null Beeld

De Flandriens van het veld

Velo's, vetes en verdriet: Michel Wuyts is er niet vies van en u evenmin, als we mogen afgaan op het succes van 'De Flandriens', vorig jaar op Canvas.

Sander Van den Broecke

Voor het vervolg op die interviewreeks met de keizers van de kasseiklassiekers gooit Wuyts een flinke scheut slijk in de mix: in 'De Flandriens van het veld' zijn de koningen van de cross aan de beurt. De eerste aflevering draait rond Erik de Vlaeminck, zijn aartsrivaal Albert Van Damme en Roland Liboton, en hun gemiste en gewonnen wereldtitels.

Michel Wuyts «Ik heb ze allemaal dezelfde openingsvraag gesteld, gewoon om het ijs te breken, want we zenden dat stukje niet uit: 'Wat zei Berten Van Damme tegen zijn vrouw op hun huwelijksnacht?' Het antwoord: 'Schuif eens op, want ik weet niet hoe groot ik straks ga worden.' Nu, het verrassingseffect was er rap af, want vanaf mijn derde gast wist iedereen al wat ik zou vragen. Die mannen bellen allemáál met elkaar, het is echt een klein wereldje.

»Ik ben geschrokken van de mondigheid van de renners. Zeker de jonge generatie. Nys, Wellens, Albert, Stybar: daar heb ik gesprekken van drie uur mee gevoerd die je eigenlijk integraal zou kunnen uitzenden. Erik De Vlaeminck, met wie we beginnen, is wellicht nog de meest terughoudende van allemaal. Maar van hem hebben we wél fantastische beelden, die nog op zijn zolder in filmdozen lagen. Op het befaamde WK van 1975, waar hij zijn achtste titel moest en zou winnen, werd zijn broer Roger uiteindelijk kampioen. Hij had niet op Erik gewacht, en dat deed hem veel pijn. Derde worden kon nog, maar in de laatste ronde hield Erik om onverklaarbare redenen in. Wel: wij hebben beelden waarop je ziet waarom hij stopt. Ik verklap niks, maar je houdt het niet voor mogelijk.

»Over Liboton vertelde Hennie Stamsnijder de mooiste anekdote. Die was eens bij Roland thuis op bezoek en zag in de beste kamer een vleugelpiano staan. 'Ik wist niet dat jij piano speelde,' zei Stamsnijder. 'Ik speel helemaal niet,' antwoordde Liboton, 'maar zo'n piano stáát toch mooi?' Liboton liet het in zijn gloriejaren graag breed hangen: toen ik met mijn eerste aftandse Toyotaatje van een overleden suikeroom rondtufte - wij waren streek- en leeftijdsgenoten - was hij al aan zijn derde sportwagen toe.

»Van het beruchte WK in Sint-Michielsgestel in 2000 - waar Richard Groenendaal won - hebben we ook een prachtig beeld. Groenendaal had toen het rugnummer 13 gekregen. Als ploeg- en soms kamergenoot van Sven Nys wist hij dat 13 Nys' geluksgetal was: het bengelde zelfs aan een hangertje om zijn nek. Op de beelden zie je dat Groenendaal zijn nummer aan Nys toont bij de start en zegt: 'Ik heb jouw nummer.' En je ziet Nys – die toen nog van het bijgeloof aaneen hing – rood worden: tóén al had hij dat WK verloren.

»En dan is er nog het verhaal van...

HUMO We zullen kijken, Michel. Beloofd!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234