null Beeld

De memoires van wielerverzorger Jef D'Hont (1): de zaak-Telekom

Jef D'hont, één van de bekendste soigneurs uit het wielerpeloton heeft zijn memoires geschreven. 'En maar spuiten, en maar zwijgen. Iedereen was op de hoogte. Er waren geen geheimen.' Een exclusieve voorpublicatie.

Redactie

Bijna 40 jaar soigneerde Jef D'hont de grootste kampioenen: van Romain De Loof en Eric Leman over Herman Van Springel en Freddy Maertens tot Bjarne Riis en Jan Ullrich. In het peloton stond hij bekend als 'Jef Bidon', omdat hij de drinkbus van zijn renners vulde met een medicijnencocktail die hen onoverwinnelijk maakte. Althans dat dachten ze, generaties lang.

undefined

In zijn onthullende memoires rekent D'hont af met zijn verleden: 'En maar spuiten en maar zwijgen. De renners, de sportdirecteurs, de teammanagers, de sponsors: iedereen was op de hoogte van de gebruiken in het peloton. Er waren geen geheimen. Alleen de buitenwereld moest en zou dom gehouden worden.' Vanaf deze week exclusief in Humo: veertig jaar wielergeheimen, door de ogen van een insider.

null Beeld

JEF D'HONT 'Eigenlijk was de bidon van Jef nauwelijks meer dan een onschuldige energiebom. Hoofdingrediënt: cafeïne. Plus: Persantine, een middel dat de doorbloeding verbetert. En verder, door een stom toeval eraan toegevoegd: Alupent, een product dat de longinhoud vergroot. Alupent kwam later wel op de dopinglijst, maar in de jaren zeventig werd er nooit naar gezocht. Ik leerde het kennen als verzorger van de Flandriaploeg. Een coureur kwam in grote paniek langs: hij had Alupent genomen en hij werd opgeroepen voor de dopingcontrole. Hij plaste, vreesde het ergste, maar de uitslag was negatief. Een week later, nieuwe koers, opnieuw Alupent, opnieuw negatief.

'Zwijg stil, we spreken er niet meer over,' zei ik die coureur, maar ik moest geen seconde nadenken. Ik goot het product snel in mijn bidonneke met cafeïne. Ik deed er nog een pilletje Animine bij zodat het goedje er blauw uitzag en voilà, de bidon van Jef was geboren.

Spaanse en Italiaanse ploegen wilden de formule van mijn bidon kennen. De verzorger van Miguel Indurain kwam al eens om enkele bidons voor enkele renners uit zijn ploeg. Het ging twee decennia mee. Talloze grote renners reden met de bidon van Jef. Tachtig kilometer voor de streep een bidon, en na een halfuur voelde je de werking. Je reed sneller, je benen kenden geen verzuring.

Roger De Vlaeminck won zijn eerste Parijs-Roubaix met mijn bidon, en was stomverbaasd dat zijn dopingcontrole negatief was. Hij kon het niet geloven, zo goed was mijn spul. Milaan-San Remo won hij eerst in 1973 en daarna nog twee keer op rij, in 1978 en 1979, maar voor die wedstrijd durfde hij mijn bidon niet gebruiken, zei hij. Bang dat hij positief zou testen. 'In Italië is dit doping. Als je ermee rijdt, word je betrapt,' waarschuwde hij Fons De Wolf ook. De Wolf reed voor Vermeer-Thijs en wou in 1981mijn bidon uitproberen in Milaan-San Remo. Fons twijfelde na de tussenkomst van De Vlaeminck, maar gebruikte uiteindelijk toch mijn bidon, demarreerde vlak voor de top van de Poggio, op acht kilometer van de finish, en greep de zege op de Via Roma. Hij liep recht op me af, maar in plaats van een euforische omhelzing en een bedankje, dreigde hij met zijn vinger en schreeuwde hij in mijn oor.

'Als ik positief ben, vermoord ik je.'

Ik leef nog steeds en hij mocht blijven koersen.

Mijn bidon bestond intussen ook in inspuitbare vorm. Dat was voor Marc Demeyer een zegen. Die geraakte geen berg op en we stonden aan de vooravond van de zware Ronde van Italië. Ik prepareerde een spuit met mijn zogezegde wondermiddel en hij spoot zich er tijdens de wedstrijd mee in. Eddy Merckx had dat gezien en zag Demeyer een halfuur later meerijden met de kopgroep. Hij wou meteen na de wedstrijd weten wat dat nieuwe supermiddel van Demeyer was. Tja, het was gewoon de bidon van Jef, maar dan in een spuitje. Mijn bidon werd in het peloton gebruikt tot in 1996, mijn laatste jaar bij Telekom, het jaar dat Udo Bölts positief plaste op Alupent. Hij zou niet veel later gelukkig vrijuit gaan, zogezegd omdat hij astma had.'

undefined

Uit 'Memoires van een wielerverzorger', Jef D'hont.

null Beeld

(Uitgeverijk Van Halewijck)

undefined

U vindt het volledige artikel in Humo 3478, maandag in de winkel!

undefined

VOLGENDE WEEK: De ultieme waarheid over de 'peer van pollentier' en andere verboden vruchten

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234