De schaar in The Horrors

Ik blijf erbij: dé single van 2009 was het oorverdovend melodieuze 'Who Can Say' van The Horrors. En dus bel ik op een verloren dinsdagavond om klokslag middernacht met de bedenker van dat moordnummer: Horrors-aanvoerder Faris Badwan, voorheen Faris Rotter.

Klokslag middernacht, want The Horrors zitten down under in Australië op het Big Day Out-festival. En ja hoor: Faris Badwan ligt a) nog in bed en is b) 'niet op de hoogte gebracht' van een interview. Maar sinds ons gesprek van vorig jaar in Brussel wist ik het al: geen aardigere, slimmere en beter opgevoede jongens dan die van The Horrors. Te bed of niet te bed, Faris Badwan staat Humo zonder problemen te woord.

HUMO Kun je uitleggen wat je zo aantrekt aan de muziek van The Chiffons, The Shangri-Las, The Crystals, The Ronettes of The Shirelles?

FARIS BADWAN «De dramatiek. De songs van The Shangri-Las bijvoorbeeld zijn mini-soapopera's, met dat mooie contrast tussen naïeve teksten en een bombastische productie. En dan is er nog dat hele gang-gedoe: er komt altijd wel één of andere bendeleider roet in het eten gooien. Ik was als kind al gek op films over bendes, denk maar aan 'Rebel Without a Cause' met James Dean of 'The Wild One' met Marlon Brando, en die fascinatie vind ik ook terug bij die girl groups

HUMO Je hebt het natuurlijk over 'The Leader of the Pack' van The Shangri-Las. Zou er ooit een betere song zijn gemaakt?

BADWAN «Ik denk het niet. Ze zingen in wezen over een typisch schoolmeisjesprobleempje - hoe ze zich aangetrokken voelen tot een bad boy, en over hoe boos hun ouders daar wel over zijn - maar ze brengen het op zo'n manier dat je als luisteraar de indruk krijgt dat ze het over de grootste omwenteling uit de wereldgeschiedenis hebben.»

HUMO Every little bit hurts, wist je dat dan niet?

BADWAN (lacht) «Wat ik wil zeggen: de beste girl group-songs zijn de sterkste getuigenissen van jong en verliefd zijn, of van jong en net heel erg verdrietig zijn, die ik ken. Het zijn de sterkste getuigenissen van leven tout court.»

HUMO Is er een minder bekende girl group-song die je ons kunt aanraden?

BADWAN «Er is één song van Ellie Greenwich waaraan ik verslaafd ben: 'Baby'. Ellie Greenwich was zo'n typische songwriter die, van negen tot vijf in de Brill Building in New York, popsongs schreef voor meidengroepen als The Ronettes, The Crystals en The Shangri-Las. Samen met haar man Jeff Barry heeft ze zo onder andere 'Be My Baby' en 'The Leader of the Pack' op haar naam staan. Maar ze heeft ook zelf een paar liedjes opgenomen, en 'Baby' is er eentje van - het was haar eerste solosingle. Minder bekend dan haar hits voor anderen, maar minstens even ontroerend.

»Van alle songschrijvers uit de Brill Building was Ellie Greenwich volgens mij de meest getalenteerde. Ze was de grootmeesteres in die tienerdramatiek waar ik het net over had. Ze is vorig jaar gestorven, en dat deed me echt wat.»

U vindt het volledige interview met Faris Badwan vanaf dinsdag 9 februari in Humo 3623

Concertagenda

The Horrors spelen op dinsdag 16 februari in het Koninklijk Circus in Brussel en op zondag 21 februari in Democrazy Minnemeers in Gent.

U vindt het volledige interview met Faris Badwan in Humo 3623 van 9 februari 2010

The Horrors on MySpacethehorrors.co.uk

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle verhalen van de Humo rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234