null Beeld

De Tand Des Tijds: 'Terminator 2: Judgment Day' (James Cameron, 1991)

Humo presenteert: De Tand Des Tijds! In deze nagelnieuwe reeks waagt filmjournalist Erik Stockman zich één keer per week aan een rewatch van een grote klassieker, een geliefde cultfilm of een beroemde blockbuster. Waarbij onze man zich afvraagt: hoe heeft deze film de blikkerende hoektanden des tijds doorstaan? Vandaag: 'Terminator 2: Judgment Day' van James Cameron. Licht, camera, háp!

Ieder jaar, op 29 augustus, herdenken de hardcore fans van de ‘Terminator’-franchise Judgment Day - de apocalyptische dag die de oorlog tussen mens en machine inluidde. En – om Sarah Connor maar eens te parafraseren – on August 29th, 2017, it’s gonna feel pretty fucking real to you too! Want vanaf die datum speelt ‘Terminator 2’ wereldwijd opnieuw in de zalen, en daar behoren zowel mens als machine reuzeblij om te zijn. Hoe vaak gebeurt het immers dat men (opnieuw) de gelegenheid krijgt om één van de grote klassiekers uit het actie- en sciencefictiongenre te bekijken in het heiligdom waar hij thuishoort – in de cinema? En dan nog wel in een digitaal opgepoetste versie, waardoor de mouwritsen in het bikerjacket van Arnold Schwarzenegger scherper en helderder ogen dan ooit? Om die tá-tá-tá-tá-tá-táá! -dreunvan componist Brad Fiedel uit de Dolby-kasten van de Kinepolis te horen knallen, om de T-1000 (Robert Patrick) op een doek van 9 X 20 meter door een vuurzee te zien rennen: het is en blijft een verrukking waar zelfs de meest gesofistikeerde home-cinema-systemen niet tegenop kunnen.

Alleen jammer dat James Cameron blijft vasthouden aan zijn 3D-fetisj: de conversie van ‘Terminator 2’ van 2D naar 3D voegt - behalve een besmuikt brilletje op uw neus – naar ons gevoel geen pixel toe aan de originele sensatie. Voor de rest: topfilm! Hoe heerlijk is het niet om nog eens mee te maken hoe de poedelnaakte Terminator – die overrompelende présence van The Schwarz! - aan zijn beroemde biker-outfit komt: ‘I need your clothes, your boots and your motorcycle!’ En ook de al even naakte T-1000 – sinds 1991 hebben we nog maar weinig booswichten van zijn kaliber in de cinema zien rondstuiven – mag eigenlijk boffen dat de eerste persoon die hij tegenkomt een flik van de LAPD is: zo kan hij de rest van de film rondstappen in een cool politieuniform én rondrijden in een politieauto waarop, in een geweldige sarcastische touch, het zinnetje ‘to protect and to serve’ staat te lezen.

Nog goed, zo bedenken wij ons ineens, dat die twee vlak na hun door bliksemschichten omgeven aankomst in het jaar 1997 geen Schotten in traditionele klederdracht tegen het lijf liepen, of we hadden de hele film moeten kijken naar twee cyborgs in geruite rokken: ‘Ik heb uw kilt nodig, uw bontmuts en uw doedelzak!’ Natuurlijk zijn sommige elementen door de jaren heen enigszins gedateerd geraakt, zoals het ‘Missile Command’-videogame waarop John Connor (de geweldige Edward Furlong) in het lunapark staat te tokkelen. En hoewel ‘T2’ indertijd werd geroemd voor zijn grensverleggende trucages, hebben ook enkele speciale effecten (twee of drie) de tand des tijds niet zo goed doorstaan: de muren waar de T-1000 los doorheen breekt zijn zichtbaar opgetrokken uit bordkarton, en in sommige shots valt duidelijk te merken dat de kogelinslagen die de T-1000 incasseert bestaan uit zilverpapieren trechtertjes die ze op zijn schouders hebben bevestigd.

Maar het merendeel van de door Cameron ongelooflijk doelgericht gebruikte (geen gratuit effectbejag hier) en razend slim bedachte speciale effecten zien er vandaag nog wel degelijk erg impressionant uit, zoals wanneer de vloeibare T-1000 uit die zwartwitgeblokte vloer oprijst, of zoals wanneer hij die dichtschuivende liftdeuren op de valreep weer uit elkaar probeert te trekken met behulp van twee kwikzilveren haakarmen.

En als het inderdaad zo is dat een film pas een klassieker mag worden genoemd indien die film een bovengemiddeld aantal iconisch geworden beelden, dialogen en scènes bevat, nou, dan hebben we hier te maken met een klassieker eersteklas. Arnolds lachje wanneer hij met dat motherfucker van een machinegeweer poseert! Het zielsaangrijpende ‘You must lower me into the steel’-moment! We zijn er zelfs behoorlijk zeker van dat diegenen onder u die ‘T2’ nog nooit hebben gezien, bij veel beelden een soort vertrouwdheid in hun onderbewustzijn zullen voelen, en dit om de eenvoudige reden dat ‘T2’ één van die films is die onwrikbaar in het collectieve geheugen van de mensheid zit gebeiteld.

Anno 2017 valt ook op hoe somber van toon ‘Terminator 2: Judgment Day’ eigenlijk is. ‘We gaan het niet halen, hé? Wij, de mensheid?’ zo horen we John Connor vragen. Het antwoord van de Terminator: ‘Het zit in jullie aard om jezelf te vernietigen.’ Sorry hoor, maar zoiets horen we Captain America of Iron Man nog niet zeggen. Maar misschien is dát wel de reden waarom ‘T2’ ook in de toekomst – tenzij Facebook zelfbewust wordt en de Apocalyps ontketent – veel beter overeind zal blijven dan al die superheldenfilms van vandaag: omdat smart nu eenmaal dieper snijdt dan luchthartigheid. Waarmee we overigens niet willen hebben gezegd dat ‘T2’ één groot doemfeest is, want er valt ook veel te lachen, bijvoorbeeld met de manier waarop de jonge John Connor zijn metalen beschermengel een stukje menselijker poogt te maken.

O ja: we hebben keihard geprobeerd om een origineel slotzinnetje te verzinnen, maar we kúnnen het eenvoudigweg niet laten om af te sluiten met één van de beroemdste grapjes uit ‘T2’. Klaar? Hier komt-ie: hasta la vista, baby!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234