null Beeld

De geefeconomie

‘Alles moet weg’, schreef de Nederlandse twintiger Robbert Vesseur een jaar geleden op zijn blog. Hij meende het: kasten, tafels, stoelen, tv-toestel, wasmachine, dvd’s, boeken - wie het wilde, kon het krijgen. Gratis, voor niets, een dankjewel volstond. Hij bedacht er een woord voor: de geefeconomie. Na het delen van auto’s, grasmaaiers en slaapbanken, lijkt geven – van uitgestelde koffies tot hele inboedels – de volgende stap.

Soms lopen de dingen niet zoals gepland. Toen de veertigers Annemarie Kota en Hubert Van Dalen na een paar jaar van keihard werken en weinig verdienen hun groentewinkel langs de Veldstraat in Olmen/Balen sloten, stond de benedenverdieping van hun huis leeg en kwam er ruimte vrij voor grootse plannen. Een homecinema, droomde Hubert. Of op z’n minst een bureau, met een privé-tv. Een eigen plek voor een man in een huis met drie vrouwen. Tot er een mail kwam voor Annemarie: of ze al eens aan een weggeefwinkel had gedacht? Nee, dat had ze niet. Ze wist niet wat het was, schreef ze terug. En ook: ‘Ik heb eventjes genoeg van winkels.’ Het antwoord kwam snel: ‘Dit is anders. Het is een winkel waar mensen spullen brengen die ze niet meer nodig hebben en die andere mensen zomaar mogen meenemen. Geen geld. Niets. Gewoon geven en krijgen.’

Annemarie - grote donkere ogen, volle lippen, weelderige haren – reageerde enthousiast. 'Mijn eerste idee was: ‘Dan geraak ik eindelijk van al mijn rommel af.’ Hubert – lang, spitse neus, borstelige grijze haren – was een pak minder opgetogen. Hij grijnst met het ondeugende van een man die zich graag komt warmen aan de doortastendheid van zijn vrouw en zegt: ‘Nee, ik vond er niets aan. Maar ik ken mijn vrouw ondertussen. Als ze iets in haar hoofd heeft, is er geen houden aan. Daarin meegaan, is voor mij onvoorwaardelijke liefde.’

We zitten aan de lange houten tafel op de bovenverdieping van hun huis. Een deel van de inkomhal beneden is opslagruimte voor de weggeefwinkel. Een gordijn vormt de scheiding tussen privébezit en alles wat iedereen mag meenemen. Maar het is een weinig rigide grens. De stock puilt vaak uit van de spullen, en ook op de trap naar boven liggen stapels boeken, kleren, kaders, borden en zaken die nog gesorteerd moeten worden. Gerard, één van de vaste vrijwilligers - Diehard 1 noemt hij zichzelf – haalt een porseleinen soepterrine uit een doos, loopt ermee naar de winkel en zet hem boven op een kast. ‘We vullen constant bij. Dat is nodig, anders staan de mensen hier een half uur voor opening al te drummen voor de deur, bang om de mooiste spullen te mislopen.’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234