De Ronde van Vlaanderen: Fabian Cancellara

De verwoestende kracht in zijn benen is uniek in de wielergeschiedenis. Het hele peloton – ja, ook de jonge Peter Sagan – vreest de krachtexplosie van zijn typische demarrage. Terwijl iedereen op de trappers staat, blijft hij gewoon in het zadel. Maar in het hoofd van Fabian Cancellara, zondag de grote favoriet voor de Ronde van Vlaanderen, huist ook twijfel: 'Ik ben emotioneel, en dat is mijn zwakke plek.'

Wielrenners zijn nomaden. Je beseft het pas als je ze door de hotellobby ziet slenteren. Verweesd, een beetje doelloos zelfs. Twee dagen voor Milaan-Sanremo is RadioShack Leopard Trek, de ploeg van Cancellara, neergestreken in het Novotel in de buurt van de luchthaven van Milaan.

De meeste andere ploegen logeren in het centrum van de stad, maar Cancellara en de zijnen namen een dag eerder nog deel aan een koers in Lombardije. Met de Tirreno-Adriatico in de benen als voorbereiding op de voorjaarsklassiekers zijn ze alweer twee weken van huis weg. Hotel in, hotel uit.

Cancellara oogt gespannen. Renners van zijn niveau zijn vlak voor iedere topprestatie nerveus. Er is de onrust, de onzekerheid ook. De vraag of de vorm er wel is, en of die vorm wel goed genoeg is om aan de hoge verwachtingen te voldoen. De druk is hoog. Zeker voor de Zwitser, die al twee jaar geen klassieker heeft gewonnen.

Zoiets knaagt, zeker mentaal, iets waar hij volgens zichzelf en anderen gevoelig voor is. 'Hij is beïnvloedbaar,' zegt Tom Boonen in een interview dat volgende week in Humo verschijnt. 'Hij laat gauw zijn kopje hangen.'

Zijn ploegleider Kim Andersen, sinds jaar en dag zijn vaste begeleider, omschrijft hem als heel emotioneel: 'Iemand die soms te veel nadenkt, over zowat alles, het leven, zijn sport.'

Dirk Demol, een andere ploegleider bij RadioShack, meent dat hij zijn rol als leider té goed wil doen, en dat hij zich soms met dingen bezighoudt waarover hij zich in zijn positie niet hoeft te bekommeren.

En dan is er natuurlijk de pijnlijke Ronde van Vlaanderen van vorig jaar: na 198 kilometer viel Cancellara na een bevoorrading over een verdwaalde drinkbus. Sleutelbeen gebroken, koers voorbij en weg ook de belofte om te schitteren. 'Er staat nog een rekening open, ja,' vertelt hij in het soort onpersoonlijke vergaderzaal dat je enkel in hotels vindt. 'Zondag sluit ik ze af. Vorig jaar was mijn droomscenario om op de Oude Kwaremont aan te vallen en solo naar Oudenaarde te rijden. Die droom kwam niet uit, ik kwam zelfs niet in de buurt. Dat was een immense teleurstelling.'

HUMO Pas enkele weken geleden heb je naar de beelden van vorig jaar gekeken. Kon je het niet eerder aan?

Fabian Cancellara «In mijn hoofd ben ik al maanden bezig met de voorbereiding, maar de tijd was er nu rijp voor. Ik heb de integrale tv-uitzending gekregen van mijn goede vriend André Meganck (VRT-producer, red.), en ik heb vooral gekeken als ploegleider.»

HUMO Wat heb je eruit geleerd?

Cancellara «Een paar dingen: waarom de koers zich zo heeft ontwikkeld - het ontstaan van de kopgroep bijvoorbeeld is altijd een voorbeeld van oorzaak en gevolg. Meer ga ik je niet vertellen (lacht). Het tactische plan dat we vorig jaar in gedachten hadden, zou perfect gewerkt hebben. Dit jaar proberen we het opnieuw.»

HUMO Mark Cavendish vergeleek Milaan - Sanremo met een opera: het gaat de hele tijd crescendo. Waaraan doet De Ronde je denken?

Cancellara «'Jailhouse Rock'! Niet dat het een gevangenis is, maar als ik op het parcours rijd, voel ik me zoals dat nummer klinkt. Het is voortdurend draaien en keren, op kasseien en asfalt, bergop en bergaf. Je moet op alles voorbereid zijn, als klassieker is het de grootste uitdaging.

»Trouwens, als je in Vlaanderen komt voor de Ronde, treed je een andere wereld binnen. Als ik enkele dagen ervoor in Zaventem land, zie ik iedereen naar me kijken. De mensen weten dat ik daar ben voor hun Ronde. Voor jullie is het precies Pasen en Kerstmis tegelijk, en wij, de renners, delen dat gevoel. Het is de belangrijkste week van het jaar, te vergelijken de finale van de Wereldbeker of de Superbowl.

»Nergens ter wereld vind je zulke supporters als in Vlaanderen. Op een criterium staan er veertigduizend mensen te roepen en te supporteren. Mijn vrouw kon haar ogen niet geloven. 'Je hebt een bodyguard nodig,' zei ze.

»Dat is het geluk van onze sport: ze overleeft ondanks al die dopingperikelen omdat we heel dicht bij de mensen staan, ze kunnen ons aanspreken en aanraken wanneer ze willen. Voetballers kun je alleen van ver aanmoedigen, en ze zien jou waarschijnlijk niet eens staan - ze zijn niet begaan met jou.»



Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234