De Jeugd Van Tegenwoordig-rapper Pepijn Lanen komt tot rust

Pepijn Lanen werd bekend als één van de speelvogels van De Jeugd Van Tegenwoordig, maar zo jeugdig of speels is hij intussen niet meer. Hij bracht de verhalenbundel ‘Sjeumig’ uit én de roman ‘Naamloos’, over een Amsterdamse jongen die via de liefde een uitweg uit het konijnenhol vindt. Het brengt hem op het podium van Saint Amour, aan de zijde van Herman Brusselmans. We spreken Lanen over literatuur versus muziek, over hard gaan versus tot rust komen: ‘Alles wat ik doe, draait om taal.’

'Gezond in je vel zitten heeft ook wel iets'

HUMO Wat kunnen we van Saint Amour verwachten dit jaar?

Pepijn Lanen «Nou, de opzet is wat anders dan andere jaren, heb ik begrepen. Er is nu een hoofdgast – Herman – waar alles om draait. Iedere avond staan er nog twee andere schrijvers of dichters geprogrammeerd. Daar ben ik een aantal keer eentje van. Gaaf, hoor.»

HUMO Je hebt al op het Saint Amour-podium gestaan?

Lanen «Ja, afgelopen weekend in Breda. Ik werd geacht Stella Bergsma te interviewen, maar ik moet eerlijk zeggen dat die rolverdeling vooral op papier bestond. Niet dat ik het niet serieus neem, hoor. Een aantal weken terug moest ik flink wat mensen interviewen voor een ander project, en ik had me geweldig voorbereid. Ik wist helemaal wanneer ik wat in welk gesprek wilde planten, en toen...»

HUMO Laat me raden – die fuckers weigerden te luisteren en deden gewoon waar ze zin in hadden. Welkom in mijn wereld, Pepijn.

Lanen (lacht hard) «Ja, dat vat de gelegenheid wel lekker samen. Het verbaasde me ook niet zo, hoor. Het was meer dat ik erg goed beslagen ten ijs wilde komen. Maar zoals wel vaker moest ik constateren dat je er beter van kunt uitgaan dat een gesprek nooit verloopt zoals je van tevoren in gedachten had, en er gewoon moet zijn, in het moment. Dan krijg je ook een echt gesprek, als je tenminste luistert, en het ook een beetje spannend durft te laten worden.»

'Alles wat ik doe, draait om taal'

HUMO Pepijn de interviewer: dat vond ik wel geestig, gezien het etiket dat jullie met De Jeugd op dat vlak hebben.

Lanen «Je bedoelt natuurlijk dat we een stel lastige gasten zouden zijn.»

HUMO Jullie hebben het best vaak bont gemaakt.

Lanen «Kijk, toen we met Watskeburt in 2005 een nummer 1-hit scoorden, uit het fucking niets, waren we helemaal niet opgewassen tegen al die aandacht. Of toch niet een hele zomer lang. En dan kun je je het wel voorstellen: je gaat van festival naar festival naar tv-show, en overal krijg je wodka aangeboden, en het is warm, en je bent jong… Maar vaak was het ook simpelweg omdat de andere kant zich niet had voorbereid. Als je daarover nadenkt, is dat best wel beledigend. Nu heb ik net gezegd dat je beter in het moment kunt zitten dan het allemaal te willen regisseren, maar je moet wel een beetje weten wie je tegenover je hebt, hè? Wij kwamen bij dj’s die gewoon niks deden. Die zetten de microfoon aan en zeiden: ga je gang maar. Vermaak ons. Nou, dan kun je het ook krijgen.»

HUMO Had het ook te maken met het feit dat hiphop een bepaald imago heeft?

Lanen «Nah, weet ik niet. Daar hebben wij ons sowieso nooit wat van aangetrokken, ook niet bij de vele zijstappen die we ondernemen.»

HUMO Ja: Willie maakt tv, Freddy ontwerpt kleding, Bas is stiekem ook Fatima Yamaha en jij schrijft. Hoe komt de literatuurwereld op je over?

Lanen «Stijf (lachje).»

HUMO Leg eens uit?

Lanen «Ik was vorig jaar op het Boekenbal. Dat is best wel een ding, in Nederland. Je stelt je er van alles bij voor, maar zodra je binnenstapt in de stadsschouwburg in Amsterdam en heel literair Nederland daar bij elkaar ziet staan, tja… dan weet je wel genoeg. En toen moest het officiële gedeelte nog beginnen. Er volgde een speech over hoe geweldig het wel niet ging met het boekenvak, met de verkoop. En toen bleek de hele hap nog gesponsord te zijn door de Nederlandse Spoorwegen (lacht).»

HUMO Toch werd je niet buitengesloten door het schrijverswereldje: je hebt twee boeken uitgebracht bij een serieuze uitgeverij.

Lanen «Toch is het lastig om erin door te dringen. Je hoopt natuurlijk dat je serieus genomen wordt, en niet gezien wordt als een Bekende Nederlander die zo nodig een boek moest schrijven.»

HUMO Want dat is niet zo?

Lanen «Nee, man, geenszins. Alles wat ik doe draait om taal, en een boek schrijven wilde ik als tiener al. Het kwam er alleen nooit van. Ik had soms wel aanzetten, maar werkte die dan niet uit: het bleef maar hangen. Daarom heb ik een paar jaar terug voor een verhalenbundel gekozen. Die korte stukken schrijf je in een paar keer op, je kunt het overzien en controleren: dat zou me wel lukken. Maar eigenlijk speelde ik zo op safe. Een roman is toch heel wat anders. Je merkt ook dat het in hoger aanzien staat. Van die bundel is bijvoorbeeld geen enkele recensie verschenen, en van de roman heel veel.»

HUMO Maakt dat iets uit dan?

Lanen «Nou, je snapt natuurlijk dat als het niet verkoopt, ik in elk geval de hemel in geschreven wil worden (grijnst).»

HUMO Hoe zat het eigenlijk met die verkoop?

Lanen «O, daarover geen klachten, beide boeken hebben het goed gedaan. Ik bedoelde maar dat je het wel voor iets moet willen doen, niet simpelweg om een boek achter je naam te hebben staan. Dat is onzinnig. Ik ben benieuwd naar wat ik kan en daar treed ik mee naar buiten.»

HUMO Over ‘Naamloos’: het is vast te makkelijk van mij om een parallel te trekken met je eigen leven.

Lanen «Dat heb je goed gezien (lachje). Nee, serieus: natuurlijk zitten er dingen in die ik zelf heb gevoeld en meegemaakt. Overigens moest ik ook constateren dat het boek op een bepaald moment zichzelf begon te schrijven.»

HUMO Het verhaal nam de schrijver over?

Lanen «Zoiets, ja. Mijn basisplan was: groezeligheid beschrijven, want dat schrijft lekker weg. Het leest ook fijn: je daalt af in een wereldje waarin je mag meekijken zonder je eigen handen vuil te maken. Dat werkt gewoon, in elk geval voor mij als schrijver én als lezer. Maar op een gegeven moment constateerde ik dat groezeligheid niet genoeg is: er moet wel iets mee gebeuren, het moet evolueren.»

HUMO En dan zijn we bij het vaste thema van Saint Amour: de liefde.

Lanen «Juist. Want de naamloze hoofdpersoon komt een vrouw tegen en dan bloeit het verhaal open. Het is zijn redding.»

HUMO Jij profileert jezelf sinds een aantal jaren zeer positief: je hebt een fit lijf, predikt de liefde…

Lanen «Het is een belangrijk thema geworden. Ik geloof er ook daadwerkelijk in – het was prima om een tijdlang hard te gaan, maar rustiger leven en gezonder in je vel zitten heeft ook wel iets. Het is wie ik nu ben.»

HUMO Het sluit mooi aan bij de hoofdgast van Saint Amour, Herman Brusselmans. Ook hij kent de nachtelijke straten, maar komt er al jaren niet meer zelf. Liefde is zijn gospel.

Lanen «Ik vind Herman geweldig. Sommige mensen zeggen dat ‘Naamloos’ een boek van hem zou kunnen zijn. Dat denk ik zelf niet: zoals Herman vind je geen tweede schrijver in ons taalgebied. Ik geloof dat-ie nu meer dan zeventig boeken heeft gepubliceerd? En zo divers ook. Een voorbeeld is hij zeker.»


Gewoon gaan

HUMO Laten we het ook nog even over muziek hebben. Je zei net: de boekenwereld gaat niet lekker. De muziek wel?

Lanen «Wat ik bedoelde, is dat boeken als product vrij ouderwets aan de man worden gebracht. Jongere generaties moet je heel anders bereiken. Ik vind boeken lezen te gek, of het nu op papier of op mijn telefoon is. Maar de promotie van literatuur moet zichzelf opnieuw uitvinden, denk ik.»

HUMO Hoe is dat dan anders bij muziek?

Lanen «Een boek is een boek. Maar een cd is niet het enige platform meer waarop je muziek uitbrengt: tegenwoordig kun je alles online streamen, ook losse tracks. Het is vrij simpel geworden om heel snel en gericht iets uit te brengen. Daar pluk ik als luisteraar en artiest de vruchten van.»

HUMO In België hebben jullie met De Jeugd in elk geval een grote aanhang opgebouwd.

Lanen «Wij vinden België dan ook te gek.»

HUMO Dat zeggen ze allemaal, Pepijn.

Lanen «Toch is het zo. Wat ik vooral waardeer aan België is dat er op een bepaalde manier meer eigenwijsheid heerst: artiesten vinden sneller een eigen stem, een eigen vormgeving. Rockmuziek is niet mijn grootste aandachtsgebied, maar als het uit België komt, lijkt het altijd meer karakter te hebben en is het beter en unieker vormgegeven dan de Nederlandse variant.»

'Pepijn Lanen (links) met de Nederlandse rapgroep De Jeugd Van Tegenwoordig: 'We stonden bekend als een stel lastige gasten.'

HUMO Kunnen we nog iets van De Jeugd verwachten?

Lanen «Jazeker, meneer. We gaan deze maand nog de studio in om nieuwe tracks op te nemen, voor wat een nieuw album moet worden.»

HUMO Waarom brengt De Jeugd eigenlijk nog albums uit? Mixtapes en losse tracks zijn in de hiphop populairder dan ooit.

Lanen «Omdat we het nog altijd belangrijk vinden. Ik wil sowieso ook nieuwe nummers voor de liveshow. Maar loop niet te hard van stapel met je verwachtingen. Zoals altijd bij De Jeugd hebben we geen enkel vooropgezet plan. We gaan zien wat ervan komt, waar de inspiratie ligt, wat we met zijn vieren kunnen maken. Dat is hoe het gaat bij ons – niet te veel verwachtingen, geen strakke voorbereiding, maar het moment opzoeken. Eigenlijk pak ik alles het liefst zo aan – een boek schrijven, interviews afnemen of een plaat maken met De Jeugd: niks plannen en gewoon gaan. Het láten gebeuren (lacht).»

Pepijn Lanen staat op 20 februari met Saint Amour in het

Toneelhuis in Antwerpen en op

25 februari in de Vooruit in Gent.

Info: begeerte.be.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234