null Beeld

De mailbox van Arnon Grunberg: 'Obama in Teheran'

Je hebt altijd mensen die het einde der tijden zien naderen. Daar moeten we ons maar niet te veel van aantrekken.

Waarde Barack Obama,

Het einde van uw presidentschap nadert langzaam, daarmee overigens ook het einde van mijn dagelijkse column op de voorpagina van de Volkskrant maar dat terzijde, uw ambities echter zijn nog niet gekrompen. Dat hebben we gemeen.

Ik heb het voor alle duidelijkheid niet over de bibliotheek die u wil laten bouwen na uw presidentschap, ik heb het voornamelijk over het akkoord met Iran. Hoewel u ook als het om de opwarming van de aarde gaat nog wat ambities schijnt te hebben.

Dat akkoord heeft tegenstanders: niet alleen Saoedi-Arabië en Israël hebben er weinig trek in, ook in Amerika blijken nogal wat politici, en kennelijk nogal wat Amerikanen, de imperfectie van de confrontatie en de oorlog te verkiezen boven de imperfectie van de diplomatie.

David Sanger en Michael Gordon legden in The New York Times uit dat het zwaktepunt van het akkoord is dat het maar vijftien jaar geldig is. Daarna kan Iran bij wijze van spreken alsnog een atoombom bouwen.

U en ik weten dat het gevaar van de Iraanse atoombom niet moet worden overdreven. Pakistan, dat de Taliban ondersteunt, heeft een atoombom: zou zo’n Pakistaanse atoombom minder gevaarlijk zijn dan een Iraanse?

U gokt erop dat het huidige regime in Iran over vijftien jaar is verdwenen en dat er dan in dat land een andere wind waait. Nog niet echt de wind die waaide onder het bewind van de sjah, maar wel een wind die eerder herinneringen aan de sjah zal oproepen dan aan de ayatollah. Zonder de grootschalige martelingen en repressie van de sjah dan, mogen we hopen. De sjah-light, zoals we nu al de ayatollah-light in Iran hebben.

Over de moord op Iraanse atoomgeleerden en de computerworm Stuxnet rept niemand meer. Het is diplomatie voor en diplomatie na. Perestrojka en glasnost in Teheran.

Maar goed, na perestrojka en glasnost kwam eerst Jeltsin. Ik hoorde in Rusland de volgende mop: ‘Van wodka drinken word je intelligent, kijk maar naar Jeltsin.’

Hoewel een alcoholistische ayatollah vermoedelijk ook een verademing zou zijn. Een mondiale opluchting. Misschien kan Berlusconi iets betekenen voor de verhouding tussen het westen en Iran, waarmee ik niet wil zeggen dat Berlusconi een alcoholist was of is. Hoe zou het overigens met hem zijn? Ik hoorde geruchten dat hij zich in Rusland ging vestigen, maar wie weet zijn dat vuige roddels.

Na Jeltsin kregen we Poetin en die zit er zoals bekend nog steeds. Sinds ik op weg naar Centraal-Azië een deel van Rusland per auto doorkruist heb, heb ik een soort van zwak voor de Russen, maar ik geloof toch niet dat ik bereid ben Poetin meteen op te hemelen. Ik zou dus zeggen: weet waar u aan begint als u begint met perestrojka en glasnost.

Volgens de voormalige Israëlische Minister van Defensie Barak wilde Netanyahu in 2010 en 2011 Iran bombarderen, maar de commandant van de Israëlische strijdkrachten vond het geen goed idee. Ik denk dat u niet goed was geworden als dat was gebeurd. Maar laten we eerlijk zijn, zonder toestemming van Amerika zou dat bombardement niet hebben plaatsgevonden. Misschien vertelt Barak al te stoere verhalen, dat moeten we ook niet uitsluiten.

Ik wed er een paar flessen wijn om – ik ben overigens opgehouden met drinken, na mijn ervaringen in Centraal-Azië en na de moppen die ik in Rusland over Jeltsin hoorde houd ik het bij twee glazen wijn per week en dat mag geen drinken heten – dat uw veto in staat zal blijken te zijn om de nee-stemmers in het Amerikaanse congres te neutraliseren.

De dooi tussen Iran en Amerika zal worden voortgezet.

En logisch ook. Irak valt uit elkaar, Syrië valt uit elkaar, Afghanistan valt uit elkaar, Turkije is begonnen aan een nieuwe oorlog tegen de Koerden en de president van Turkije lijkt dringend toe aan betere psychiatrische medicatie. Iran is een oase van rust en stabiliteit in deze regio.

U hebt Iran nodig.

En Iran heeft u nodig. De olieprijs blijft dalen. Het wordt steeds kostbaarder, om niet te zeggen onmogelijk, om de levensstandaard van de gemiddelde Iraniër met behulp van subsidie nog een beetje hoog te houden.

Na Nixon in China zie ik Obama in Teheran wel voor me.

Het zou een mooie afsluiting zijn van uw presidentschap.

De oorlogen in Afghanistan en Irak, die u niet bent begonnen maar die u moest zien te eindigen, waren niet echt een succes. Maar zo’n akkoord met Iran is uiteindelijk minder risicovol dan een oorlog.

Ja, uw tegenstanders zien door het akkoord het einde der tijden naderen, maar je hebt altijd mensen die het einde der tijden zien naderen. Daar moeten we ons maar niet te veel van aantrekken.

Na de sancties komen de investeringen en als de investeringen komen, zullen filialen van McDonald’s als paddenstoelen uit de grond schieten.

Als het allemaal een beetje meezit, is Teheran over vijftien jaar onherkenbaar veranderd. Voor het waarlijk exotische ben ik al te laat, vrees ik. Maar er zit nog wel iets tussen het waarlijk exotische en het massatoerisme.

U en ik, wij gaan vóór het massatoerisme uit.

Verleden zomer miste ik de buikdanseres in Cairo. In Teheran zullen wij er wel één vinden.

Hartelijks,

Arnon

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234