null Beeld

De uil van Athena: Cinéma Inch'Allah

Luttele maanden geleden nog in de cinema, vandaag al op Canvas: ‘Cinema Inch’Allah!’, de lichtjes fantastische debuutdocumentaire van het regisseursduo Vincent Coen en Guillaume Vandenberghe.

vvp

Het betreft hier niet – zoals de titel misschien zou doen vermoeden – een documentaire over islamitische cinema, wel een energiek portret van vier jonge Marokkaanse filmmakers, Farid, Nourredine, Mohamed en Reda, die in het Brusselse ijverig timmeren aan een filmografie vol lowbudgetkluchten en actiekomedies – prenten die wat ze missen in kwaliteit ruimschoots goedmaken met het enthousiasme dat ze uitstralen.

Voor hun docu filmden Coen en Vandenberghe de opnames van de laatste film van Farid en co. (‘Jamel Disco 2’, één van de coolste titels ever), maar dat loopt niet zoals verwacht: naar het einde toe krijgt Farid af te rekenen met een gewetenscrisis, wordt hij plots devoot moslim en gelast hij de film af.

Guillaume Vandenberghe «Wij wisten nergens van. Farid begon zich af te vragen: ‘waarom doe ik dit allemaal? Wat is hier het nut van?’ Elke jonge kunstenaar of regisseur krijgt daar vroeg of laat wel mee te maken – ik spreek uit ervaring – maar hoe je daarmee moet omgaan, verschilt van persoon tot persoon. Farid vond zijn antwoorden in de religie.

»Toen Farid zei dat hij zijn film – waarover wij dus onze documentaire maakten – niet verder wilde draaien, konden wij alleen maar denken: ‘Dat kun je ons toch niet áándoen?’ Opeens viel het gedroomde einde voor onze film weg. Je moet weten: normaal gaan de vier met hun afgewerkte prent naar een filmfestival in Marokko, waar ze als helden worden onthaald. Dat hadden we natuurlijk graag in beeld gehad.

»Gelukkig hebben we erover kunnen praten: we mochten ‘m blijven filmen om toch nog een einde te hebben.»

HUMO Houdt hij zijn devotie nog altijd vol?

Vandenberghe «Neen (lacht). Hij heeft één jaar streng geleefd, maar de liefde voor de cinema was veel te groot.»

HUMO Hoe vielen de opnames in Marokko mee?

Vandenberghe «We zijn er twee keer geweest, waarvan één keer tijdens de Arabische Lente. Mohamed was net getrouwd en bij wijze van huwelijksreis wilde hij meedoen aan de revolutie in Rabat. Ik dacht: ‘Fantastisch!’ Met bloemen in de hand liepen we mee in de manifestatie, maar de sfeer werd almaar agressiever.

»Op een bepaald moment werden we omringd door betogers, haalden ze knuppels boven en begonnen ze te slaan. We konden nog net een gebouw binnenvluchten, dat kort daarop werd bestormd. Enfin, we hebben het gelukkig overleefd. Spannend was het alleszins!»

HUMO Iets anders: hoe belangrijk was de setting van Brussel voor jullie docu?

Vandenberghe «Heel belangrijk! We wonen er al twintig jaar, en de documentaire is een soort portret van ons thuis. Het was ook een uitgelezen kans om een gemeenschap te leren kennen die ons een beetje vreemd was. En dat is mooi gelukt: we hebben vier jaar doorgebracht met Farid en de anderen, en in die tijd hebben Vincent en ik ook meegewerkt aan enkele van hun films – ik als cameraman en Vincent als acteur-regisseur. Cinema is hun passie én de onze, we hadden dus altijd wel iets om over te praten.

»En nu maar hopen dat de mensen naar onze docu kijken, hè. En dat ze hun mening aanpassen over de fantastische stad die Brussel is.»

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234