null Beeld

De elektronische sigaret

Ze stinkt niet, ze zit niet tjokvol gif en jaagt toch de adrenaline door je lijf: de elektronische sigaret. Volgens de fabrikanten een gezond alternatief voor wie het klassieke kankerstokje wil afzweren, maar in ons land is de verkoop ervan verboden - volgens kwatongen omdat de accijnzen op tabak een goudmijn zijn.

Gelukkig is er nog het internet: Jean-Laurent Van Lint, journalist bij Moustique en paffer pur sang, sloeg een assortiment e-sigaretten in en ondervond aan den lijve dat het saffie op batterijen een zegen én een vloek is.

Een doordeweekse namiddag bij Moustique. In het rokerslokaal voer ik met de usual suspects een geanimeerd debat over de beste manier om te stoppen met roken. Elke dag sterven vijftig Belgen aan de gevolgen van tabak roken, en bovendien mag je vanaf 1 juli niet meer roken op café - vooral dat laatste baart ons grote zorgen.

We zijn het erover eens dat de traditionele nicotinevervangers niet werken: van alle rokers die met pleisters of kauwgom de sigaret proberen af te zweren, houdt volgens de statistieken slechts tussen de 25 en de 33 procent het langer dan zes maanden vol. Maar er is een alternatief, naar het schijnt: de elektronische sigaret, die minder giftig zou zijn dan het echte werk.

Als ik terug aan mijn bureau zit, bevestigt Google mijn vermoeden: de e-sigaret produceert rook als een echte sigaret en bevredigt de nood aan nicotine, maar doordat er geen tabak wordt verbrand, krijg je geen andere schadelijke stoffen binnen, zoals teer en CO. En, niet onbelangrijk: de e-sigaret is geurloos.

Op het eerste gezicht is er weinig verschil met een echte sigaret: de fabrikanten doen alle moeite om de e-sigaret - eigenlijk niet meer dan een batterij, een verstuiver en een capsule met enkele druppels nicotine erin - er zo echt mogelijk te laten uitzien. Er zit zelfs een led-lampje in dat bij elke trek oplicht als een heuse askegel.

De e-sigaret is in België niet te koop in de winkel, maar je kan ze wel online vinden. Prijs voor een standaardmodel: een kleine 50 euro. Ik besluit het erop te wagen. Terwijl ik mijn bestelling plaats, stel ik me voor hoe ik, mijn sigaret 2.0 nonchalant tussen de lippen, rook op plaatsen waar dat niet meer mag: op het werk, op café, op de trein. Ik ben een rebel met een vangnet: er is immers geen wetgeving die het roken van de e-sigaret verbiedt. Alleen de verkoop ervan is voorlopig nog illegaal in België.

Het wachten op mijn bestelling maakt me nerveus - dat heeft veel weg van de drang naar een sigaret tijdens een vergadering. Ik roffel met mijn vingers op tafel en wiebel met mijn been. Mijn werktijd gaat verloren aan het opzoeken van trivia over mijn nieuwe speeltje. Zo kom ik onder andere te weten dat ik veel medestanders heb, en niet van de minste: ook Johnny Depp en Leonardo DiCaprio zijn lid van de e-sigarettenclub.

.Het internet leert me nog dat ik, om een ervaren e-roker te worden, het best experimenteer met verschillende modellen en capsules. Zelf knutselen kan ook: er zijn geen regels. Johnny, Leo en ik laten onze creativiteit de vrije loop, met als enige doel: dezelfde roes voelen als bij de gewone sigaret, en die heerlijke prikkel achter in de keel.

De elektronische sigaret - 2

Week 1 en 2: de ontdekking

Als ik op een morgen op het werk aankom, ligt het pakketje klaar op mijn bureau. Ik krijg het toch wat benauwd: hoe moet het nu verder met mijn echte sigaretten, mijn trouwe saffies die me al zoveel jaren vergezellen?

Na twee uur twijfelen waag ik het erop, en ik steek voor het eerst in mijn leven een e-sigaret op. Ik ben meteen verkocht: de smaak ligt weliswaar mijlenver van wat ik gewend ben, maar de prikkel en de roes zijn present, net als de instantbevrediging die ik van een goeie shot nicotine verwacht. De eerstvolgende dagen zakt mijn verbruik van gewone sigaretten dramatisch, van 25 stuks per dag naar amper 5. Tegelijk gaat mijn zelfbeeld er met rasse schreden op vooruit.

Het zijn misschien geen echte sigaretten, maar het wordt wel snel een echte hobby: nauwelijks een paar dagen na mijn eerste kennismaking heb ik al een aardige collectie modellen en capsules met verschillende smaken aangelegd. Ik test en ik experimenteer, en paradeer met mijn speelgoed voor het oog van mijn meewarige familie, vrienden en collega's. Enig snobisme is me niet vreemd: kom ik een gewone roker tegen, dan heb ik het gevoel dat ik tot een andere wereld behoor.


Week 3 en 4: de ontgoocheling

Ik loop op wolkjes: de voorbije week heb ik hoop en al twee echte sigaretten gerookt. Ik heb, zo lijkt het, afscheid genomen van de tabak zonder één centje pijn. Dat ik nog altijd niet zonder nicotine kan, is een detail dat ik voor het gemak over het hoofd zie.

Een rotdag op het werk bezorgt me een lesje in nederigheid: ik vlucht naar het rokershol, met de derde Camel van de dag tussen mijn lippen, alsof ik mijn schade wil inhalen. Vanaf die noodlottige namiddag rook ik opnieuw zeven à acht sigaretten per dag, en aan dat debiet zit ik nog altijd.

Wat is er gebeurd? Ging het té gemakkelijk? Of is de e-sigaret dan toch minder betrouwbaar dan de artisanale sigaret waar ik de laatste tijd zo neerbuigend over doe? Ik neem me voor om me bij de eerstvolgende gelegenheid te excuseren.


Week 5 en 6: drie pakjes per dag

Ik ga te rade bij een tabacoloog. Hoewel hij niet radicaal tegen het gebruik van de e-sigaret is, wijst hij me toch op een ernstig gevaar: in tegenstelling tot de traditionele nicotinevervangers, die alleen verkrijgbaar zijn in de apotheek, wordt de dosering volledig overgelaten aan de gebruiker. We berekenen mijn nicotineverbruik van de voorbije weken, en we komen tot de vaststelling dat ik dagelijks het equivalent van drie pakjes verbruikt heb.

Dat is ook niet zo verwonderlijk: nu het mag, rook ik overal - aan mijn computer en voor mijn tv, in de trein, op het toilet, in bad en in bed. Wat begon als een stap richting gezondere levensstijl, heeft geleid tot gevaarlijk hoge nicotinewaarden in mijn bloed.

Ik heb de klassieke fout gemaakt: ik dacht op een gemakkelijke manier van mijn rookverslaving af te raken door de sigaret te vervangen door een andere bron van genot. Zo werkt het dus niet: uit verhalen van ex-rokers blijkt altijd weer dat de ware spijtoptant een echte kruisweg moet afleggen voor hij een tabaksvrij leven kan leiden.

Terug naar af, dus? Nee. De voorbije weken hebben me voor het eerst doen nadenken over mijn afhankelijkheid van de sigaret. Ik besluit ze zoveel mogelijk links te laten liggen. De e-sigaret hou ik voorlopig bij: ik heb gehoord dat sommige gebruikers na verloop van tijd overgeschakeld zijn op capsules zonder nicotine. En ik sta niet alleen: op de redactie van Moustique hebben zich nog vijf collega's aangesloten bij de club. En Johnny en Leo zijn er ook nog.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234