null Beeld

De Vlaamse bieteljaren - Humo sprak met de tieners van toen

The Beatles en The Rolling Stones zijn weer overal omdat ze hun eerste passen een halve eeuw geleden gezet hebben. De vijftigste verjaardag van de eerste Beatles-single ‘Love Me Do’ en het eerste Stones-optreden in de Londense Marquee Club hebben we gehad, die van de eerste Beatles-elpee ‘Please Please Me’ en die van de eerste Stones-single ‘Come On’ komen er dit jaar aan.

Mark Schaevers

Maar waren Beatles & Stones ook zo alomtegenwoordig in Vlaanderen, een halve eeuw geleden? Typisch een vraag voor tieners van toen.


Witte hoed, zwarte hoed

‘Ik ben een heiden,’ zegt Jean Blaute, in een fauteuil in de fermette in Leest waar hij met zijn gitaren en een piano samenwoont, ‘maar ik kan het niet anders uitdrukken: de Beatles waren een verschijning!’

Het was in de winter van 1963 dat John, Paul, Ringo en George verschenen in de Stationsstraat 46 in Zottegem, ten huize van Léonard Blaute, Anna Truyen en zoon Jean.

Jean Blaute «Het singeltje ‘Please Please Me’ was het eerste wat ik van hen hoorde. Ik was elf, en had al enorm veel muziek gehoord: klassieke muziek, jazz, country, Ray Charles, Chuck Berry… Maar de Beatles deden álles rammelen in mijn hoofd, dit was totaal anders dan al de rest. Die niet-gepolijste stemmen, die te scherp jengelende gitaren, die cimbalen!»

Even de naald omhooghalen. Hoe kan het dat de kleine Jean al even ontvankelijk was als Bernadette Soubirousom deze boodschap uit de hemel te ontvangen? Hij is opgegroeid boven een muziekwinkel annex platenzaak. ‘Niemand in Zottegem heeft bij ons ooit een nieuwe plaat gekocht, want ik had ze zeker al eens gedraaid!’ Zijn vader is accordeonist, heeft een swingorkestje, de Music Shop Combo. Zijn moeder geeft hem gitaristen als Les Paulmet de paplepel mee. Hij studeert vlijtig klassieke piano, leert zichzelf gitaar. ‘Rond mijn tiende stal ik altijd weer een gitaar uit de etalage, tot mijn moeder zei: ‘Je mag ze hebben.’’ Van een handelsreiziger krijgt hij een plaat van Chet Atkins, beroemd om zijn fingerpicking. ‘Ik was er meteen mee weg, Chet noemde die man mij op den duur – daar was ik enorm trots op.’ Kamiel Schoepen heette de vertegenwoordiger in kwestie, broer van Bobbejaan, maar da’s een ander verhaal, nu stonden we samen met de kleine Jean naar ‘Please Please Me’ te luisteren.

Blaute «Je hoorde meteen dat die Beatles een heel geolied groepje waren, jarenlang al hadden ze in Hamburgse clubs of in The Cavern in Liverpool wel vijf uur per dag met elkaar gespeeld. En hun looks waren ook heel belangrijk: je zág hen, en je wist meteen dat zij je de weg konden tonen naar wat je wou worden. Alles zou voortaan anders zijn, wist ik vanaf het eerste moment, en anders blijven.

»Ik hing hun posters op mijn kamer en de Juke-Box-special over de Beatles kocht ik drie keer: eentje om te bewaren, twee om te verknippen. Mijn moeder moest een foto maken van die knipsels met mij erbij: ‘Ik en de Beatles’ – in die volgorde (lacht). Ik kon hun handtekeningen perfect namaken, op de speelplaats tekende ik foto’s namens de Beatles. Toen de film ‘A Hard Day’s Night’ in Zottegem werd vertoond, ben ik naar alle vijf voorstellingen geweest. De maandag daarop verscheen ik op school compleet gemuteerd als Beatle; ik sprak, ik liep zoals zij.

»Je zag dat het vrienden waren, je wou daarbij horen. Vreemd genoeg had ik het gevoel dat ik de enige op de wereld was die dat zo ervoer, terwijl het miljoenen leeftijdsgenoten overkwam. De Beatles waren familie geworden, ik had er vier broers bij. Een favoriet had ik niet kunnen kiezen, het ging me juist om hun onderlinge band. Ze kregen alle vier een plaats in mijn leven.»

Het minste wat ik kan doen, zo voel ik het aan, is hem uitnodigen zijn nieuwe familie te beschrijven.

Blaute «John, dat was humor, balorigheid en provocatie, getuige zijn uitspraak: ‘De Beatles zijn populairder dan Jezus.’ Wat trouwens zo was, en ik geloof nog altijd meer in de Beatles dan in Jezus (lacht). Hij had een andere, wat neuzige manier van zingen, was heel vroeg al beïnvloed door Bob Dylan. En hij was ook de man van de diepgang; nog als jonge twintiger schreef hij een levenskreet als ‘In My Life’, een nummer dat Johnny Cash zou uitverkiezen om op een voldragen leven terug te blikken.

»George was de jongste, die pakte me in met zijn Gretsch-gitaar: ook voor hem was Chet Atkins een held. De Chuck Berry-rifjes liet hij algauw achter zich met heel bedachte gitaarpartijen, tot vandaag interessante gidsen voor de jonge gitarist.

»Ringo, dat was gewoon de lelijke, wat oudere geestigaard die ook in de buurt was. We hadden in het begin niet door hoe goed hij drumde.

»Paul was de muzikant, die ik zelf ook was – beginnend, maar toch. Hij speelde al behoorlijk goed piano, en hoe wonderlijk mooi hij zong! Onze moeders vonden hem goed, maar ik ook! Hij was en is een crowd pleaser, maar wel één die wonderlijk volwassen songs kon schrijven: ‘Eleanor Rigby’, ‘For No One’. Wie dat zo jong al kan, moet wel tussen de allergrootste songwriters belanden.»

Probeerde de beginnende muzikant Blaute iets van het vuur van de Beatles op de Vlaamse podia te bewaren? O jawel, en al heel snel. Hij is nog maar dertien als een stel wat oudere Zottegemse scouten hem spotten in de winkel waar hij instrumenten demonstreert: ze vragen hem lid te worden van The Eagles.

Blaute «The Eagles werden de begeleidingsband van ene Marino Falco, later bekend als Marijn Devalck aka Balthazar Boma. Op zijn vijftiende was hij een ster, hij zong Franse liedjes à la Adamo, met een uitzonderlijke goeie stem. We stonden in alle grote Vlaamse zalen, deden ook het voorprogramma van Dave Berryen The Kinks. Het ging er op het podium al behoorlijk wild aan toe, zeker toen ik ook wat push begon te krijgen en het repertoire mee ging bepalen – de Small Faces, The Animals. Ik was nog maar zestien toen ik het al wat kalmer aan moest doen: ik had een te lage bloeddruk, viel al eens flauw.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234