De nieuwe lichting Belgische elektronicaproducers: 'Ik kan m'n creativiteit niet forceren, want dan komt er alleen maar shit uit'

Vorige week kon u in deze kolommen kennismaken met het kruim van de vaderlandse elektronicaproducers: door Aphex Twin, Ricardo Villalobos of Boards Of Canada geobsedeerde jonge synthrukkers en laptopfreaks, die in muffe slaapkamers dan wel geïmproviseerde thuisstudio’s – onder het motto: ‘Unplugged, mijn oor!’ – knallende dan wel zwaar onderkoelde valiumbeats fabrieken.


✪ A/T/O/S ‘Chic ex-lief’

IN EEN NOTENDOP: slome, in triphop en dubstep gemarineerde popsongs. Lees: knallende beats van Truenoys (37) en Amos (27), afgetopt met de warmbloedige soulvocalen van die laatste.

ZOU U EIGENLIJK MOETEN KENNEN VAN: Hun debuutplaat ‘A Taste of Struggle’, één van de meest gave inlandse elektronicaplaten van de afgelopen vijf jaar – wacht met uw tegenspraak tot we onze vingers in de oren hebben gestopt. We zijn overigens in prima gezelschap: Tricky én dubsteppionier Mala zijn fans.

HET BEGIN:

Amos «Ik had een demootje gemaakt waarop ik zong en mezelf op akoestische gitaar begeleidde – ’t klonk een beetje als Lauryn Hill unplugged. Mijn moeder vond dat ik daar iets mee moest aanvangen, en ze gaf die tape aan de vriend van een vriend, die ’m vervolgens doorspeelde aan Truenoys met de woorden...»

Truenoys «‘Goeie stem, maar er gebeurt niks mee. Lijkt me wel iets voor jou.’ Ik hoorde dat stemtimbre en dacht: ‘Inderdaad: wreed nice.’ We spraken af, ik liet haar wat beats horen, en een paar dagen later ben ik aan het nummer ‘A Taste of Struggle’ begonnen, met haar stem in het achterhoofd. Ik liet die groove aan haar horen, zij verzon er ter plekke een zanglijn bij en schreef later een goeie tekst. We hebben het meteen opgenomen – één take, baf! Ik heb het aan Mala laten horen, die ik via via kende, en hij was er meteen zot van. Toen we dat wisten, zijn we op ons dooie gemak nummers beginnen te schrijven, genoeg om twee, drie platen mee te vullen.»

OVER HUN VOLDRAGEN SOUND:

Truenoys «Dat onze debuutplaat zo – al zeg ik het zelf – fantastisch klinkt, is ook de verdienste van Werner Pensaert (producer van onder andere The Scabs, De Kreuners, Noordkaap en Humo’s ‘Turalura’, red.), die ze heeft gemixt. En van Darcy Proper van de Wisseloord Studios, die verantwoordelijk was voor de mastering: de plaat had echt een female touch nodig. Heel anders dan onze eerste single, die door John Dent – zie ook: Bob Marley, Massive Attack, de hele Warp-catalogus – in een knaller was getransformeerd.»

DE HAMVRAAG: Of ze hun drinkwater misschien importeren uit Bristol?

Truenoys «Dat niet, maar ik begrijp waarom je dat vraagt. Toen ik Werner ‘A Taste’ liet horen, duurde het welgeteld zeven seconden voor hij ‘Bristol-sound!’ riep.»

Amos (tegen Truenoys) «Bristol-sound? Waar hebben jullie ’t eigenlijk over?»

HUMO Goeie vraag, eigenlijk.

Truenoys (tegen Humo) «Te jong, hè? Ik heb nooit gedacht: ‘Laat ik maar ’ns nummers schrijven die qua sound op Portishead, Tricky en Massive Attack lijken.’ Het ging helemaal vanzelf. Nu ja: ik ben ook opgegroeid met die shit, hè? Zelf hoor ik er trouwens ook Mo’ Wax in.»

’T IS EEN HOBBY, WANT:

Truenoys «Hola, het is veel meer dan een hobby.»

Amos «Maar het voelt wel zo.»

HUMO Omdat het geen voltijdse job is?

Amos «Ik zou het veel te snel beu geraken als ik dag in, dag uit niks anders deed. Ik kan m’n creativiteit gewoon niet forceren, want dan komt er alleen maar shit uit.»

Truenoys «Ik forceer me soms wél om naar de studio te gaan. Omdat ik weet dat er een kans bestaat dat van de twee, drie beats die ik tegen mijn goesting maak, er eentje knal op zit. En dan kan ik met een gerust hart wat anders gaan doen.»

OVER TEKSTEN:

Amos «Geef mij een straffe beat en er komt iets uit m’n mond gerold. Soms is het recht uit m’n eigen leven gegrepen, soms probeer ik me in te beelden dat ik iemand anders ben.»

Truenoys «Soms discussiëren we over een tekst en realiseer ik me plots: ‘Hey: gaat dat over die ene?’»

Amos «Mijn ex-lief heeft zich weleens herkend in deze of gene tekstflard, maar hij is er nooit kwaad om geworden – vond ik héél chic van ’m (lacht).»

BEGINNEN BIJ: ‘Cosmos’.


Beluister 'A/T/O/S' integraal hieronder:


✪ Welväert ‘Op de loop voor de flikken’

IN EEN NOTENDOP: Met z’n electronic body music versie 3.0 knipoogt ex-filmstudent Jeroen Jullet (31) naar onder anderen D.A.F., Nine Inch Nails en Depeche Mode. Wij zijn al van minder in een eenmanspolonaise uitgebarsten.

MAG U EVENTUEEL KENNEN VAN: de door Jullet zelf gemaakte clip van ‘Nightwatch’, waarin te zien is hoe hij in Italië op pad ging met ’s lands olijkste graffiticrew NAWAS.

DE OERKNAL:

Jeroen Jullet «’t Is vast weinig origineel, maar mijn muzikale tijdrekening begint bij Nirvana: ’t was extreme punk, maar ze gebruikten wél structuren uit de popmuziek. Door hen ben ik gitaar beginnen te spelen, en ook al stonden er op mijn eerste exemplaar maar drie snaren, ik schreef er meteen m’n eigen nummers mee. Later ging ik in allerlei punk- en hardcoregroepjes spelen, maar ik was tegelijk zot van de Franse electro en new wave die in de jaren 2000 populair was – Vitalic en Black Strobe en zo. Toen ik afstudeerde aan de filmschool had ik plots veel zin om elektronische muziek te maken: ik heb toen een paar lange clubby tracks gemaakt, maar daar ben ik snel van afgestapt. Iets vertellen in maximaal vijf minuten, dat lag me meer: strofe, refrein, strofe, refrein, bruggetje, refrein, klaar.»

DE HAMVRAAG: Waarom er nog altijd geen elektronicalabels ruziemaken om de zowat kant-en-klare Welväert-plaat uit te brengen.

Jullet «Ik gok: omdat diezelfde labels overstelpt worden met mails en luisterlinks, en ze dus nog niet aan de mijne zijn toegekomen. Verder ben ik, euh, blijkbaar niet ondernemend genoeg. Ik heb al gedacht: misschien moet ik mezelf eens vastketenen aan de voordeur van een labelmanager, en ’m niet laten vertrekken voor hij naar mijn plaat geluisterd heeft (lacht).»

OVER DE CLIP VAN ‘NIGHTWATCH’:

Jullet «In één woord: avontuur! De eerste nacht filmde ik hoe ze een volledige trein spoten, en het was de bedoeling dat we ’s anderendaags bij daglicht nog wat extra beelden zouden schieten. Maar ’s ochtends bleek het traject veranderd, en een Italiaanse graffiticollega wist precies waar ze moesten wezen. Ik ben ze gevolgd tot het moment dat ze over een hoge poort moesten kruipen; de beelden die je in de clip ziet, zijn geschoten met een GoPro-camera die op iemands hoofd gemonteerd stond. Uiteindelijk ben ik zelf ook nog moeten gaan lopen, want iemand had intussen de flikken gebeld. Kortom: dolle pret.»

OVER ZIJN COVER VAN ‘ROSES’:

Jullet «Ik was een beetje aan het aanmodderen met een synthesizer toen ik op Acht het concert van dEUS in het Koninklijk Circus zag voorbijflitsen. En toen dacht ik terug aan hun concert op Pinkpop, ergens halverwege de jaren 90: dat had ik als klein ventje nog op tv gezien. Ik ben wat beginnen te spelen met de noten van ‘Roses’ – het nummer waarmee ze toen afsloten – en voor ik het wist stond die cover in de steigers. For the record: ik vind ‘The Ideal Crash’ nog altijd een wereldplaat.»

OVER DIE UMLAUT IN ZIJN ARTIESTENNAAM:

HUMO Spreek je ’m uit als ‘Welveert’, of is het een stille Motörhead-umlaut?

Jullet «Gewoon: ‘Welvaart’. Dat woord spookte al een tijdje door mijn hoofd, en plots dacht ik aan dat accent in Âme, één van mijn favoriete muzikantenduo’s. En toen was het pleit beslecht: Welväert moest het worden. Ik vind: je moet er ook niet té lang over nadenken, want voor je ’t weet is iemand je voor. Doodjammer trouwens dat ‘The War On Drugs’ intussen bezet is, want die naam zou geknipt zijn voor een andere groep waarin ik meespeel.»

BEGINNEN BIJ: ‘Nightwatch’.


Bekijk de clip voor Welväerts cover van Foo Fighters' 'White Limo':


✪ Kassett ‘Brein in sluimerstand’

IN EEN NOTENDOP: half melancholische, half nachtmerrie-achtige valiumbeats die niet zouden misstaan op Tri Angle (zie tevens: Holy Other, Balam Acab en Evian Christ), ontstaan in de slaapkamer van striptekenaar annex thuisproducer Gavin Vanaelst (22), woonachtig te Antwerpen-Zuid.

MAG U EVENTUEEL KENNEN VAN: Het YouTube-filmpje bij het mooie, in januari van dit jaar als download verschenen ‘Platinum’, waarin iemand – wij gokken: Vanaelst zelve – op de rug gefilmd wordt tijdens een nachtelijke tocht door een anonieme voorstad.

'Mensen komen me weleens vertellen dat ik 'goeie achtergrondmuziek' maak. Fuck, jong: krekels in de tuin maken achtergrondmuziek, ik niet!'

HET BEGIN:

Vanaelst «Vroeger nam ik vaak liedjes op waarin ik zong en gitaar speelde, maar het kantelpunt richting elektronica kwam er toen ik ‘Polkadot Blues’ van Hudson Mohawke hoorde: ik ben als een gek beginnen te oefenen, en nu kom ik stilaan op het punt dat ik wat ik hoor in m’n hoofd ook echt kan maken.»

DE WERKWIJZE:

Vanaelst «Mijn eerste plaat is gemaakt met een Korg M1-synthesizer, maar die heb ik uit geldgebrek van de hand moeten doen. Nu maak ik alles op mijn laptop, met de softwareversie van diezelfde synth. Mijn studio bestaat trouwens uit diezelfde laptop en een koptelefoon waarvan de ene oorschelp met tape aan de hoofdsteun is bevestigd: niet ideaal, maar lastig gaat ook.

»Ik werk vooral ’s nachts aan mijn muziek, en dat heeft vast zijn weerslag op de klanken die ik voortbreng. Ook al omdat ik soms half slapend werk: mijn handen bewegen, maar mijn brein staat soms al in de sluimerstand.»

DE VRAAG: Of Vanaelst daar goed zit, in de niche van de luisterelektronica?

Vanaelst «’t Is makkelijker als je muziek maakt waarop de mensen kunnen dansen, want dan kun je onder dezelfde naam ook optreden en deejayen. Zoniet ben je als het ware veroordeeld tot, euh, het grote niets. Pas op: ik ben zeker niet vies van nummers die echt knallen, maar voorlopig ben ik er nog niet zo goed in. (Denkt na) Weet je waar ik echt een hekel aan heb? Dat mensen me komen vertellen dat ik ‘goeie achtergrondmuziek’ maak. Fuck, jong: krekels in de tuin maken achtergrondmuziek, ik niet! Het is toch niet omdat je rustige elektronische muziek maakt, dat de mensen er niet meer aandachtig naar moeten luisteren?»

Beginnen bij: ‘Platinum’ (hieronder!).

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234