null Beeld

De geur van funk en wiet: Lenny Kravitz swingt weer als een tiet. 'De dood van Prince heeft me wakker geschud. Ik besef nu dat ik harder moet werken'

Hoe zou het eigenlijk zijn met Lenny Kravitz? Goed, dank u. De gitaarminnende hippie verdeelt heden zijn tijd tussen zijn Airstream-trailer op het minuscule tropische eilandje Eleuthera in de Bahama’s, en zijn zelf ingerichte herenhuis in het mondaine zestiende arrondissement van Parijs – af en toe te huur voor zo’n slordige 200.000 dollar per maand. Al pendelend en op zijn dooie gemak pende hij zo zijn elfde studioplaat bij elkaar, ‘Raise Vibration’. Daarop geen verrassingen, maar terwijl de vorige, ‘Strut’, voluit rock was, geurt deze weer naar funk en soul. ‘Ik ben gezegend dat ik twee totaal verschillende levens tegelijk kan leiden.’

Wanneer ik binnenloop in de Parijse kamer – uitzicht: de Arc de Triomphe – waar Lenny Kravitz wacht, zit hij erbij zoals je je Lenny Kravitz voorstelt. Hemd open tot aan zijn navel, draaktattoo op de borst, veel ringen en sieraden die soms van goud en soms van hout zijn gemaakt. Maar de zonnebril die hij ook binnenskamers op zijn knikker laat, neemt hij wel netjes af.

HUMO De nieuwe plaat klinkt relaxed, zelfverzekerd. Nochtans verscheen er in Rolling Stone een heel artikel over hoe je een tijdlang totaal niet wist waar je naartoe wilde.

Lenny Kravitz (brede grijns) «Dat was gelukkig fel overdreven. Ik heb nooit in een creatieve dip gezeten, integendeel: ik was net met tientallen projecten tegelijkertijd bezig, ik was volop aan het experimenteren om uit te dokteren welke richting ik uit wilde. Ik kan schrijven, producen, alle instrumenten bespelen... Dat geeft een mens veel mogelijkheden, en soms moet je nadenken over hoe je die het best benut. Ik had zoveel dingen op papier staan die goed klonken! Maar ze voelden niet juist aan en daar kon ik geen vrede mee nemen. Dus ging ik op een soort spirituele reis om naar mezelf te graven en mijn opties af te wegen. Ik had wel honderd verschillende ideeën en mogelijkheden, ik moest er gewoon de juiste uitkiezen. (Verbetert zichzelf) Of nee, ik wilde die keuze juist níét maken. Mijn brein had er niks mee te maken. De juiste keuze moest zich aandienen en ik moest ze ontvangen.

»Dat is dus het moment waarover Rolling Stone het had, zij het in erg uitvergrote termen. Wat gebeurde er? Ik stopte met werken, omarmde de stilte en wachtte op inspiratie.»

HUMO Heeft het lang geduurd voor ze kwam aankloppen?

Kravitz «Een paar weken, misschien? Dat bedoel ik dus met overdreven: ik heb geen maanden alleen op Eleuthera in een existentiële crisis gezeten, hè. Het was gemakkelijk. Op een bepaald moment ontwaakte ik in het midden van de nacht. Ik had gedroomd van muziek en die muziek werd de kiem van ‘Raise Vibration’. Simpel.»

HUMO Wat doe je zoal op Eleuthera, als je er wekenlang zit zonder een instrument aan te raken?

Kravitz «Just hangin’ out, man. Ik woon in een piepklein dorpje met vijfhonderd inwoners. Iedereen kent iedereen, iedereen zorgt voor iedereen. De belangrijkste vragen van de dag zijn ‘Wat eten we ’s middags?’ en ‘Op welk strand gaan we zitten?’ Ik heb een tuintje waar ik groenten en fruit kweek. Ik draag wekenlang dezelfde kleren, ik was ze onder de tuinslang en leg ze te drogen op de rotsen. Mijn deur is nooit op slot, ik heb nooit geld op zak en draag geen horloge. (Spreidt zijn armen) Helemaal chill.»

HUMO Straf, want hier in Parijs heb je een herenhuis. Ik ben er zelf nog niet geweest, maar het schijnt een luxueus pand te zijn.

Kravitz «What can I say, ik hou van extremen. Van mijn trailer in de Bahama’s ga ik naar mijn luxeleventje hier en weer terug. Het zijn allebei fantasieën: een bohemienfantasie en een Parijse fantasie. Alles wat tussen die extremen zit, interesseert me minder.»

HUMO Heb je ze allebei nodig?

Kravitz «Niet allebei. Ik hou van Parijs, maar ik zou best zonder dit geprivilegieerde luxeleventje kunnen. Dit is vooral léúk (lacht). En de stad geeft op haar manier inspiratie, er is altijd wel een cultureel evenement waar je naartoe kunt: muziek, ballet, opera, kunst, architectuur... Dat moet je allemaal missen op de Bahama’s. Maar toch is dat simpele leven voor mij het meest onontbeerlijk. De natuur is écht. Ik ben er een koning. Ach, gelukkig hoef ik niet te kiezen. Ik ben gezegend dat ik twee totaal verschillende levens tegelijk kan leiden.»


Kleine broertje

HUMO Over naar ‘Raise Vibration’. We kennen jou van je seksnummers, maar deze keer heb je het over een ander soort liefde: universele liefde.

Kravitz (lacht) «Dat was niet de bedoeling, maar ik denk dat het klopt. In de eerste song op de plaat praat ik met God en zeg ik dat ik me, om mijn lot te vervullen, moet ontdoen van bepaalde vleselijke lusten. Dat ik spiritueler in het leven moet staan. Dus zing ik: ‘Deliver me from loneliness / Deliver me from brokenness / So we can get it all together’.»

HUMO Ik dacht dat het eerder een boodschap voor de wereld was. Get your shit together.

Kravitz «Zo kun je het ook bekijken.»

HUMO Muzikaal gezien was ‘Strut’ een pure rockplaat. ‘Raise Vibration’ sluit veel meer aan bij de funk en soul op ‘Black and White America’ uit 2011.

Kravitz «Dat weet ik niet, het zou kunnen.

»Van ‘Black and White America’ dacht iedereen dat het een politieke plaat zou worden, maar die was net heel persoonlijk: ik ben als multiraciale muzikant zélf het kind van black and white America. Ik heb het gevoel dat de actualiteit nu wél tot in mijn muziek is doorgedrongen. En dat verbaast me ook niet. Het loopt overal mis, het lijkt wel alsof we in een onheilspellende cartoon leven, zeker als je kijkt naar de wereldleiders die aan het roer van het schip staan.»

HUMO Wat kan jou kwaad maken?

Kravitz «Te veel dingen om op te noemen. Oorlog, racisme, de klimaatverandering... Het menselijke brein is één van de meest complexe constructies in het heelal en toch hebben we nog altijd geen manier gevonden om conflicten op te lossen zonder geweld. Dat gaat mijn petje te boven. Daar verwijst de titel ‘Raise Vibration’ naar: we moeten collectief op zoek gaan naar een andere vibe en het béter doen.»

HUMO En toch is ‘Raise Vibration’ geen boze plaat. Het is eerder een oproep tot eenheid.

Kravitz «Exactly. Ik noem de feiten bij hun naam en roep op een positieve manier op tot actie. Dat doe ik trouwens al zo lang. Kijk naar mijn debuutplaat ‘Let Love Rule’. Die plaat kun je gerust zien als het kleine broertje van ‘Raise Vibration’. Zelfs de titels zijn twee variaties op hetzelfde sentiment.»

HUMO Je zei daarnet dat de inspiratie voor dat alles er kwam in een droom op Eleuthera.

Kravitz «Ja. Maar beschouw het niet als een klassieke visuele droom. Het was pure muziek: noten en melodieën die opeens onder mijn schedelpan dansten. Ik hoorde de beginselen van deze plaat, beter kan ik het niet uitleggen. Het eerste nummer dat ik op papier zette, was de eerste single, ‘Low’. En in de maanden erna blééf ik maar dromen over nieuwe nummers. Ik moest de details, zoals de teksten en zo, nog invullen, maar geef toe: een aangename manier van werken.

»Dat is meteen de reden waarom er zoveel ‘nu’ in de plaat zit: ze is geboren uit instinct, uit het onderbewustzijn, en dat heeft altijd de neiging om je dingen over jezelf te vertellen die je nog niet wist. Muziek onthult heel veel over de maker. Soms ben je zelfs niets meer dan een katalysator: je ontvangt dingen van bovenaf, als een download. En toch komt het uit jezelf!»

HUMO Verbaas je jezelf soms?

Kravitz «Voortdurend (lacht). Dan luister ik naar een nummer dat ik net uit de lucht heb gegrepen en denk ik: ‘Wow, dat is wat er de laatste tijd in mij rondspookte.’»


Johnny & June

HUMO Is ‘Johnny Cash’, over het overlijden van je moeder, zo’n nummer?

Kravitz «Ja! Bij dat nummer liep ik dagenlang rond met een gevoel dat ik niet kon plaatsen. Ik had de melodie vast en ik voelde dat Johnny Cash er op de één of andere manier bij betrokken was. Maar het heeft enkele dagen geduurd voor ik besefte waar het allemaal om draaide: mijn moeder. Toen zij overleed, namen Johnny Cash en June Carter me in hun armen, en het was het precieze gevoel van díé omhelzing dat me in mijn slaap overvallen had. De lyrics zijn gericht aan een vrouw die ik graag zie: ‘Just hold me like Johnny Cash when I lost my mother / Whisper in my ear just like June Carter’. Ietwat vreemd, misschien, maar ik vind het één van de mooiste nummers die ik ooit heb geschreven.»

HUMO Het verbaast me eerlijk gezegd dat die omhelzing echt is gebeurd. Ik dacht dat je een droom beschreef, of een metafoor verzon.

Kravitz «Neenee, het is waargebeurd. Maar ik snap wat je bedoelt: het was één van de meest surreële momenten uit mijn leven. In die periode, midden jaren 90, woonde ik in Los Angeles in het huis van producer Rick Rubin – zelf had ik geen vast onderkomen – die er op dat moment werkte aan Johnny’s legendarische ‘American Recordings’. Johnny en ik waren dus een tijdlang huisgenoten. Toen ik terugkwam van een tournee, ging ik rechtstreeks naar het ziekenhuis, waar mama lag te vechten tegen de kanker die haar al een paar jaar teisterde. Ik bracht de dag met haar door en ging dan langs Ricks huis om iets te eten en van kleren te wisselen. Maar toen ik aankwam, bleek dat ze overleden was terwijl ik in de auto zat.

null Beeld

»Nadat ik dat telefoontje had gekregen, stond ik te trillen, en drong het besef tot me door dat ik haar nooit meer levend zou zien. En op dat moment kwamen Johnny en June van de trap gewandeld. Ze vroegen hoe het met me was, waarop ik helemaal verdwaasd antwoordde dat mijn moeder net overleden was. Toen namen ze me vast. Ze zeiden mooie woorden, deden hun best om me te troosten. Alsof ik familie was. Het was een prachtig gebaar, een menselijk moment van een bovenmenselijk icoon.»

HUMO De dood is de laatste jaren niet uit je leven weg te slaan. Met David Bowie, Michael Jackson en Prince heb je drie vrienden verloren.

Kravitz «Dat waren drie zware klappen, en ik wil hun overlijdens niet kwantificeren, maar het verlies van Prince woog toch het zwaarst. Hem kende ik het best, hij was als een grote broer voor mij. It really kicked my ass. Het was ook alsof ik plots wakker werd geschud en geconfronteerd werd met mijn eigen vergankelijkheid. Het deed me nadenken over mijn kunst, mijn verhaal, mijn muzikale erfenis. En het deed me beseffen dat ik harder moet werken, dieper moet graven... Want ik heb echt het gevoel dat ik een creatieve lotsbestemming heb die ik nog moet vervullen. Ik ben er nog lang niet. Als mijn leven een boek is, dan moet ik nog tientallen hoofdstukken schrijven.»

HUMO Vind je dat echt? De meeste mensen zouden het erover eens zijn dat je al een méér dan mooie carrière achter de rug hebt.

Kravitz «Dat is ook zo. Ik ben op de juiste weg, máár: er moet nog veel gebeuren. Ik moet actiever worden, bijvoorbeeld. Meer bijdragen aan de planeet en meer mijn verantwoordelijkheid opnemen. Ik weet nog niet op welke manier ik dat precies moet doen, maar ik ben ermee bezig.»

HUMO Je speelde op de Rock & Roll Hall of Fame-inhuldiging van Prince een fantastisch optreden. Hoe was dat?

Kravitz «Het was een eer om hulde te brengen aan mijn broer. Ik twijfelde lang over wat ik het best zou doen. Er zijn veel tributes geweest waarbij artiesten Prince klakkeloos nadeden, maar dat heeft volgens mij weinig zin. En als ik hem een beetje ken, denk ik dat hij dat ook maar flauwtjes had gevonden. Nee, hij zou geraakt zijn geweest als zijn muziek op een originele manier werd gebracht, totaal anders dan hoe hij het zelf deed. Dus dat heb ik proberen te doen. Ik koos voor ‘When Doves Cry’ en ‘The Cross’ en probeerde tot de essentie van de songs door te dringen. Ik hoop dat het gelukt is.»

HUMO Je zou een hoop onuitgebracht materiaal hebben dat je met Prince hebt opgenomen. Zullen we daar ooit iets van te horen krijgen?

Kravitz «Dat weet ik niet. Misschien. Trouwens, er bestaan ook Prince-nummers waarop ik te horen ben zonder dat ook maar iemand dat weet. Hij nodigde me vroeger vaak uit om langs te komen in de studio en backing vocals te zingen. Maar we vonden het wel leuk dat het een soort geheimpje was, dus lieten we mijn naam uit de credits. Ik ga niet verklappen welke nummers het zijn (lacht). Maar als je ’t wéét en je luistert heel aandachtig, dan hoor je wel dat ik het ben.»

HUMO Wél bekend: Michael Jackson doet mee op ‘Raise Vibration’. Zijn kenmerkende shout is te horen in single ‘Low’. Hoe is dat gegaan?

Kravitz «Ik had een nummer voor Michael Jackson geschreven en geproducet dat uiteindelijk op een postume plaat is beland, ‘(I Can’t Make It) Another Day’, (uit de plaat ‘Michael’ uit 2010, red.). Met de plaat was ik niet zo blij – een rare collectie odds & ends – maar wél met de song. Hij was er ook gek op. Het was de bedoeling dat die op de plaat ‘Invincible’, uit 2001, zou komen, maar dat werd hem afgeraden. Het was te rockend voor die smoothe plaat (haalt zijn schouders op).

'Ik heb geen wiet nodig om creatief te zijn. Vroeger dacht ik van wel: ik pafte zoveel als Bob Marley'

»Anyway, uit die periode had ik nog een heel aantal tracks en stukjes vocals liggen. Toen ik aan ‘Low’ werkte, heb ik uit dat ongebruikte materiaal geput. Perfecte stuff. Zijn bijdrage is het uitroepteken dat het nummer afmaakt.»

HUMO Enkele jaren geleden nam je samen met Fela Kuti’s drummer Tony Allen het nummer ‘Shining Star’ op, een cover van Earth, Wind & Fire waarvan je hebt beloofd dat-ie op je volgende plaat zou staan. Wat is er daarmee gebeurd?

Kravitz «Hoe weet jij dat? Het zal op mijn vólgende plaat verschijnen. Het wordt onvervalste funk extravaganza. George Clinton van Funkadelic en Parliament zal erop te horen zijn, James Brown-trombonist Fred Wesley en nog een resem andere legendes. Daarrond maken we tegelijk een ambitieuze muziekfilm.»

HUMO Er is niet lang geleden een remake van de legendarische blaxploitation-film ‘Super Fly’ uitgebracht. Het origineel had een fenomenale soundtrack van Curtis Mayfield, bij de remake nam rapper Future de honneurs waar. Wordt het zoiets?

Kravitz «Dat weet ik niet, het zal alleszins niet klinken zoals Future (lacht). Ik wil er nog niks over zeggen, behalve dat het een fictiefilm zal zijn, géén docu, over een muzikant die hier en daar wel wat van mij weg heeft.»


De wietzaak

HUMO Heb je ooit overwogen om muzikaal samen te werken met je dochter, actrice Zoë Kravitz? Zij maakt ook muziek en was recent nog te horen op het nummer ‘Screwed’ van Janelle Monáe.

Kravitz «Zoë is ook bezig aan een eigen plaat. Er zijn geen plannen, nee. Als we ooit samenwerken, dan zal dat op een organische manier gebeuren, niet gewoon voor de aardigheid. Zij heeft ‘Raise Vibration’ een paar weken geleden voor het eerst gehoord en ze vond ’m prima. Dat betekent iets, want ze is altijd doodeerlijk (lacht). ‘Johnny Cash’ vindt ze het beste nummer.»

HUMO Er was even sprake van dat je haar vader zou vertolken in de HBO-serie ‘Big Little Lies’.

Kravitz «Ik ben blij dat zij die rol heeft. Ze hadden mij gebeld nog vóór ze gecast was, maar uiteindelijk vonden ze het toch beter om géén Afro-Amerikaan te kiezen, omdat het personage nogal evil was. En het zou nogal lullig overkomen als het enige Afro-Amerikaanse personage meteen een boosdoener was, snap je? Whatever. Ze hebben een Kravitz, dus good for them.»

HUMO Vroeger was zij ‘de dochter van Lenny’. Ben jij nu ‘de vader van Zoë’?

Kravitz «Chris Rock, die ik al ken van toen ik een jaar of 19 was, denkt alleszins van wel. Toevallig was ik met hem aan het facetimen terwijl hij in de auto zat met zijn dochter. Zij zei toen: ‘Jij bent de papa van Zoë, hè? She’s cool.’ Mij best, ik ben een trotse vader (lacht).»

HUMO Iets totaal anders om af te sluiten: vier jaar geleden liet je weten wiet uit je leven te hebben gebannen.

Kravitz (onderbreekt) «Waar heb je dat gehoord, man?»

HUMO In je vorige interview met Humo zei je: ‘Jarenlang rolde ik meteen na het opstaan m’n eerste joint. Op tournee stond er iemand op de loonlijst om mijn joints te rollen. Maar toen was ik het plots beu. ’t Is ongezond. Het ging ten koste van mijn efficiëntie en het was een slecht voorbeeld voor mijn dochter.’

Kravitz «Heb ik dat echt gezegd? Dan zal ik wel verschrikkelijk high geweest zijn (lacht luid). Wiet afzweren, ik?! Maar goed, jij wilde daar iets over vragen.»

HUMO Ik wilde vragen of je sindsdien hervallen was, maar ja.

Kravitz «Tja (lacht). Nee, er zijn wel periodes geweest waarin ik even nuchter bleef, maar het was nooit mijn bedoeling om de joints uit mijn leven te bannen. Ik zie wiet trouwens helemaal niet als ‘een drug’. Het is een natuurlijke stof met een geneeskrachtige werking. En lekker. Je wordt er ook creatiever van, ook al heb ik het niet nódig om creatief te zijn. In mijn vroege jaren dacht ik van wel, en daarom pafte ik zoveel als Bob Marley. Ik was een schavuit (grijnst). Nu niet meer. Ik ben 54. Met wiet of zonder: ik ben helemaal chill.»

null Beeld



‘Raise Vibration’ verschijnt op 7 september bij BMG.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234