De week van Jan Hautekiet

Wie anderhalve week geleden in de AB was om The Scabs in hun herstelde glorie te aanschouwen, kon tussen de wapperende manen van Guy Swinnen door ook Jan Hautekiet op het podium zien zitten - tot hij in november definitief de sleutel doorgeeft nog altijd opperhoofd van Radio 1.


Jan trapt deze week een Johnny Cash-tributetournee op gang, en tussendoor is hij aan de muzikale slag met Rick de Leeuw en Patrick Riguelle. Waar vindt hij de tijd eigenlijk? Je zou verdomd nog gaan denken dat die hele zenderhervorming half werk is geweest!

HUMO Vang je weleens echo's op over wat Vlaanderen van het vernieuwde Radio 1 vindt?

JAN HAUTEKIET « Zoals perfect te verwachten viel zijn de reacties behoorlijk gemengd. Maar het doet me plezier dat de kritiek zelden of nooit over de essentie van de vernieuwing gaat - Radio 1 als een echte open actuazender - en haast altijd over weggevallen rubrieken en nieuwe jingles en stemmen. En onvrede over vormvernieuwing is er altijd. Ik herinner me die keer dat Humo een poging ondernam om zijn tv-pagina's een nieuwe lay-out aan te meten, op geweldig veel tegenkanting van zijn lezers stootte en daar tot mijn verbazing nog gehoor aan gaf ook.

Je moet die dingen ook wat tijd geven. Dat geldt bijvoorbeeld ook voor mijn eigen programma op zaterdag: 'Dubbelcheck'. Ik zit er niet mee in dat een work in progress te noemen.»

HUMO Hou het toch stil! We wilden je net de gelegenheid bieden om zieltjes voor je programma te winnen.

HAUTEKIET « Ik ben niet zo'n missionaristype, maar vooruit: het is gewoon een, dénk ik, prettige manier om de relevantste feiten van de voorbije week nog eens de revue te laten passeren. En een test om te zien om te zien of je wel goed hebt opgelet.

Ik had vooraf wel enige twijfels over mijn 'comeback' als presentator. Het was heel wat jaren geleden dat ik nog op de radio was geweest, en een mens wil toch altijd het gevoel houden dat hij bepaalde hoofdstukken op een goede manier heeft afgesloten.»


Pierewaai
HUMO Vorige week is 'Boxes' in première gegaan, een film van Jane Birkin. Die heb jij - als we je column in Milo goed begrepen hebben - nog ontmoet op een Humo's Pop Poll-avond enkele jaren geleden. Je vond haar toen een, jouw woordkeuze, pierewaai.
HAUTEKIET « Dat bedoelde ik niet per se negatief. Gewoon: Jane Birkin bleek zo iemand die binnenwaait, de ruimte met stuitend gemak vult en daarna weer naar buiten fladdert. Zigeunervrouw met hond, zoiets.
De héle Gainsbourg-familie kan in mijn ogen weinig verkeerd doen. Toen ik vijftien was sprak het nummer 'Je t'aime moi non plus' mét bijbehorend gehijg al geweldig tot m'n verbeelding, en vorig jaar werd ik nog omvergeblazen door de single 'The Songs That We Sing' van dochter Charlotte: op het eerste gehoor een redelijk mediocre popsong, maar echt fantastisch hoe dat gearrangeerd is en hoe ze dat zingt!
Het zit er dus wel in dat ik naar 'Boxes' ga kijken. Ik ben ook benieuwd naar 'Ben X', die film van Nic Balthazar, en 'Katarakt', de serie die binnenkort op de VRT komt. Thuis heb je minder kans om je te ergeren aan lawaaierige medekijkers dan in de bioscoop - net zoals ik vind dat je stil moet zijn als mensen muziek aan het spelen zijn op een podium.»
HUMO Heb jij zo al eens een groepje pratende mensen toegeschreeuwd dat ze hun bek moesten houden?
HAUTEKIET « Dat niet, maar leuk is het allerminst: de eerste keer dat je zoiets meemaakt, sta je op het randje van een trauma. Ik heb nu wel de truc geleerd om de aandacht opnieuw naar je toe te trekken. Hoe luider de mensen praten, des te stiller moet je zelf gaan spelen; dan komt het vanzelf weer goed. Zeker als je het ook aandurft om lappen stiltes te laten vallen. Dat werkt.»

Leve de smiley
HUMO Vrijdag 21 september is het Internationale Dag van de Vrede. Al iets verzonnen om je steentje bij te dragen?
HAUTEKIET « Nog niet. Ik heb daar zeker niets op tegen, alleen wordt er élke dag wel ergens een Internationale Dag voor georganiseerd. Ik wil daar absoluut niet cynisch over doen, maar: overdaad schaadt.»
HUMO Een cynische kijk op het leven schijnt vaker voor te komen bij mensen van gevorderde leeftijd. Gaat het met jou ook die kant op?
HAUTEKIET « Ik mag hopen van niet: ik háát cynisme en zou het verschrikkelijk vinden mocht ik op een dag beseffen dat ik een cynische oude zak geworden ben. Om alle misverstanden te vermijden heb ik sinds kort het gebruik van de smiley in mijn mailcommunicatie opgenomen. Het moest er ooit 'ns van komen.»
HUMO We zouden het bijna vergeten: het nieuwe tv-seizoen is enkele weken geleden op gang getrokken. Wat vind je, om maar eens iets te noemen, van 'De bedenkers', 's zondags op Eén?
HAUTEKIET « Ik vind het op zich wel een goed format - alle middelen zijn goed om de wetenschap in haar breedst mogelijke vorm bij de mensen te brengen, zoals Radio 1 dat een paar jaar geleden nog op briljante wijze heeft gedaan met 'Jongens en wetenschap'.
Maar mag ik bij dezen bekennen dat ik 'De bedenkers' nog niet gezien heb? Toen de eerste aflevering werd uitgezonden, was ik namelijk druk doende de Belgische rock heruit te vinden met The Scabs. En dat was zéér intens, sterk én ontroerend. De brede glimlach van bassist Fons Sijmons, die van de eerste tot de laatste seconde met volle teugen stond te genieten, zal ik niet licht vergeten. Ik onthou verder het vuur dat ik weer in Guy Swinnen heb zien schieten, ik onthou dat Frankie Saenen nog altijd de stabiele motor van destijds is, en ik onthou dat Willy Willy zichzelf nog maar eens overtroffen heeft. Vier mannen die ik in drie dagen tijd heb zien groeien en blijven groeien, ongeveer tot de wereld aan hun voeten lag. Ik kreeg er het warme gevoel van een zomerkamp bij, waarbij je je lot een week lang aan elkaar verbindt en je op het einde telefoonnummers uitwisselt en je traantjes de vrije loop laat. Het was, kortom, geweldig.»
HUMO Morgen woensdag geef je, samen met een resem kompanen, het officiële startschot van een Johnny Cash-tributetournee. Vórige week woensdag, 12 september, lag Cash precies vier jaar onder de zoden. Weet je nog waar je was toen je het nieuws van zijn dood te horen kreeg?
HAUTEKIET « Euh, nee. Maar ik weet wél nog waar ik was op 11 september 2001. Die dag waren Patrick Riguelle en ik net beginnen te schrijven aan onze derde cd. Dat was de allereerste met liedjes van eigen hand, en het kostte ons allebei nogal wat moeite om ons bloot te geven tegenover de ander. Daar zaten we dan, in een godvergeten gat volledig wég van deze planeet, onze schroom af te leggen, en dat was nog geen uur met succes aan de gang of de telefoon rinkelde: er waren vliegtuigen het World Trade Center ingevlogen! Werden we meteen weer in de realiteit gedropt.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik die bekende beelden - en ik weet dat dit heel lelijk klinkt - iets van een kunstwerk vond hebben. Die beweging, die overweldigende kracht: het had een soort esthetiek. Het kost me moeite om dit te zeggen want het was natuurlijk een gigantisch drama, maar toch.
Dat de dood van Cash geen onuitwisbare indruk heeft gelaten, komt deels omdat hij al langer ziek was - het kwam niet bepaald als een plotse verrassing - en deels omdat ik toen nog helemaal niet zo'n diehard fan was. Dat is pas later gekomen, in de voorbereiding van onze tournee. Ik ben vorige week veel harder geschrokken van het overlijden van Joe Zawinul, één van de grootste jazzpianisten van de twintigste eeuw en medeoprichter van Weather Report
HUMO Zou Johnny tevreden zijn met jullie Tribute?
HAUTEKIET « Dat zou je hem moeten vragen als je hem ooit nog tegenkomt, maar ik denk het wel. Hij zei toch vaak: 'Muziek is er om gezongen te worden. Van wie het ook is, wat er ook aan vasthangt: een goed nummer is een goed nummer.' Tijdens onze tournee komen acht, negen mensen meezingen en iedereen - of dat nu Guy Swinnen, Wigbert, Raf Walschaerts of Riguelle is - pakt het telkens fundamenteel anders aan. Die diversiteit en authenticiteit zou Johnny wel gewaardeerd hebben, geloof ik.»

Ramptoerisme
HUMO Van diversiteit gesproken: Véronique De Kock is weer helemaal terug met 'Undercover Lover', maandag op VT4, en op donderdag kunnen we opnieuw genieten van 'Beauty en de nerd' op VTM. Kun jij een gezonde dosis pulp op zijn tijd smaken?
HAUTEKIET « Absoluut, ik kijk daar niet op neer. Ik zap ook niet zo vaak. Zelfs als een programma niet helemaal mijn smaak is, zal ik niet meteen 'eikes!' zeggen en overschakelen. Ik kijk het liever helemaal uit; kan ik er mij tenminste nog een voldragen mening over vormen. Ik ben te nieuwsgierig, denk ik, om te zien of het ook nog ergens héén gaat. Ramptoerisme.
Maar als het over radio gaat ben ik wél een wandelaar, op het ziekelijke af. Geen zender die ontsnapt aan mijn nietsontziende zapzucht. En dan heb ik het niet alleen over de FM-band, ik trek ook regelmatig op trektocht door de schitterende middengolf en de briljante lange golf. De wereldomroep van de BBC blijft een lichtend baken, zelfs al klinkt het wat belegen en klassiek. Maar ik kan evengoed genieten van een Franse tetterzender als Europe 1, RTL of France Inter: met zo'n langegolfzender op de autoradio waan ik me even op reis, ook al sta ik gewoon in de ochtendfile naar Brussel.
Toen we in 1983 met Studio Brussel begonnen, hadden we maar één FM-golflengte en één middengolflengte, en de ontvangst was een groot probleem. Dus mochten de luisteraars bellen met de melding of ze ons nu goed, slecht of helemaal niet konden ontvangen. Eén beller zei: 'Ik kan jullie goed horen op FM, maar ik luister uit vrije wil naar de middengolf. Dat is nu eenmaal mooier en spannender, en het heeft zo'n klankkleur van oorlog.' Die beller was een jonge VUB-studente genaamd Annemie Peeters. Ik sloot en sluit me volledig aan bij haar mening.»
HUMO Vergt het jou veel moeite om je kinderen televisiegewijs op het rechte pad te houden?
HAUTEKIET « Ik herinner mij een tijd, heel lang geleden, dat mijn zoon er een soort camp-attitude op nahield als het rommel op de televisie betrof. Dan zat hij met een glimlachje om de lippen te kijken van 'Goh, kijk nu toch eens wat voor pulp je tijdens het zappen allemaal tegenkomt!' Het was als grap bedoeld, maar toen hij op een dag aan zijn dérde uur afval begon, werd het me ineens te machtig en heb ik geroepen dat hij er onmiddellijk mee moest ophouden. Ik bedoel maar: drie uur! Voor hetzelfde geld raakte hij er écht aan verslingerd.»
HUMO Koester jij dat soort guilty pleasures zelf ook?
HAUTEKIET « Ik jaag met plezier mensen op de kast door luidkeels 'F.C. De Kampioenen' te verdedigen. Da's gewoon goed gemaakte comedy van hier: niks mis mee. Als dat een guilty pleasure is: het zij zo.»
HUMO De komende dagen kunnen we onder meer naar Faithless, Jo Lemaire, The Neon Judgement en 'Jukebox 2000' gaan kijken. Bij wie sta jij, gesteld dat je gedwongen werd een keuze te maken, straks op de eerste rij?
HAUTEKIET « Dan zou ik twijfelen tussen Faithless en 'Jukebox 2000', waarin Lucas Van den Eynde, Nele Bauwens en Tine Embrechts Nederlandstalige liedjes coveren die het publiek voor hen uitkiest. 'Jukebox' heb ik nog nooit gezien, en Faithless: tja, daar heb ik vele, vele jaren geleden - als het er ondertussen al geen tien zijn - al eens een overdonderende hoogmis van meegemaakt, en ik wil weleens zien of dat nog altijd werkt.»
HUMO Vind je tussen het optreden en radiomaken door nog de tijd om nieuwe muziek te ontdekken?
HAUTEKIET « Ik laat mij graag verrassen door de radio. En ik heb drie kinderen die af en toe naar een optreden gaan, en als ze me dan vragen of ik hen achteraf wil komen ophalen, zeg ik: 'Geen probleem, als ik ook mee mag naar het concert.' Zo heb ik mezelf de voorbije jaren al op Damien Rice, Air en Cinematic Orchestra getrakteerd. Ik geloof niet dat ze veel gêne voelen om samen met hun vader gezien te worden, maar mocht het er ooit van komen: ik heb er hoegenaamd geen problemen mee om discreet in de richting van het dichtstbijzijnde donkere hoekje te schuifelen.
Dat gezegd zijnde heb ik het voorbije anderhalf jaar ook veel oude muziek leren kennen. In oktober snijden Patrick Riguelle en ik namelijk een nieuwe fase in onze gezamenlijke carrière aan: we hebben een heleboel Franstalig klassenummers bovengespit, waar we ons eigen ding van gaan maken. Als je het over het Franse chanson hebt, zien mensen al snel accordeons en bals musette voor hun geestesoog flitsen, maar het is zoveel meer dan dat. Ik denk nu aan Charles Aznavour en het ijzersterke 'Tu t'laisses aller': een scheldtirade van een man wiens vrouw er steeds meer verloederd begint uit te zien, maar op het einde slaat het nummer om in een smeekbede om het jonge meisje terug te vinden op wie hij lang geleden verliefd is geworden. Literair onwaarschijnlijk sterk, én heel herkenbaar. Behalve voor mezelf dan: dat spreekt.»
Frederick Vandromme
'dubbelcheck'
Radio 1, zaterdag 22 sept., 9.10 u.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234