'De vetste vakantie' op VTM

'De vetste vakantie', en toch geen Herwig Van Hove in een mobilhome gezien.

En of dat zonde was. Maar wat kregen we dan wel? Kinderen die voor één keer zeggenschap kregen over de familievakantie, die volgens hen grofweg samen te vatten viel als 'verveling, en kerken zo ver het oog reikte'. Eén zo'n klaagzang steeg op uit de jonge monden van Gosha en Xante. Hun ouders, fervente aanhangers van het principe van de all-invakantie, zouden door hen op reis gestuurd worden naar Sardinië. In een mobilhome welteverstaan, wat voor prachtige beelden zorgde toen de ouders oog in oog kwamen te staan met het fonkelende wit van het tuig waarin ze de hort op zouden gaan - willen of niet. In kinderogen leek het ding vast sterk op een speeltuin op wielen, maar voor de volwassenen in kwestie riep het gevaarte wellicht schrikbeelden op van ellenlange autoritten, en ontlasting die gepleegd diende te worden binnen familiale gehoorsafstand.

Anders verging het het gezin van Hamoudi en Amyitis: twee tieners die ook al volbloed martelaars van 21ste eeuwse naamgeving waren. Het gezin waarin ze opgroeiden, bevond zich ergens in West-Vlaanderen, aan de juiste kant van de middenklasse. Hun ouders, op rust beluste vijftigers, waren ondanks alles toch vooral simpele mensen gebleven - of deden toch hun best om voor dat soort mensen door te gaan. Een traditie die mooi volgehouden werd door hun kinderen, die eerst Mexico afsloegen als reisbestemming - 'te veel drugs!' - en later al even lichtzinnig de democratie in Zuid-Korea geweld aandeden - 'te veel dictators!'. Hun ouders, de stakkers, werden door hun kroost uiteindelijk tegen wil en dank voor een week naar de juiste kant van New York gestuurd. Het gezin werd Manhattan binnengereden in limousine, net niet tot hyperventileren van moeder, die al 'de typische drukte van een grootstad' ontwaarde. 'Waar is de rust?', zou ze even later verzuchten, en ook vader liet zich niet onbetuigd: in hun hotelkamer met zicht op Times Square kwam hij ervoor uit eenzelfde gevoel te hebben als wanneer een mens aan de Belgische kust een appartement met zicht op zee bezet. 'Parels voor de zwijnen', is een mooi spreekwoord. Waren we maar dapper genoeg om het wat vaker in de mond te nemen.

De rol van Dina Tersago bleef tijdens al dat tumult vrij onbeduidend: meer dan zich komen verkneukelen terwijl de ouders van Gosha en Xante bleek wegtrokken bij het aanzicht van hun mobilhome, hield het zelden in. 'Toch ook een beetje all-in', zei Dina, nog maar net een lachstuip onderdrukkend, waarna ze met evenveel leedvermaak vroeg of er soms snurkers onder de gezinsleden waren. We konden haar wel begrijpen: medeleven konden we namelijk ook niet opbrengen bij het geweeklaag dat ondertussen opsteeg vanop Times Square, hoe hard dat ook de bedoeling leek te zijn van 'De vetste vakantie'. Maar medelijden is duurder dan ooit, zo weet iedereen die tegenwoordig weleens een krant openslaat, en we bewaren het liever voor wie de zomer telkens weer noodgedwongen ingaat zònder uitzicht op een vakantie.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234