null Beeld

De Wonderjaren: met David Guetta op Ibiza

Twitter fever: vorige week overkwam David Guetta wat eerder ook al Eminem, Mick Jagger en Britney Spears overkomen was: hij werd dood verklaard door een twitteraar, waarna in duizenden tweets het foutieve bericht werd overgenomen.

Guetta (43) reageerde laconiek en postte het YouTube-clipje van 'Stayin' Alive' van The Bee Gees op z'n officiële account. Dat de Franse superproducer/-dj nog zo fris als een net uit het ei gebroken hoentje is, had Humo even daarvoor al kunnen vaststellen: in Pacha, de discotheek op Ibiza waar hij zijn 'Fuck Me I'm Famous'-nights organiseert, mengde uw dienaar zich in een zweterige closing party, om nadien - keurig gedoucht! - met de godfather van de makkelijk verteerbare dansvloer-anthems te praten. 'All the crazy shit I did tonight / those will be the best memories!'

[...]

Guetta - die met 'Nothing but the Beat' net weer een geheide sellerplaat uit heeft - wordt over de hele wereld geadoreerd, maar er is ook kritiek. Hits als 'When Love Takes Over', 'Where Them Girls At' en 'Sweat' heten platgeproducet bandwerk, en zijn dj-sets zouden makkelijke herhalingsoefeningen zijn.

Guetta «Wie gaat voor groot, wordt automatisch opportunisme verweten. Maar ik ben nu eenmaal nooit een elitair mannetje geweest. Ik mik op de brede massa, niet op het selecte kransje. Op dat vlak heb ik de tijdgeest mee: de elektronische muziek is gedemocratiseerd. Gaan clubben is nu iets evidents voor het jonge volkje, maar in de jaren tachtig en negentig was het electrowereldje een gesloten kaste: clubs en discotheken waren voor een elite.

»De uitzondering op de regel was België. Het heeft me altijd gefascineerd hoe elektronische muziek bij jullie al sinds de jaren 80 een onderdeel van de massacultuur is - een way of life voor iedereen die zich erin wilde herkennen. Jullie hadden discotheken als de Boccaccio, waar iedereen welkom was, en waar je mensen in hun gewone werkplunje zag. Dat vonden wij superbizar. Want in de Parijse clubs waren de soirées alleen toegankelijk voor wie er extravagant uitzag, tonnen geld kwam opsouperen en het liefst nog gay was ook. Ik had vrienden die er prat op gingen alleen maar house uit New York te draaien, of alleen maar spul dat uit Chicago kwam. Ik vond dat toen al volstrekt debiel. Ik durfde een houseset te besluiten met een streep vlammende techno, en ik gooide er al eens iets tussen dat géén elektronica was. De internetgeneratie is een zegen voor mij geweest. Tegenwoordig geldt: hoe meer je de hokjes overstijgt, hoe populairder je wordt. Wanneer ben ik echt groot geworden? Twee jaar geleden, toen ik electro met urban begon te mixen.»

[...]

Zijn histoire d'amour begint in 1989 - hij is dan 22, zij 26. Beiden werken ze in dezelfde nachtclub - hij als dj, zij als barmeisje.

Guetta «Het was een zuivere coup de foudre. Ik kwam binnen, en meteen was het daar: zij wordt het. Ze danste ook zo mooi! Maar ik was te timide om haar aan te spreken. Dat verbaast je misschien, want achter m'n draaitafel gedraag ik me als een extraverte popgod. Maar au fond ben ik een klein, verlegen jongetje.

»Enfin: later, toen ik haar twee of drie keer gezien had, ben ik op haar toegestapt. En toen heb ik wél al m'n verlegenheid laten vallen. 'We gaan vanavond samen naar huis, we gaan trouwen, we zullen kinderen krijgen, en we blijven de rest van ons leven samen' - dat heb ik toen gezegd. Half lachend, maar ik meende het wel. 't Was niet dat ik dat tegen élke griet zei, hè. Ze keek me aan alsof ik compleet knetter was, maar 't heeft gewerkt.»

[...]

Wanneer ik hem naar het meest bepalende moment in zijn leven vraag, zucht Guetta geluidloos. De jongensachtige branie in zijn ogen is even weg.

Guetta «Ik heb het indertijd verzwegen, en ook nu nog praat ik er in principe niet over, maar een kleine tien jaar geleden heb ik geflirt met de dood. Na een set in Antwerpen werd ik onwel - ik had alle kenmerken van een hartaanval. Uiteindelijk bleek het om een heel zeldzaam virus te gaan dat zich op het hart vastzet. Ik heb toen drie maanden in het ziekenhuis gelegen. (Stil) Het heeft niet veel gescheeld of ik was dood. Dat was een mep in mijn gezicht: hoe groot je geluk ook is, er is maar één vingerknip van het lot nodig om het helemaal weg te blazen.

»Toen ik eindelijk hersteld was, wist ik het zeker: ik wil een kind. En mijn professioneel leven heb ik toen ook overhoop gegooid. Ik had in het ziekenhuis grondig nagedacht over wat ik écht wilde, en dat was niet: zakenman zijn. Mijn club en mijn restaurant heb ik toen van de hand gedaan. Er mocht alleen nog muziek zijn.»

Het volledige artikel leest u op dinsdag 18 oktober in Humo 3711/42.

De Wonderjaren: met David Guetta op Ibiza

David Guetta - Nothing but the Beat

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234