null Beeld

De mailbox van Arnon Grunberg: 'Sekssymbool op ironische wijze'

Ik vermoed dat menige jonge Europeaan erotisch getinte fantasieën over u heeft.

Waarde Yanis Varoufakis,

Het is hoopgevend dat een Griekse minister van Financiën en speltheorie-expert de internationale bühne met zoveel overtuiging en plezier blijft betreden. Alsof de Griekse minister van Financiën altijd al het wereldtoneel heeft bespeeld. Alsof dat vanzelfsprekend bij uw positie hoort. U lijkt niet meer weg te denken, maar het publiek is ongeduldig en zijn geheugen zeer beperkt. Geniet ervan. Voor zover men van de internationale bühne kan genieten, voor zover weerzin en walging uiteindelijk niet om voorrang strijden als u weer eens een vergadering moet bijwonen die in uw ogen, en ongetwijfeld ook in de ogen van veel van uw collega’s, volstrekt zinloos is.

De tijd dat de academicus een verstofte professor was – denk aan Professor Unrat in ‘Der blaue Engel’, een geweldige film gebaseerd op een roman van Heinrich Mann – ligt achter ons. De academicus is een ster. Hij kan een revolutionair zijn, en hij mag ook een sekssymbool zijn. Althans in sommige gevallen.

In de Benelux zijn de academici doorgaans bedaagder. De Nederlandse sociaaldemocraten hadden Rick van der Ploeg, een lange econoom en een vriendelijke man, tevens sekssymbool. Op bescheiden, en misschien ook ironische wijze. Maar wij zijn allemaal sekssymbolen op ironische wijze, en wie dat niet is, moet voor het ergste vrezen.

De econoom als lustobject, mij lijkt het een positieve ontwikkeling. Al zullen sommige mensen het neoliberalisme ook van deze ontwikkeling de schuld geven. Toch vermoed ik dat menige jonge Europeaan erotisch getinte fantasieën over u heeft – niet alleen over u, ook over uw collega Piketty.

De revolutie zelf is anno 2015 weinig meer dan een erotisch getinte fantasie. Wat niet wegneemt dat de status quo bedenkelijke kantjes heeft.

Door omstandigheden schrijf ik nu al twee weken aan deze brief. Toen ik eraan begon, dreigde het Griekse drama zijn hoogtepunt te bereiken, en nu ik deze brief ten einde schrijf, is het drama nog altijd in volle gang. In een Duitse krant lees ik dat het IMF en de EU nu met elkaar aan het bekvechten zijn wie een akkoord met Griekenland in gevaar brengt.

Ik zou de neiging krijgen om over persoonlijke drama’s te beginnen, nu de grote drama’s zo abstract en slepend zijn geworden.

Eerder heb ik mijzelf al met Griekenland vergeleken. Dat klinkt larmoyanter dan het bedoeld is. Griekenland dacht iets te zijn wat het land niet was, het gat tussen wat het land dacht te zijn en wat het was groeide. Zo is ook het gat tussen wie ik denk te zijn en wie ik in werkelijkheid ben, de afgelopen jaren steeds groter geworden. De consequenties van dat gat noemen wij schulden.

Tijdens een conferentie over Europa werden drie uitkomsten van het drama genoemd: failliet maar in de eurozone, failliet maar niet in de eurozone, niet failliet maar wel in de eurozone.

Het individu heeft één grote troost: de dood is ook een vorm van armoedebestrijding. Maar een land sterft doorgaans niet. Dat is lastig.

Elders las ik wederom dat de monetaire unie een huis was dat nooit ten einde was gebouwd, het dak bestond uit niet meer dan noodbedekking. Als ik dat lees, denk ik: ook de monetaire unie ben ik.

Ach, het kan er allemaal bij.

Ik zou zeggen dat wij gezamenlijk onder Merkels rokken moeten kruipen. De Duitsers worden iets Griekser, de Grieken worden iets Duitser, en we zijn een heel eind verder.

undefined

null Beeld

Maar een Griekse schrijver met wie ik onlangs in een soort forum over Europa zat, beweerde dat uw partij uit incompetente marxisten bestaat die bovendien zaken doen met nog incompetentere nationalisten, antisemieten en populisten.

Bestaan er nog competente marxisten?

Nog even over de speltheorie. Een paar weken geleden liet ik uw collega Krugman weten dat ik nadacht over een carrière als econoom. Geen reactie. Ik stel de vraag dan maar rechtstreeks aan u: zit er voor mij een carrière als speltheoreticus in?

Een beroemde Nederlandse econoom wiens naam ik niet kan onthouden, zei in een Nederlandse krant dat u een betere econoom was dan menigeen dacht. Maar wie de tekst goed las, begreep dat deze meneer zei dat u een goede pokerspeler was.

Tot nu toe ben ik als pokerspeler matig geweest, maar dat kan veranderen. De speltheorie houdt zich bezig met het voorspellen van het gedrag van de tegenstander, vat ik het correct samen?

Twee eigenschappen maken mij volgens mij geschikt voor een carrière in de speltheorie. Ik heb een gezonde aanleg voor paranoia. Mijn hele leven al heb ik overal tegenstanders ontwaard, zelfs mijn vrienden waren tegenstanders in vermomming, om over vriendinnen nog maar te zwijgen.

Verder ben ik mijn hele leven al bezig geweest het gedrag van de tegenstander te voorspellen. En in alle bescheidenheid, ik doe dat niet slecht.

Laat mij met dit aforisme uw wereld en die van de speltheorie betreden: wie het gedrag van de tegenstander succesvol wil voorspellen, moet de tegenstander eerst temmen.

Wie is de leeuw? Merkel? Wilt u getemd worden of temmen? Of afwisselend, eerst een beetje temmen en dan weer snel getemd worden.

Ik ben de getemde dompteur. Ik steek mijn hoofd in de bek van de leeuw.

Zo verdien ik vooralsnog mijn geld. En u ook.

Vriendelijke groet,

Arnon Grunberg

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234