null Beeld

'De wensboom' op VTM

Hoge wensbomen vangen veel wind.

Ongevaarlijk plaagstootje hier, samenzweerderig knipoogje daar: Niels Destadsbader - even herkenden we 'm bijna niet zonder die Gerard Joling aan z'n zijde - stond weer érrug patent zichzelf te wezen in 'De wensboom'. In dat lijvige feelgood-programma wordt elke week doelbewust een gulden middenweg gezocht tussen wijlen 'De Droomfabriek' en het al even wijlen 'De surpriseshow' met Henny Huisman, dat ooit in Nederland nietsvermoedende mensen tot een gelukzalig grienen probeerde aan te sporen door hun grootste wens in vervulling te doen gaan. Ook het concept van 'De wensboom' werd naar verluidt bij ons ingevoerd vanuit dat noordelijke buurland, wat de indruk nog versterkt dat Vlaanderen in de ogen van tv-makend Nederland, ook ondanks die tv-ster voor Karen Damen als beste presentatrice, nog altijd ontwikkelingsgebied is. In dat geval mag Gerard Joling gerust een missionaris genoemd worden.

Er zouden dus wensen vervuld worden in 'De wensboom', zoveel was zeker. Alleen ontbrak het Destadsbader nog aan een aanleiding. Die werd gevonden in een schooltje dat hoorbaar in Limburg was gevestigd. De kinderen daar werden op aansporen van Destadsbader aangemoedigd om hun naasten erbij te lappen en hem toe te vertrouwen wat de grootste wens was van vader of moeder, grootmoeder of grootvader, gesteld dat die allemaal nog bij leven waren en in welzijn verkeerden - en zo niet: nog liever. Zo vernam die guitige Niels van één meisje dat haar diepste verlangen was dat oma de uitvaart van haar man nog eens kon beleven: toen opa op zee werd begraven, kon grootje namelijk niet aanwezig zijn omdat ze destijds nogal ongelukkig ten val was gekomen. 'Een bos rode rozen in zee werpen', was dan ook de wens die via de kindermond in kwestie meegedeeld werd. 'Hoe kom je erbij, kindje?', vroeg het grootje toen ze, één verrassingsmoment met draaiende camera en grijnzende Niels Destadsbader later, door had wat er stond te gebeuren. Toevallig was dat een vraag die ons ook al te binnen was geschoten. Mocht de volgende aflevering blijken dat 'De wensboom' over een goeie souffleur op kindermaat beschikt, we zouden geenszins verrast opkijken - volledig tegen het programmaconcept in.


Lees ook: een interview met Niels Destadsbader over 'De wensboom'

Er werden nog meer wensen vervuld in 'De wensboom', en wel vaker kwam daarin een traumatische gebeurtenis voor uit het verleden die opgerakeld diende te worden voor het oog van de camera, en op maat van een uitgekiende soundtrack die de bijhorende emootsies van een gepaste tranentrekker voorzag. Een vader mocht een voetbalmatch spelen nadat hij eerder geveld was door een hersenbloeding die hem sindsdien thuis gevangen hield, weg van job en vrienden. De tegenstanders bestonden uit een handjevol ex-Rode Duivels, voor de gelegenheid aangevuld met Rob Vanoudenhoven, omdat die zich wellicht wel kon inbeelden hoe dat eruitziet, een veelbelovende carrière die vroegtijdig sneuvelt. Mocht old Rob alsnog als deelnemer opdraven in de volgende aflevering van 'De wensboom', het zou ons misschien tot kijken verleiden. Voor de rest zijn we echter niet meteen van plan er een gewoonte van te maken. Ieder zijn uitvaart, daar niet van. Maar we hoeven er niet noodzakelijk getuige van te zijn - laat staan dat we de onze gereconstrueerd willen zien ter vermaak en vertedering van kijkend Vlaanderen. Bloemen noch kransen alhier. Noch Niels Destadsbader.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234