De mailbox van Arnon Grunberg: 'Een geest die door zijn land waart'

Arnon Grunberg richt elke maand het woord tot een markante figuur uit het nieuws en geeft gratis advies.

'Een oorlog kan een politicus redden, die in het moeras van zijn eigen misstappen dreigt te verdrinken'

Beste Benjamin Netanyahu,

Geruime tijd al, zeg een paar jaar, wil ik weddenschappen afsluiten dat u het volgende jaar gedwongen wordt om af te treden. De schandalen zouden u eindelijk te veel zijn geworden. Omkoping en fraude, luidt de samenvatting. Niemand wil die weddenschappen met me afsluiten en ik had ze ook verloren, want op het eind van het jaar zit u er nog steeds.

Maar het ziet er nu toch echt naar uit dat u 2019 niet zal halen, als premier van Israël welteverstaan. Hoewel, in uw geval weet je het nooit.

Nu heeft een voorganger van u, Ehud Olmert, een paar jaar in de gevangenis doorgebracht vanwege fraude en belastingontduiking. Mijn vriend en collega Nir Baram vertelde me op een avond in Brussel dat Olmert een buitengewoon aardige en intelligente man was en dat hij misschien voor vrede had kunnen zorgen, als zijn misstappen hem niet ten val hadden gebracht. Ja, de hypothetische vrede, die hadden we allemaal kunnen sluiten.

Overigens is een president van Israël, Moshe Katzav, de gevangenis ingegaan voor verkrachting. Het beste wat hierover te zeggen valt, is dat er landen zijn waar politici nooit de gevangenis in zullen gaan voor dergelijke wandaden.

Stiekem vind ik verkrachting erger dan fraude en belastingontduiking. Maar ik begrijp dat een leider die meent boven de wet te staan zich vroeg of laat schuldig zal maken aan wandaden.

Nu stond u, terwijl de laatste pus van het schandaal al was uitgebarsten, in München tijdens de Sicherheitskonferenz te zwaaien met een onderdeel van een Iraanse drone die boven Israël was neergeschoten. En u zei dat er ‘rode lijnen’ waren in Syrië en dat u een nieuw Iraans front in Syrië niet zou tolereren. Daar kwam het op neer.

Als er een land is waar de rode lijnen niet zo veel meer betekenen, is het Syrië. Ja, in Congo betekenen de rode lijnen ook niet zoveel, maar Congo is net als andere delen van Afrika, en ik geloof dat dat ook wel geldt voor delen van Zuid-Amerika en Azië, van de wereld afgevallen. Alleen in natuurseries van de BBC is de wereld één planeet. Het zou me niets verbazen als de VN over een tiental jaar bepaalde landen extraterrestrial verklaren. Landen waar de mensenrechten niet gewaarborgd kunnen worden en waar ze ook niet meer gelden. Wat vroeger de noodtoestand heette, maar dat klinkt zo naar, heet dan buitenaards.

Gaza zal, vrees ik, buitenaards worden verklaard, want als ergens de boel dreigt te exploderen, is het in Gaza. Maar Egypte en Israël hebben hun gezamenlijke vijanden en hun gezamenlijke belangen en de strategische vriendschap die daarvan het gevolg is, is geen geheime liefde meer maar een openlijke. Liefde in het volle zonlicht, nou ja, liefde. Je kunt zeggen dat er een soennitisch-Israëlische alliantie is tegen de sjiieten en Iran. De Palestijnen maken geen deel uit van de alliantie, maar de Palestijnen zijn de Congolezen van het Midden-Oosten.

De Iraanse Minister van Buitenlandse zaken, die ook in München was, en die man is niet helemaal gek, verwees natuurlijk naar uw schandalen, nadat u met de drone had staan zwaaien. Politici die met dingen gaan staan zwaaien, dat kan echt niet meer.

En zeker sinds de magnifieke film ‘Wag the Dog’ weten we dat een oorlog een politicus kan redden die in het moeras van zijn eigen misstappen dreigt te verdrinken.

Uw coalitiepartners staan nog volstrekt achter u. Uit welbegrepen eigenbelang welteverstaan. Uit welbegrepen eigenbelang zouden ze u ook verscheuren, als dat moest. Zonder een traan te laten. Welbegrepen eigenbelang dwingt telkens weer tot nieuwe strategieën.

We beleven uw laatste dagen als politicus, schrijft Aluf Benn in de Israëlische krant Ha’aretz. Men vraagt zich inderdaad af of uw weigering om af te treden niet een teken van masochisme is, maar het gewonde roofdier vraagt ook niet om euthanasie.

Benn benadrukt uw bloedige wonden, dat uw tegenstanders niet meer bang voor u zijn, maar dat u nog wel de macht hebt die hoort bij het ambt van minister-president. Een oorlog beginnen bijvoorbeeld.

Laten we ervan uitgaan dat het Israëlische militaire establishment wijs genoeg is om te beseffen dat een oorlog beginnen om u te redden van de gevangenis misschien een beetje veel van het goede is. Temeer daar een volgende oorlog met bijvoorbeeld Hezbollah buitengewoon bloedig zal zijn, voor alle betrokkenen.

Bloedig is het al in Syrië waar Rusland, Iran, Turkije en uw land, direct, of via groeperingen die ze bewapenen, oorlog voeren.

En dan is men in Europa verbaasd dat er af en toe vluchtelingen richting Griekenland komen. Men geeft er de voorkeur aan dat de vluchtelingen ter plekke, dat wil zeggen in Syrië, worden afgeslacht voor ze de buitengrenzen van de EU hebben bereikt.

Enfin, ik wed dat u geen premier van Israël meer zal zijn voor de zomer is begonnen en dat u voor die tijd ook geen grote oorlog begint.

Benn schreef ook nog dat procureur-generaal Mandelblit de rol van Hamlet op zich zal nemen in het drama dat zich de komende weken gaat afspelen. U bent al een geest, zullen we maar zeggen, al waart u nog door uw land en de regio rond. En hoe.

Vriendelijke groet,

Arnon Grunberg »

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234