De keizersneer van Sofie Peeters in '4 x 7': 'Bevallen mag geen bandwerk zijn'

Vijf jaar na haar spraakmakende eindwerk ‘Femme de la rue’ is er nu ‘The Road to Motherhood’, een uiterst korte (want in het charmante zakformaat van ‘4 X 7’ passende) documentaire waarin Sofie Peeters een drietal jonge moeders aan het woord laat over wat het mooiste moment van hun leven had moeten zijn.

Sofie Peeters «Ik ben op het idee gekomen vanuit mijn eigen ervaring. Twee jaar geleden ben ik bevallen van mijn dochtertje Ellis: een horrorverhaal was het niet, maar ik voelde me achteraf wel enigszins ontmenselijkt. Ik lag daar halfnaakt de prestatie van mijn leven te leveren, maar van intimiteit of rust was er totaal geen sprake. Constant liep er volk binnen en buiten, iedereen zat de hele tijd aan mijn lijf: ‘Mag de stagiaire ook eens voelen, mevrouw? Die moet het ook leren, hè?’ Zeer onaangenaam allemaal, temeer omdat alles versneld en geforceerd werd: ze braken de vliezen en gaven me kunstmatige weeënopwekkers. Ik kreeg het gevoel dat het bandwerk was, dat het vooral voorúít moest gaan. Wellicht niet toevallig ben ik om tien voor half zes bevallen, veertig minuten vóór de wisseling van de shift. Ik heb een aantal vrienden die in de zorgsector werken, en die deden daar nogal laconiek over: ‘Netjes vóór zes uur: dat hebben ze goed gemikt.’»

HUMO Heb je het gevoel dat dit een algemeen probleem is?

Peeters «Ja. Een klein jaar geleden werd op de sociale media de hashtag #genoeggezwegen in het leven geroepen: daarbij kwamen heel wat traumatische bevallingsverhalen naar boven. Op verscheidene fora heb ik toen zelf een oproep gedaan naar verhalen, en het was echt ongelooflijk wat ik binnenkreeg. Eén voorbeeld: een vrouw die op het punt stond te bevallen, kreeg een baxter – met extra vocht, dacht ze. Ze kreeg ondraaglijke pijn, en vroeg de vroedvrouw of dat normaal was: ‘Ja, natuurlijk, je krijgt weeënopwekkers.’ Niemand had haar dat gezegd! Resultaat? Een razendsnelle en heftige bevalling met alles erop en eraan: epidurale verdoving, vaginale knip en vacuümpompextractie. Een vreselijke ervaring, maar het ging wél vooruit… Zo zijn er tal van voorbeelden die er allemaal op wijzen dat er iets grondig mis is met bevallen in België. Al te vaak hebben moeders het gevoel dat hun kind uit hen gesleurd wordt, waarna ze snel-snel worden afgevoerd om plaats te maken voor de volgende klant.

»Alle lof voor de medische wetenschap: de moeder- en babysterfte ligt heel laag in België. Het probleem is alleen dat onze maatschappij te veel om tijd en geld draait. Maggie De Block dreigt er nu mee alle materniteiten te sluiten die minder dan vijfhonderd bevallingen per jaar doen: dan werk je dat soort toestanden alleen maar in de hand, natuurlijk.»

HUMO Conclusie?

Peeters «De geboorte van een kind is een mijlpaal in je leven. Tijdens dat proces wil je je geen nummertje voelen dat afgewerkt moet worden. Dat mogen wij, als maatschappij, niet laten gebeuren.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234