null Beeld

De Gemeenschap Jeruzalem: de echte machthebbers in Laken

Op haar hoogtepunt had De Gemeenschap Jeruzalem ruim vierhonderd leden, nu nog amper honderd. Maar de invloed van deze Engelstalige tak van de Charismatische Vernieuwing was vele malen groter dan de cijfers laten vermoeden. Tientallen jaren lang regeerde in Laken een beweging die je niet anders dan een sekte kunt noemen. Humo reconstrueert de ondoorgrondelijke wegen van het coulissen-katholicisme in twee afleveringen.

Jan Antonissen

Vierentwintig jaar geleden, in april 1990, zat België 36 uur lang zonder koning. Boudewijn had geweigerd de abortuswet te ondertekenen, en de regering zocht koortsachtig naar een grondwettelijke constructie om zijn troon alsnog te redden. De spanning liep hoog op. Alleen de vorst bleef siberisch: hij deed wat hij in moeilijke momenten altijd deed – bidden. In het gezelschap van koningin Fabiola en zijn kabinetschef Jacques van Ypersele de Strihou begaf hij zich naar de kapel van het Sint-Michielscollege in Etterbeek, waar de Gemeenschap Jeruzalem een gebedsstonde hield. De koning meldde zich zonder protocol: hij maakte een praatje met de aanwezigen, hij schudde handen, en hij bad samen met de andere gelovigen. ‘Die dag mocht hij met ons bidden,’ zeggen Patrick Rahoens en zijn vrouw Petra Haenitsch – de voormalige secretaresse van de beweging – ‘want die dag was hij officieel geen koning. En als je geen koning bent, hoef je je niet neutraal op te stellen.’

De Gemeenschap Jeruzalem, een Engelstalige tak van de Charismatische Vernieuwing, was een haven in de storm voor Boudewijn. Niet alleen voor hem, trouwens: ook voor zijn broer Albert, die hem opvolgde, en zijn neef Filip, die nu koning is. De Gemeenschap Jeruzalem is al 35 jaar lang een factor in Laken. Des te merkwaardiger dat de naam in geen enkel naslagwerk of artikel over het koningshuis valt.


Over Fernand en Nicole De Groote, de hoofdcördinatoren van De Gemeenschap Jeruzalem:

Bron 1 «Fernand en Nicole koppelden mensen. Als een jongen toenadering tot een meisje zocht, moest hij toestemming aan Fernand vragen. Fernand nam dan contact op met de vader van het meisje. Of Nicole met de moeder. Als de ouders akkoord gingen, mochten het meisje en de jongen elkaar ontmoeten. Maximaal vier keer, dan moesten ze beslissen of ze met elkaar verder gingen. Als ze dat inderdaad deden, moesten ze binnen de zes maanden trouwen.

»Als een jongen het aanlegde met een meisje van buiten de Gemeenschap Jeruzalem, ontried Fernand het hem. Zette de jongen toch door, dan moest het meisje lid worden. Deed ze dat niet, dan werden ze uitgesloten – het meisje én de jongen. Hetzelfde gold voor meisjes die het aanlegden met jongens van buiten de Gemeenschap.»

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234