null Beeld

De mailbox van Arnon Grunberg: 'Noodtoestand'

We moeten vrezen dat ironie de jihadist wezensvreemd is.

Waarde Charles Michel,

U bent nog geen François Hollande, sterker nog: ik vrees dat de gemiddelde Nederlander niet weet wie de premier van België is – om over de gemiddelde Amerikaan maar te zwijgen. Een paar dagen geleden kon ik tijdens een lunch met twee heren van The New York Times niet op de naam Bart De Wever komen, waarmee ik maar wil zeggen dat ook mijn parate kennis te wensen overlaat. ‘Die Belg,’ zei ik, ‘die Belgische politicus die genoeg had van België.’ Ze wisten het niet.

Sinds Brussel de stad is waar net geen aanslag is gepleegd, bent u ook een politicus van internationale faam geworden. Ondanks uzelf, moeten we zeggen.

De voornoemde New York Times citeerde u dat u een aanslag vreesde zoals in Parijs. Terwijl er toch een wet is wat terroristische aanslagen betreft: als algemeen bekend wordt dat op een bepaalde plek een aanslag wordt gevreesd, vindt die niet plaats.

Overigens schreef die krant ook dat België een broedplaats kan zijn voor jihadisme omdat politiek en politie disfunctioneel zijn. Krijgen we dat weer. In de strijd tegen het internationale terrorisme wordt België straks nog opgeheven. Het is niet zo’n grote stap. Eerst vraag je burgers binnen te blijven en dan kondig je aan dat je ermee ophoudt. Een staat heft zichzelf op. Het is origineel, en misschien ook wel door en door humaan. Wat ervoor in de plaats komt valt te bezien. Terroristische organisaties doven doorgaans langzaam uit. Staten worden onder de voet gelopen, maar een staat die zichzelf opheft, dat is weer eens wat anders.

U zegt ook mooie dingen. De Morgen schreef dat u had gezegd: ‘De daders liegen als ze zeggen dat ze doden in naam van Allah.’

En op Twitter had u geschreven: ‘Niemand doodt in naam van religie.’

Dat vind ik nou mooi. Het is wel radicaal. Je zou bijna zeggen dat u meent dat de daders een vals bewustzijn hebben. Waaraan ik moet toevoegen dat mijn geliefde gisteravond tegen me zei: ‘Je doet alsof ik een vals bewustzijn heb.’

Maar ze is geen dader. Terrorisme is niets voor haar.

Een vals bewustzijn komt, meen ik, uit de marxistische theorie.

null Beeld

Ik suggereerde recentelijk in de Volkskrant dat de gemiddelde man die verantwoordelijk is voor mass shootings in de Verenigde Staten – oftewel schietpartijen waarbij meer dan vier mensen omkomen zonder dat er sprake is van terrorisme – niet wezenlijk verschilt van de gemiddelde jihadist.

Dat leverde heel wat boze reacties op. Stel je voor, de vijand zou gewoon een psychiatrische patiënt met een wapen zijn.

Nee, we moeten wel kunnen griezelen.

Het spookhuis moet wel een spookhuis blijven.

Eén van de voordelen, al klinkt dat cynischer dan ik het bedoel, van de aanslagen in Parijs is dat, in Nederland althans, niet meer wordt gerept over het ‘Sinterklaasjournaal’. En dus ook niet over Zwarte Piet. Geen woord. Het ging eerst dagenlang over het ‘Sinterklaasjournaal’ alsof er echt niets anders op de wereld bestond dan dat journaal. Alsof alleen Sinterklaas en Zwarte Piet nog bestonden. Het wachten is tot een jihadist zich als Sinterklaas verkleedt. Maar we moeten vrezen dat ironie de jihadist wezensvreemd is.

Behalve mooie dingen over het valse bewustzijn van de jihadisten doet u ook mededelingen die de gemiddelde magistraat kennelijk moet doen. ‘Het terreurniveau voor het Brussels Gewest blijft op het maximum staan.’ Ik citeer De Morgen.

Ik vind dat onverstandig want als straks de hel uitbreekt, kun je het terreurniveau niet nog een keer opschroeven.

Bovendien kun je misschien beter per buurt waarschuwingen geven. ‘In Hotel Metropole is het terreurniveau lager dan in de rest van Brussel, het werk van de kamermeisjes in voornoemd hotel laat daarentegen te wensen over.’ Als magistraat moet je ook dat soort mededelingen doen. Een beetje reclame maken is nooit weg. Je kunt best wel een hotel en een kathedraal uitroepen tot veilige zone. Of het met de jihadisten op een akkoordje gooien. ‘Een aanslag in Brussel is tot daar aan toe, maar spaar Hotel Metropole.’

Ik noem Hotel Metropole want ik kwam daar zo graag.

Net las ik bij Kierkegaard dat de gehele mensheid kan worden onderverdeeld in drie categorieën: de officier, het kamermeisje en de schoorsteenveger.

Wie bent u?

Ik vermoed toch het kamermeisje van België. En in plaats van ‘Can I clean your room?’ roept u ‘Terreurniveau blijft op hoogste niveau!’

In Frankrijk hebben we nog een paar maanden noodtoestand, en hoelang gaat de noodtoestand die geen noodtoestand is in Brussel duren?

Je zou bijna gaan verlangen naar een volgende Griekse crisis.

Als u weer eens in New York bent, wil ik u uitnodigen voor een etentje. Ik denk er ernstig over na magistraat te worden. Ik heb recentelijk een Vlaamse schrijver ontmoet, een door en door aardige man en toch, steeds vaker als ik collega’s ontmoet, bekruipt mij het aan zekerheid grenzende vermoeden: magistraat is een mooi beroep.

Ik ben bereid de nieuwe Charles Michel te worden. Zeg maar wat ik moet doorgeven over het terreurniveau en ik doe het.

Hoe zit het met het terreurniveau in uw badkamer?

Zullen we samen in bad gaan, Charles? Als kamermeisjes onder elkaar, zullen we maar zeggen.

Hartelijke groet,

Arnon Grunberg

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234