De mailbox van Arnon Grunberg: 'Dostojevski in Washington'

Het is een hink-stap-sprong van het presidentieel paleis naar de gevangenis

Beste Donald Trump jr.,

En steeds weer hoop ik dat ik niet meer over de Trump-dynastie hoef te schrijven. Lichte misselijkheid maakt zich van mij meester als ik op sociale media weer een bericht voorbij zie komen waarin uw vader geridiculiseerd wordt.

Alsof dat hem uit het Witte Huis zou verdrijven. Bidden is vermoedelijk effectiever, of beter gezegd net zo ineffectief, en voor de gemoedsrust van alle betrokkenen beter.

Maar sinds bekend is geworden dat u op 9 juni 2016 in de Trump Tower in New York een ontmoeting had met onder meer een Russische advocaat die u belastende informatie over Hillary Clinton had beloofd, kan ook ik het niet laten.

The New York Times publiceerde uw e-mails met ene Rob Goldstone, e-mails die u zelf voor de zekerheid ook online zette – je kunt de eer inderdaad beter aan jezelf houden – en men kan alleen concluderen dat de personages in deze farce, of moeten we het een tragedie noemen, een kort verhaal waardig zijn. Daar is Rob Goldstone, een voormalige journalist en entertainmentpublicist, die u contacteert omdat Emin Agalarov, één van Ruslands bekendste popsterren, van wie volgens mij vrijwel niemand in het Westen had gehoord tot deze e-mails opdoken, belastende informatie over Hillary zou hebben. En die heeft het via zijn vader weer van een aanklager.

Waarom zou één van de belangrijkste openbare aanklagers in Rusland – in de mail van Goldstone is sprake van een Crown Prosecutor maar die functie schijnt niet te bestaan – via de vader van Agalarov, via Agalarov, via Rob Goldstone, bij u terechtkomen? In een verhaal of een televisieserie zou je denken: om de spanning erin te houden.

Je kunt concluderen dat mensen hun best doen sporen uit te wissen. Maar het Poetinregime maakt zich niet druk om sporen. Mij lijkt het dat Poetin en de zijnen het juist prettig vinden als de wereld weet dat tegenstanders desnoods met polonium uit de weg worden geruimd.

Ik vrees dat tegen de tijd dat het onderzoek naar Russische inmenging in de Amerikaanse verkiezingen is afgerond, het publiek verveeld zal zijn geraakt. Vergeet ook niet dat de affaire-Lewinsky, die leidde tot een impeachmentprocedure, begon als een onderzoek naar handel in onroerend goed in Arkansas waarbij de Clintons betrokken zouden zijn geweest. Je hebt een Lewinsky nodig om de spanning erin te houden.

Ik las overigens dat u een zoon heeft die Donald III heet. Als het nepotisme doorzet – als iets doorzet is het nepotisme – moeten we vrezen dat we over veertig jaar misschien weer een Amerikaanse presidentskandidaat hebben die Trump heet.

De columnist David Brooks meende dat het verval erfelijk is, maar dat vind ik romantiek van een paar eeuwen geleden.

Uw vader liet via Twitter weten dat de ontmoeting op 9 juni 2016 just politics was. Het was een berichtje onderaan bladzijde negen van The New York Times. De verveling is begonnen.

Gisteren las ik dat geen Amerikaanse president ooit zo onpopulair is geweest als Trump, maar ik zie uw vadertje niet verdwijnen. Als een personage in een roman van Dostojevski begint hij steeds meer plezier te krijgen in zijn eigen slechtheid en we hoeven alleen maar te wachten op het moment dat hij zal geloven dat zijn slechtheid de wereld zal verlossen, dan zijn we echt in een Dostojevskiaans universum terechtgekomen. Prostituees uit Rusland zijn al voorbijgekomen, een stervend kind hebben we nog nodig.

Overigens vrees ik dat uw vader nooit de wereld zal willen redden, hij mist het messianisme, dat is misschien een zegen voor de wereld, maar het maakt hem ook saai.

Dus hoe nu verder?

Het vertrouwen in de democratie zal verder worden uitgehold, maar dat is echt iets waaraan niet alleen uw familie schuldig is, het electoraat zal voortsjokken als een ezel op een zanderige landweg in de augustushitte.

De plannen van uw vader zullen grotendeels in de Amerikaanse Senaat of voor Amerikaanse rechtbanken sneuvelen, maar ik geloof niet dat hij dat erg vindt. Er zullen nog meer onthullingen komen over Ruslands banden met uw familie maar het electoraat zal steeds minder opgewonden raken over dergelijke onthullingen. Ja, als bleek dat u een minderjarige prostituee uit Sint-Petersburg gewurgd zou hebben, zou het electoraat opleven. Maar dat hebt u niet gedaan. Bovendien zal uw vader dan via Twitter laten weten dat u haar slechts probeerde te helpen omdat ze bezig was te stikken in een kippenbotje. Zoals hij Amerika slechts probeerde te helpen omdat het bezig was te stikken in een kippenbotje. Een kippenbotje dat hij dan weer Obama, en dan weer Hillary noemde.

Het meest curieuze is dat tot nu toe steeds weer wordt beweerd dat tijdens die ontmoeting op 9 juni 2016 geen belastende informatie over Hillary Clinton is uitgewisseld. Als dat waar is, en het lijkt waar te zijn, waarom niet?

Was die informatie er niet?

Heeft Goldstone gelogen? De beroemde popzanger die besloten heeft te zwijgen?

Enfin, het zou aardig zijn als Agalarov een mooi concert komt geven in het Witte Huis. Of in de Trump Tower. En dan nodigt u de Clintons uit en noemt het wiedergutmachung.

Het is namelijk een hink-stap-sprong van het presidentieel paleis naar de gevangenis. Ook dat leert de literatuur ons.

Vriendelijke groet,

Arnon Grunberg

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234