De ideale zomer van (ss) : 'En het ultieme strand... ligt in Duitsland!'

Een Britse psychiater vertelde me dat, statistisch gesproken, de kans reëel is dat je vanaf 71 gemaakte reizen ooit in een restaurant, op een terras of in het zwembad van het hotel naast een seriemoordenaar, een sadist, een spion of een pedofiel hebt gezeten of gezwommen. Ik zit aan ongeveer zeshonderd reizen, dus die ontnuchterende boodschap bleef lang nazinderen. Naast wie hebt u al nietsvermoedend gezeten of gezwommen?


Verboden vrucht

Laat ik deze week beginnen met een waarschuwing. Net zoals alles zijn ook cultuur en toerisme onderhevig aan modes, blufpoker en snobisme. Zoals de trend om bestemmingen die te koop zijn tóch te presenteren als mysterieus en verboden terrein. Net zoals de strategie om horecagelegenheden moedwillig onvindbaar te maken. Zo is de speakeasy een uit de roaring twenties overgeheveld spannend begrip dat een veelal derderangsbar moet aanduiden. Hoed u voor pop-uprestaurants voor pseudo-insiders, waarvan de ingang ‘verborgen’ is of waar u aan de deur een paswoord moet opgeven – vaak compenseert die geheimdoenerij het gebrek aan kwaliteit.

'The Fumoir: een rokersbar waar u sinds het rookverbod niet meer mag roken'

Voor mensen met te veel geld zijn er nu zelfs hotels met invitation only suites, die zo exclusief en duur zijn, dat het hotel ze zelfs niet vermeldt op z’n website. En wie graag decadent snobisme koppelt aan ostentatieve spilzucht, kan naar Dubai, waar de kelner in het Burj Al Arab goudschilfers van 24 karaat over uw cocktail of cappuccino sprenkelt.

Ook de zogenaamde exclusieve fumoir belichaamt snobisme: het is een pathetische poging van tabaksfabrikanten om longkanker alsnog begerenswaardig en glamoureus te doen lijken. Ik vermeld er toch één omdat de inrichting ervan prachtig is. Een bijkomende troef is dat je in de Fumoir Bar van Claridge’s sinds het algehele rookverbod in Engeland niet meer mag roken, wat ze nog mooier maakt.

www.hotelmontecristoparis.com

www.claridges.co.uk


Ontroerend erfgoed

Naar analogie van het triomfantelijke huwelijk van altruïsme en idealisme dat De Roma heet, hebben nu ook de burgers van Duffel het nobele initiatief genomen om hun verkommerende bioscoop nieuw leven in te blazen. Cinema Plaza was zo’n ouderwetse filmzaal waar de uitbater, getuige een bezoekster van het eerste uur, ‘tijdens de film met de pillamp op de achterste rij kwam kijken of iedereen z’n pollekes wel braaf op z’n schoot had liggen’. Vijftien jaar na de sluiting in 2004 is de Plaza eindelijk een beschermd monument. De dorpsbioscoop uit 1933 biedt nu naast vintage films – ‘King Kong’! ‘Psycho’! ‘Rebel Without a Cause’! – ook optredens, lezingen én Humo’s Comedy Cup. Steun dit ontroerend erfgoed door te gaan kijken!


Weg met Benidorm

Ik zal niet beweren dat ik San Marino heb ontdekt, maar het voelde toch zo. San Marino is een charmant dwergstaatje van amper 60 vierkante kilometer dat wordt ingesloten door Italië. Het hoofdstadje is een vestingstad met op de Monte Titano een kasteeltje dat met de afgrond flirt. De sfeer daar geeft je het gevoel dat je teruggaat in de tijd en dat je je verschanst in een biotoop die nog niet is aangetast door het Benidormisme. Wie lang wil leven moet ernaar emigreren: de levensverwachting is er, zeker voor mannen, één van de hoogste ter wereld.

'Springen op het Bouncy Castle of Bouncing Breasts in New York'


Bouncing breasts

In het martelmuseum van San Marino kan de liefhebber honderden middeleeuwse martelinstrumenten bewonderen, inclusief zeer inventieve gadgets die het overspel van vrouwlief moesten ontmoedigen als manlief op kruisvaart trok. Vreemd genoeg bestaat daar geen mannelijk equivalent van. Ik ben masochist noch sadist, dus ik bezocht het martelmuseum niet, maar het bestaan ervan triggerde wel herinneringen aan andere excentrieke musea. Ik vond het museum voor buikspreekpoppen in Kentucky trouwens angstaanjagender.

Bizarre musea zijn er genoeg in de wereld – in Los Angeles is sinds kort zelfs een Selfie Museum. Het meest ongewone museum daar is het Museum of Jurassic Technology, een bij de haren gesleurde naam voor een anachronistische collectie van al dan niet gefakete artefacten uit een parallel bestaan. Het is een zeldzaam, eigentijds kabinet vol curiositeiten. David Bowie was een trouwe bezoeker. Ik weet niet of hij ook het surrealistische Bouncy Castle of Bouncing Breasts bezocht in het Museum of Sex in zijn thuisstad New York. Fallusliefhebbers zijn dan weer beter af in Reykjavik, waar het Phallological Museum meer dan 300 dierenpenissen verzamelde.

Dichter bij huis, in Londen, is Barts Pathology Museum een must voor mensen die graag eens buitenkomen en blij zijn dat ze leven en niet op sterk water staan.

'Aan boord van een hot tub boat: een soort varende jacuzzi'


Bakboord

Een Londens initiatief dat hier zeker navolging verdient, is de BBQB, ofwel de barbecueboot. In een stevig rond bootje met plaats voor acht personen, en dat eruitziet als een kruising tussen de binnenband van een vrachtwagen en een stalen donut, kun je de kanalen bevaren. Het is een originelere, meer hedonistische versie van de elektrische plezierbootjes die je onder andere in Gent en Sint-Martens-Latem kunt huren. Met als culinaire bonus dat die Londense donut, vandaar de naam, is uitgerust met een state of the art grill, zodat je kunt barbecueën aan boord. Het ding is bovendien idiot proof – een vaarbrevet is niet vereist – en zou onzinkbaar zijn. Maar ja, dat zeiden ze van de Titanic ook. Toch zou ik het ook hier meteen boeken. Er is trouwens ook een hot tub boat, een varende jacuzzi. Het is wachten tot mijn voorzet begint te borrelen in het brein van een ondernemende Vlaamse ziel – kanalen en riviertjes hebben we hier genoeg.

'Het Duitse eiland Usedom in de Oostzee: een betere versie van onze stranden'


Lavazand

Dit is een zomercolumn, dus het zou bespottelijk en beschamend zijn als ik niets zei over stranden. Ook al omdat ik het zelden of nooit eens ben met de op tal van websites uitgestalde ‘Top zoveel van de Beste/Mooiste/Onbedorven/Witste stranden’ van dit benijdenswaardige planeetje. Want, wat cynici en haters van clichés ook mogen beweren, beter dan een mooie zonsondergang op een prachtig strand wordt het zelden.

En waarom ben ik het zelden of nooit eens met die lijstjes? Neem Navagio op het Griekse eilandje Zakynthos: prachtig zand, prachtig baaitje, lichtblauw water… Maar daar zijn alleen al de voorbije eeuw ettelijke schepen gezonken, en het gevaarlijke – bloedvergiftiging, met geen dokter in de buurt – roest daarvan heeft zowel het strand als de kustlijn vergiftigd. Ook Reynisfjara staat altijd in de top drie, maar dat IJslandse wonder is strikt gezien geen strand: het lavazand is zwart en bovendien baad je er in surrealistisch (te) heet water in een (te) koud land – al kun je dan wel zeggen dat je in het decor van ‘Game of Thrones’ en ‘Star Wars’ hebt gedobberd.

Ziehier mijn Europese top 7: Praia de Benagil in Portugal, al zwemmend of kajakkend te bereiken, bij voorkeur omstreeks de middag wanneer het zonlicht binnenvalt door het gat in het dak van de rots. Étretat aan de Normandische kust, wegens relatief dichtbij en een uniek decor van filmische zeerotsen – met als verdienstelijke tweede in hetzelfde genre: Durdle Door in Dorset, aan de zuidkust van Engeland. Zlatni Rat, een glamoureuze zandbank in Kroatië, met turquoise water dat je met de Seychellen of de Maldiven associeert. Het Griekse Voidokilia, een strand in de vorm van een halve cirkel, doch zonder commerciële vervuiling of betalende ligzetels. Akra Drastis op Korfu, in een geërodeerd landschap van een andere planeet zwem je naar een handvol micro-eilandjes. En wie had in de categorie Ultiem Strand ooit aan Duitsland gedacht? Heringsdorf, op het eilandje Usedom – een betere versie van onze stranden. Stuur een kaartje!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234