De ideale zomer van Serge Simonart (3): 'Raak de Melkweg aan in Atacama'

In 1794 schreef de Fransman Xavier de Maistre zijn ‘Reis door mijn kamer’. Blijkbaar volstond die claustrofobische ervaring niet voor de schrijver, filosoof, kluizenaar, schilder en militair, want zijn volgende boek heette ‘Nachtelijke expeditie door mijn kamer’. Toch was hij een reiziger, want vanuit zijn bed genoot hij van de sterrenhemel. Ook wij gooien de ramen open en trekken in gedachten de wijde wereld in met onze derde portie tips voor een ideale zomervakantie.

Lees ook de andere zomertips van (ss) »

Ik ben een onverbiddelijke optimist, maar ook een realist: alles gaat teloor, dus profiteer ervan zolang het duurt. De website Uptown bood tot voor een paar jaar ‘geheime’ B&B-adresjes aan, vooral bij verarmde adel die discreet wilde bijverdienen door niet in gebruik zijnde kamers te verhuren. Zo konden wij logeren in 33 Portland Place, één van de legendarische adressen uit het ­Londen van de 18de eeuw. Tussen 1950 en 2008 stond het leeg of werd het bewoond door excentrieke gierigaards. Zo ontsnapte het aan de desastreuze moderniseringsdwang van die jaren, waarbij onoordeelkundig of onverschillig uitgevoerde renovaties heel wat prachtige historische panden castreerden en ontzielden. 33 ­Portland Place viel niet ten prooi aan die vernielzucht en werd aangekocht door de ambassade van een corrupt land. Die verkocht het door aan een nog louchere zakenman, die nu een gevangenisstraf uitzit voor fraude.

In de tussentijd was er een korte, maar heftige periode waarin achtereenvolgens de incrowd, de modellen, de rocksterren en wij het ontdekten. Lingerieketen Agent ­Provocateur nam er een semipornografische reclameclip op met Kate Moss in de hoofdrol. Sting, Mick Jagger, prins ­Albert van Monaco, Al ­Pacino en een handvol anderen gaven er feesten. Wij volgden er tango­­les en overnachtten er in de mansarde, waar vroeger het personeel sliep. De imposante hall uit 1775, ontworpen voor Lord Wyndham door architect Robert Adam, is nog intact, net zoals de balzaal met krakend parket. ’s Nachts was het heerlijk dwalen door het gigantische huis, in de hoop de geest te ontmoeten van één van de vorige bewoners, Lord Charles Townshend, de grootmeester van de Britse vrijmetselarij. Wij werden verzocht op te krassen toen een Brits productiehuis in 33 Portland Place ‘The King’s Speech’ begon te filmen – de scènes van de koning thuis werden boven opgenomen, en die van de spraaktherapeut in de kelderverdieping.

En toen stierf de mevrouw die de ‘geheime’ website onderhield. Het pand werd alweer doorverkocht, deze keer aan nog louchere individuen, en nu is het te laat om daar nog te logeren. Ik bedoel maar: nergens moet je sneller het ijzer smeden als het heet is dan in de horeca, want geen enkele andere sector is vluchtiger. De lijst van onze favoriete restaurants in unieke panden die de deuren sloten na een moord, een overname of een faillissement is lang: het middeleeuwse pand ’t Silveren Claverblat, het mysterieuze vrijmetselaarshuis La Rade en de kitscherige cruiseboot La Pérouse in Antwerpen, Villa Maritza in Oostende, het spookhuis in Bordeaux…


Vingers aflikken

Een tip voor wie deze maand Londen bezoekt: wandel door Holland Park, bezoek het unieke atelier van de victoriaanse schilder Sir Frederic Leighton en lunch midden in het park in The Belvedere, het enige sfeervolle bijgebouw dat nog van Holland Park House rest.

Voor rockliefhebbers: om de hoek in Melbury Road ligt ­Tower House, de gotische kasteelvilla van Jimmy Page van Led Zeppelin – u herkent het aan de rode baksteen en de toren. Page kocht het voor een prikje in 1972: hij bood iets meer dan een andere gegadigde, ene David Bowie. Pages buurman was de excentrieke Britse filmregisseur Michael ­Winner, die vlak voor zijn dood zijn huis aan Robbie Williams verkocht. Die ligt nu in proces met Page, omdat Williams’ geplande ondergrondse zwembad de fundamenten van de twee architecturale monumenten dreigt te ondermijnen.

Om diezelfde hoek, in ­Phillimore Gardens, vindt u Sticky Fingers, de kitscherige maar gezellige burgertent van Bill Wyman, de vroegere bassist van The Rolling ­Stones. En ja, hij loopt daar echt geregeld rond.


Stil, stiller

Wie behoefte heeft aan ­wellness, maar geen veredelde marinakeet in de stad wil, kan naar www.godshuis.be in Sint-Laureins. Daar hebt u niet alleen een monumentaal en intrigerend voormalig klooster annex ziekenhuis voor een habbekrats, maar ook een ­wellnessruimte in de catacomben. Het is geschikt als last ­minute voor een weekendje uit, op voorwaarde dat u checkt of er geen seminarie plaatsvindt, want de ervaring leert dat zakenlui het brainstormen weleens afwisselen met doen alsof het hele hotel aan hen toebehoort. Wie graag fietst, een koetstocht maakt, wandelt of boeken leest, kan daar terecht. Wie zweert bij discotheken of krampachtig trendy probeert te zijn, dient zich te onthouden.

Voor wie het nog stiller wil, meer 1818 dan 2018, is ­www.rosario.be misschien iets. Dat is een voormalig klooster met een mooie tuin, een kapel waar klassieke concerten worden georganiseerd en een biologische keuken. Voor wie wil snuisteren of shoppen, zijn Damme en Brugge vlakbij. Check voor last minutes aan zee ook zeker www.dekust.be.


Zand in Domburg

Vlak over de grens ligt het vaak over het hoofd geziene Domburg. Check de strandhuisjes op www.slaapzand.nl. Ze zijn modern en staan óp het strand, je kunt vanuit je bed in het water rollen. Ga niet voor de rust, want ze staan iets te dicht bij elkaar, en als je buren zin hebben in laat tafelen of lachen, gieren en brullen op hun terrasje, dan feest je mee, willen of niet. Maar waar anders kun je op het strand logeren? Reserveer lang vooraf, want ze zitten snel vol.

Een valabel alternatief is het Badpaviljoen, een luxestrandtent met een voor strandtenten uitstekende keuken en een panorama van 180 graden, en hotels zoals Zonneduin – simpel, maar wél op het strand. Alleszins beschaafder dan Oostende en minder duur dan Knokke. Onze favoriet is www.villadewael.nl, een charmante art-nouveauvilla uit 1903 met ruime, mooie kamers, waar je ook kunt slapen als Domburg tot in de vroege uurtjes feest.


Botsen met barok

Het met veel bombarie gestarte barokjaar in Antwerpen is met acht grote tentoonstellingen, meer dan zestig muziek­evenementen, lezingen en theaterstukken en een imposant en gezellig barokparcours met oprecht bezielde stadsgidsen zeker de moeite waard. Maar kan iemand mij vertellen wat in godsnaam de egobrol van Jan Fabre te maken heeft met barok? En waarom bij dat barokjaar überhaupt moderne ‘kunstenaars’ als Luc Tuymans en Jan Fabre betrokken moesten worden? Ik twijfel er niet aan dat de grote barokkunstenaars van weleer zich in hun graf omdraaien, nu ze vaststellen dat hun meesterwerken opgeleukt moeten worden met de opdringerige, gimmicky aanwezigheid van de Fabres van deze wereld. Wie is blij met die ‘dialoog ­tussen historische barok en de hedendaagse kunsten’, behalve de kunstenaars en de galeristen aan de kassa? Nog een bewijs dat de milieus van de handel in moderne kunst en de comités die beslissen welk gedrocht een historisch stadsplein, gemeentehuis of rotonde mag ontsieren, veel te verstrengeld zijn.


Bucketlist

Het vergt tijd, energie en een flink reisbudget, maar iedereen die ik sprak, verzekert me dat het onbeschrijfelijk mooi is: de Atacamawoestijn in ­Chili, en meer bepaald het ALMA-­observatorium. Daar ben je zo dicht bij de sterrenhemel, zonder de in onze contreien roet in het eten gooiende lichtvervuiling, dat het lijkt alsof je de Melkweg kunt aanraken. De reizigers die daar waren, hadden ook het noorderlicht en een zonsverduistering gezien en verzekerden me dat de sterrenhemel in Atacama nog mooier en indrukwekkender is.


Soundtrack van de week

De één-been-in-het-graf­periode van Henri Salvador, en dan vooral ‘Syracuse’, ‘Chambre avec vue’ en ‘Ma chère et tendre’.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234