De ideale zomer van (ss) (slot): Ouwehoeren op het erf van bekende kaasboeren

Beam me up, Scotty. Ik zou graag in de tijd teruggekatapulteerd worden. Bijvoorbeeld naar het jaar 1843, toen échte gentlemen ter lering ende vermaak hun Grand Tour ondernamen: het sabbatjaar van die tijd mixte naadloos highbrow en lowbrow, van het Parthenon en het Colosseum tot opium in Indië of (maar vaker én) hoeren in Napels en concubines in Istanbul.

Toegegeven, je deed toen met de koets ruwweg zes weken over het traject Londen-Firenze, onderweg werd je minstens twee keer overvallen en het souvenir uit Napels dat het meest beklijfde, was syfilis. Maar reizen had één voordeel: op elk moment waren in Europa maximaal enkele duizenden toeristen onderweg. Anno 2018 reizen wereldwijd een miljard mensen, en dat is een conservatief en voorbijgestreefd (2012) cijfer. Zelfs files zijn tegenwoordig overboekt.

Een paar jaar geleden stond ik op de luchthaven in Los Angeles in de rij toen het bericht kwam dat de vlucht werd afgelast. ‘Geldt dat ook voor de eerste klasse?’ vroeg een vrouw. Zes dagen eerder hoorde ik in een attractiepark een vrouw haar geld terugeisen omdat – komt-ie, en ik verzin het niet – ‘De dinosaurussen niet echt waren.’

Conclusie? In de top tien van reistips moet met stip op één staan: ‘Mijd Het Plebs’.


Sterren aan de muur

Trap nooit in de opsmuk van hotels. Elk management heeft inmiddels een batterij cursussen gevolgd, waarin marketingkwibussen gespecialiseerd in gebakken lucht hun leerden om reizigers meer te laten betalen dan de hotelkamer waard is. Eén van de nieuwste en meest neppe staaltjes blufpoker is storytelling, waarbij het hotel vage connecties met beroemdheden uit een illuster verleden tracht te verzilveren. Een treffend recent voorbeeld: ik verbleef in het overschatte Londense hotel The Churchill. Het hele hotel staat in het teken van de man die de wereld uit de klauwen van de nazi’s redde. Puntje van kritiek: Winston Churchill is daar nooit geweest. De uitleg van de marketeers: ‘De architect was een bewonderaar van Churchill.’ That’s it.

Tegenwoordig hangen in elke hotelbar foto’s van sterren aan de muur, maar dat garandeert niets. Áls pakweg Beyoncé of Mick Jagger er al over de vloer geweest zijn, dan was het a) omdat ze érgens moeten slapen als ze op tournee zijn en b) omdat zij de presidentiële suite gratis kregen.


Jazz op de tram

Stai andando a Roma? Geniet dan van een goed (maar zeker niet bijzonder) dinertje op een antieke boemeltram, die door Rome glijdt terwijl een fijn combo de jazzy soundtrack bij uw romantisch uitje blaast. De groep musiceert het liefst in themavorm, nu eens ‘What a Wonderful World’, dan weer ‘Swing’ of ‘Women in Jazz’. Mijn favoriet is ‘Ommagio a Mina’, een vergeten Italiaanse femme fatale waarmee Elvis Costello ooit zong. Twee à drie uur lang banjert het trammetje langs iconische plekken, van de Piazza di Santa Maria Maggiore tot het Colosseum. Een gezellige, aparte ervaring waardoor je je in het Rome van de jaren 1940 tot 1965 waant. Info: www.tramjazz.com. Let wel op en dubbelcheck: hun website is niet de meest efficiënte ter wereld.


Unieke kunst

Niemand houdt u tegen om de prachtige tentoonstelling ‘Casanova’s Europe: Art, Pleasure and Power in the 18th Century’ te gaan bekijken (www.mfa.org). Goed, u moet ervoor naar Boston, maar dat is een heel leuke stad. En daarna kunt u doorreizen naar Chicago voor ‘John Singer Sargent and Chicago’s Gilded Age’ in het Art Institute of Chicago (sargent.artic.edu). Dat is geen hoe-verder-hoe-betersnobisme. Soms zie je slechts op één plek iets unieks en is een tentoonstelling het culturele equivalent van de komeet van Halley. Om dezelfde reden zal ik nooit een kunstbeurs als The European Fine Art Fair missen: je ziet er prachtig antiek, elk stuk vele malen mooier dan wat in onze budgetloze musea hangt, waarna het verkast naar de kluizen van miljardairs in de VS, Rusland of China.


Op bezoek bij Blur

Wie voor 24 augustus nog in Engeland raakt, of daar al is, beveel ik ‘The Big Feastival’ (www.thebigfeastival.com) aan. Feast-ival, inderdaad, niet festival – want Alex James maakt er drie dagen lang één groot feest van. Met de miljoenen die de bassist van Blur verdiende, kocht hij een boerderij met twintig hectaren grond en ontpopte hij zich tot kaasfanaat en kaasproducent – rock-’n-roll! De gigantische Cheese Hub vormt dan ook het hart van dit festival. James is ook een gezellige drinkebroer, dus fine ales en cocktails vindt u er in overvloed. Voorts is er een vintage fun fair, zijn er dj’s en komieken, en elk jaar maken een paar dozijn van James’ beroemde vriendjes formeel of informeel hun opwachting. Neem gerust uw kroost mee, want ook James heeft zich verscheidene malen voortgeplant en behalve de Gruffalo (de échte!) en de erfgenamen van Roald Dahl strijkt er ook een circusschool voor kinderen neer en zijn er een paar dozijn knutselateliers.


Hotels voor hedonisten

Gevraagd wat de drie belangrijkste kwaliteiten van een hotel zijn, zeggen insiders al een eeuw in koor: location, location, location. Daarom bent u bijna altijd beter af met een ouder hotel (van voor 1940). Dat werd nog gebouwd op toplocaties die nu bezet zijn. Uw levenskwaliteit stijgt nog als dat een AO-hotel is. Dat staat voor adults only, geen krijsende en zeurende kinderen toegelaten. Waarom zou een hotel kindvriendelijk moeten zijn? Kinderen zijn immers zelden of nooit volwassenvriendelijk. Het is dus iets om met uw minnaar/minnares te doen, eerder dan met uw kroost.

Mag het in dat geval iets méér zijn? Aspirant-honeymooners en hedonisten die iets te vieren hebben, of simpelweg reizigers die kwaliteit boven kwantiteit verkiezen (liever drie dagen in een super-de-luxe hotel dan een leven lang in Benidorm), beveel ik hotel Caruso in Ravello aan. De Italiaanse Amalfikust is sowieso prachtig en peperduur, maar de ervaring leert dat íéts verder kijken en het jezelf íéts lastiger maken vaak loont. En Caruso ligt helemaal bovenaan een steile klip – in de infinity pool lijkt het alsof je in de wolken zwemt.

In hotel Caruso ben je méér in Italië dan elders, en aan die kuststrook duik je dieper de geschiedenis in. De Amerikaanse schrijver, essayist, querulant en snob Gore Vidal wist waar het goed was, en hij had vlakbij een villa. Het hotel heeft suites tot 4.500 euro per nacht, maar begin misschien met een kamertje met zicht op het dorp, dat hebt u voor 450 euro per nacht. Ook dat devies volg ik religieus: beter de kleinste kamer in het beste hotel dan de grootste in een slecht hotel. En liever zicht op de vuilnisbelt vanuit een paleis dan zicht op zee vanuit Tsjernobyl.

Hotel Caruso sluit in de winter, dus mocht u dit pas in oktober lezen, kunt u ook het Palace hotel in Gstaad kiezen: een bastion van ouderwetse klasse, waar Agatha Christie zich thuisgevoeld zou hebben en Hercule Poirot en Miss Marple zo uit de lift kunnen stappen.

In eigen land beveel ik warm het Domaine d’Arthey aan, in La Bruyère bij Namen. Het is een mooi, waarlijk nobel project dat de sociale cohesie bevordert. Lokale vrijwilligers baten er het leegstaande kasteel van een rijke familie uit, dat ze huurden en renoveerden. Het ligt rustig, op een groot domein: perfect om boeken te lezen of jezelf even uit de ratrace terug te trekken. Info: www.jardinsdarthey.be.


Soundtrack van de week

Naar mijn gevoel zijn de mooiste platen die Toots Thielemans ooit heeft gemaakt ‘The Brasil Project, Volume I en II’. De naam suggereert het al: voor die meesterwerkjes koos Toots de allermooiste Braziliaanse songs. Hij liet ze arrangeren door superbe lokale muzikanten en nodigde de componisten ervan – stuk voor stuk perfectionisten en levende legenden in eigen land – uit om te zingen, terwijl hij er kleurrijke franjes bij blies, bijna onophoudelijk maar nooit een noot te veel. Twee zomerse monumentjes van goede smaak.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234