null Beeld

'De Mol' op VIER

Voor hun vierde seizoen hebben de makers van ‘De mol’ het paadje dat twintig jaar geleden werd aangelegd door illustere voorgangers volledig achter zich gelaten.

Tom Raes

Het concept achter ‘De mol’ is dan wel kinderlijk simpel, het is daarom niet eeuwig jong. Zoiets moet ook gemompeld zijn in de redactielokalen waar elk jaar in de grootste geheimhouding – loslippigheid leidt er tot defenestratie – de mol wordt geselecteerd. Voor het eerst is er namelijk gemorreld aan de premisse: de kandidaten zijn dit jaar tien onschuldigen, de jaarlijkse judas zou pas ter plekke, in Vietnam, gekozen worden.

De gevolgen van dat manco vielen, althans in de eerste aflevering, reuze mee. ‘De mol’ blijft immers een spelletje dat de makers zelf óók leuk moeten vinden. Ze begonnen met montagepret: een vooruitblik op de finale, seconden vóór de verrader middels hel wit licht wordt ontmaskerd. Een kaars werd ostentatief uitgeblazen door, zo hoorde je te vermoeden, een ongunstige wind. Of Gilles De Coster ontdekte hors scène een voedselintolerantie voor Vietnamees. Diezelfde jongenslol zat in de manier waarop de makers hun kandidaten moedwillig in het ongewisse lieten over het ontbreken van hun verrader. Die kennis moesten ze zelf opdoen in de eerste proef, naar gewoonte gespeeld op een plaatselijke bouwwerf zonder opleveringsdatum.

Kandidaten moesten in duo een kraan op, en één van hen zou aan een elastiek naar beneden duikelen. Wie, dat werd bepaald door hoe goed andere deelnemers konden jongleren. Nee, ook dit seizoen zal de mol zich niet wagen aan een spelletje manillen. Maar de boodschap – ‘Er is nog geen mol gekozen’ – werd wel gevonden. ‘Wat nu?’ vroeg iemand bezorgd, alsof het een slordigheidje van de productie betrof. Het moment suprême, de verkiezing van de mol, volgde. Al werd snel duidelijk dat die keuze niet helemaal aan het toeval werd overgelaten: uit de tien kandidaten hadden de makers vooraf drie zielen gekozen. Lui die dreigen met defenestratie, zijn natuurlijk niet snel geneigd het lot te laten regisseren. In de selectie van de kandidaten zag je hetzelfde harde werk.

Axel, piloot om den brode, bleek onderhevig aan hoogtevrees. Bijna te mooi om waar te zijn, ook al ben je als passagier beter af met een piloot met hoogtevrees achter de knuppel dan met een verwoede valschermspringer. Kandidaat Bruno blonk dan weer uit in sympathieke onbevangenheid. ‘Ik denk dat Eva de mol is!’ riep hij iets te publiekelijk. Het kon strategie zijn. Omdat ‘De mol’ het moet hebben van spanning die met elke aflevering zorgvuldig wordt opgebouwd, was deze eerste aflevering vooral een opwarming voor de tweede, waarin het spel naar gewoonte écht begint. Op dat vlak weinig nieuws. Met of zonder mol.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234