null Beeld Photo News
Beeld Photo News

Tenoren voor Tokiohanne en Kim mestdagh

De zusjes Mestdagh: ‘Voor een spannende wedstrijd hoef je niet per se naar de Rode Duivels te kijken’

Eén milliseconde: meer scheelde het niet of de Belgische basketbalvrouwen hadden een paar weken geleden de EK-finale gespeeld. Helaas: in het absolute slot van de halve finale viel de bal nét te laat binnen. Geen buzzer beater, wel diepe droefenis. Maar de in de troostfinale gewonnen bronzen medaille doet dromen van een glansprestatie op de Spelen in Tokio. Daarvoor rekenen de Belgian Cats op zussen Kim (31) en Hanne (28) Mestdagh.

HUMO Die derde plaats op het EK is een knappe prestatie, maar toch konden jullie de ontgoocheling niet verstoppen.

HANNE «We wisten op voorhand dat Servië een sterke tegenstander was, maar nét naast de finale grijpen was pijnlijk. Kim scoorde de winnende treffer – dáchten we – maar de bal was een fractie van een seconde te laat vertrokken. We verdienden het om in de finale te staan. De nasmaak van die match was best wel bitter.»

KIM «Er zat meer in dat EK. Het zou bijzonder geweest zijn om die finale te spelen. Maar ach, misschien is brons winnen wel beter dan een finale verliezen en met zilver naar huis gaan.

»We mogen bovendien trots zijn op hoe we reclame hebben gemaakt voor onze sport. Om een spannende wedstrijd te zien, hoef je niet per se naar de Rode Duivels te kijken (knipoogt).»

HUMO De verwachtingen lagen hoger dan voor het EK in 2017. Toen wonnen jullie ook brons. Heeft die druk van buitenaf een rol gespeeld?

HANNE «Het verrassingselement was weg. Iedereen kent ons nu, en de verwachtingen van de buitenwereld lagen inderdaad veel hoger. Maar we stonden er toch maar. We hebben toplanden als Rusland en Spanje achter ons gelaten. En minder dan 24 uur na die teleurstelling in de halve finale tegen Servië hebben we Wit-Rusland geklopt. Dat getuigt van een enorme veerkracht.»

KIM «Vier jaar geleden zijn we slecht omgegaan met die druk. Alles draaide rond presteren. De groepssfeer en spontaniteit waren ver zoek. Dat is nu anders.»

HUMO Hoe hebben jullie de periode tussen het EK en het vertrek naar Tokio beleefd? Was er tijd om te ontspannen?

HANNE «We hebben zoveel mogelijk geslapen en geprobeerd om eens níét aan basketbal te denken (lacht). Zo’n pauze heb je echt wel nodig om alles een plaats te geven. De eerste dagen na die match tegen Servië zat ik voortdurend te denken aan wat we beter hadden kunnen doen.»

HUMO Hoe ziet jullie verblijf in Tokio eruit?

HANNE «We werken eerst een oefenstage en drie oefenwedstrijden af in Mito, het base camp van Team Belgium: onder meer tegen wereldkampioen Amerika.»

KIM «De coronamaatregelen zijn heel erg strikt. We zullen veel tijd op onze hotelkamer moeten doorbrengen. In de eetzaal moet iedereen in een aparte bubbel zitten. Een sociaal onderonsje zal het niet worden. Hopelijk kunnen we de andere Belgische atleten even zien.»

HANNE «We zijn 32 dagen weg. Het wordt sowieso een test voor de groepssfeer! (lacht

HUMO Jullie spelen in poule C tegen Australië, Puerto Rico en China. Hoe schatten jullie de kansen in?

HANNE «Australië is onze grootste concurrent. In sport is natuurlijk alles mogelijk, maar dat land is een zwaargewicht. Van Puerto Rico moeten we altijd winnen. Tegen China hebben we al een paar oefenmatchen gespeeld. In theorie is het een haalbare kaart, maar we weten hoe krachtig de Chinezen zijn. Er zijn meisjes van meer dan 2 meter bij. Ze zijn bovendien supergedisciplineerd. Je zult hen nooit op een lachje betrappen. Zelfs als de coach roept, zie je geen enkele emotie op hun gezicht. Best wel vreemd. Als onze coach (vader Philip Mestdagh, red.) tegen mij roept, ben ik al zodanig opgedraaid dat ik vanzelf uit mijn krammen schiet (lacht).»

KIM «Het is moeilijk om voorspellingen te doen. Een eerste stap is door de groepsfase raken. Daarna zien we wel. Maar niets is onmogelijk.»

HANNE «Ik hoop vooral dat we zullen kunnen genieten. Dit gebeurt misschien maar één keer in ons leven. We spelen op het grootste tornooi van de wereld. Te gek voor woorden!»

HUMO Ook Ann Wauters, boegbeeld van het Belgische vrouwenbasket, gaat mee naar Tokio. Hoe belangrijk is zij voor de groep?

KIM «Tokio wordt een moeilijke oefening, een mentale competitie die we grotendeels in isolement zullen moeten doorbrengen. Het is dus echt wel belangrijk dat er sterke figuren zijn die de ploeg voortstuwen.»

HUMO Als we al even verder kijken dan de Olympische Spelen: waar willen jullie over vijf jaar staan?

HANNE «Op mijn 25ste was ik al zeven keer onder het mes geweest, onder andere voor drie zware knieblessures. Over vijf jaar zal mijn lichaam niet meer performant genoeg zijn om mee te draaien aan de absolute top. Wat we nu meemaken is fantastisch, maar ik voel dat die drive eindig is. Ik zal een tweede carrière uit de grond moeten stampen. Met pensioen gaan is een illusie (lacht). Ik ben nu bezig aan mijn tweede bachelor accountancy en fiscaliteit. Hopelijk vind ik in die sector mijn draai.»

KIM «Hanne wordt sowieso de CEO van één of ander groot bedrijf (lacht). Ik denk dat we allebei verslaafd zijn aan spanning. Elke wedstrijd is een uitdaging. Misschien is het gewone werkleven wat saai? Of zijn we nergens zo goed in als in basket? We zullen alleszins van nul moeten beginnen. Als ik stop met basketten, wil ik mezelf tijd geven om uit te vissen wat ik kan en wat ik graag doe. Nietsdoen is geen optie, ik heb geen zittend gat.»

HANNE «Soms sla ik in paniek. Ons appartement en onze auto zijn van de club. Als we stoppen met basket, moeten we alles afgeven. Als je een salaris met zes cijfers hebt, hoef je je nergens zorgen over te maken, maar mij bekruipt weleens een angstig gevoel.»

HUMO Er gaat nog altijd veel meer geld om in mannensport dan in vrouwensport. Hoe frustrerend is dat?

HANNE «Dat blijft wringen. Wij werken er net zo hard voor. Ons lichaam ziet evenveel af en is net zo geradbraakt op het einde van onze carrière. Maar we staan machteloos. Als we het onderwerp aanhalen, krijgen we altijd hetzelfde antwoord: ‘Dit is het beschikbare budget, en we doen er het maximale mee.’»

KIM «Het is gewoon hoe het systeem in elkaar zit. Het heeft met populariteit te maken: te weinig mensen zijn geïnteresseerd in vrouwenbasket. Ik probeer me er niet blind op te staren, want ik wil niet verzuurd raken. Maar ik weet wel dat voetbalspelers niet méér opofferen, en toch staan er een paar extra cijfertjes op hun loonbrief.»

HANNE «Basket is een mooie sport. Oké, het is niet altijd sensationeel, maar dat is voetbal ook niet.»

HUMO Hoe zit het eigenlijk met jullie band als zussen? Tijdens de eerste lockdown verbleven jullie samen met de coach in de ouderlijke woning in Ieper. Viel dat mee?

HANNE «Het was goed voor één keer (lacht). We zijn het allemaal gewoon om veel tijd voor onszelf te nemen. Plots allemaal op een kluitje leven verliep niet zonder irritaties. Die tijdelijke werkloosheid was bovendien echt niet goed voor mijn humeur.»

KIM «Mijn Italiaanse vriendin werd een beetje gek in België (lacht). Zodra de grens weer openging, zijn we met de auto naar Italië gereden.»

HUMO Jullie zijn elkaars gezelschap toch gewoon? Jullie spelen al jaren samen.

KIM «Mensen wijzen ons er vaak op dat het toch wel bijzonder is om zo’n avontuur mee te maken met je zus aan je zijde, maar voor ons is het doodnormaal. Misschien kijken we er binnen twintig jaar op een andere manier op terug, en denken we: wat een zotte jaren waren dat toch.»

HANNE «Het is uiteraard wel fijn om iemand naast je te hebben die je superhard vertrouwt. We zullen elkaar weleens de duvel aandoen op training, maar als het erop aankomt, steunen we elkaar.»

HUMO Hoe ziet de rest van het jaar eruit?

KIM «Daar wil ik nog niet te veel aan denken. Een klein beetje trager leven en leren genieten van het moment is geen slecht idee. We hebben amper tijd om overwinningen te vieren. Dat wil ik in Tokio absoluut vermijden. Ik wil genieten van die unieke ervaring en alle indrukken laten binnenkomen. Ik wil me over tien jaar niet afvragen waarom ik er toen niet écht bij was.»

HANNE «Na de Spelen vertrek ik naar mijn nieuwe club, in Spanje.»

KIM «Ik heb mijn contract bij het Italiaanse Famila Schio verlengd. Mijn vriendin speelt in dezelfde ploeg.

»We zijn een huis aan het bouwen in de buurt van Treviso, in het noorden van Italië. Ik kijk er ongelooflijk hard naar uit om me te settelen. Vroeger wilde ik de wereld rondreizen en altijd in beweging zijn, maar hoe ouder ik word, hoe meer ik de rust opzoek. Misschien beginnen we wel aan een gezin.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234