De Napolitaanse babymaffiosi: jonger dan 20 en moorden zonder omzien

Napels zit opnieuw in de greep van genadeloos maffiageweld. Een nieuwe generatie maffiosi wil de macht grijpen. De Italiaanse pers noemt de jeugdige killers babyboss omdat ze vaak niet eens 20 zijn. Ze moorden zonder omzien, en bij die bloedige bezigheden hoort een nieuwe look: de maffiabaard, missing link tussen de westerse hipsterbaard en de jihadbaard van IS.

'De babyboss staken de oude 'kus van respect' in een nieuw kleedje: ze zoenen elkaar nu vol op de mond en zetten foto's van die kussen op Facebook.'

Ze waren op alles voorbereid, de zwaarbewapende carabinieri die in april de groene Fiat Panda klemreden die ’s nachts met gedoofde lichten door de straten van Napels reed. Ze wisten dat ze te maken hadden met vier levensgevaarlijke moordenaars van de camorra of Napolitaanse maffia, killers van de Esposito-clan uit Sanità, een labyrintische volkswijk in het stadscentrum die volledig in handen van de georganiseerde misdaad is. Al meer dan een jaar zijn de Esposito’s in oorlog met de camorrafamilies die de Decumani beheersen, de uit de klassieke Romeinse periode stammende hoofdstraten in het historische hart van de stad. De faida of bloedvete heeft de afgelopen maanden al tientallen doden geëist.

'De vier baardige killers van de Esposito-clan, die werden opgepakt toen ze in een Fiat Panda op weg waren om een sluipmoord te plegen.'

De auto met de vier moordenaars was op weg naar een volgende sluipmoord, maar de carabinieri wisten waar en wanneer de moord zou plaatsvinden. Toen ze de Fiat tot stilstand dwongen – de wapens in de aanslag – en de portieren opentrokken, verwachtten ze de gebruikelijke camorrakillers: magere, door coke opgefokte haantjes met opgeschoren kapsels, hoody’s, dure donsjassen met bontkraag en gelakte designsneakers. Wat deze keer met magnums en riotguns met afgezaagde lopen uit de wagen kwam gerold, deed de agenten echter in schaterlachen uitbarsten: vier met overgewicht worstelende knakkers met baarden als rododendronstruiken, surrealistische combinaties van een Perzische satraap, Anthony Vanden Borre en de islamitische terreurgriezel Aboe Hamza. Maar het ging wel degelijk om de 24-jarige Raffaele Cepparulo en zijn kompanen, de meest kwaadaardige moordenaars van het moment in Napels. En hun opvallende look is de nieuwste mode bij de Napolitaanse maffiosi.


The look of terror

Na de snor van de jaren 70 en 80, de gladde kaaklijn van de jaren 90 en de stoppelbaard van het afgelopen decennium, is de full beard helemaal in. Hipsters in cocktailbars, homo’s in darkrooms, Anderlecht-voetballers, coole coiffeurs, de betere beenhouwers en moderne bierbrouwers… Wie erbij wil horen, kweekt in navolging van trendsetters als George Clooney, David Beckham en Leonardo DiCaprio een volle baard. In het Westen ging men tot nu toe voor de getrimde en geoliede variant, maar in het Oosten is een minder onschuldige baard aan een opmars bezig: de jihadbaard. Die IS-baard lijkt nu ook aan te slaan in het Westen, toch bij de georganiseerde criminelen.

De dag na de arrestatie van de vier camorrakillers in de Panda legde het belangrijkste Napolitaanse dagblad Il Mattino al het verband: onder de indruk van het wrede en bloedige geweld van IS, baseren de nieuwe camorristi hun baardige look op het uiterlijk van de jihadisten. En de woeste IS-baard wordt gecombineerd met het slordig geschoren hoofd van de islamfanaticus of het hoog opgeschoren hoofd met daarop een toefje haar van de moderne straatboef.

De jonge camorrista gaat eclectisch te werk bij de samenstelling van zijn nieuwe imago. De oosterse terreurlook wordt aangevuld met modieuze details uit het rijke stijlboek van de mondiale georganiseerde misdaad. Van de latinobendes op het Amerikaanse continent hebben de camorristi de kamerbrede tatoeages overgenomen. Daarbij laten ze zich eveneens door IS inspireren met Arabische letters en spreuken, maar evengoed vereeuwigen ze de namen van hun dode familieleden en vrienden of kiezen ze voor afkortingen als ‘acab’: all cops are bastards. Ook een oude maffiatraditie als de ‘kus van respect’ werd in een nieuw, fris kleedje gestoken. De baardmannen van de camorra zoenen elkaar nu vol en passioneel op de mond en plaatsen foto’s van die kussen op Facebook. Iedereen weet dan dat hun mond verzegeld is, tot in het graf.

'De nieuwe maffiosi baseren zich zowel qua look als qua bloedvergieten op Genny Savastano, het hoofdpersonage uit de Italiaanse tv-reeks 'Gomorra''


Oefenen op migranten

De leiders van deze nieuwe generatie van bebaarde camorristi worden door de Italiaanse pers babyboss (in het Italiaans blijft het ‘babyboss’, ook als ze met meer zijn, red.) genoemd. Drie jaar geleden doken ze vanuit het niets op in het centrum van Napels: piepjonge kereltjes van vaak nog geen 20 die de leiding hebben over gewelddadige jeugdbendes waarmee ze de macht van de traditionele maffiafamilies proberen over te nemen. De inzet: de controle over de drugshandel en de kleinhandel van de straatdealers.

Terwijl de oude camorrabazen er alles aan deden om schietpartijen en lijken zo veel mogelijk uit de stad te bannen – te veel bloed trekt de aandacht van de politiediensten en is dus niet goed voor de zaken – is geweld weer helemaal in met de komst van de babyboss.

De Napolitaanse journalist Dario Del Porto is de camorraspecialist van de gezaghebbende Italiaanse krant La Repubblica. Hij is niet erg gelukkig met de benaming die de Italiaanse pers aan de nieuwste lichting camorristi heeft gegeven.

Dario Del Porto (met verachting) «Babyboss? Wie zijn dat? Voor mij is Michele Zagaria, het kopstuk van de machtige camorragroep Casalesi, een boss. Niet deze jongens. Ze weten niks, alleen hoe ze met een pistool moeten schieten. Niemand van hen heeft gestudeerd en de meesten hebben zelfs hun middelbare school niet afgemaakt. Degenen die wél naar school gaan, steken daar zonder verpinken hun lerares neer. Ze kennen uitsluitend de taal van het geweld. Die jongens zijn helemaal gek: hun brein is weggebrand door de drugs. Daardoor zijn ze bijzonder gevaarlijk en onvoorspelbaar.

»Voor een journalist is het dan ook moeilijk geworden om nog normaal te werken. Vroeger kon ik afspreken met een boss. Ik kon met hem praten en ik wist dat ik de ontmoetingsplaats levend zou verlaten. Als ik met een zogenoemde babyboss wil praten, dan krijg ik een contactpersoon die zich ‘Pistoletta’ (Pistooltje, red.) noemt. Moet ik met zo iemand afspreken? Dan loop ik het risico afgeknald te worden.»

‘Ik loop altijd met mijn pistool in de hand,’ zei Luigi Giuliano Junior, een bebaarde babyboss, onmiddellijk na zijn arrestatie in de zomer van dit jaar, ‘ook al moet ik gewoon naar de krantenkiosk om de hoek. En ik schiet onmiddellijk.’

'Ik heb altijd een pistool bij me, ook al moet ik gewoon naar de krantenkiosk. En ik schiet onmiddellijk' Babyboss Luigi Giuliano Junior

Het leven van de maffiabaasjes draait volledig rond geweld en wapens. Ze gebruiken de daken van de woonkazernes waarin ze met hun ouders wonen, als schietstands en mikken op de schotelantennes van de buren. En ze oefenen niet alleen op antennes.

'De maffiabaasjes gebruiken de daken van woonkazernes als schietstands en mikken op de schotelantennes van de buren.'

Op 31 december 2013 was men druk in de weer met de voorbereidingen van de feestdis ten huize van de zware maffiafamilie Giuliano. Maar net voor iedereen aan tafel ging, greep één van de koters van de familie, een 14-jarig neefje met de bijnaam Panzarotto, één van de magnumpistolen die in de woonst rondslingerden. Hij wilde het nog snel even uitproberen in de wijk, zei hij. Even later zeeg verderop in de straat een donkere immigrant uit Bangladesh neer.

'Die jongens kennen uitsluitend de taal van het geweld. Ze zijn helemaal gek: hun brein is weggebrand door de drugs' Camorraspecialist Dario Del Porto


Moordvloten

De babyboss en hun killers hebben de gewoonte op hun motorini uit te rijden in groepen die ze paranze armate (gewapende vloten) of batterie di fuoco (vuurbatterijen) noemen. Daarmee zaaien ze dood en terreur in de straten van Napels. De komst van zo’n moordkaravaan wordt aangekondigd door het onheilspellend aanzwellende geluid van de zware scooters van 200 cc en meer. En dan is er geen ontsnappen meer aan en beginnen vijf, zes semiautomatische wapens in het rond te schieten. Soms zijn deze tochtjes wraakexpedities waarbij de maffiosi het op één bepaald iemand gemunt hebben, maar even vaak is het niet de bedoeling om gericht te doden en schieten de babyboss en hun paranze dei bambini of kindervloten lukraak om zich heen – gewoon om iedereen op straat in paniek te zien wegduiken. Zoals IS in Syrië en Irak schieten ze op alles en iedereen: op ramen en deuren, op geparkeerde en voorbijrijdende auto’s, en op mensen die zich in doodsangst op de grond gooien en bescherming proberen te zoeken. Fare la stesa, ‘ze even plat op hun buik laten gaan’: zo noemen de babyboss dat. Of ze jagen de buurt de stuipen op het lijf door in het midden van de nacht een paar salvo’s te lossen. Tegen dat de politiepatrouilles ter plekke raken, zijn ze allang weer verdwenen. Dat soort tochtjes is een ware plaag geworden: in het hart van Napels deden zich op 17 september drie schietpartijen voor in minder dan twaalf uur tijd.

'Soms schieten de Napolitaanse babymaffiosi vanop hun scooters lukraak in het rond – gewoon om iedereen in paniek te zien wegduiken'

Eén van de meest beruchte killers van het moment is een 17-jarige die de bijnaam Totore ’o Malegno heeft meegekregen. De jonge scherpschutter en moordenaar werd beroemd toen hij op een nacht een sigaretje stond te roken voor de ingang van discotheek Privat 1 in Pozzuoli, de zusterstad van Napels. De 24-jarige Maurizio Lutricuso vroeg hem om een sigaret. Lutricuso was zelf een straatrover en overvaller die zich op zijn Facebookpagina ‘Mesrine’ noemde, naar de beruchte crimineel Jacques Mesrine, die het in de jaren 70 in Frankrijk tot volksvijand nummer 1 schopte. Totore kon duidelijk niet om het verzoek lachen en schoot Lutricuso zeven kogels door het hoofd.


Generatieconflict met lijken

Ondanks hun beperkte intellectuele capaciteiten hebben de babyboss in Napels voet aan de grond gekregen en heersen ze er over een aantal wijken.

Del Porto «Het fenomeen van de babyboss is een combinatie van gangsterisme en maffia. Die vermenging zorgt voor een zeer gevaarlijke vorm van criminaliteit, veel gevaarlijker dan wat je in andere landen ziet. In normale omstandigheden controleren de maffiagroepen dit soort gangsters, ze houden ze onder de knoet. Maar in Napels is dat niet langer het geval. Machtige maffiagroepen als de Casalesi zeiden tot voor kort: ‘In die en die discotheek willen wij geen geweld, want de eigenaars betalen ons pizzo, beschermingsgeld, en ze betalen aan ons alleen.’ Het straattuig hield zich daaraan. Maar dat is voorbij. De babyboss trekken zich niets meer aan van de vroegere pikorde. Het respect is weg. Zij gaan nu óók pizzo halen in die discotheek en als ze geen geld krijgen, vallen er doden. En na hen komt er een ándere babyboss langs die hetzelfde doet.»

HUMO De camorra staat er niet om bekend dat dergelijk respectloos gedrag van jongeren ongestraft blijft.

Del Porto «De traditionele camorra is flink verzwakt door de opeenvolgende operaties van politie en justitie. De meeste oudgedienden zitten in de gevangenis, waar ze lange celstraffen uitzitten, en bovendien hebben veel camorristi ervoor gekozen om pentito te worden en samen te werken met het gerecht. De jonge lichting heeft daarom geen enkel respect meer voor de vaders en de ooms, die ze laf en slap vinden. Ze aanvaarden hun gezag niet meer.»

Maar de oude camorristi spelen het spel ook wel leep. Aan de ene kant werken ze samen met justitie, terwijl ze aan de andere kant de babyboss hun gang laten gaan en zelfs van wapens voorzien. De oude bazen denken er hun voordeel mee te doen. Ze gaan ervan uit dat de babyboss op lange termijn ook hún belangen zullen behartigen: per slot van rekening zijn er familiebanden.

De belangrijkste baardcamorra, bijvoorbeeld, is het Sistema Di Forcella, een alliantie van zeer jonge snaken van de families Giuliano en Sibillo in de Napolitaanse volkswijk Forcella. En de naam Giuliano klinkt als een klok in camorraland. In de jaren 80 waren de Giuliano-broers de koningen van Napels.

Het nieuwe Sistema Di Forcella werd tot voor kort geleid door Luigi Giuliano Junior, maar die werd deze zomer opgepakt met zestig andere babygangsters en hun handlangertjes. Zijn plaats werd ingenomen door de 19-jarige Emanuele Sibillo, die de oorlog tegen de gevreesde familie Mazzarella, één van de machtigste camorraclans, voortzette. Dat werd Emanuele niet in dank afgenomen: kort daarna werd zijn lichaam in het holst van de nacht voor de ingang van het Napolitaanse ziekenhuis Loreto Mare gedumpt. Onmiddellijk nam zijn 24-jarige broer Pasquale het roer over en dreef het geweld in de straten zo mogelijk nog op. Pasquale Sibillo is momenteel de meest gezochte babyboss van Napels. Ondanks een maandenlange klopjacht van de politie zit hij nog altijd ondergedoken in de kleine straatjes en stegen van Forcella, waar tientallen jonge mannen en vrouwen hem uit de handen van justitie helpen te blijven.


Een stad vol hufters

'De camorra gedijt waar er geen werk is, ze gaat vissen op plaatsen waar geen alternatieven zijn, waar wanhoop heerst. (De Napolitaanse burgemeester Luigi de Magistris)'

Als we de Napolitaanse burgemeester en vroegere antimaffiaprocureur Luigi de Magistris midden september opzoeken, heeft hij stormachtige dagen achter de rug. Het is de ochtend na de tweedaagse missie van de nationale parlementaire antimaffiacommissie in Napels. De delegatie onder aanvoering van voorzitster Rosy Bindi was in de stad neergestreken om de top van de magistratuur, de politiediensten en De Magistris zelf aan de tand te voelen over het uit de hand lopende geweld van de babyboss. De vlam sloeg in de pan toen de Toscaanse ex-minister Bindi haar conclusie bekendmaakte: ‘De camorra is een wezenlijk bestanddeel van deze samenleving, deze stad en deze regio.’

De politieke en intellectuele elite van Napels ontstak in woede over deze ‘verbijsterende en beledigende’ woorden. Bindi weigerde zich echter te verontschuldigen en zei droogjes: ‘Het niet ontkennen van de camorra is de eerste stap in de bestrijding ervan.’ Ook De Magistris ging tegen Bindi tekeer. Hij noemde haar woorden ‘kwetsend, idioot en onjuist’. Als we De Magistris in het stadhuis treffen, kookt hij nog altijd.

Luigi de Magistris «Als de voorzitster van de antimaffiacommissie dergelijke lasterlijke en valse uitspraken doet over onze stad, riskeert ze de camorra alleen maar sterker te maken. Waarom? Als je zegt dat de camorra een bouwsteen van Napels is, geef je de maffia een aura van onoverwinnelijkheid. Dat is onacceptabel.

»Ik vecht al twintig jaar tegen de maffia – eerst als magistraat, daarna als burgemeester. Ik zal ook nooit het enorme gevaar ervan ontkennen: het is een kanker die de staat, de politiek, de magistratuur en de politiediensten heeft aangetast.»

HUMO Uw vriend, de gerespecteerde theoloog Gennaro Matino, is het niet eens met uw kritiek op Bindi. Hij zegt dat de meerderheid van de Napolitanen wel degelijk lak heeft aan regels. Ze gooien hun afval op straat, parkeren hun auto op het trottoir, maken carrière door hun job met steekpenningen te kopen en verrijken zich op illegale wijze… Volgens Matino is iedereen die de wet niet respecteert, een camorrista en is Napels een stad vol hufters.

De Magistris «Napels is een anarchistische stad. De Napolitaan zit gevangen in een permanente strijd tussen anarchie en justitie. Napolitanen zijn zeer gehecht aan justitie, én ze zijn een beetje afkerig van de wet (lacht).»

HUMO Wat Matino impliceert, is dat de camorra goed kan gedijen op een voedingsbodem van een wetteloze bevolking.

De Magistris «De camorra gedijt waar er geen werk is, ze gaat vissen op plaatsen waar geen alternatieven zijn, waar wanhoop heerst...»

HUMO En waar jongeren niet naar school gaan en niet worden opgevoed. In uw stad lopen babyboss van 14 à 15 jaar rond.

De Magistris «Er zijn babygangs die zeer gevaarlijk zijn. Als we die niet hard aanpakken, kunnen ze groeien. Zoals jullie weten, heeft de camorra harde klappen te verwerken gekregen en zijn veel groepen verdwenen of verschrompeld. Bovendien is de band tussen de Napolitaanse politiek en de maffia verbroken. En dus gebeurt er wat we vandaag zien: gewapende maffiabendes die op een gewelddadige manier willen demonstreren dat ze bepaalde territoria van de stad controleren. Hun jonge leiders stellen zich kandidaat als toekomstige bazen van de camorra. Nieuw is wel dat de business van de jonge camorristi uitsluitend rond drugs draait. De camorra van vroeger deed zaken met de politiek, haalde zo openbare aanbestedingen binnen en was zeer actief in, bijvoorbeeld, de vastgoedsector. Ze hield zich ook bezig met het verhandelen en dumpen van afval op nationaal en internationaal vlak.

»Er is nu een trendbreuk. De kleine boss concentreren zich op het controleren van pleintjes in de stad waar ze drugs verkopen en per plein 2.000 tot 3.000 euro per maand kunnen verdienen, wat een meer dan behoorlijk loon is in Napels. In zekere zin is dat minder gevaarlijk voor de stad dan de oude camorra, want die controleerde het politieke leven van de stad. Maar die is nu een belangrijk deel van haar macht kwijt. Waarom? De politiek kan leven zonder de maffia, maar een maffia die geen banden heeft met de politiek, sterft uit.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234