dat ze alles hebben laten verdwijnen? Dat we niets kunnen recupereren van de gepleegde fraude omdat we geen inbeslagnames hebben gedaan? Van een papieren veroordeling wordt niemand beter, behalve de veroordeelde. Als iemand een criminele activiteit ontwikkelt, dan moet je als misdaadbestrijder de mogelijkheid hebben om het daarmee gegenereerde criminele vermogen in beslag te nemen.

»Wij hebben in een aantal diamantonderzoeken al aanzienlijke partijen diamant in beslag genomen. Als we dat een tijd hadden kunnen volhouden, dan hadden we misschien zelfs een mentaliteitswijziging in de sector kunnen afdwingen. Maar toen kwam het lobbywerk bij de politiek op gang om die techniek van inbeslagnames te saboteren en wetsvoorstellen zoals over de verruimde minnelijke schikking erdoor te krijgen. De diamantsector ontkent dat die wetsvoorstellen van hen zijn uitgegaan, maar dat is onzin. Veel diamantairs schamen zich zelfs niet: ze vinden niet dat ze crimineel bezig zijn. Geheim doen is een manier van leven in de diamantwereld.

»Wij hebben gesprekken over transparantie gehad met Axel Haelterman, professor fiscaal recht en lobbyist van de diamantsector, en toen kregen we te horen: ‘Oké, we willen wel wat documenten laten zien, maar alleen op voorwaarde dat we alle namen van onze leveranciers en klanten mogen afdekken, want die willen niet dat we hen in beeld brengen’.»

De Bruycker «De diamanthandel is een discrete sector. Van de ontginning van de ruwe diamant tot de geslepen diamant voor de klant: niemand wil dat je aan komt zetten met transparantie en officiële papieren. Diamantairs geven vaak het volgende voorbeeld: een diamantair heeft een goede klant in Azië, en als hij tegen die klant zou zeggen: ‘Sorry, maar vanaf nu moet alles officieel, met facturen en officiële stenen’, dan loopt die man meteen naar de concurrentie, die het wel in het zwart wil doen. Niemand wil op een eerlijke manier werken. De diamantairs zeggen: ‘Het móét in het zwart. Wij móéten frauderen, anders verdienen we onze boterham niet.’»

HUMO Dat is toch onzin? Diamantairs moeten niet vechten om te overleven. Als je de onwaarschijnlijke rijkdom ziet waarin de meesten van hen leven, in het buitenland maar ook in hun reusachtige villa’s in Little Bombay in Wilrijk... Gaat het hier niet om inhaligheid en extreem winstbejag? Om mensen die gebruik maken van alle voordelen en de relatieve veiligheid die België bieden, maar die niet bereid zijn om daar ook maar een euro voor bij te dragen?

De Bruycker «Niet alle diamantairs zijn even rijk, maar vaak gaat het inderdaad om ongebreidelde zelfverrijking.»

Meulepas «De diamantairs en het AWDC beweren dat de inbeslagnames de handel in gevaar brengen en diamantfirma’s het faillissement injagen. Dat is gewoon niet waar. In het gerechtelijk onderzoek naar waardetransporteur Monstrey Worldwide Services zijn er tussen 2006 en 2009 bij tientallen diamantairs belangrijke partijen diamant in beslag genomen, en die liggen nog altijd in beslag. Geen enkele van die bedrijven is ondertussen failliet gegaan of zelfs maar in moeilijkheden geraakt.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234