null Beeld

De Tand Des Tijds: 'The Thief of Bagdad' (Ludwig Berger, Michael Powell en Tim Whelan, 1940)

Humo presenteert: De Tand Des Tijds! In deze reeks waagt filmjournalist Erik Stockman zich één keer per week aan een rewatch van een grote klassieker, een geliefde cultfilm of een beroemde blockbuster. Waarbij onze man zich afvraagt: hoe heeft deze film de blikkerende hoektanden des tijds doorstaan? Vandaag: 'The Thief of Bagdad' van Ludwig Berger, Michael Powell en Tim Whelan!

De tijd zoemt, er dienen weer belastingen te worden betaald en de blik waarmee we iedere ochtend naar onze niet meer in te perken Trappistenbuik kijken, wordt steeds berustender. Maar gisterenochtend hoorden we ineens een luide tik op het raam van onze schrijfkamer (bye bye dagdroom!) en toen we ons hoofd naar buiten staken zagen we tot onze niet geringe verbazing vlak naast onze vensterbank een vliegend tapijt hangen met een fakir erop.

‘Weet je het nog?’ vroeg de fakir, maar uiteraard hadden wij geen flauw idee waar die vraag op sloeg. ‘Spring er dan maar op,’ zei de fakir, en met een gezwinde sprong vanaf de vensterbank wipten we op het vliegende tapijt.

En hup, daar zweefden we de lucht in – door de wolken, door de ruimte, recht naar onze kindertijd. We zijn zes jaar en zitten als betoverd te kijken naar ‘The Thief of Bagdad’ – niet de charmante versie met Douglas Fairbanks uit 1924 maar die met Conrad Veidt en Sabu uit 1940.

Dit was de tijd dat we Bagdad nog niet associeerden met chaos en terreur en met de verwilderde baard van de opgeknoopte Saddam Hoessein, maar met dansende derwisjen, goede djinns en, jawel, met vliegende tapijten. We vinden ze allemaal terug in ‘The Thief of Bagdad’, een film die bij machte is om u op te tillen, om de muren rond u te doen wegklappen, en om u mee te voeren naar een wereld die sprankelt van magie en bruist van avontuur; een wereld waar alles mogelijk is.

Blauwe moskeeën, witte paleizen en kolkende Arabische marktjes rijzen op voor uw ogen. Een goede koning gaat in de clinch met een wrede grootvizier die zijn volk doet lijden; prinsessen zo mooi als de zon en de maan rijden voorbij op witte olifanten; iemand vliegt door de wolken op een opwindbaar mechanisch paard; Abu de dief vecht tegen een gigantische spin die de zus van Shelob uit ‘The Lord of the Rings’ zou kunnen zijn. Ook de djinn uit de fles ontbreekt uiteraard niet, en in één van de griezeligste scènes maakt een sultan kennis met een zesarmige zilvervrouw die u kan omhelzen zoals geen enkele andere vrouw dat kan.

Maar er gloeien ook kleine, intieme scènes op met schaamteloze romantische dialogen: ‘Waar komt u vandaan?’ vraagt de prinses. Het antwoord: ‘Van de andere kant van de tijd, en ik ben gekomen om u te vinden.’ Prachtig!

De productie van deze fantasyclassic ging indertijd gebukt onder zware moeilijkheden: de beruchte, moeilijk tevreden te stellen producent Alexander Korda versleet maar liefst zes regisseurs en door het uitbreken van de oorlog dienden te opnamen te worden verplaatst van Engeland naar Hollywood. Noot: de scènes waarin de prinses een indrukwekkende décolleté showt zijn gedraaid in Engeland, de scènes waarin ze een blouse met hoge neksluiting draagt in het veel puriteinsere Hollywood.

‘t Is ook mooi om te zien hoe Abu op het eind in Bagdad een heuse revolutie ontketent, waarbij de lijdzame bevolking verandert in een woedende massa die voorgoed afrekent met de dictator: Arabische lente! Ja, dit is een magnifieke film. Een film uit de andere kant van de tijd die ons opnieuw heeft gevonden en die het hart van het kind weer heeft doen kloppen. ‘En?’ vroeg de fakir opnieuw.

‘Weet je het nog?’ ‘Ja, we weten het weer,’ antwoordden we opgetogen. ‘De tijd zoemt, maar we moeten ons blijven vasthouden aan de vlechten van de djinn!’ ‘Goed zo,’ knikte de fakir tevreden, waarna hij ons weer veilig en wel afzette op de vensterbank van onze schrijfkamer. Mocht u straks een luide tik op uw raam horen: doe vooral open.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234