null Beeld Digital images
Beeld Digital images

Leo Delcroix (1949-2022)

De Franse, geheime villa waardoor Leo Delcroix aftrad als minister: ‘Hier is met zwart geld gewerkt. We hebben het hier over fraude’

Leo Delcroix, voormalig minister van Defensie in de regering Dehaene I, is op 72-jarige leeftijd overleden. De politicus staat bekend als de man die de dienstplicht in ons land afschafte en het leger hervormde, maar hij kwam ook verschillende keren in opspraak. In de in memoria over Delcroix wordt vaak verwezen naar dit artikel van Humo, oorspronkelijk gepubliceerd op 8 december 1994, dat bewijst dat hij eigenaar was van een villa in Zuid-Frankrijk die hij niet had aangegeven en dat de woonst deels gerenoveerd werd met zwart geld. Het verhaal was de aanleiding voor het aftreden van Delcroix als minister.

Danny Ilegems en Raf Sauvillier

‘De firma Capricorne Sud en de villa in Bormes-les-Mimosas zijn niet van mij. Ik heb er niets mee te maken’, herhaalde Leo Delcroix op donderdag 10 november laatstleden in de nieuwe perszaal van de eerste minister, nadat HUMO hem opnieuw om uitleg had gevraagd over het mysterieuze buitenverblijf aan de Route des Cigales nummer 6 in Bormes-Les-Mimosas, en over de vennootschap Capricorne Sud, die eigenaar is van die villa. Opmerkelijk zenuwachtig veegde hij het verhaal van tafel als een grotesk bedenksel van journalisten die enkel op zijn vel uit zijn. Het was niet de eerste keer dat Delcroix zich van die Zuid Franse residentie distantieerde. De vraag is: waarom blijft de minister van Defensie hardnekkig liegen over dat optrekje in het exclusieve privé-domein Domaine du Cap Bénat?

Begin april van dit jaar had Humo een uitgebreid onderhoud met CVP-excellentie Leo Delcroix over partijfinanciering. Op het einde hadden we het over het persoonlijk vermogen van politici. ‘Vooral villa’s in Zuid-Frankrijk zijn verdacht’, grinnikten wij, want op dat moment was er heel wat te doen rond de duistere oorsprong van het geld waarmee de Luikse PS’ers Guy Mathot en Guy Daerden hun mediterrane vakantiehuizen in het sjieke Saint-Raphael hadden gebouwd. ‘U hebt toevallig toch geen villa in Zuid-Frankrijk, meneer de minister?’ Leo Delcroix grinnikte terug. ‘Nee, nee, jongens, wees gerust. Ik niet! Absoluut niet!’ zei hij vrolijk. Hij wist niet dat zijn partijgenoot Wilfried Martens ons had verteld dat Delcroix wél een villa in Zuid-Frankrijk had.

DE BLEYEN BROTHERS

Op 21 april 1994 schreef Humo dat Leo Delcroix zaakvoerder is van de firma Capricorne Sud, die was opgericht door ondernemers uit Neerpelt: de inmiddels berucht geworden gebroeders Jean-Pierre, Marc, Lode en Eddy Bleyen; dat Capricorne Sud eigenaar is van een villa aan de Route des Cigales 6 in Cap Bénat én dat een domeinbewaker bevestigde dat de Belg Leo Delcroix en zijn familie geregeld naar die villa komen. Voorts meldde Humo dat Delcroix en de Bleyens goeie commerciële maatjes leken, want Delcroix dook als bestuurder op in een paar van hun bedrijven. Via de telefoon antwoordde Leo Delcroix daar nogal vaag op: hij zou met de Bleyens ooit het plan hebben opgezet om de Zuid-Europese expansie van hun ver-zinkingsconcern Zincpower vanuit dat buitenverblijf in Cap Bénat te leiden, en daarom was het nodig dat hij als zaakvoerder in Capricorne Sud stapte. Maar die ondernemersplannen waren nu opgeborgen en hij was géén zaakvoerder meer. Capricorne Sud was overigens een ‘vehikel’ van de Bleyens, dat ze ondertussen alweer van de hand hadden gedaan, zei de minister. En noch de villa, noch Capricorne Sud waren van hem. Hij had ze zeker niet gekocht of gekregen van de Bleyens, want de aandelen van Capricorne Sud waren in de portefeuille van de Bleyens blijven zitten. ‘Maar ik ging er inderdaad wel eens met vakantie,’ zuchtte Delcroix getormenteerd door de hoorn.

‘GEEN COMMENTAAR’

In oktober werden Jean-Pierre en Marc Bleyen door het Antwerpse gerecht veroordeeld wegens hun betrokkenheid in de valse facturen-affaire Smans, waarbij de Belgische staat voor honderden miljoenen was getild. Op zaterdag 29 oktober verdwenen Jean-Pierre en Marc Bleyen zelfs in de gevangenis omdat het Hasseltse gerecht vreesde dat ze er vandoor wilden naar Zuid-Afrika. Ze leken niet van plan te wachten op de resultaten van nog een ander onderzoek dat liep naar het onorthodoxe verdwijnen van goed 300 miljoen uit hun Zincpower-holding.’ En op donderdag 10 november benaderde Humo Leo Delcroix opnieuw met een aantal vragen over Capricorne Sud en de villa. Eerst riep Delcroix dat hij weigerde nog met Humo te praten en liep verontwaardigd weg. Toen wij hem echter lieten weten dat er nieuwe gegevens waren kwam hij terug; een beetje onwillig, maar duidelijk curieus. Opnieuw ontkende hij wat dan ook met de villa te maken te hebben. Dus vroegen wij hem waarom hij dan begin ‘92 voor ongeveer 500.000 frank meubelen van de rotanzaak Bamboe Decor naar de villa had laten brengen, en waarom het geheime telefoonnummer van de Route des Cigales nummer 6 op zijn naam stond. Delcroix werd bleek en riep dat journalisten niet het recht hebben zich met zijn privézaken te bemoeien. Hij hield vol dat hij niets vandoen had met de villa, zei dat zijn officiële antwoord ‘geen commentaar’ was, en merkte nijdig op dat een eventueel artikel wel eens gevolgen zou kunnen hebben voor HUMO: hij zou naar de rechtbank stappen. ‘Want’, zei Delcroix, ‘jullie hebben in april al een hoop leugens over mij geschreven. Op de vraag waarom hij dan in april geen klacht tegen Humo had ingediend, antwoordde hij dat dat nog altijd kon gebeuren.

‘ALLES CLEAN’

Op 15 november verscheen in Humo het verhaal van de meubelen voor Zuid-Frankrijk en het geheime telefoonnummer, met de opmerking zoals Delcroix zelf had geëist dat de minister geen commentaar wenste te geven. In De Morgen van 17 november reageerde Delcroix op het Humo-artikel door te zeggen dat er niets oneerbaars aan de hand was met Capricorne Sud en de villa in Cap Bénat. Citaat: ‘Een aantal vrienden en familieleden van mij hebben destijds die vennootschap overgenomen van de gebroeders Bleyen, en daarin die villa ondergebracht. Het is een vorm van time-sharing van een groep mensen en niet meer dan dat. Maar dat wilde verhaal blijft me blijkbaar achtervolgen.’ En in diezelfde De Morgen liet Jean-Pierre Bleyen weten dat hij en zijn broer samen eigenaar zijn van een villa in Cap Bénat. ‘Minister Delcroix heeft daar niets mee te maken’, zei Bleyen en gooide er in krom Engels-achteraan: ‘Business is clean.’

Dat willen we best geloven. Maar waarom vertelt Delcroix dan dingen die niét met de waarheid stroken? Uiteindelijk is het allesbehalve een misdaad om een villa in Zuid-Frankrijk te bezitten. Toch niet als je ze eerlijk verdiend en gekocht hebt.

ABSOLUMENT EXCLUSIF

Cassis, Frejus, Saint-Raphaël, Le Lavandou, Bormes, Saint-Tropez... De Middellandse Zee-kust van het Franse departement Var hengelt naar de betere toerist. Hier wil men liefst niet té veel voetbalsupporters en het bijbehorende zuipen en vreten op z’n Benidorms. Wat wil zeggen dat er stevig wat bankbrieven in je achterzak moeten zitten als je in deze buurt je vakantie wil doorbrengen. Vanaf Bormes wordt de Franse kust steeds duurder naarmate je dichter bij Saint-Tropez komt’, zegt Dominique Praline van het immobiliënkantoor GECI in La Londe. ‘En het duurste stuk is het Domaine du Cap Bénat. Het is een prachtig stuk natuur, rotsen met bossen erop die uitlopen op schitterende stranden. En Cap Bénat is exclusif, meneer, absolument exclusif. Bent u geïnteresseerd? Ik heb er nog een onbebouwd terrein van 1200 vierkante meter te koop liggen, met uitzicht op zee. Dat mag weg voor zes miljoen Belgische frank.’

‘Ja, Cap Bénat ligt in de richting van le Gaou en van de Port de Bormes’, knort de dikke dame die in Bormes in het bureau van de Police Municipal aan de balie zit. ‘Je kunt niet missen. De weg eindigt voor de ingang van het domein. Maar doe geen moeite. Cap Bénat is helemaal ommuurd en de ingangen worden bewaakt. Alleen de bewoners mogen binnen.’

DE SFINX

De ingang wordt inderdaad bewaakt. Rood-witte slagbomen versperren de doorgang. De bewaker opent ze alleen als zich een auto van een bewoner aanbiedt, een auto die hij kent. Dus op het moment dat er weer een bewoner naar binnen mag, stuiven we achter hem aan voor de slagbomen weer kunnen zakken. Cap Bénat is een oase. Schitterende villa’s in warme Zuid-Franse stijl lichten rozerood op tussen het donkere bosgroen. De Route des Cigales begint onmiddellijk achter het hok van de bewaker. De niet geasfalteerde weg maakt een bocht. Plotseling verdwijnen de bomen en rechts op de kale plek ontplooit zich villa nummer 6: een lage, roze kolos met twee garagepoorten en een kleine voortuin. Er zit geen naam onder de bel en op de inrit ligt een lading brandhout. De luiken zijn gesloten. Achter de villa, tussen het bouwwerk dat dienst doet als bar annex barbecue en een mini-uitvoering van een Egyptische sfinx, ligt een groot zwembad.

Wat zei Delcroix ook alweer? Hij was géén zaakvoerder meer van Capricorne Sud; hij heeft nooit aandelen van Capricorne Sud gehad, die waren in handen van de Bleyens en die hebben de vennootschap ondertussen verkocht; niet hij, maar vrienden en familieleden hebben de vennootschap Capricorne overgenomen. Capricorne Sud is niet van hem en de villa dus ook niet.

LES CIGALES

Als we opnieuw voor de slagbomen staan om Le Domaine du Cap Bénat te verlaten, is de bewaker nijdig. We hebben ongeoorloofd een door hém bewaakt privédomein betreden. Gelukkig kunnen we hem paaien: we zijn simpele buitenlanders; Belgen bovendien, die hopeloos verloren zijn gereden. We hadden de slagbomen niet gezien en we dachten dat we nog op de openbare weg zaten. De bewaker begrijpt het. We mogen zelfs even mee zijn hok in. Tegen de muur hangt een plan van Les Cigales, zoals dit nieuwe deel van Cap Bénat heet. De straten en percelen en de namen van de eigenaars zijn erop aangeduid. Bij nummer 6 - perceel 12 - staat geschreven: Capricorne Sud Sarl (Société à responsabilité limitée), Leo Delcroix. En er zitten nog meer Belgen in Les Cigales, van wie sommigen goede bekenden zijn van Leo Delcroix. Recht tegenover nummer 6 ligt nummer 29 - perceel 28 A - een vooralsnog onbebouwd terrein. Dat is volgens het plan eigendom van de firma Immo Delmare Sárl en van Jozef Delcroix, de broer van Leo. Bij nummer 39 - perceel 26 A - hoort de villa Orca, eigendom van Jean-Pierre Bleyen. En perceel 28, ook onbebouwd, is in handen van Ibis Sud Ski en broer Lode Bleyen.

DE OVERDRACHT

In het Tribunal de commerce in het justitiepaleis van de havenstad Toulon legt een vriendelijke juffrouw het dossier Capricorne Sud op de balie. In het dossier zitten documenten die cession de parts (overdracht van aandelen, nvdr.) heten. De documenten zijn op 5 november 1991 opgesteld door notaris Pierre Berniè uit Le Lavandou. Bernie meldt in die documenten dat de vier Bleyen-broers, die Capricorne Sud zijn begonnen, op die datum de 500 aandelen van de vennootschap Capricorne Sud overdragen. De vier broers verkopen elk hun 125 aandelen voor de nominale waarde van die aandelen: 50.000 Franse frank, goed 300.000 Belgische frank. De kopers zijn Leo Delcroix, die volgens de Bleyens 37.500 Franse frank betaalde voor 375 aandelen, en zijn vrouw Els Dierckx, die 12.500 Franse frank betaalde voor 125 aandelen. Op dat moment zijn Leo Delcroix en zijn echtgenote dus de enige officiële eigenaars van Capricorne Sud geworden. En dat zijn ze volgens het Tribunal de commerce nog altijd. In Toulon staan Leo Delcroix en Dominicus Willemse, een advocaat die tot voor kort voor de Bleyens werkte, ook nog altijd officieel als zaakvoerders van de firma geregistreerd. Wat bedoelde Delcroix eigenlijk toen hij zei dat hij er allemaal niets mee had te maken, dat hij nooit aandelen van Capricorne Sud heeft gehad, dat hij geen zaakvoerder meer is en dat zijn vrienden en familieleden de vennootschap hadden overgenomen?

ZWART GELD

Op 12 januari 1990 richtten de broers Bleyen de vennootschap Capricorne Sud op. Zij werden de aandeelhouders én de zaakvoerders. Bijna drie maanden later, op 30 maart van dat jaar, richtten de broers de Sarl Ibis Sud op, en deden Jozef Delcroix en zijn vrouw Paula Donckers hetzelfde met de sarl Immo Delmare. Net zoals voor Capricorne Sud is het startkapitaal voor die twee firma’s 50.000 Franse frank. Met Ibis Sud kopen de Bleyens in 1990 perceel 28 D in Cap Bénat, en Delcroix trakteert zich via Immo Delmare op perceel 28 A. Maar waarom hebben de Bleyens dan in godsnaam Capricorne Sud opgestart? Waar moest die vennootschap voor dienen? In elk geval niet om het ‘vehikel’ te zijn waarmee de Bleyens immobiliën transacties konden uitvoeren, zoals Delcroix in april van dit jaar in Humo zei. ‘Voor een Belg is het heel moeilijk om in Frankrijk in eigen naam een huis te kopen of te bouwen’, legt een fiscaal expert uit. ‘Tenminste toch als hij dat onopvallend wil doen. De samenwerking tussen de Franse en de Belgische administratieve diensten is uitzonderlijk goed. De Belgische fiscus wordt onmiddellijk op de hoogte gebracht als een Belg een lap grond of een huis in Frankrijk koopt. Daarom verbergen veel Belgische kopers die met zwart geld een villa aan de Middellandse Zee willen kopen, zich achter een Frans bedrijf. En het is dan verstandig om die vennootschap niet zelf op te starten, want de namen van de oprichters worden altijd in de plaatselijke pers gepubliceerd. Je laat dat gewoon door iemand anders doen. Daarna kun je dan zonder veel drukte de aandelen van de firma én de firma zelf overnemen. Het gebeurt regelmatig.’

DELCROIX BESTELT

Capricorne Sud past helemaal in dat schema. Maar zelfs al zouden de Bleyens Capricorne Sud toch in de eerste plaats hebben opgericht om er zelf mee te gaan werken, dan zijn hun plannen wel heel snel veranderd. Op 15 oktober 1990 kocht Capricorne Sud in Cap Bénat perceel 12 voor 550.400 Franse frank (goed 3,3 miljoen BF) van de nu verdwenen firma Posidonia in het Zuid-Franse Mougins. Máár: niet voor de eigenaars, voor de Bleyens dus, maar voor Leo Delcroix. Dat blijkt duidelijk uit een brief van Leo Delcroix die in het kadaster van Bormes-les-Mimosas ligt. Die brief dateert uit oktober 1990 dus een jaar voor Delcroix officieel iets met Capricorne Sud te maken heeft - en de minister laat erin weten dat hij de vertegenwoordiger van Capricorne Sud is en dat hij de architect Jacques Chimento uit Saint-Laurent-du-Var een mandaat geeft om de bouwvergunning voor perceel 12 te regelen. En nog mooier: op de documenten voor die bouwvergunning staat als adres van de Zuid-Franse firma Capricorne Sud: Oude Postbaan 21, Genk, Belgique. Heel toevallig het adres waar minister Leo Delcroix woont. ‘In oktober 1990 was er al een bouwvergunning aangevraagd voor perceel 12', zegt Jacques Chimento. ‘Maar die vergunning werd geweigerd omdat men met een Belgisch bouwplan naar hier was gekomen. Dat plan strookte totaal niet met de regels waaraan je je in Cap Bénat moet houden als je er een villa wil neerzetten. Het was veel te pompeus, veel te Belgisch. Ik heb heel wat huizen in Cap Bénat getekend, ook voor Belgen, en daarom is iemand van Capricorne Sud naar mij gekomen. Wie? Monsieur Leo Delcroix. Hij heeft mij gevraagd de voorgevel van zijn huis te hertekenen.’ Uiteindelijk kreeg Capricorne Sud bouwvergunning HO 991 HC 177 en kon men aan de bouw beginnen. Eind 1991 stond de indrukwekkende villa van Capricorne Sud overeind. En toen pas nam Delcroix de aandelen van Capricorne Sud over, en werd hij CVP-senator en even later minister van Defensie. Dus in tegenstelling tot wat Jean-Pierre Bleyen vorige week in ‘De Morgen’ beweerde, heeft Leo Delcroix een firma met activa - dus met een stuk grond én een dure villa - van hen overgenomen. Ook Bleyen blijft liegen over Capricorne Sud.

DE TRUC MET DE FIRMA

Maar wie heeft de aankoop van perceel 12 betaald? De Bleyens, die Delcroix misschien iets cadeau wilden doen, of Delcroix zelf? ‘Delcroix zelf’, zegt de fiscaal-expert. ‘In de jaarrekening van 1990 zie ik dat Capricorne Sud een stuk grond koopt voor 550.440 Franse frank en dat Leo Delcroix de vennootschap tegelijkertijd via een rekening courant 679.026 Franse frank leent. Met dat geld werd de grond dus gekocht. ‘Maar Delcroix heeft de firma méér geleend dan de prijs van de grond. Dat betekent dat hij ook de kosten van de firma - voor de oprichting, voor de notaris, de belastingen... - heeft betaald. Een financier die geld leent aan een bedrijf dat niet van hem is, doet zoiets niet. Delcroix heeft dat geld dus eigenlijk niet geleend aan Capricorne, maar gegeven om dat stuk grond voor hém te kopen. De firma Capricorne Sud werd duidelijk enkel opgericht om Delcroix de kans te geven die grond aan te schaffen.’

En wie heeft de villa betaald?

DE FISCAAL EXPERT «Hier is de balans van 1991 niet zo duidelijk. Uit die jaarrekening blijkt dat Capricorne Sud in totaal 971.247 Franse frank (ongeveer 6 miljoen BF) heeft gekregen. Dat geld komt niet van een bank of van een ‘officiële’ financier, want dan zou er een hypotheek op het huis moeten zitten en dat is niet het geval. Het komt van Delcroix. Alleen kun je uit de jaarrekening.van ‘91 niet opmaken of die centen van hem zijn, of dat hij ze van iemand anders heeft gekregen.’ Maar waarom heeft Delcroix die hele Capricorne-constructie samen met de Bleyens opgezet, als hij de villa toch zelf heeft betaald? Waarom moest zijn geld door Capricorne Sud worden gesluisd? Hij had toch veel makkelijker de villa rechtstreeks kunnen betalen?

DE FISCAAL EXPERT «Ik heb al gezegd dat veel Belgen die met zwart geld een villa aan de Franse Middellandse Zee willen kopen of bouwen, zich achter een firma verstoppen om de Belgische fiscus niet attent te maken op de illegale aard van het geld waarmee ze bouwen. Voor mij is het duidelijk: er zijn privégelden in Capricorne Sud gepompt waarvan Leo Delcroix niet geweten wilde hebben dat hij ze bezat of waar ze vandaan kwamen. Capricorne Sud vertoont alle kenmerken van een bedrijf dat enkel dient om de identiteit van de eigenaar van de villa, en vooral de herkomst van het geld waarmee ze is gebouwd - zwart geld - te verbergen.»

EIGEN WERK

Er is meer. De villa van Delcroix moet meer gekost hebben dan wat ze volgens de jaarrekening ‘91 van Capricorne Sud heeft gekost. Die balans zegt dat er voor de grond en de bouw van de villa uiteindelijk 1.233.498 Franse frank (7,4 miljoen BF) werd opgehoest. Als je daar de 3,3 miljoen voor de grond aftrekt, hou je goed 4 miljoen voor de bouw over.

DE FISCAAL EXPERT «Daarmee kan Delcroix onmogelijk zo’n grote villa hebben laten bouwen. We moeten hier denken aan een bouwprijs van minstens 15 miljoen. Een deel van de bouw is dus niet-officieel gelopen. Dat betekent dat men facturen had voor 4 miljoen, en dat de rest van de bouw zwart is betaald.»

Eigen werk

‘Normaal werk ik altijd met bouwondernemers en arbeiders uit de streek’, zegt architect Jacques Chimento: ‘Maar voor de villa van Delcroix is het anders gelopen. Ik hoefde helemaal niemand in te schakelen. Delcroix liet zelf mensen uit België overkomen. Hij bracht zelfs een deel van het bouwmateriaal mee uit België. En normaal bouw je in Cap Bénat met de plaatselijke natuursteen. Delcroix liet zijn huis optrekken met geprefabriceerde betonplaten. Nee, ik weet niet wie die geïmporteerde Belgen waren. Ik weet ook niet of het professionele bouwvakkers waren die voor een erkende Belgische aannemer werkten. Je hebt geen specialisten nodig als je met dat prefab-materiaal werkt. Maar ik heb gehoord dat Delcroix een zéér hooggeplaatst man is in België. Dat verklaart misschien een en ander.’ Dit verhaal bevestigt wat wij reeds eerder schreven: dat drie postbodes uit het Limburgse Hamont, G.W., R.C. en R.P., mee hebben geholpen aan de bouw van Delcroix’ villa. En postbodes die in hun vrije tijd villa’s bouwen, doen dat doorgaans omdat ze dan zwart worden betaald.

TE HUUR

‘U wil de villa van meneer Delcroix huren?’ vraagt mevrouw Rychler. ‘Natuurlijk kan dat.’ Via de telefoon hebben wij ons bij mevrouw Rychler aangeboden als rijke Antwerpenaren die op zoek zijn naar een luxueus stekje voor de zomer. Samen met haar man drijft mevrouw Rychler Cap Bénat het firmaatje Service Plus. Service Plus onderhoudt een aantal zomerresidenties in Cap Bénat, waaronder die van Leo Delcroix en Jean-Pierre Bleyen. Het echtpaar behartigt ook hun belangen in Cap Bénat.

MEVROUW RYCHLER «Maar u moet wel begrijpen dat u er niet inkomt voor minder dan 300.000 Belgische frank per maand. De villa wordt geregeld verhuurd, maar normaal alleen aan vrienden en kennissen van meneer Delcroix. Jaja, die moeten ook betalen. Ik weet niet of hij wildvreemde mensen zal accepteren.»

DE FISCAAL EXPERT «Normaal moeten die huurgelden in de firma terechtkomen. Daarvoor zou ik de jaarrekeningen van ‘92 en ‘93 moeten kunnen bekijken.»

In het Tribunal de commerce in Toulon lacht men giftig. ‘Die jaarrekeningen van Capricorne Sud hebben wij niet. Alhoewel het verplicht is, zijn die hier nog altijd niet neergelegd’, zegt de ambtenaar van dienst.

DE FISCAAL EXPERT «Dat was te verwachten. Dat gebeurt meer bij bedrijven, zeker als de eigenaars de huurgelden zwart in hun eigen zak laten verdwijnen.»

In het politiekantoor van Bormes schudt een politieman langzaam het hoofd. Hij weet er alles van. Hij kent Leo Delcroix. ‘We hebben een proces-verbaal tegen hem opgesteld en het doorgestuurd naar de gendarmerie en het parket’, zegt hij. ‘Want Delcroix heeft zijn zwembad zonder vergunning laten aanleggen. Ik snap die Belgen niet. Ze komen naar hier en ze denken dat ze alles mogen. Ik heb gehoord dat die Delcroix minister is, maar dat pakt hier niet! Bij zijn volgende bezoek staat hem een ondervraging door de gendarmerie te wachten.’

Er is nog wel meer niet in orde met de villa van Delcroix. In het kadaster van Bormes-les-Mimosas begrijpt men niet dat het officiële jaarboek van de Association Syndicale des Propriétaires du Cap Bénat Bleyen blijft opvoeren als de eigenaar van de grond waarop de villa van Capricorne Sud staat. Terwijl die grond officieel eigendom is van Capricorne Sud, en Capricorne Sud van Leo Delcroix is.

70 MILJOEN

‘Ongeveer anderhalve maand geleden hebben ze ‘s nachts de villa van Jean-Pierre Bleyen leeggehaald’, zegt onze bewaker in Cap Bénat. ‘Alle meubels waren verdwenen. Eerst dachten we dat er dieven aan het werk waren geweest. Maar het was Bleyen zélf die opdracht had gegeven om de villa leeg te halen, zonder er iemand van op de hoogte te brengen. Niemand mocht het weten, zelfs niet de mensen van Service Plus, zijn eigen vertegenwoordigers in Cap Bénat.

‘De villa van meneer Bleyen staat nu te koop’, zegt Rychler. ‘Hij heeft een schatter de opdracht gegeven om de waarde van de villa te bepalen. Mijn echtgenoot heeft die schatter naar het huis van meneer Bleyen gebracht. Hij zei dat de villa zeker 12 miljoen Franse frank waard is (70 miljoen Belgische frank). De villa van Leo Delcroix, die even oud en even groot is, moet ongeveer dezelfde waarde hebben. Tja, meneer, wat had u verwacht? Dit is een exclusief domein.’

DE FISCAAL EXPERT «Capricorne Sud is een vennootschap die over veel meer activa beschikt dan op het eerste gezicht lijkt. De bedragen die in de jaarrekeningen staan zijn veel te laag. Zij geven de reële waarde van de villa niet weer. Het is dus niet normaal dat de Bleyens een firma die zo’n villa bezit, voor amper 300.000 Belgische frank hebben verkocht. Tenzij niet Capricorne Sud, maar de koper van Capricorne Sud, Leo Delcroix, de villa heeft betaald. De conclusie is in elk geval simpel: hier is met zwart geld gewerkt. We hebben het hier over fraude.»

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234