Deadwood - Seizoen 3

'Deadwood' is een mooi voorbeeld van hoe het almaar indrukwekkender televisieaanbod op dvd onze kijkgewoonten langzaam maar zeker verandert, waardoor moderne mensen als wij bijvoorbeeld steeds minder afhangen van de tv-programmatie die opgesteld wordt door enkele chefs met een beperkt budget, véél vergaderingen op de agenda en - stellen wij ons altijd voor - een iets te vaak gewassen debardeur.

De alom bejubelde reeks van kabelzender HBO werd - voor wie geen honderd digitale kanalen in huis heeft - hier nog nergens op tv vertoond, maar is ondertussen wel bekend is bij zowat iedereen die wel eens op eBay rondhangt, hongerig is naar tv-kwaliteit of een vriendenkring heeft met goeie smaak.

'Deadwood' maakt die cultstatus overigens ook helemaal waar. Omdat het waargebeurde verhaal zich rond 1870 afspeelt in een goudzoekersnederzetting (eigenlijk gewoon één lange modderstraat met om de twee houten voorgevels een bordeel) in South Dakota moet je het wel een westernreeks noemen, maar eigenlijk heeft de serie weinig gemeen met de zwartwit cowboyklassiekers die u van Duitsland 3 kent of zelfs met updates als 'Unforgiven' of 'Silverado'. Duels in de brandende zon komen er niet in voor, we hebben nog niemand een roestig deuntje uit een harmonica horen blazen en een gevecht met een horde gillende indianen zit er ook niet bij. In het, zoals altijd bij HBO, fabelachtig knap en bijna overdreven realistisch vormgegeven 'Deadwood' ligt de nadruk op het drama, de meesterlijk uitgetekende personages en het doorwrochte, tegelijk barok-literaire en profane taaltje waarin de bewoners converseren. Denk aan Shakespeare, maar dan met iets meer fuckings, cunts en cocksuckers.

Het duurt wat voor je mee bent - voor kwaliteit moet je soms nu eenmaal werken - zoals het ook enige tijd vergt voor je gewend bent aan de excentrieke, maar volstrekt geloofwaardige personages en de harde seks- en geweldscènes, maar zodra 'Deadwood' je bij het nekvel heeft, laat het je niet meer los.

Centraal in dit derde seizoen staan de nakende en met nodige gekonkelfoes en gemoord gepaard gaande verkiezingen en de komst van George Hearst (vader vàn), de mijnmagnaat die in het vorige seizoen al wat personeel had uitgestuurd om Deadwood onder controle te krijgen. Het leidt tot een machtsstrijd met de officiële en officieuze bewindvoerders van de nederzetting (de stugge sheriff Seth Bullock en de lokale criminele capo Al Swearengen - een fantastische Ian McShane) en genoeg verwikkelingen om de fans twaalf afleveringen lang in de ban te houden.

Dit seizoen zou overigens wel eens het laatste kunnen zijn: David Milch, het grote brein achter 'Deadwood', werkt momenteel aan een nieuwe reeks voor HBO - een in Californië gesitueerde surf noir, mocht u zich daar iets bij kunnen voorstellen - en heeft geen tijd om het geplande vierde seizoen te superviseren. Na een campagne van de vele 'Deadwood'-fans beloofde Milch de loshangende verhaaleindjes aan elkaar te knopen in twee lange tv-films (die samen als het vierde seizoen zouden moeten dienstdoen), maar of die er ooit zullen komen, zal afhangen van de goodwill van de cast, die nu hun contract is afgelopen andere horizonten hebben opgezocht, en van de boekhouders van HBO. Hier wordt, toch wel enigszins zenuwachtig, geduimd.


Extra's: Ook dit keer nam men niet de moeite om het moois dat op de Amerikaanse editie stond op de Europese uitgave te stansen. Jammer.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234