null Beeld

De mailbox van Arnon Grunberg: 'Intieme sms’en'

Arnon Grunberg

Sommige mensen sparen vet. Andere mensen sparen geilheid.

Lieve sloerie,

Met terugwerkende kracht geloof ik dat het niet zo erg is dat we elkaar niet in Austin hebben ontmoet. Mijn leven is al druk genoeg, hoewel ik graag tijd voor je had vrijgemaakt. Nu hebben we een sms-relatie en eigenlijk bevalt me dat prima. Voor de man, of vrouw, met weinig tijd is liefde per sms de ideale oplossing. Maar je hebt gelijk, niets hoeft benoemd te worden. Zoals ik al schreef: wat niet begint, kan ook niet eindigen.

Waarop jij antwoordde: ‘Dat is een fijne zin, want ik hou niet van eindigen en volgens mij hou ik ook niet van beginnen.’

Dat hebben we dan gemeen. Niets is ooit werkelijk begonnen, niets is ooit werkelijk geëindigd. Van mij mogen ze dat ook op mijn graf zetten.

Voortplanting wordt lastig, voortplanting per sms is vooralsnog onmogelijk. Maar ik sluit niet uit dat daar in de komende decennia verandering in gaat komen. Als de artificiële intelligentie doorzet, dan zal voortplanting per sms of Whatsapp ongetwijfeld ook tot de mogelijkheden gaan behoren. En opvoeding per sms eveneens.

‘Hoe voed jij je kind op?’

‘Per sms.’

In een sms van jou lees ik dat je denkt dat jouw lichaam alle geilheid van de afgelopen jaren heeft opgespaard. Het lichaam is een merkwaardig ding, misschien is het inderdaad een soort spaarpot.

Ik weet niet wat mijn lichaam heeft gespaard. Zoals je weet, ben ik onlangs aan twee liesbreuken geopereerd, maar of je nou kunt zeggen dat je lichaam liesbreuken spaart?

Sommige mensen sparen vet. Andere mensen sparen geilheid. De dood, misschien zijn er ook lichamen die de dood sparen? Die de dood langzaam in zich voelen groeien, alsof de dood een spaarrekening is met een hoge rente.

Dan het onthechten, een terugkerend thema in onze sms’en en de e-mails, die eigenlijk een soort lange voetnoten zijn geworden bij de sms’en. Overigens gebruik ik onze sms’en graag als argument tegen cultuurpessimisten die het verdwijnen van de brief bewenen. Dan zeg ik: ‘Maar daar staat de dialoog per sms tegenover.’

Lieve sloerie schrijft tientallen sms’en per dag. Volstrekt onthecht en toch obsessief.

Niet dat de dialoog altijd even verheffend is, maar dat zijn brieven ook niet. Vriendelijke vulgariteit wordt afgewisseld met verheven beschouwingen. Of het een goed idee is om onze gezamenlijke sms’en in een beperkte oplage uit te geven, weet ik niet. Gisteravond merkte ik dat de sms’en wel erg intiem aan het worden waren. Geleidelijk aan, ongemerkt bijna. ‘Intieme sms’en’ is wel een aardige werktitel. Alles moet literatuur worden, ook dat is onthechting. Het is niet begonnen, het is niet geëindigd, het is literatuur geworden.

In de tussentijd gebiedt de waarheid mij te zeggen dat ik vrijwel alles wat niet echt begonnen is, en ook nooit echt geëindigd, achter me aansleep. Vrouwen, kinderen, paarden, tot voor kort een moeder. Alles kleeft aan mij vast en ik kleef aan alles vast. Dat is het nadeel, voor zover het een nadeel is, van alles wat niet begint en ook nooit eindigt: het is er stiekem permanent.

Gisteravond schreef je: ‘Ik denk dat jij overigens meer een sloerie bent dan ik.’

Dat denk ik ook. Op de bescheiden, gemankeerde wijze, die misschien typisch is voor degene die ik ben geworden: behulpzaam, voorkomend en toch een sloerie. Ondanks mijzelf eigenlijk. Niemand ziet het aan mij. Ik bedoel het ook geenszins als compliment. Veeleer is het de consequentie van wat nooit begint en nooit eindigt. Mensen kunnen niet geloven dat het nooit begint. Ik wil mijn charme niet bagatelliseren, maar de aantrekkingskracht schuilt toch voor een deel in het feit dat ze niet kunnen geloven dat het nooit zal beginnen. Dat er niet meer is dan dit, liefde per sms. Maar zij die de kunst van deze liefde verstaan, en ik reken ons allebei daartoe, kunnen ook via de sms toppen van menselijke intimiteit en genot bereiken.

In één van mijn eerste mails aan jou schreef ik: ‘Voor zover liefde nieuwsgierigheid is, is mijn liefde voor jou nog altijd onverminderd groot.’

Voilà, de onthechting in één zin samengevat.

De foto’s, die moeten we niet vergeten. Dat men niet denkt dat er alleen tekst is. Er is ook beeld. De technologie gaat vooruit. We hoeven niet alleen op het woord te teren, hoewel ik dat graag doe. Het woord was mijn reddingsboei en ik heb het vastgegrepen met alle hartstocht die een mens maar in zich heeft. Nu durf ik te zeggen dat ik zelf ook een reddingsboei voor het woord ben geweest. Zonder mij was de taal er slechter aan toe geweest, nog zieker, nog schraler, nog armoediger.

Waar bevindt lieve sloerie zich in dit spel tussen twee reddingsboeien? Is lieve sloerie ook een reddingsboei? Ik zou zeggen: veeleer de kerstverlichting van de reddingsboei.

In de opera die ik van mijn leven heb gemaakt – ik wist niet wat ik er anders van moest maken; het libretto is bijna klaar, nu moet ik nog muzikanten en zangers vinden – ben jij decorstuk, belichting en paard van Troje in één. Geen idee wat er dit keer uit het paard van Troje kwam gekropen, een lieve sloerie dus. Eén en al onthechting en sms’en.

Kus, lieve sloerie,

A.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234