De strandfilosofie van Beach House: 'Ik ben het niet eens met mensen die het deprimerende tijden vinden'

De zevende plaat van Beach House heet ‘7’ en toch is ze voor Victoria Legrand en Alex Scally niet gewoon wat volgt na nummer zes. ‘7’ moet een nieuw tijdperk inluiden en dat hoor je: hun bezwerende droompop klinkt energieker dan ooit. Wanneer we het duo uit het Amerikaanse Baltimore spreken in de theaterzaal van de platenfirma, zijn ze nog altijd even enthousiast. ‘We weten eindelijk hoe het moet.’

'Ik ben het niet eens met mensen die het deprimerende tijden vinden'

HUMO Was het nodig om het roer om te gooien?

ALEX SCALLY (gitaar/toetsen) «Ja. Jarenlang zaten we eerst in ons repetitiehok eindeloos te werken aan nieuwe songs, om ze vervolgens tegen de klok op te nemen in een dure studio. Daar kregen we veel te veel stress van. Na de opnames van ‘Depression Cherry’ en ‘Thank Your Lucky Stars’, die we in één lange sessie van negen weken hebben gemaakt, waren we dat echt beu.»

HUMO Het moest vooruitgaan?

SCALLY «Als we iets gehaat hebben de afgelopen jaren, dan wel dat het allemaal soms veel te lang duurde. Van veel songs waren we het gevoel al kwijt toen we eindelijk de studio introkken. ‘Troublemaker’ (uit ‘Bloom’, red.) is zo’n nummer waar we wild van waren toen we het schreven, maar we hebben het niet goed gekregen in de studio. Eigenlijk hadden we de oorspronkelijke demo moeten gebruiken...»

VICTORIA LEGRAND (zang/orgel) «Maar dat wilde de producer niet. Tja, zo’n opnameproces is complex en vaak zie je alles pas achteraf weer helder.»

SCALLY «Het heeft ons zeven platen gekost om uit te vinden hoe het moest, maar nu weten we hoe we die energie kunnen vasthouden. Ik heb intussen geleerd hoe ik zelf een goeie opname moet maken, dus toen we ons repetitiehok tot studio hadden omgebouwd, kwam het inzicht: we kunnen er niet alleen demo’s maken, maar volwaardige platen opnemen. Dat is een pak goedkoper dan een studio huren, en je moet niet proberen om een moment of een sfeer opnieuw vast te krijgen. Wat je op ‘7’ hoort, is vaak de eerste keer dat iets gespeeld werd.»

HUMO Wat vond je het opwindendst aan de opnames?

LEGRAND «Vooral werken met nieuwe mensen. Naarmate je ouder wordt, vergeet je al eens om je open te stellen voor nieuwe ervaringen, maar als muzikant móét je dat blijven doen. Sonic Boom van Spacemen 3 heeft ons bij de opnames geholpen, en dat was geweldig. Hij bulkt van de wijsheid en de ervaring, maar hij heeft zo zijn eigen manier om die te delen, zonder veel te zeggen.»

SCALLY «‘Suck it and see’ was zijn antwoord op alles: gewoon proberen en zien wat eruit komt. Dat was een verademing na jaren waarin de studio een plek was waar we onze songs angstvallig moesten bewaken om ze niet te laten verpesten. Als we iets wilden uitproberen, was er altijd wel een technicus of een producer die dat afblokte omdat het tegen de regeltjes was. Met Pete (Kember, echte naam van Sonic Boom, red.) hing er vanaf het begin een open sfeer, alles mocht.»

HUMO Ik las dat jullie niet met elkaar praten als jullie songs schrijven.

SCALLY «Natuurlijk wel, maar dan vooral over praktische dingen: ‘Dit stuk duurt te lang.’ Of: ‘Hier ontbreekt nog iets.’ We proberen vooral onze muziek niet onnodig verstandelijk te benaderen, dat doen we al genoeg in interviews. Terwijl we schrijven, voelen we onze muziek liever, zonder na te denken.»

LEGRAND «Als ik speel, zoek ik wel betekenis. ‘Klinkt dit gitaarakkoord als de zin van het leven?’ Zoiets durf ik al eens te vragen (lacht).»

HUMO ‘7’ is geïnspireerd door de ‘maatschappelijke waanzin van 2016-2017’. Donald Trump dus. Jullie ook al, Beach House?

LEGRAND «Néén! Dat is de ellende met persteksten, hè, zelfs al schrijf je ze zelf: elk woord krijgt belang en wordt uitvergroot. Het laatste wat ik wil, is dat die plaat wordt gereduceerd tot een protest tegen Trump, maar je kunt ook niet om hem heen. Hij bepaalt veel van wat er gebeurt in de wereld, en ik wil mijn ogen daar niet voor sluiten. Tegelijk wil ik ook gewoon mooie dingen maken.»

SCALLY «Ik ben ervan overtuigd dat we in een tijd leven waarin alles op losse schroeven komt te staan, zoals in de sixties. Mensen beginnen in te zien wat sociale media de samenleving aandoen, er wordt meer gestreden voor gendergelijkheid, er wordt gesproken over rassenkwesties... En in Europa worstelen jullie met die vluchtelingencrisis en de groeiende onverdraagzaamheid die die met zich meegebracht heeft. Het is onmogelijk om dat niet mee te nemen in wat je doet.»

LEGRAND «En toch... Wij zijn geen politici, en we praten ook niet graag over politiek. Ik denk dat ik daar toch een lijn moet trekken.»

SCALLY «Wat ik probeer te zeggen...»

LEGRAND «Ik spreek je niet tegen, natuurlijk is de plaat doordrenkt van de sfeer die er nu hangt, maar je kunt toch niet zeggen dat ‘7’ over de verkiezing van Trump gaat?»

SCALLY «Nee, dat niet, maar je kunt toch ook niet ontkennen dat je er energie van krijgt? Ik ben het niet eens met mensen die het deprimerende tijden vinden, dit is een periode vol léven! Het voelt als de grootste culturele omslag die ik in mijn 35 jaar al heb meegemaakt. Je moet daar niet bewust over gaan schrijven, maar het sijpelt wel vanzelf door in alles wat je doet.»

LEGRAND «Dat is waar. In ‘Dark Spring’, de eerste song op de plaat, zit dat zeker. Die volatiele, roffelende drum aan het begin zit daar omdat we een duidelijke ritmeverandering wilden vatten, een soort gewelddadigheid van deze tijden. Ook mijn teksten kunnen nogal apocalyptisch overkomen, dus ja, op die manier weerspiegelt ‘7’ zonder twijfel wat nu gebeurt. Maar het is geen politieke plaat in de klassieke zin.

»Er zijn bands die willen dat je gewoon naar de teksten luistert, maar zo werkt dat niet bij ons. Wat ik zing, is belangrijk, maar net zo goed willen we een gevoel oproepen. Onze muziek heeft iets abstracts, als een schilderij van Mark Rothko

HUMO Het allesbehalve abstracte ‘Drunk in L.A.’ is nochtans geen titel die ik bij Beach House verwacht had.

LEGRAND «En daarom is hij goed, omdat we dat nog nooit hadden gedaan. Als het onverwacht was, dan was het goed genoeg om op ‘7’ te komen. Soms dient een titel zich gewoon aan en weet je dat er geen betere is. Daarom blijven we muziek maken, voor dat moment waarop woorden plots perfect samenvallen met het gevoel van de muziek.»

HUMO Zeven platen in twaalf jaar is niet weinig. Jullie werken hard.

SCALLY «En blij toe. Als je lang met iets bezig bent, komt er altijd een moment waarop je het niet meer fijn vindt. Dat wij zo hard hebben gewerkt, was zeker ook om te vermijden dat de sleur ons zou inhalen. Je zit in een cyclus: je maakt muziek, daarna tour je tot je de nummers beu bent en ervanaf wil, waarna je nieuwe songs gaat schrijven. En dan begint alles weer van voren af aan. Ons werk beu worden drijft ons vooruit. Ik ken mensen die verlamd worden door perfectionisme, en dat willen we vooral niet meemaken.»

HUMO Jullie spelen in steeds grotere zalen en op festivals. Toen ik jullie in 2016 Primavera in Porto zag headlinen, leek het alsof jullie er zelf van schrokken dat jullie daar stonden.

SCALLY «Ik herinner me die avond nog. Het was best koud voor de tijd van het jaar, drie uur ’s nachts... En er stond een flinke wind, waardoor we veel van ons materiaal niet konden spelen. Het was een bizar optreden, maar het voelde wel goed.

»Het is inderdaad hard gegaan en er is een punt geweest, ergens rond 2012, waarop we het niet meer in de hand hadden. We speelden in zalen voor 3.500 of 5.000 man, en we konden daar niet mee om. Dus besloten we voor onze laatste tournee om niet groter te gaan dan de Ancienne Belgiques van deze wereld, en daar desnoods meerdere avonden te spelen. Af en toe stonden we toch voor een groter publiek, en merkten we dat het geen probleem meer was. Ik speel nu zelfs gráág voor een paar duizend man, dus het zijn blijkbaar vooral groeipijnen.»

HUMO Jullie trekken het volgende halfjaar stevig op tournee door Europa en Amerika. Kijk je daarnaar uit?

LEGRAND «Ja. Als we op tournee vertrekken, kunnen we de plaat loslaten. Niets moet meer, want hij is af en uit. Vergelijk het met ouders die hun kind het nest zien uitvliegen. Kun je eindelijk zien hoe je het ervan afgebracht hebt.»

SCALLY «Ik dacht dat deze plaat naar de universiteit zou gaan!»

LEGRAND «Staat hij hamburgers te bakken in McDonald’s.»

SCALLY «Oh, well, dat is ook oké.»

‘7’ komt op 11 mei uit bij PIAS/Bella Union. Beach House speelt op 13 oktober in de Ancienne Belgique.

Info en tickets: www.abconcerts.be.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234