De wedergeboorte van Death From Above 1979

In 2006, amper twee jaar na het verschijnen van hun debuutplaat ‘You’re a Woman, I’m a Machine’, liet Death From Above 1997 met een droog bericht op hun website weten ermee op te houden. Moe getourd en moe van elkaar. Exact tien jaar na dat debuut kunnen Sebastien Grainger en Jesse Keeler – die in tussentijd met MSTRKRFT de wereld rondging - het weer prima met elkaar vinden. Getuige: een uitstekende, door Dave Sardy geproducete, nieuwe plaat, ‘The Physical World’.

Het was James Murphy van LCD Soundsystem en DFA Records die het tweetal nog vóór de release van hun eerste plaat het achtervoegsel ‘1979’ aan hun naam liet toevoegen. 1979 is het geboortejaar van Sebastien Grainger en het jaar waarin ‘Off the Wall’ van Michael Jackson verscheen – het laatste goeie jaar in de pop, aldus Grainger.

Dat was dan buiten 2014 gerekend, want nu is er ‘The Physical World’, de nieuwe van Death From Above 1979. Een iets zoetere plaat dan zijn voorganger van tien jaar geleden, geproducet door Dave Sardy. Iets meer pop, iets minder punk. Maar vergis u niet: ‘The Physical World’ is geen plaat voor de ochtend na een zware nacht. Of misschien net wel, zo goed kennen we u tenslotte ook niet.

Toen Death From Above 1979 in 2006 de handdoek in de ring gooide, ging dat middels een droge boodschap op hun website. Moe getourd, moe van elkaar. Keeler ging met MSTRKRFT aan de slag, Grainger ging solo varen met Sebastien Grainger And The Mountains. Maar omdat de status van Death From Above 1979 na de split steeds grotere proporties ging aannemen, viel een nieuwe muzikale omarming dus niet langer te vermijden.

Sebastien Grainger «Van België ben jij? Er is een nieuwe documentaire, ik weet niet of ze al uit is, die ‘The Future Sound of Belgium’ heet. Het gaat over de ravecultuur, en hoe die in België is ontstaan, langs de autosnelwegen. Geweldige film, moet je zeker zien. Mensen wilden steeds later feesten, steeds langer uitgaan en om niemand tot last te zijn trokken ze de velden in. Er wordt ook in verteld hoe drugs hun intrede deden in de ravescene: ‘Hey, als ik dit in mijn drankje doe, kan ik nóg langer dansen!’ Daar is ook de dj-cultuur ontstaan zoals we hem nu kennen: dj’s werden artiesten, vanwege de specifieke noden van die raves. Ik hád al een vermoeden, maar na die film wist ik het zeker: Belgium is the place.»

HUMO Om het met The Wolf uit Pulp Fiction te zeggen: let’s not start sucking each other’s dicks quite yet. Ooit van het genre new beat gehoord? Een minimale, koude, lichtjes dwaze elektronische dancestijl van begin jaren 80 die niet ver buiten de Belgische landsgrenzen is geraakt. Maar binnen België was iedereen er een tijdlang door geobsedeerd.

Jesse F. Keeler «Nooit van gehoord, maar ik neem aan dat Soulwax nu al die newwaveplaten heeft (lacht).»

Grainger «Heeft Soulwax niet gewoon alle platen?»

HUMO Ik was vergeten dat jullie elkaar kenden.

Keeler «We kennen elkaar goed, ja. Ik heb hen geraadpleegd toen we overwogen om met Dave Sardy te werken, omdat ik wist dat zij al met hem in de studio hadden gezeten, en net als wij vooraf altijd een welomlijnd idee hebben van wat ze willen gaan doen. ‘Hoe ging dat?’ ‘Is dat iets voor ons?’ Hun mening betekent veel voor mij. Toen zij het een goed idee vonden, hebben we geen seconde meer getwijfeld.»

Jackson-bashing

HUMO Ik las ergens dat je Dave Sardy in eerste instantie wilde, omdat de meeste van zijn producties je ergerden. Dat mag je even uitleggen.

Keeler «Hm, misschien moet ik daar maar niet verder op ingaan, ik wil Dave z’n gevoelens niet kwetsen.»

HUMO Kom op, Sardy leest geen Belgische magazines.

Keeler «O, vergis je niet. Ik heb die fout nog eens gemaakt, bij Studio Brussel, lang geleden.»

Grainger «Dat gedoe met Michael Jackson

Keeler «Ze vroegen met wie MSTRKRFT weleens zou willen samenwerken, en ik dacht: dit is België, hier kan ik zeggen wat ik wil, want Belgen hebben een gevoel voor humor. Dus ik zei: ‘Michael Jackson. En als hij tegenspartelt, bieden we hem gewoon een stel heel jonge kereltjes aan’. Waarop ik een Michael Jackson-imitatie ten beste gaf die niet zo heel goed was. Man, dat werd een nationale zaak die me nog lang is blijven achtervolgen.»

Grainger «Laat mij op de gevaarlijke Sardy-vraag antwoorden, ik heb nog een blanco strafblad (lacht).»

HUMO Gaat het over die plaat van Bush die hij geproducet heeft?

Keeler «Heeft hij een plaat van Bush gedaan? Dat wist ik niet eens.»

Grainger «Ik wist eerlijk gezegd niet wie Sardy was, Jesse is met hem komen aanzetten en heeft ’m in ons lijstje met mogelijke producers gezet. Om helemaal correct te zijn: we hadden elk een lijstje, en Sardy stond bovenaan dat van hem. Jesse heeft ooit een remix gedaan voor Wolfmother, met materiaal dat oorspronkelijk door Sardy was geproducet. Hij had de originele banden gehoord en was onder de indruk van hoe die klonken: een rockband als een uitvergrote versie van zichzelf. Geen slecht argument, vond ik, en toen ik op Wikipedia Sardy’s lijst met credits zag, was ook ik overtuigd. Vooral zijn veelzijdigheid sprak me aan, omdat Death From Above stilistisch en geluidstechnisch geen makkelijk te definiëren groep is. We zijn een rockband, maar niet echt; we zijn dance, maar niet echt… Sardy heeft ervaring met alle genres: hij heeft metal gedaan, punk, dance, pop – noem maar op.

»Wat Jesse bedoelde met dat ‘zich ergeren aan zijn producties’, is dat Sardy in elk van die genres hits heeft geproducet, songs die, of je ze nu goed of slecht vindt, onherroepelijk in je hoofd blijven zitten. En wij wilden een grote plaat maken, één die je meteen vastgrijpt. Onze vorige en enige plaat is blijven verder leven en doorgroeien terwijl de groep al niet meer bestond: ze werd groter dan wij ooit geweest waren. Dus vroegen we ons af hoe we daar dit keer over konden gaan. ‘Laten we een radiohit maken!’ – ‘En hoe moet dat dan?’ – ‘Laten we het vragen aan iemand die het al gedaan heeft’. En dat was Sardy.»

Keeler «Wat die opnames van Wolfmother betreft: die had ik ook al in demovorm gehoord, lang geleden, toen we samen in Australië tourden.»

HUMO Hey, daar was ik bij. Met Goose?

Keeler «Nee, Death From Above heeft nooit met Goose in Australië gespeeld. Festivals zeg je? Dat was met MSTRKRFT.»

HUMO Verschoning, je hebt gelijk.

Keeler «Ik heb toen één avond nog het geluid voor Goose gedaan. En hun zanger en ik hebben hebben het geluid voor Justice gedaan, ook één show. Maar goed, Wolfmother: ik had dus die songs gehoord vóór Sardy ermee aan de slag was gegaan, songs die klaar waren. Wolfmother is een vrij rechttoe rechtaan rockgroep – gitaar, bas, drums, zang, orgel – en er zijn oneindig veel manieren om die op te nemen. Wat Sardy had gedaan, was de dingen die Wolfmother interessant maakten, maximaliseren. Dat vond ik indrukwekkend, dat een buitenstaander zo klaar kan zien wat je sterke punten zijn. En hij speelt het klaar bij iedereen met wie hij werkt – op zulk een doeltreffende manier dat het enerverend wordt (lacht).»

HUMO Is hij er bij jullie in geslaagd?

Keeler «Dat zal moeten blijken.»

Grainger «Er staat één song op de plaat, ik ga niet zeggen welke, die gebouwd is rond een riff die ik zo dom en banaal vond, dat ik ’m aanvankelijk niet had durven laten horen. Maar toen Sardy vroeg of we nog meer materiaal hadden, passeerde die riff toch tussen de demo’s, en Sardy was er meteen wild van. Hij liet niet meer los: het moest en zou op de plaat belanden. En je zult zien: het zal onze grootste hit worden.»

Gratis reclame

HUMO Niet lang voordat bekend werd dat jullie opnieuw bestonden, werd ook de Death From Above 1979-Facebookpagina opgericht. Een groep kan blijkbaar niet meer zonder?

Grainger «Het is een marketingtool. Zelf zou ik het nooit in mijn hoofd halen om op Facebook te gaan zitten, maar voor de groep is het handig om dingen aan te kondigen. Twitter idem.»

Feeler «Het enige goeie aan Twitter is dat het de perfecte naam draagt: het is als vogelgekwetter. It’s here and then it’s gone. Wat mij voornamelijk stoort, is de business die erachter zit. Hoe meer er gekwetterd wordt, hoe hoger hun reclame-inkomsten. Wát er gezegd wordt, is niet belangrijk, zolang er maar iets gezegd wordt. En dat is heel erg wat de Canadese filosoof Marshall McLuhan, overleden in 1980 nota bene, bedoelde met: the medium is the message.»

Grainger «Ik vind het belangrijk om kritisch te zijn tegenover sociale media, omdat kids niet ten volle begrijpen wat ze precies aan het doen zijn. Ze beseffen niet dat ze marketingtools zijn geworden. Ik zag onlangs een documentaire waarin een meisje – een tiener nog – interactief bezig was met de website van ‘The Hunger Games’. Behoorlijk intensief – vier, vijf uur per dag. Tweeten, retweeten, commentaren posten, sharen… Allemaal over ‘The Hunger Games’. In ruil kreeg ze punten, zogeheten ‘sparks’, die haar het gevoel moesten geven dat ze de grootste fan was. Maar in werkelijkheid was ze gewoon vijf uur per dag reclame aan het maken voor ‘The Hunger Games’. Gratis. Tijd die ze aan vele andere dingen had kunnen besteden, tijd die ze nooit meer terugkrijgt. Ik vind dat behoorlijk choquerend.»

Keeler «En zo hebben we je verteld waarom de plaat ‘The Physical World’ heet – zonder dat je ernaar gevraagd hebt (lacht).»

Grainger «Het zijn dingen waar we veel over nadenken. Hoe virtuele, ontastbare pseudo-interactie de plaats inneemt van écht contact, van het échte leven. We hadden dit interview via iChat kunnen doen, maar jij bent helemaal naar Londen gekomen om met ons te praten.»

Keeler «Waarvoor dank. iChat of Skype zijn soms wel handig. Als mijn dochter me wil zeggen dat ze een bruine hond heeft gezien, bijvoorbeeld. Informatie waar je als vader niet zonder kunt (lacht).»

Grainger «Ik heb geen kinderen, maar ik Skype weleens met mijn hond. Een vrij beperkte conversatie, want ze reageert maar op twee woorden: ‘kiddy’ en ‘hello’. En ook alleen maar als je ze vragend uitspreekt. Dus dat zijn de vragen die ik haar stel als ze online is: ‘Kiddy?’ ‘Hello?’ Ze kwispelt dan met haar staart (lacht).»

Keeler «Zijn hond en mijn oudste dochter zijn ongeveer even oud. M’n dochter is 7 geworden in juni, zijn hond wordt 7 in augustus.»

Grainger «Juli.»

Keeler «Juli? Goddamn, dan ben ik haar verjaardag vergeten (hilariteit).»

HUMO Zullen we het nog even opnieuw over muziek hebben? Je zei dat er lijstjes waren met mogelijke producers: wie stond daar nog op?

Keeler «Jack White

Grainger «Dave Sitek van TV On The Radio stond in ons beider lijstjes.»

Keeler «Rick Rubin. Alan Moulder

Grainger «Justice. En Armand Van Helden heeft zichzelf aangeboden. Op een bepaald moment zei hij: ‘Ik weet dat jullie mij niet zullen kiezen, maar mag ik er alsjeblieft bij zijn als jullie aan het opnemen zijn?’ Het is er niet van gekomen, maar Armand is een hilarische figuur. Als we hem hadden uitgenodigd, ben ik er zeker van dat hij net na afloop van de sessie gebeld zou hebben: ‘Guys, ik kom eraan!’ (lacht).»

HUMO Wat heb je van Dave Sardy geleerd?

Grainger «Dat je met een domme riff een goeie song kunt maken.»

Keeler «Tegen mij heeft hij eens gezegd: ‘Jesse, je bent een héél goeie bassist, probeer dat te verbergen. Al speel je de meest ingewikkelde dingen, probeer het te laten klinken alsof eender wie een bas zou kunnen vastpakken en het naspelen.’ En: ‘Ik weet dat je van Yes houdt, maar hou dat hier buiten.’ (lacht)»

Grainger «En toch heb je er wat Yes in gekregen.»

Keeler «Toen hij even koffie halen was.»

HUMO Wat halen jullie in elkaar naar boven dat er niet uitkomt als je met andere mensen werkt?

Keeler «We zijn een gang of two. Als we samen zijn, heerst er een soort bendementaliteit. Omdat we van in het begin hebben moeten vechten om gehoord te worden. We hadden geen geld, geen middelen, geen materiaal, nauwelijks eten, en we speelden op plaatsen waar ze eigenlijk niet goed wisten wat ze met ons aan moesten. Het is iets gesofisticeerder nu, maar de filosofie is nog steeds: let’s show ’em. Als ze het niet willen, dan rammen we het hen wel door de strot. Want: they’re wrong and we’re right. Dave heeft ons een paar keer iets willen laten doen tegen onze zin, en dan klonk het bijna synchroon uit twee monden: ‘Je snapt het niet hè? Dit is ónze groep’.»

Grainger «Dit is de bende, wij twee. Als je wil, mag je een tijdje met ons meekomen, maar je zult nooit deel uitmaken van de bende.»

HUMO Tof! De groeten thuis dan maar.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234